III OZ 412/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wojewody Śląskiego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 lutego 2022 r., sygn. akt III SAB/Gl 189/21 o odrzuceniu skargi kasacyjnej Wojewody Śląskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 listopada 2021 r., sygn. akt III SAB/Gl 189/21 w sprawie ze skargi S. A. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Śląskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemca postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 8 lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną Wojewody Śląskiego od przedmiotowego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 30 listopada 2021 r., sygn. akt III SAB/Gl 189/21. Powyższym wyrokiem Sąd ten stwierdził, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, które miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zasądził od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, w pozostałej części skargę oddalił. Sąd pierwszej instancji wskazał, że doręczenie Wojewodzie odpisu wyroku z uzasadnieniem nastąpiło 20 grudnia 2021 r. W tej sytuacji termin do złożenia skargi kasacyjnej rozpoczął swój bieg od dnia doręczenia organowi wyroku kończącego postępowanie w tym przedmiocie, czyli 20 grudnia 2020 r. i upłynął bezskutecznie 18 stycznia 2022 r. Skarga kasacyjna z 19 stycznia 2022 r. organu została zaś nadana za pośrednictwem Urzędu pocztowego w Katowicach 20 stycznia 2022 r. W związku z powyższym Sąd ten, na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), odrzucił skargę kasacyjną Wojewody. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł organ. Podniósł w nim, że Sąd w sposób nieprawidłowy obliczył termin na wniesienie skargi kasacyjnej. Zdaniem Wojewody termin ten upłynął 19 stycznia 2022 r. W tym dniu organ zarejestrował skargę do wysyłki w urzędzie, lecz wskutek absencji pracowników urzędu (COVID-19 – siła wyższa) skargę kasacyjną nadano dopiero 20 stycznia 2022 r. Z tego powodu odrzucenie skargi jest przedwczesne. W odpowiedzi na zażalenie skarżący wniósł o jego oddalenie oraz o zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania. Skarżący przyznał, że Sąd pierwszej instancji błędnie obliczył termin na wniesienie skargi kasacyjnej. Niemniej skarga kasacyjna została wniesiona przez organ także po upływie prawidłowo wyliczonego terminu, który upłynął 19 stycznia 2022 r. W piśmie z 3 marca 2022 r. Wojewoda wniósł o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie okolicznością w zasadzie bezsporną jest fakt uchybienia przez Wojewodę terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 30 listopada 2021 r. W zażaleniu organ sam przyznał, że wniósł skargę po terminie do jej wniesienia, mimo że Sąd pierwszej instancji błędnie ten termin obliczył. Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony Wojewodzie 20 grudnia 2021 r., zatem określony w art. 177 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi kasacyjnej upłynął 19 stycznia 2022 r. Rację należy przyznać zarówno organowi, jak i skarżącemu, że Sąd pierwszej instancji błędnie obliczył termin na wniesienie skargi kasacyjnej przez organ. Błąd ten nie miał jednak wpływu na wynik sprawy, bowiem i tak pismo wniesione przez Wojewodę 20 stycznia 2022 r. zostało złożone z uchybieniem prawidłowo obliczonego terminu. Okoliczności podniesione przez organ w zażaleniu nie mogły wpłynąć na inną ocenę zaskarżonego postanowienia. Przedmiotem niniejszego postępowania wpadkowego jest wyłącznie fakt wniesienia skargi kasacyjnej w terminie lub z jego uchybieniem. Natomiast ocena przyczyn uchybienia terminu będzie stanowić przedmiot rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach rozpatrującego wniosek organu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Odnosząc się do wniosku w zakresie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, należy stwierdzić, że brak jest podstaw prawnych do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w art. 209 p.p.s.a. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, tj. przepisy rozdziału 1 działu IV. Brak natomiast odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami (dział V, rozdział 1), które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia.