II SA/Gd 345/21
WyrokWSA w Gdańsku2021-12-01
Skład orzekający: Diana Trzcińska, Dariusz Kurkiewicz, Marek Kraus
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Prokurator Okręgowy, poprzez nieudzielenie pełnych odpowiedzi na pytania dotyczące wyboru kancelarii prawnej do reprezentowania prokuratury i wysokości wynagrodzenia, wykonał wyrok WSA zobowiązujący go do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej?Ratio decidendi
Sąd uznał, że Prokurator Okręgowy nie wykonał w pełni wyroku WSA, ponieważ nie udzielił wyczerpujących odpowiedzi na wszystkie pytania dotyczące wyboru kancelarii prawnej i trybu jej wyłonienia, a także nie przedstawił uzasadnienia decyzji o zleceniu reprezentacji podmiotowi zewnętrznemu zamiast korzystania z własnych zasobów. W związku z tym, sąd wymierzył Prokuratorowi grzywnę. Jednocześnie sąd odrzucił skargę w części dotyczącej niewykonania punktu wyroku o zwrocie kosztów postępowania, uznając, że dochodzenie tych należności odbywa się na drodze egzekucji sądowej, a nie w trybie skargi na niewykonanie wyroku.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Okręgowemu z powodu niewykonania wyroku WSA dotyczącego udostępnienia informacji publicznej. Wniosek dotyczył m.in. trybu wyboru kancelarii prawnej do reprezentowania prokuratury, podstawy prawnej udzielenia pełnomocnictwa oraz wysokości wynagrodzenia. WSA poprzednim wyrokiem zobowiązał Prokuratora do rozpoznania wniosku, stwierdzając bezczynność organu. Prokurator częściowo odpowiedział na wnioski, jednak skarżący uznał odpowiedzi za niepełne i nie rzeczowe, co doprowadziło do wniesienia skargi o grzywnę.Rozstrzygnięcie
1. wymierza Prokuratorowi Okręgowemu grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych z powodu niewykonania punktu 1 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 listopada 2020 r. o sygnaturze akt II SAB/Gd 59/20 w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, 2. stwierdza, że bezczynność Prokuratora Okręgowego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. odrzuca skargę w pozostałej części.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędzia WSA Marek Kraus (spr.) Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2021 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi J. D. o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Okręgowemu z powodu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 listopada 2020 r. w sprawie o sygnaturze akt II SAB/Gd 59/20 w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. wymierza Prokuratorowi Okręgowemu grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych z powodu niewykonania punktu 1 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 listopada 2020 r. o sygnaturze akt II SAB/Gd 59/20 w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, 2. stwierdza, że bezczynność Prokuratora Okręgowego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. odrzuca skargę w pozostałej części.
1. J. D. (dalej jako "Skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Okręgowemu (dalej jako "Prokurator Okręgowy" lub "organ") z powodu niewykonania punktu 1 i 3 prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia [...] 2020 r. w sprawie o sygn. akt [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (wszystkie przywołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako "CBOSA").
2. Skargę wniesiono w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:
2.1. Wnioskiem z dnia 9 marca 2020 r. Skarżący wystąpił do Prokuratury Okręgowej o udzielenie, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm., dalej jako "u.d.i.p."), informacji w przedmiocie udzielenia prawa do reprezentacji organów prokuratury Kancelarii [...] z siedzibą w G. (dalej jako "Kancelaria"). W szczególności Skarżący wnosił o wskazanie trybu udzielenia prawa do reprezentacji w sprawie o sygn. akt [...], zawisłej przed Sądem Rejonowym w W., tj. zachowania trybu przetargowego bądź innego trybu.
Pismem z dnia [...] 2020 r. Prokurator Okręgowy wyjaśnił, że postępowanie w sprawie o sygn. akt [...] zostało zainicjowane pozwem Skarżącego. Prokurator Okręgowy wskazał, że w związku z powyższym wniosek Skarżącego nie ma waloru informacji publicznej, został bowiem złożony w sprawie indywidualnej, dotyczącej interesu własnego.
W piśmie z dnia 21 kwietnia 2020 r., zatytułowanym "odwołanie od decyzji z dnia [...] 2020 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej wraz z dodatkowym wnioskiem o udzielenie informacji publicznej", Skarżący podniósł, że pismo Prokuratora Okręgowego z dnia [...] 2020 r. jest w istocie decyzją o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Wyjaśnił, że intencją jego wniosku było w szczególności uzyskanie informacji, dlaczego akurat udzielono pełnomocnictwa tej właśnie Kancelarii, czy ww. Kancelaria została wybrana w trybie przepisów ustawy o zamówieniach publicznych, czy też doszło do zamówienia z wolnej ręki, aczkolwiek i w takim przypadku zastosowanie mają przepisy ustawy o zamówieniach publicznych. Skarżący ponowił wniosek i wniósł o udzielenie następującej informacji publicznej:
1) Jakie ustalono bądź wypłacono wynagrodzenie Kancelarii [...] za reprezentowanie Prokuratury w sprawie [...] Sądu Rejonowego w W.?
2) W jakim trybie i na jakiej podstawie prawnej Prokuratura udzieliła pełnomocnictwa Kancelarii [...] do reprezentowania Prokuratury w sprawie [...] Sądu Rejonowego w W.?
3) Dlaczego Prokuratura w postępowaniu cywilnym, w którym występuje jako strona, udziela pełnomocnictwa Kancelarii [...], a sama nie reprezentuje siebie jako profesjonalny podmiot prawny posiadający także w swoich kadrach Prokuratorów wyspecjalizowanych w prowadzeniu postępowań cywilnych (Wydział Postępowań Pozakarnych w Prokuraturze Okręgowej), dlaczego ewentualnie, jeżeli Prokuratura nie czuje się na siłach w reprezentowaniu się samodzielnie w sprawie [...] Sądu Rejonowego w W., nie reprezentuje Prokuratury Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa?
4) Czy została podpisana umowa pomiędzy Prokuraturą a Kancelarią [...] do reprezentowania Prokuratury w sprawie [...] Sądu Rejonowego w W., "a jeżeli tak proszę o przysłanie mi poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii tej umowy".
5) Czy Kancelaria [...] została wybrana do reprezentacji Prokuratury w [...] Sądu Rejonowego w W. w trybie przetargu, a jeżeli nie na jakiej podstawie prawnej przetargu nie przeprowadzono?
Skarżący jednocześnie, wobec faktu, że pismo Prokuratora Okręgowego z dnia [...] 2020 r. jest w jego ocenie decyzją o odmowie udostępnienia mu informacji publicznej, wniósł odwołanie od tej decyzji i wniósł o zmianę tej decyzji przez udzielenie mu następującej informacji publicznej:
1) Jakie ustalono bądź wypłacono wynagrodzenie Kancelarii [...] za reprezentowanie Prokuratury w sprawie [...] Sądu Rejonowego w W.?
2) W jakim trybie i na jakiej podstawie prawnej Prokuratura udzieliła pełnomocnictwa Kancelarii [...] do reprezentowania Prokuratury w sprawie [...] Sądu Rejonowego w W.?
3) Dlaczego Prokuratura w postępowaniu cywilnym, w którym występuje jako strona, udziela pełnomocnictwa Kancelarii [...], a sama nie reprezentuje siebie jako profesjonalny podmiot prawny posiadający także w swoich kadrach Prokuratorów wyspecjalizowanych w prowadzeniu postępowań cywilnych (Wydział Postępowań Pozakarnych w Prokuraturze Okręgowej), dlaczego ewentualnie, jeżeli Prokuratura nie czuje się na siłach w reprezentowaniu się samodzielnie w sprawie [...] Sądu Rejonowego w W., nie reprezentuje Prokuratury Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa?
4) Czy została podpisana umowa pomiędzy Prokuraturą a Kancelarią [...] do reprezentowania Prokuratury w sprawie [...] Sądu Rejonowego w W., "a jeżeli tak proszę o przysłanie mi poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii tej umowy".
5) Czy Kancelaria [...] została wybrana do reprezentacji Prokuratury w sprawie [...] Sądu Rejonowego w W. w trybie przetargu, a jeżeli nie na jakiej podstawie prawnej przetargu nie przeprowadzono?
W piśmie z dnia 24 kwietnia 2020 r. Prokurator poinformował Skarżącego, że udzielona mu dnia [...] 2020 r. pisemna odpowiedź na wniosek nie ma waloru decyzji administracyjnej, nie podlega zatem zaskarżeniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Prokurator Okręgowy wskazał, że w sprawie brak było podstaw do wydania decyzji, a poinformowanie, że wniosek nie ma waloru informacji publicznej, nie jest stanowiskiem w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.
Pismem z dnia 20 maja 2020 r. wnioskodawca ponaglił Prokuraturę Okręgową do przekazania jego odwołania z dnia 21 kwietnia 2020 r. do Prokuratury Regionalnej, ewentualnie do wydania w terminie 7 dni decyzji administracyjnych w sprawie jego dwóch wniosków, z dnia 9 marca 2020 r. oraz z dnia 21 kwietnia 2020 r., pod rygorem wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu.
Pismami z dnia 25 czerwca 2020 r. oraz z dnia 6 lipca 2020 r. Prokurator Okręgowy podtrzymał dotychczasowe stanowisko w przedmiocie braku podstaw do wydania żądanej przez Skarżącego decyzji administracyjnej, albowiem żądana informacja nie ma waloru informacji publicznej.
