I SA/Ke 458/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2021 r. sprawy ze skargi K. R. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia ... nr ... w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz K. R. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z [...] r. nr [...] Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (Dyrektor KAS) stwierdził, że stanowisko K. R. przedstawione we wniosku z [...] r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości ryczałtowego opodatkowania nagród finansowych, jest nieprawidłowe. We wniosku przedstawiono zdarzenie przyszłe, zgodnie z którym wnioskodawca jest nieprowadzącym pozarolniczej działalności gospodarczej sportowcem, biorącym udział we współzawodnictwie sportowym w dyscyplinie DART na terenach państw członkowskich Unii Europejskiej. Do udziału w tego typu zawodach dopuszczeni są zarówno sportowcy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą, jak i tacy, którzy owej jednoosobowej działalności nie prowadzą. Imprezy sportowe, w których bierze udział wnioskodawca spełniają kryteria pojęcia "konkursu", do którego odnoszą się normy wynikające z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2020.1426 ze zm.) dalej "u.p.d.o.f." Odbywają się one na zasadach wyraźnie wymienionych w stosownych regulaminach sportowych i organizacyjnych, a zwycięzcy wyłaniani są na drodze wzajemnej rywalizacji i współzawodnictwa. W efekcie, dotychczasowe nagrody finansowe uzyskiwane przez wnioskodawcę w wyżej wymienionych konkursach były rozliczane przy wykorzystaniu zryczałtowanej stawki podatku dochodowego w wysokości 10%, co nie wzbudzało wątpliwości organów podatkowych. Wnioskodawca planuje w przyszłości zarejestrowanie jednoosobowej działalności gospodarczej, której przedmiotem będzie m.in. "działalność indywidualnych sportowców", objęta podklasą [...] PKD - Pozostała działalność związana ze sportem. Wraz z rozpoczęciem prowadzenia działalności gospodarczej, wnioskodawca planuje skorzystać z uprawnienia przewidzianego w art. 9a ust. 2 u.p.d.o.f., tj. opodatkowania dochodów pochodzących z działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ww. ustawy tj. podatkiem liniowym w wys. 19%. Wnioskodawca po planowanym rozpoczęciu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, już jako przedsiębiorca, zamierza kontynuować starty w imprezach sportowych organizowanych na terytoriach państw członkowskich Unii Europejskiej, w których spodziewa się uzyskiwać nagrody finansowe. W związku z powyższym opisem wnioskodawca zapytał czy do nagród finansowych, które będą zdobyte w zawodach sportowych w przyszłości przez wnioskodawcę prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą, znajdzie zastosowanie art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. Zdaniem wnioskodawcy do nagród finansowych, które zdobędzie w przyszłości, jako podatnik prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą znajdzie zastosowanie art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. Przepis, na gruncie którego pojawiło się pytanie wnioskodawcy nie zawiera bowiem w swej treści ograniczenia, które uniemożliwiałoby objęcie jego zakresem osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą. Wskazuje jedynie, że od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych 2e sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego - w wysokości 10% wygranej lub nagrody. Zawody sportowe, w których brał dotychczas udział Wnioskodawca, i w których będzie brał udział w przyszłości jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą, z całą pewnością należy uznawać za konkursy, w myśl powyższego przepisu. Charakteryzują się one elementem współzawodnictwa pomiędzy uczestnikami mającego na celu wyłonienie zwycięzcy. Co więcej zawody te odbywają się na podstawie ściśle określonych reguł sportowych i organizacyjnych, przyjętych przez organizatora. Na potwierdzenie swojego stanowiska wnioskodawca wskazał na wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego w K.. Podniósł, że stanowisko prezentowane przez NSA znajduje oparcie w wykładni systemowej, gdyż przepisy dotyczące źródeł przychodów, z których można by było próbować błędnie wywodzić, że nagrody z konkursów