II SAB/Wa 236/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 listopada 2021 r. sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Prokuratora Krajowego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z [...] stycznia 2021 r., przesłanym drogą elektroniczną (za pośrednictwem platformy ePUAP), R. S. (dalej: "skarżący") - "w związku z przekazanymi w formie przesyłki poleconej dokumentami" - wystąpił do Prokuratora Krajowego (dalej: "PK", "organ") o udostępnienie informacji w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U z 2020 r., poz. 2176 ze zm.; dalej: "u.d.i.p.") poprzez: 1) podanie dat, sygnatur pod jakimi zarejestrowano zawiadomienie o przestępstwie i zakres wykonanych czynności z datami (skarżący podniósł, że pomimo ustawowego terminu miesiąca na wydanie decyzji i przeprowadzenie wniosków dowodowych, nie ma nawet wiedzy do jakiej prokuratury trafiło ww. zawiadomienie); 2) wskazanie jakie czynności nadzorcze zostały wykonane w sprawie wniosku o kontrolę: [...] Sąd Okręgowy w P. < [...] Prokuratura Rejonowa w S.; 3) wyjaśnienie dlaczego pominięto w postępowaniu art. 170 k.p.k. i nie wydano postanowień dotyczących wniosków dowodowych; 4) podanie nr z rejestru pod jakim zapisano ww. pisma, czynności itp. w celu doprowadzenia do ukarania sprawców. W piśmie z [....] stycznia 2021 r. PK wskazał skarżącemu, że tak sformułowane żądanie nie dotyczy informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 w związku z art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Ustawa ta ma służyć uniwersalnemu dobru powszechnemu związanemu z funkcjonowaniem publicznych instytucji. Zatem wnioski o udostępnienie informacji publicznej składane przez podmioty, których interesów dotyczą, nie są wnioskami o udostępnienie informacji publicznej. Na poparcie powyższego stanowiska organ przywołał orzeczenia sądów administracyjnych, w których zaprezentowano analogiczny pogląd. Pismem z [...] lutego 2021 r. skarżący wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność PK, żądając: 1) zobowiązania organu do udostępnienia wnioskowanej informacji, ponieważ dane dotyczące pracy organu, sposobu załatwienia zawiadomienia, wniosków i przekazywania pism procesowych oraz działań podjętych w celu wyeliminowania z obrotu prawnego aktów prawnych naruszających Konstytucję RP i będących przestępstwem są informacją publiczną; 2) rozwiązania problemu prawnego czy dane z rejestrów, repozytoriów, repertoriów itp. dotyczące rejestracji wniosków, pism i dat świadczących o ich procesowaniu i pracy urzędu stanowią informację publiczną. Skarżący podkreślił w skardze, że wszystko co odnosi się do wykonywania funkcji publicznej i dotyczy pracy urzędów opłacanych z pieniędzy publicznych przez zlecenie urzędnikom wykonywania czynności stanowi informację publiczną. Ograniczenie prawa dostępu do informacji publicznej może nastąpić wyłącznie ze względu na ochronę wolności oraz praw innych osób i podmiotów gospodarczych, a także ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. W piśmie z [...] listopada 2021 r. ustanowiony dla skarżącego z urzędu adwokat H. M. poparł skargę, w tym zawarte w niej wnioski i zarzuty. Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały uiszczone ani w całości ani w części. W odpowiedzi na skargę PK wniósł o jej oddalenie, uznając ją za niezasadną. Organ podniósł, iż skarżący, zwracając [...] stycznia 2021 r. z wnioskiem w trybie u.d.i.p., nie kierował się troską o sprawy publiczne, co wynika wprost z treści tego wniosku. Mianowicie uzasadnienie wniosku skarżącego w sposób niebudzący wątpliwości wskazuje, że jego celem było uzyskanie informacji o rozstrzygnięciach zapadłych w związku ze złożonym przez niego zawiadomieniem o przestępstwie. W ten sposób skarżący bezsprzecznie wykazuje swój subiektywny interes, podczas gdy u.d.i.p. nie może być podstawą do otrzymania informacji we własnej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na gruncie u.d.i.p. bezczynność podmiotu zobowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ – będąc w posiadaniu żądanej informacji – nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia informacji publicznej (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.) bądź też, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Dodać w tym miejscu należy, że jeżeli podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie podjął czynności wymaganej w danej sprawie na gruncie u.d.i.p., to dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia powód, z uwagi na który to nie nastąpiło. Dla prawidłowego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skargi na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej, niezbędne jest uprzednie przesądzenie, czy żądana informacja jest w ogóle informacją publiczną, a adresat wniosku należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udzielenia takiej informacji. W niniejszej sprawie bezsporna jest między stronami okoliczność, iż PK jako organ władzy publicznej jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Informacją publiczną, wedle art. 1 ust. 1 u.d.i.p., jest każda informacja o sprawach publicznych. Informacja ta podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w u.d.i.p. Przykładowy katalog danych stanowiących informację publiczną, które podlegają udostępnieniu, zawiera art. 6 u.d.i.p. Zatem do prawidłowego ustalenia znaczenia pojęcia informacji publicznej konieczne jest sięgnięcie do Konstytucji RP, która w art. 61 ust. 1 określa prawo obywatela do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, jak również o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób i jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Na podstawie ww. przepisów przyjąć trzeba, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne, osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, a nadto przymiot informacji publicznej mają informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone. Prawo do informacji publicznej obejmuje w szczególności uprawnienie do uzyskania informacji publicznej i wglądu do dokumentów urzędowych (art. 3 ust. 1 u.d.i.p.). W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów nie tylko bezpośrednio zredagowanych i wytworzonych przez wskazane podmioty. Przymiot taki posiada także treść dokumentów, których ww. podmioty używają do zrealizowania powierzonych im prawem zadań. Bez znaczenia przy tym jest, w jaki sposób dokumenty znalazły się w posiadaniu danego organu - ważne bowiem jedynie jest to, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych i odnosiły się do niego bezpośrednio (vide wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego; dalej: "NSA": z 16 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 1277/08; z 15 września 2016 r., sygn. akt I OSK 343/15; z 25 października 2016 r., sygn. akt I OSK 469/15 – orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, organ prawidłowo przyjął, że objęta wnioskiem z [...] stycznia 2021 r. informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, powyższy wniosek stanowi w istocie fragment korespondencji skarżącego z PK w związku ze złożonym przez skarżącego [...] kwietnia 2020 r. zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa. Skarżący, powołując się w przedmiotowym wniosku na przepisy u.d.i.p., domagał się w istocie udzielenia mu informacji o etapie procedowania ww. zawiadomienia, w tym zawartych w nim żądań. Potwierdza to także zamieszczona in fine pisma organu z [...] stycznia 2021 r. informacja, że o sposobie procedowania z korespondencją skarżący jest każdorazowo powiadamiany. W tym miejscu zaakcentować należy, iż celem u.d.i.p. jest zapewnienie transparentności działań władzy publicznej i umożliwienie społecznej kontroli tych działań. Jednakże zakres przedmiotowy u.d.i.p. wytycza i obejmuje dostęp tylko do informacji publicznej, a nie publiczny dostęp do wszelkich informacji (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 12 stycznia 2017 r., sygn. akt IV SAB/Po 122/16). Zatem u.d.i.p. nie może być wykorzystywana jako narzędzie do uzyskania każdej informacji. Aby żądana informacja uzyskała walor informacji publicznej, musi dotyczyć "sprawy publicznej". Przedmiotem takiej informacji są problemy lub kwestie, które mają znaczenie dla większej ilości osób czy grup obywateli lub też są ważne z punktu widzenia poprawności funkcjonowania organów państwa. Omawiany akt nie służy zaspokajaniu indywidualnych (prywatnych) potrzeb w postaci uzyskiwania informacji dotyczących wprawdzie kwestii publicznych, lecz przeznaczonych dla celów handlowych, edukacyjnych, zawodowych czy też na potrzeby toczących się postępowań sądowych (vide wyrok NSA z 30 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 617/14). U.d.i.p. ma służyć uniwersalnemu dobru powszechnemu związanemu z funkcjonowaniem struktur państwowych i publicznych (vide wyrok NSA z 4 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 430/14). Uwzględniając przepisy u.d.i.p. oraz wypracowane na ich podstawie stanowisko judykatury, należy w pełni zaaprobować stanowisko organu, zgodnie z którym wniosek skarżącego z [...] stycznia 2021 r. nie dotyczy informacji publicznej, lecz indywidualnej sprawy skarżącego. Żądane przez skarżącego informacje nie podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p., gdyż nie mają one znaczenia dla szerszego kręgu obywateli, zaś – jak już wzmiankowano - celem u.d.i.p. nie jest zaspokajanie prywatnych potrzeb obywateli. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) oddalił skargę. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na mocy art. 119 pkt 4 i art. 120 ww. ustawy.