2.2. W skardze na bezczynność organu Skarżący wskazał, że wnosi skargę na bezczynność Prokuratury Okręgowej, polegającą na zaniechaniu wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie jego wniosków z dnia 9 marca 2020 r. oraz z dnia 21 kwietnia 2020 r. o udzielenie informacji publicznej, a w przypadku uznania, że pisma Prokuratury z dnia [...] 2020 r., z dnia 24 kwietnia 2020 r., z dnia 25 czerwca 2020 r. oraz z dnia 6 lipca 2020 r. są w istocie decyzjami administracyjnymi o odmowie udzielenia informacji publicznej, wnosi skargę na te decyzje, przy czym co do decyzji z dnia [...] 2020 r., z dnia 24 kwietnia 2020 r., z dnia 25 czerwca 2020 r. wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na te decyzje albowiem nie został pouczony w ich treści o prawie, sposobie i terminie wniesienia środków odwoławczych. Skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności organu i nakazanie Prokuraturze Okręgowej wydania decyzji administracyjnych w przedmiocie jego wniosków, a w przypadku uznania, że ww. pisma Prokuratury Okręgowej są w istocie decyzjami administracyjnymi, o ich uchylenie i nakazanie Prokuraturze Okręgowej udzielenia Skarżącemu informacji publicznej na wskazane w skardze pytania.
2.3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z dnia [...] 2020 r. sygn. akt [...] zobowiązał Prokuratora Okręgowego do rozpoznania wniosku Skarżącego z dnia 9 marca 2020 r. oraz z dnia 21 kwietnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności (punkt 1 sentencji), stwierdził, że bezczynność Prokuratora Okręgowego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (punkt 2 sentencji) oraz zasądził od Prokuratora Okręgowego na rzecz Skarżącego kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania (punkt 3 sentencji).
W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że pism Prokuratury Okręgowej zawierających odpowiedzi na wnioski Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej nie można było potraktować jako decyzji administracyjnych o odmowie dostępu do informacji publicznej. Prokuratura wyraźnie bowiem uznała, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej i wobec tego nie ma podstaw do odmowy jej udostępnienia w formie decyzji administracyjnej.
Sąd podkreślił, że zasadnicza rozbieżność pomiędzy Skarżącym, a organem w niniejszej sprawie zarysowała się na tle kwalifikacji żądanych przez skarżącego we wnioskach z dnia 9 marca 2020 r. i z dnia 21 kwietnia 2020 r. informacji jako publicznych.
Sąd wskazał, że z treści wniosków Skarżącego wynika, że dążył on w istocie do pozyskania, w trybie przepisów u.d.i.p., informacji odnośnie podstaw prawnych i sposobu wyboru kancelarii prawnej do reprezentowania Prokuratury w sporze sądowym ze Skarżącym, a także wysokości kosztów tej obsługi prawnej.
W ocenie Sądu, w świetle dyspozycji przywołanych przepisów art. 6 ust. 1 u.d.i.p. nie ma wątpliwości, że informacje dotyczące obsługi prawnej wykonywanej na rzecz podmiotu władzy publicznej bądź innych podmiotów wykonujących zadania publiczne czy dysponujących majątkiem publicznym są informacjami publicznymi w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Dotyczy to zarówno podstaw prawnych oraz sposobu wyłonienia podmiotu uprawnionego do reprezentacji prawnej podmiotu władzy publicznej, zakresu i źródeł zleconej reprezentacji, a także kosztów obsługi prawnej. Informacje te odnoszą się bezpośrednio do organizacji i zasad funkcjonowania podmiotów władzy publicznej, do trybu działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych oraz majątku publicznego, którym dysponują. W konsekwencji zatem pytanie dotyczące motywacji leżącej u podstaw zlecenia reprezentacji Prokuratury podmiotowi zewnętrznemu, a nie skorzystania z możliwości wewnętrznych Prokuratury bądź z pomocy Prokuratorii Generalnej, mieści się w kategorii informacji dotyczących zasad organizacji i sposobu działania organu, a nie przyczyn działania, które pozostają poza sferą faktów, które mogą stanowić informację podlegającą udostępnieniu.
Sąd nie podzielił stanowiska Prokuratora Okręgowego, że żądane informacje miały służyć wyłącznie do użytku prywatnego Skarżącego. Zdaniem Sądu, pozostawanie w sporze sądowym przez Skarżącego z Prokuraturą nie wyklucza prawa do uzyskania żądanych informacji związanych z wydatkowaniem przez Prokuraturę środków publicznych. Z ujawnionych informacji nie wynika, aby uzyskanie żądanych informacji pomimo tego, że wiąże się z procesem cywilnym zainicjowanym przez skarżącego, następowało na potrzeby toczącego się postępowania sądowego. Informacje te mają służyć uniwersalnemu dobru powszechnemu związanemu z funkcjonowaniem publicznej instytucji i gospodarowaniem środkami publicznymi.