podlegają opodatkowaniu na analogicznych zasadach jak przychody uzyskiwane z działalności gospodarczej, zawarte zostały w przepisach rozdziału 2 u.p.d.o.f., zaś przepisy dotyczące podstawy obliczenia i wysokość podatku znajdują się w rozdziale 6 u.p.d.o.f. Oceniając stanowisko wnioskodawcy jako nieprawidłowe organ wskazał na przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określające przedmiot opodatkowania (art. 9 ust. 1), źródła przychodów (art. 10 ust. 1), przychody z innych źródeł (art. 20 ust. 1), definicję działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 5a pkt 6), zasady opodatkowania pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 9a ust. 1 i ust. 2), definicję przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 14 ust. 1). Organ przytoczył także treść art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., że od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego - w wysokości 10% wygranej lub nagrody. Organ wskazał, że art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. zawiera zamknięty katalog źródeł przychodu. W sytuacji, gdy wnioskodawca nie prowadził działalności gospodarczej i osiągał przychody z tytułu wygranych w konkursach to przychód ten kwalifikowany był jako inne źródła (art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy). W przypadku, gdy wnioskodawca rozpocznie prowadzenie działalności gospodarczej, której przedmiotem będzie m.in. działalność indywidualnych sportowców oraz będzie brał udział w imprezach sportowych jako przedsiębiorca to uzyskiwane z tego tytułu nagrody finansowe będą stanowiły przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Tym samym nagrody pieniężne z tytułu udziału w konkursach - zawodach sportowych jako przedsiębiorca związanych z działalnością gospodarczą, której przedmiotem będzie m.in. działalność indywidualnych sportowców, którą wnioskodawca ma zamiar zacząć prowadzić będą stanowiły przychód z tej działalności i będą podlegały opodatkowaniu na tych samych zasadach jak pozostałe przychody z działalności gospodarczej. Dodatkowo samo uznanie danego przedsięwzięcia za konkurs nie powoduje, że automatycznie ma zastosowanie art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., który przewiduje 10% zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Odpowiadając zatem na zadane przez wnioskodawcę pytanie organ wskazał, że do nagród finansowych, które będą zdobyte w zawodach sportowych w przyszłości przez wnioskodawcę prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą nie znajdzie zastosowania art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. Na powyższą interpretację K. R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, wnosząc o jej oddalenie. Zarzucił naruszenie: 1. art. 30c ust 1 w zw. z art. 30 ust 1 pkt 2 oraz z art. 26 ust. 1 w zw. z art. 30 ust 1 pkt 2 u.p.d.o.f. przejawiającym się w błędnym przyjęciu, że art. 30 ust 1 pkt 2 u.p.d.o.f. nie stanowi lex specialis w stosunku do zasad opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej wynikających z art. 26 ust. 1 oraz 30c ust. 1 u.p.d.o.f., a tym samym, że nie stanowi on wyjątku od stosowania art. 26 ust. 1 oraz 30c ust. 1 u.p.d.o.f. w przewidzianym nim zakresie; 2. art. 30 ust 1 pkt 2 u.p.d.o.f. poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że do nagród finansowych które byłyby uzyskane w przyszłości przez skarżącego jako przedsiębiorcę w ramach konkursów sportowych, przepis ten (przewidujący zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% wygranej lub nagrody), nie znajdzie zastosowania, a w konsekwencji uznanie, że tego typu nagrody stanowiące przychód z działalności gospodarczej skarżącego będą podlegały opodatkowaniu na tych samych zasadach, jak pozostałe przychody z działalności gospodarczej skarżącego, podczas gdy art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. nie zawiera żadnych ograniczeń podmiotowych, które uniemożliwiałyby objęcie jego zakresem nagród uzyskiwanych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą; 3. art. 30 ust 1 pkt 2 w zw. z art. 10 ust 1 pkt 3 u.p.d.o.f., polegającym na nieprawidłowej interpretacji i generalnym przyjęciu, że przepisy stanowiące o opodatkowaniu przychodów ze źródła "pozarolnicza działalność gospodarcza" wykluczają opodatkowanie niektórych tych przychodów podatkiem ryczałtowym z art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. Tymczasem, prawidłowa wykładnia tych przepisów powinna prowadzić do wniosków, że podatek zryczałtowany 10 % w odniesieniu do konkursów obowiązuje niezależnie od źródła przychodu jakim jest nagroda z konkursu (więc też do nagród stanowiących przychody z działalności gospodarczej). Zdaniem skarżącego organ całkowicie pominął uznaną na gruncie u.p.d.o.f. wykładnię systemową wewnętrzną, o której skarżący wspomniał w swoim wniosku. Przepisy dotyczące źródeł przychodów zawarte zostały w Rozdziale 2 u.p.d.o.f. (od art. 10 do art. 20 u.p.d.o.f.), zaś przepisy dotyczące podstawy obliczenia i wysokości podatku znajdują się w Rozdziale 6 tej ustawy. W przepisach tych ogólna reguła dotycząca podstawy obliczenia podatku z art. 26 ust. 1 u.p.d.o.f., dotycząca dochodu ustalonego zgodnie z art. 9 oraz art. 24 ust. 1 i 2, została ograniczona zastrzeżeniami wynikającymi z art. 29-30c (czyli także wynikającymi z art. 30 ust. 1 pkt 2), art. 30e i art. 30f u.p.d.o.f. Przesądza to zatem, że regulacja z art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. stanowi lex specialis w stosunku do zasad opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. W swoim wniosku co prawda skarżący wyraźnie zasygnalizował, że inicjując działalność gospodarczą będzie chciał się zdecydować na opodatkowanie podatkiem liniowym, jednakże okoliczność ta nie wpływa na zasadę wywiedzioną w poprzednim akapicie. Również bowiem w przypadku przedsiębiorców opłacających podatek liniowy z art. 30c ust. 1 u.p.d.o.f. zawarto zastrzeżenie, że regulacja ta nie dotyczy dochodów opodatkowanych zgodnie z art. 30 (czyli również art. 30 ust. 1 pkt 2). Zdaniem skarżącego gdyby ustawodawca z zakresu art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. chciał wyłączyć nagrody i wygrane otrzymane w konkursach związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez ich uczestników, uczyniłby to poprzez stosowny zapis w treści tego przepisu. Brak takiego zapisu oznacza, że związek konkursu z działalnością gospodarczą podatnika nie wpływa na sposób opodatkowania wygranej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2019 r.2167 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Na podstawie art. 146 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325 z zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i pkt 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność tej czynności, a art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślenia wymaga, że specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega między innymi na tym, że organ interpretacyjny rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach zagadnienia prawnego zawartego w pytaniu podatnika, stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez niego oraz wyrażonej przez podatnika oceny prawnej (stanowisko podatnika). W stosunku tylko do tych okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które winno być ustosunkowaniem się do stanowiska prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę, a w razie negatywnej oceny stanowiska wyrażonego we wniosku winno wskazywać prawidłowe stanowisko z uzasadnieniem prawnym (art. 14b § 3 i art. 14c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej). Kontrola sądu administracyjnego w swojej istocie polega na ocenie, czy za podstawę udzielonej interpretacji podatkowej posłużył stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawiony przez podatnika we wniosku o interpretację, jeśli tak, to czy organ prawidłowo zinterpretował przepisy prawa. Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji, Sąd stwierdził, że skarżący wprost wyartykułował w skardze zarzut naruszenia prawa materialnego tj.: art. 30c ust 1 w zw. z art. 30 ust 1 pkt 2 oraz z art. 26 ust. 1 w zw. z art. 30 ust 1 pkt 2 u.p.d.o.f. przejawiającym się w błędnym przyjęciu, że art. 30 ust 1 pkt 2 u.p.d.o.f. nie stanowi lex specialis w stosunku do zasad opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej wynikających z art. 26 ust. 1 oraz 30c ust. 1 u.p.d.o.f.; art. 30 ust 1 pkt 2 u.p.d.o.f. poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że do nagród finansowych które byłyby uzyskane w przyszłości przez skarżącego jako przedsiębiorcę w ramach konkursów sportowych, przepis ten nie znajdzie zastosowania. Zdaniem skarżącego do nagród finansowych, które zdobędzie w przyszłości, jako podatnik prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą znajdzie zastosowanie art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., a zatem od dochodów (przychodów) pobierał będzie zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach - w wysokości 10% wygranej lub nagrody. Organ w wyniku analizy art. 10 ust. 1 pkt. 3 i pkt 9, art. 14 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. uznał stanowisko strony za nieprawidłowe i wskazał, że do nagród finansowych, które będą zdobyte w zawodach sportowych w przyszłości przez wnioskodawcę prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą nie znajdzie zastosowania art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. Istota sporu dotyczy sposobu opodatkowania dochodu (przychodu) z nagród finansowych, które będą zdobyte w zawodach sportowych w przyszłości przez wnioskodawcę prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą, a mianowicie czy będzie miał zastosowanie art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. W ocenie Sądu, Dyrektor KIS dokonał błędnej wykładni przepisów art. 30c ust 1 w zw. z art. 30 ust 1 pkt 2 oraz z art. 26 ust. 1 w zw. z art. 30 ust 1 pkt 2 u.p.d.o.f., wykluczając możliwość zastosowania do zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68 - w wysokości 10% wygranej lub nagrody. Jak prawidłowo zauważył skarżący - przytoczona powyżej regulacja nie zawiera żadnego ograniczenia podmiotowego, które uniemożliwiałoby objęcie jej zakresem osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą. Tym samym, nie wyklucza ona zastosowania zryczałtowanego podatku dochodowego do przychodów przedsiębiorców stanowiących nagrody i wygrane w konkursach. Artykuł 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. ma zastosowanie do wszystkich nagród, zarówno tych mających związek z wykonywaną działalnością gospodarczą, jak i nie mających, co potwierdza literalna wykładnia w/w przepisu. Zdaniem Sądu, w świetle opisu zdarzenia przyszłego brak jest podstaw do przyjęcia, że imprezy sportowe, w których będzie brał udział skarżący jako przedsiębiorca nie posiadają cech konkursu. W szczególności, konkurs przeprowadzany jest na podstawie regulaminów sportowych i organizacyjnych, a zwycięzcy wyłaniani są na drodze wzajemnej rywalizacji i współzawodnictwa. W efekcie, dotychczasowe nagrody finansowe uzyskiwane przez skarżącego w wyżej wymienionych konkursach były rozliczane przy wykorzystaniu zryczałtowanej stawki podatku dochodowego w wysokości 10%, co nie wzbudzało wątpliwości organów podatkowych. Powyższy wywód pozostaje w związku z przedstawionym przez stronę opisem zdarzenia przyszłego i organ nie miał podstaw do jego podważenia. Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego nie wynika, że "wygrana w konkursie" będzie następstwem spełnienia przez skarżącego (w przyszłości prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.) w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą szczególnych wymogów związanych z tą właśnie działalnością gospodarczą. W konsekwencji rezultat osiągnięty w konkursie sportowym jest uzależniony nie tylko od sposobu prowadzenia działalności gospodarczej. Już z powyższych względów, rozumowanie organu co do braku podstaw zastosowania art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. uznać należy za błędne. W ocenie Sądu, stanowisko skarżącego potwierdza także wykładnia systemowa wewnętrzna u.p.d.o.f., do której odwołuje się w skardze. Należy bowiem zauważyć, że przepisy dotyczące źródeł przychodów zawarte zostały w Rozdziale 2 u.p.d.o.f. (od art. 10 do art. 20 u.p.d.o.f.), zaś przepisy dotyczące podstawy obliczenia i wysokości podatku znajdują się w Rozdziale 6 tej ustawy. W przepisach tych ogólna reguła dotycząca podstawy obliczenia podatku z art. 26 ust. 1 u.p.d.o.f., dotycząca dochodu ustalonego zgodnie z art. 9 oraz art. 24 ust. 1 i 2, została ograniczona zastrzeżeniami wynikającymi z art. 29-30c, art. 30e i art. 30f u.p.d.o.f. Przesądza to zatem, że regulacja z art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. stanowi lex specialis w stosunku do zasad opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Należy wskazać, że również w przypadku przedsiębiorców opłacających podatek liniowy z art. 30c ust. 1 u.p.d.o.f. zawarto zastrzeżenie, że regulacja ta nie dotyczy dochodów opodatkowanych zgodnie z art. 30. Gdyby ustawodawca z zakresu art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. chciał wyłączyć nagrody i wygrane otrzymane w konkursach związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez ich uczestników, uczyniłby to poprzez stosowną treść tego przepisu. Brak takiego zastrzeżenia oznacza, że związek konkursu z działalnością gospodarczą podatnika nie wpływa na sposób opodatkowania wygranej (nagrody). Ponadto wskazać należy, że sprzedaż premiowa związana z działalnością gospodarczą także jest objęta zryczałtowanym podatkiem dochodowym przewidzianym w art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., jednakże nagrody związane ze sprzedażą premiową otrzymane przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiące przychód z tej działalności, wyłączone zostały jedynie ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f., nie zaś z zakresu zastosowania art. 30 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Dowodzi to, że ustawodawca dostrzega fakt, że sprzedaż premiowa może dotyczyć zarówno przedsiębiorców, jak i osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej i stosownie do tego konstruuje opodatkowanie związanych z nią nagród, wprost uwzględniając przy tym związek nagród z działalnością gospodarczą podatnika - zdobywcy nagrody. W konsekwencji za uprawnione należy uznać stanowisko, że jeżeli skarżący zamierza jak dotychczas uczestniczyć w przedsięwzięciu spełniającym wymogi przypisane konkursowi, to otrzymane przez niego wygrane stanowią dochód (przychód) z konkursu. Tego zaś rodzaju dochód (przychód) podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym bez względu na fakt, czy uzyskał go przedsiębiorca, czy też osoba nieprowadząca działalności gospodarczej. W szczególności, osiągnięte dochody (przychody) "z konkursu" są następstwem wyróżnionej przez ustawodawcę w art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. aktywności prowadzonej przez stronę i wypełnienia wyodrębnionych w przywołanym przepisie, cech dochodu (przychodu). Powyższy wywód prawny Sądu pozostaje w zgodzie z zaprezentowanym w wyrokach NSA z 20 stycznia 2015 r. II FSK 202/13 i II FSK 232/13, z 11 lutego 2021 r. II FSK 3039/18, z 16 kwietnia 2021 r. II FSK 3346/18. NSA stwierdził, że art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. ma zastosowanie do wszystkich nagród, zarówno tych mających związek z wykonywaną działalnością gospodarczą, jak i nie mających. Tym samym, nie ma żadnych podstaw, aby z zakresu znaczeniowego zwrotu frazeologicznego ,,wygrane w konkursach" wyłączyć nagrody związane z działalnością. Z powyższych względów nie jest przekonywująca dla Sądu rozstrzygającego niniejszą sprawę argumentacja prawna zaprezentowana w wyrokach NSA z 6 sierpnia 2020 r. II FSK 976/18 i z 1 grudnia 2020 r. II FSK 1996/18, przywołanych przez organ dla uzasadnienia swojego stanowiska, jak się okazało błędnego. Z tych powodów trafny jest zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 30c ust 1 w zw. z art. 30 ust 1 pkt 2 oraz z art. 26 ust. 1 u.p.d.o.f. oraz w następstwie należy stwierdzić błąd wykładni art. 30 ust. 1 pkt 2. Organ interpretacyjny, rozpoznając ponownie sprawę, będzie zobowiązany uwzględnić zaprezentowaną przez Sąd wykładnię przepisu art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. w odniesieniu do opisu zdarzenia przyszłego z wniosku oraz aktualny i ustalony dorobek w orzecznictwie sądów administracyjnych potwierdzający taką wykładnię - o czym mowa wyżej. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na koszty postępowania złożyły się wpis od skargi (200 zł), wynagrodzenie radcy prawnego (480 zł) ustalonego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2018.265 t.j.) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).