II GZ 404/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. Sp.k. w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 1223/21 w zakresie zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. Sp.k. w R. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...], [...], [...], [...] w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, objętym zażaleniem postanowieniem z 29 lipca 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 1223/21, działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. Sp.k. w R. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji. W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wskazał, że warunkiem skorzystania z podstawy zawieszenia postępowania określonej w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego oraz przed Trybunałem Konstytucyjnym jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte. Względy ekonomii procesowej, sprawiedliwości, spójności systemu prawnego oraz jednolitości i stabilności orzecznictwa sądowego przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania we wskazanych przypadkach. Sąd I instancji wskazał, iż wiadomym mu z urzędu jest, że powyższa decyzja Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z [...] stycznia 2020 r. została zaskarżona do WSA w Warszawie, który w sprawie prowadzonej pod sygn. akt VI SA/Wa 317/20 nieprawomocnym wyrokiem z 4 grudnia 2020 r. oddalił skargi. WSA doszedł do przekonania, że sprawa ze skargi skarżącej spółki ma bezpośredni związek z problematyką prawną sprawy VI SA/Wa 317/20, a w konsekwencji rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zawisłej przed tut. Sądem pod wskazaną sygnaturą. Uznając zatem, ze wynik niniejszej sprawy zależy od rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 317/20, zawiesił postępowanie toczące się ze skargi spółki na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, zaskarżając orzeczenie w całości oraz domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy Sądowi I instancji do dalszego prowadzenia, a także zasądzenia zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa według norm prawem przepisanych. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie: 1. art.125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że sprawa ze skargi A. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w R. ma bezpośredni związek ze sprawą prowadzoną przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pod sygn. VI SA/Wa 317/20 podczas gdy przedmiotowa sprawa oraz sprawa prowadzona pod sygn. akt VI SA/Wa 317/20, która jest obecnie przedmiotem zaskarżenia skargą kasacyjną nie mają na siebie bezpośredniego wpływu i nie są od siebie wzajemnie zależne; 2. art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, iż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zawisłej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pod sygn. akt VI SA/Wa 317/20, w której wystąpił analogiczny stan prawny, podczas gdy orzeczenie w sprawie akt VI SA/Wa 317/20 nie determinuje w sposób obligatoryjny rozstrzygnięcia w tej sprawie, a w prawie polskim brak jest instytucji wiążących precedensów, w konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny ma możliwość dokonania samodzielnie kompletnych ustaleń i może rozstrzygnąć sprawę odmiennie, niż uczyni to Naczelny Sąd Administracyjny w swoim wyroku; 3. art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie pomimo braku spełnienia ustawowych przesłanek do zawieszenia postępowania w postaci uzależnienia prowadzenia niniejszego postępowania od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, podczas gdy w przypadku zawieszenia postępowania na tej podstawie, związek miedzy sprawami musi być taki, iż rozstrzygnięcie w jednej sprawie będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w innej. Wnosząca zażalenie wskazała, że konsekwencją ww. naruszeń było zawieszenie postępowania dotyczącej skargi od Decyzji Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec Podkarpackiego Banku Spółdzielczego w Sanoku, umorzenia instrumentów kapitałowych, zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji, powołania administratora ZNAK: [...], [...], [...], [...]. Argumentację na poparcia sformułowanych zarzutów przedstawiono w uzasadnieniu zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Powołana regulacja dotyczy kwestii prejudycjalnej, czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz bezpośrednio wpływać na wynik tego postępowania. Natomiast zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione względami celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 301-303). Zastosowanie przez sąd art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny. Ocena jego zasadności pozostawiona została do uznania sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy. Nie oznacza to jednak dowolności działania w tej mierze, bowiem dla sądu administracyjnego kwestią wstępną może być wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne do stwierdzenia czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 8 maja 2007 r., sygn. akt II OSK 694/06, LEX nr 338509 i z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05, LEX nr 212145). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie prawidłowo sąd pierwszej instancji uznał, że zachodzi konieczność zawieszenia postępowania przed WSA w Warszawie ze względu na występujące w niej zagadnienie wstępne. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia sądu pierwszej instancji, skargi na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] stycznia 2020 r. wniosły poza skarżącą również inne podmioty. Postępowanie sądowoadministracyjne ze skarg innych podmiotów już się toczy przed WSA w Warszawie, który nieprawomocnym wyrokiem z 4 grudnia 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 317/20, oddalił te skargi. Od tego wyroku zostały wywiedzione skargi kasacyjne, które oczekują na wyznaczenie terminu rozpoznania sprawy. Poza sporem pozostaje okoliczność, że postępowanie prowadzone przez Naczelny Sąd Administracyjny na skutek wniesionych skarg kasacyjnych będzie miało na celu ocenę zgodności z prawem wyroku Sądu I instancji wydanego w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 317/20, którym WSA oddalił skargi na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z [...] stycznia 2020 r. Okolicznością bezsporną jest również fakt, że postępowanie w niniejszej sprawie, wszczęte na skutek skargi A. Sp. z o.o. Sp.k. ma na celu dokonanie oceny zgodności z prawem tej samej decyzji organu administracji publicznej, która już podlega ocenie w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nie może uchodzić z pola widzenia, że skarga spółki została wywiedziona właśnie na tę samą decyzję i ma na celu dokonanie w kontroli sądowej jej prawidłowości. W tych okolicznościach – wbrew stanowisku autora zażalenia – nie budzi wątpliwości, że postępowanie w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 317/20 wyprzedza niniejsze postępowanie i w jego toku zostanie dokonana żądana przez spółkę ocena, pozwalająca na ustalenie, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem materialnym, procesowym, albo czy przed jej wydaniem nie doszło do uchybień formalnych, które mogłyby mieć wpływ na jej treść. Zwrócić przy tym należy uwagę, że WSA w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia powołał się nie tylko na względy ekonomii procesowej, ale także na względy sprawiedliwości, spójności systemu prawnego oraz jednolitości i stabilności orzecznictwa sądowego, które – jak wynika z powyższego – uzasadniają wydane przez WSA rozstrzygnięcie o zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego zainicjowanego skargą spółki. Nie można przy tym zawieszenia w przedmiotowej sprawie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 317/20 traktować jako pozbawienia praw skarżącej. W tym stanie rzeczy, zasadnie sąd pierwszej instancji uznał, uwzględniając treść decyzji podlegającej już kontroli sądowej oraz zakres jej zaskarżenia, że postępowanie ze skarg kasacyjnych wniesionych od wyroku WSA w sprawie VI SA/Wa 317/20, podlegających rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny, będzie miało znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.