Przy tym Sąd zwrócił uwagę, że nawet jeśli doszło do wyłonienia podmiotu świadczącego na rzecz Prokuratury Okręgowej usług pomocy prawnej w trybie przetargowym uregulowanym przepisami ustawy Prawo zamówień publicznych, to zasada jawności zamówień publicznych nie stoi na przeszkodzie udostępnieniu informacji mającej walor publiczny w trybie przepisów u.d.i.p., gdyż nie wyłącza jej zastosowania.
Poczynienie powyższych ustaleń doprowadziło Sąd do wniosku, że Prokuratura była zobowiązana do załatwienia wniosków Skarżącego w sposób przewidziany w przepisach u.d.i.p. odpowiednio w formie czynności materialno-technicznej (w przypadku udzielenia informacji publicznej oraz w przypadku zawiadomienia o niedopuszczalności zastosowania trybu wnioskowego udostępnienia informacji publicznej) albo w formie decyzji (w przypadku odmowy udzielenia informacji publicznej).
W ocenie Sądu, na dzień wniesienia skargi w niniejszej sprawie Prokurator Okręgowy pozostawał w bezczynności w załatwieniu wniosków Skarżącego, albowiem, będąc w mylnym przekonaniu o niepublicznym charakterze żądanych informacji, wyłącznie pisemnie poinformował Skarżącego o braku podstaw do ich udostępnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. uznał, że Prokurator Okręgowy dopuścił się bezczynności w przedmiocie udostępnienia żądanej przez skarżącego informacji publicznej i na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał Prokuratora Okręgowego do rozpoznania wniosków Skarżącego z dnia 9 marca 2020 r. oraz z dnia 21 kwietnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności, stwierdzając, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu naruszenie przepisów u.d.i.p. było bowiem wynikiem wadliwej ich interpretacji, a nie wyrazem braku poszanowania dla obywatelskiego uprawnienia do informacji o działalności organów władzy publicznej, co wykluczało kwalifikację bezczynności jako rażącego naruszenia prawa.
Sąd wskazał, że skutkiem niniejszego rozstrzygnięcia jest konieczność ponownego rozpatrzenia przez organ wniosków skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, w formie i terminie przewidzianych przepisami u.d.i.p., z uwzględnieniem oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania zawartych w uzasadnieniu niniejszego wyroku, stosownie do treści art. 153 p.p.s.a.
3. Odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia [...] 2020 r. sygn. akt [...] wraz z aktami sprawy doręczono organowi w dniu 2 lutego 2021 r.
4. Prokurator Okręgowy w piśmie z dnia 16 lutego 2021 r. skierowanym do Skarżącego, stanowiącym odpowiedź na jego pytania objęte wnioskami z dnia 9 marca 2020 roku i 21 kwietnia 2020 roku w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej wskazał, że Kancelaria [...] reprezentuje Prokuraturę Okręgową przed sądami powszechnymi i administracyjnym w sprawach, w których stroną jest jednostka prokuratury okręgu [...] w związku z działalnością karną i cywilistyczną na podstawie umowy z dnia 27 lipca 2018 r. o świadczenie pomocy prawnej, zawartej w oparciu o przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych. Organ wskazał też, że umowa ta reguluje również kwestie wynagrodzenia dla Kancelarii płatnego miesięcznie i ustalonego ryczałtowo, a także że nie została zawarta szczególna, odrębna umowa dotycząca reprezentowania Prokuratury w sprawie [...] przed Sądem Rejonowym w W. oraz dotycząca wynagrodzenia dla Kancelarii za reprezentowanie prokuratury w tej sprawie. Prokuratura w przedmiotowej sprawie reprezentowana jest na podstawie ogólnego pełnomocnictwa udzielonego Kancelarii wynikającego z wskazanej wyżej umowy.
5. Skarżący pismem z dnia 4 marca 2021 r. skierowanym do Prokuratury Okręgowej wezwał organ do wykonania ww. wyroku WSA w G. z dnia [...] 2020 r., sygn. akt [...], poprzez należyte i rzeczowe rozpoznanie wniosków z dnia 9 marca 2020 r. i z dnia 21 kwietnia 2020 r. o udostepnienie informacji publicznej w zakresie odpowiedzi na pytania objęte wnioskiem, bowiem w piśmie z dnia 16 lutego 2021 r. nie znalazły się odpowiedzi na wszystkie pytania oraz nie doręczono poświadczonej za zgodność kopii umowy zawartej z Kancelarią.
6.1. Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Okręgowemu, w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), z powodu niewykonania punktu 1 i 3 prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia [...] 2020 r. w sprawie o sygn. akt [...].
W ocenie Skarżącego odpowiedź udzielona przez organ w piśmie z dnia 16 lutego 2021 r. nie jest rzeczowa oraz należyta. Ponadto Skarżący poinformował, że dnia 4 marca 2021 r. skierował do Prokuratury Okręgowej wezwanie do wykonania wyroku, a także wskazał, że jest emerytem, w związku z czym kwota 100,00 zł jest dla niego istotna.
6.2. W piśmie z dnia 9 czerwca 2021 r. Prokurator Okręgowy wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że punkt 1 wyroku WSA w G. z dnia [...] 2020 r., sygn. akt [...], został wykonany, ponieważ w terminie wskazanym przez Sąd wnioski Skarżącego zostały rozpoznane i udzielono Skarżącemu żądanych informacji. Wykonano także punkt 3 ww. wyroku, dokonując na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, co potwierdza dowód przelewu zawarty w aktach sprawy.
6.3. W piśmie procesowym z dnia 30 czerwca 2021 r. Skarżący wskazał, że w piśmie organu z dnia 16 lutego 2021 r. nie udzielono odpowiedzi na wszystkie postanowione przez niego pytania oraz że organ nie doręczył Skarżącemu poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii umowy z Kancelarią [...], a taki był wyraźny jego wniosek zawarty we wniosku o udzielenie informacji publicznej. W ocenie Skarżącego nie uzyskał on odpowiedzi na następujące pytania:
1) Jakie ustalono bądź wypłacono wynagrodzenie Kancelarii [...] za reprezentowanie Prokuratury w sprawie [...] Sądu Rejonowego w W.?
Zdaniem Skarżącego odpowiedź na to pytanie zawarta w piśmie z dnia 16 lutego 2021 r. nie odpowiada w ogóle na pytanie, ile konkretnie pieniędzy Prokuratura wydatkowała na prowadzenie ww. sprawy. Organ zdaniem Skarżącego wskazał jedynie, że obowiązuje jedna umowa z dnia 27 lipca 2018 r., a rozliczenia z Kancelarią mają charakter comiesięczny i ryczałtowy. Nie zmienia to jednak faktu, że w ramach rozliczeń comiesięcznych i ryczałtowych Kancelarii wypłacone musiały zostać jakiekolwiek kwoty pieniężne, które obejmują prowadzenie sprawy o sygn. akt [...]. Aktualne pozostaje w ocenie Skarżącego pytanie, jakie konkretnie kwoty z tych faktur ryczałtowych i comiesięcznych zostały zaksięgowane na poczet sprawy o sygn. akt [...]. Co więcej, w odpowiedzi na pytanie nie podano, ile wynosi comiesięczne wynagrodzenie ryczałtowe Kancelarii.
2) Dlaczego Prokuratura w postępowaniu cywilnym, w którym występuje jako strona, udziela pełnomocnictwa Kancelarii [...], a sama nie reprezentuje siebie jako profesjonalny podmiot prawny posiadający także w swoich kadrach Prokuratorów wyspecjalizowanych w prowadzeniu postępowań cywilnych (Wydział Postępowań Pozakarnych w Prokuraturze Okręgowej), dlaczego ewentualnie, jeżeli Prokuratura nie czuje się na siłach w reprezentowaniu się samodzielnie w sprawie [...] Sądu Rejonowego w W., nie reprezentuje Prokuratury Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa?
Zdaniem Skarżącego sens zadanego pytania zmierzał do tego, dlaczego Prokuratura sama się nie reprezentuje w ww. sprawie.
3) Czy została podpisana umowa pomiędzy Prokuraturą, a Kancelarią [...] do reprezentowania Prokuratury w sprawie [...] Sądu Rejonowego w W., "a jeżeli tak proszę o przysłanie mi poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii tej umowy".
Skarżący stwierdził, że umowy nie przysłano, a taki był wniosek.
Skarżący podniósł również, że nie otrzymał kwoty 100 zł od Prokuratury tytułem wykonania punktu 3 wyroku. Skarżący zaznaczył przy tym, że nie posiada konta bankowego, dlatego w wezwaniu do wykonania wyroku wskazano na formę wypłaty przez przekaz pocztowy.
6.4. Skarżący na rozprawie w dniu 1 grudnia 2021 r. wskazał, że podtrzymuje skargę, a w zakresie wykonania wyroku w punkcie dotyczącym kosztów sądowych i przelania ich na jego rachunek bankowy oświadczył, że Prokurator w piśmie z dnia 9 czerwca 2021 r. wskazał na potwierdzenie przelewu tych kosztów, tymczasem Skarżący od 5 lat nie posiada rachunku bankowego. Ponadto oświadczył, że kwotę 100 zł otrzymał przekazem pocztowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
7.1. Skarga zasługiwała na uwzględnienie w części, w jakiej zarzucono organowi niewykonanie punktu 1 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia [...] 2020 r., sygn. akt [...], w zakresie zobowiązania Prokuratora Okręgowego do rozpoznania wniosku Skarżącego z dnia 9 marca 2020 r. oraz z dnia 21 kwietnia 2020 r. o udostepnienie informacji publicznej.
7.2. Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Z kolei w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w trybie przewidzianym w art. 154 p.p.s.a. Zgodnie z § 1 tego artykułu, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2). Grzywnę, o której mowa w § 1 wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (§ 6).
Z przywołanej regulacji art. 154 § 1 p.p.s.a. wynika, że warunkiem formalnym wniesienia skargi w przedmiocie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest uprzednie pisemne wezwanie organu do wykonania obowiązku nałożonego wyrokiem. W przedmiotowej sprawie warunek ten został spełniony, gdyż pismem z dnia 4 marca 2021 r. skierowanym do Prokuratury Okręgowej, Skarżący wezwał organ do wykonania ww. wyroku WSA w G. z dnia [...] 2020 r., sygn. akt [...].
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy Prokurator Okręgowy wykonał prawomocny wyrok WSA w G. z dnia [...] 2020 r., sygn. akt [...], uwzględniający skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Zgodnie ze stanowiskiem wyrażanym w doktrynie prawa oraz orzecznictwie sądów administracyjnych przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, System Informacji Prawnej LEX oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 maja 2001 r.,II SA 2015/00, LEX nr 57180). O niewykonaniu wyroku można zatem mówić wówczas, gdy rozstrzygnięcie – bez względu na jego treść i zakres poprzedzającego go postępowania – nie zostało wydane bądź nie podjęto innych czynności zmierzających do załatwienia sprawy.
W przypadku wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania termin jego wykonania mija z upływem terminu wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub dokonanie czynności. Ustalając fakt przekroczenia terminu należy mieć przy tym na uwadze, że zgodnie z art. 35 § 5 k.p.a. do terminów załatwienia sprawy nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (por. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, System Informacji Prawnej LEX i powołana tam literatura).
Zatem w postępowaniu, prowadzonym na skutek skargi, wniesionej w trybie art. 154 p.p.s.a. rozstrzygające znaczenie ma treść wyroku, wydanego w sprawie na bezczynność organu (przewlekłość postępowania). Stan bezczynności lub stan przewlekłego prowadzenia postępowania w sytuacji określonej w art. 154 § 1 p.p.s.a. ma miejsce wówczas, gdy organ w dalszym ciągu, mimo upływu terminu wyznaczonego w wyroku zobowiązującym do załatwienia sprawy, nie wydaje rozstrzygnięcia. Wymierzenie grzywny następuje zatem, gdy po wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, organ pozostaje w dalszym ciągu w bezczynności lub przewlekle prowadzi postępowanie z przyczyn zależnych od tego organu. Wobec tego, w postępowaniu wywołanym skargą wniesioną na podstawie art. 154 p.p.s.a. należy ustalić, jak przebiegało postępowanie organu, i dokonać jego oceny pod kątem, czy ustalone fakty wskazują na bezczynność organu, czy też ta bezczynność jest wynikiem innych okoliczności niezależnych od organu prowadzącego postępowanie ( por. wyrok NSA z dnia 14 lipca 2021 r., sygn. akt I OSK 694/21, CBOSA).
Wskazać również należy, że zgodnie z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.
W sytuacji, gdy zachodzi związanie prawomocnym orzeczeniem sądu i ustaleniami faktycznymi, które legły u jego podstaw, niedopuszczalne jest w innej sprawie o innym przedmiocie dokonywanie ustaleń i ocen prawnych sprzecznych z prawomocnie osądzoną sprawą. Rozstrzygnięcie zawarte w prawomocnym orzeczeniu stwarza stan prawny taki, jaki z niego wynika. Sądy rozpoznające między tymi samymi stronami inny spór muszą przyjmować, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak przyjęto w prawomocnym, wcześniejszym wyroku (por. wyroku NSA z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. II GSK 1939/12, CBOSA). Stanowisko przeciwne, uznające możliwość czynienia przez organy administracji publicznej ustaleń sprzecznych z treścią prawomocnego orzeczenia sądu, jest nie do pogodzenia z wypływającą z art. 2 Konstytucji RP zasadą demokratycznego państwa prawnego oraz określoną w art. 7 Konstytucji RP zasadą legalizmu.
Obowiązek związania prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego w przypadku wniesienia skargi, o której mowa w art. 154 p.p.s.a., gdzie przedmiotem skargi jest niewykonanie wcześniejszego wyroku sądu administracyjnego stwierdzającego bezczynność w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji publicznej, oznacza, że nie jest możliwe aktualnie badanie, czy nieudostępnione informacje stanowiły informację publiczną, gdyż kwestia ta została już prawomocnie przesądzona.
7.3. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. w punkcie 1 ww. wyroku, zobowiązał Prokuratora Okręgowego do rozpoznania wniosku Skarżącego z dnia 9 marca 2020 r. oraz z dnia 21 kwietnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności.
Akta administracyjne wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności zostały doręczone organowi w dniu 2 lutego 2021 r., zatem termin do rozpoznania wniosku Skarżącego upływał z dniem 16 lutego 2021 r. Zaznaczyć należy, że wskazanym terminie Prokurator Okręgowy w odpowiedzi na pytania objęte wnioskiem z dnia 9 marca 2020 r. oraz z dnia 21 kwietnia 2020 r. wystosował do Skarżącego pismo z dnia 16 lutego 2021 r., jednakże w ocenie Sądu, nie stanowiło ono odpowiedzi na wszystkie postanowione przez Skarżącego pytania, zawarte w złożonych pismach o udostępnienie informacji publicznej.
Skarżący w piśmie z dnia 9 marca 2020 r. wniósł o udzielenie mu informacji w przedmiocie udzielenia wskazanej Kancelarii prawa do reprezentacji organów Prokuratury, w szczególności o wskazanie trybu udzielenia prawa do reprezentacji w sprawie sygn. akt [...] zapadłej przed Sądem Rejonowym w W. i zachowania trybu przetargowego bądź innego.
Natomiast w piśmie z dnia 21 kwietnia 2020 r. Skarżący zadał organowi następujące pytania:
1) Jakie ustalono bądź wypłacono wynagrodzenie Kancelarii [...] za reprezentowanie Prokuratury w sprawie [...] Sądu Rejonowego w W.?
2) W jakim trybie i na jakiej podstawie prawnej Prokuratura udzieliła pełnomocnictwa Kancelarii [...] do reprezentowania Prokuratury w sprawie [...] Sądu Rejonowego w W.?
3) Dlaczego Prokuratura w postępowaniu cywilnym, w którym występuje jako strona, udziela pełnomocnictwa Kancelarii [...], a sama nie reprezentuje siebie jako profesjonalny podmiot prawny posiadający także w swoich kadrach Prokuratorów wyspecjalizowanych w prowadzeniu postępowań cywilnych (Wydział Postępowań Pozakarnych w Prokuraturze Okręgowej), dlaczego ewentualnie, jeżeli Prokuratura nie czuje się na siłach w reprezentowaniu się samodzielnie w sprawie [...] Sądu Rejonowego w W., nie reprezentuje Prokuratury Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa?
4) Czy została podpisana umowa pomiędzy Prokuraturą a Kancelarią [...] do reprezentowania Prokuratury w sprawie [...] Sądu Rejonowego w W., "a jeżeli tak proszę o przysłanie mi poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii tej umowy".
5) Czy Kancelaria [...] została wybrana do reprezentacji Prokuratury w sprawie [...] Sądu Rejonowego w W. w trybie przetargu, a jeżeli nie na jakiej podstawie prawnej przetargu nie przeprowadzono?
7.4. W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że Prokurator Okręgowy, w piśmie z dnia 16 lutego 2021 r., udzielił odpowiedzi jedynie na pytania oznaczone w piśmie Skarżącego z dnia 21 kwietnia 2021 r. numerami 1 oraz 4.
W odpowiedzi na pytanie o to, jakie ustalono bądź wypłacono wynagrodzenie Kancelarii w sprawie o sygn. akt [...], zawisłej przed Sądem Rejonowym w W. (pytanie nr 1), organ w udzielonej odpowiedzi wskazał, że wynagrodzenie dla Kancelarii jest płatne miesięcznie i ustalane ryczałtowo, a także że nie została zawarta szczególna, odrębna umowa dotycząca reprezentowania Prokuratury w wymienionej sprawie o sygn. akt [...] oraz dotycząca wynagrodzenia Kancelarii za reprezentowanie Prokuratury w tej sprawie. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze treść zadanego pytania oraz odpowiedź Prokuratora Okręgowego dotycząca zawartej umowy z Kancelarią, a także rodzaj ustalonego ryczałtowo wynagrodzenia, organ nie był zobowiązany, wbrew twierdzeniom Skarżącego, do wskazania konkretnej kwoty wynagrodzenia Kancelarii z tytułu reprezentacji w sprawie zawisłej przed Sądem Rejonowym w W. o sygn. akt [...], bowiem brak było odrębnej umowy, jak i odrębnie ustalonego wynagrodzenia Kancelarii za reprezentowanie Prokuratury w tej sprawie.
Natomiast odnośnie pytania oznaczonego przez Skarżącego numerem 4, Sąd zauważa, że organ w piśmie z dnia 16 lutego 2021 r. wskazał, że między Prokuraturą a Kancelarią została zawarta umowa o świadczenie pomocy prawnej z dnia 27 lipca 2018 r., na podstawie której Kancelaria reprezentuje Prokuraturę przed sądami powszechnymi i administracyjnymi w sprawach, w których stroną jest jednostka prokuratury okręgu [...] w związku z działalnością karną i cywilistyczną. Jednocześnie, jak już wskazywano, organ wyjaśnił, że nie została zawarta szczególna, odrębna umowa dotycząca reprezentowania Prokuratury w sprawie o sygn. akt [...] zawisłej przed Sądem Rejonowym w W. Organ udzielił więc odpowiedzi na postawione we wniosku z dnia 21 kwietnia 2020 r. pytanie nr 4, czy z Kancelarią została zawarta umowa do reprezentowania Prokuratury Okręgowej we wskazanej sprawie. Odnośnie natomiast drugiej części zadanego pytania, tj. prośby Skarżącego o przesłanie mu poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii umowy ( jeżeli taka została zawarta ), wyjaśnić należy, że Skarżący żądał przesłania mu umowy do reprezentowania Prokuratury przez Kancelarię w sprawie o sygn. akt [...] przed Sądem Rejonowym w W.. Jak tymczasem wynika z powyższych wyjaśnień organu, takiej odrębnej umowy nie zawarto, dlatego też jej kopii nie mógł otrzymać Skarżący.
7.5. Natomiast w ocenie Sądu organ nie udzielił odpowiedzi na pytania Skarżącego oznaczone w piśmie z dnia 21 kwietnia 2020 r. numerami 2, 3 i 5, jak również nie udostępnił wskazywanych w piśmie z dnia 9 marca 2020 r. informacji dotyczącej trybu w jakim została wybrana Kancelaria do reprezentacji Prokuratury.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do zawartych w piśmie z dnia 21 kwietnia 2020 r. pytań o numerach 2 i 5, jak również do treści wniosku z dnia 9 marca 2020 r., należy zauważyć, że w piśmie z dnia 16 lutego 2021 r. Prokurator Okręgowy wskazał, że Kancelaria reprezentuje Prokuraturę Okręgową przed sądami powszechnymi i administracyjnymi w sprawach, w których stroną jest jednostka prokuratury okręgu [...] w związku z działalnością karną i cywilistyczną, na podstawie umowy z dnia 27 lipca 2018 r. o świadczenie pomocy prawnej, zawartej w oparciu o przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych. Samo jednak wskazanie na zawarcie umowy "w oparciu o przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych" w świetle treści sformułowanych przez Skarżącego we wniosku pytań, nie stanowi ich rozpoznania. Skarżący bowiem wnosił o wyjaśnienie, w jakim trybie i na jakiej podstawie prawnej udzielono Kancelarii pełnomocnictwa oraz czy została ona wybrana do reprezentowania Prokuratury, w sprawie prowadzonej przez Sąd Rejonowy w W., sygn. akt [...], w trybie przetargu, a jeżeli nie – na jakiej podstawie prawnej przetargu nie przeprowadzono. Pismo organu z dnia 16 lutego 2021 r. nie zawiera odpowiedzi na powyższe pytania, za wyjątkiem wskazania, że umowa z Kancelarią została zawarta w oparciu o ustawę Prawo zamówień publicznych. Zgodnie natomiast z treścią ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1579 ze zm., dalej jako "p.z.p."), w jej brzmieniu obowiązującym w dacie zawarcia przez organ umowy z Kancelarią o świadczenie pomocy prawnej, tj. w dniu 27 lipca 2018 r., ustawa ta, w Rozdziale 3 Działu II, regulowała różne tryby udzielania zamówień : przetarg nieograniczony (Oddział 1), przetarg ograniczony (Oddział 2), negocjacje z ogłoszeniem (Oddział 3), dialog konkurencyjny (Oddział 3a), negocjacje bez ogłoszenia (Oddział 4), zamówienie z wolnej ręki (Oddział 5), zapytanie o cenę (Oddział 6), partnerstwo innowacyjne (Oddział 6a) oraz licytację elektroniczną (Oddział 7). Z pisma Prokuratora Okręgowego z dnia 16 lutego 2021 r. nie wynika, który z powyższych trybów został zastosowany przy wyborze Kancelarii. W związku z powyższym pismo to nie zawiera odpowiedzi na pytanie Skarżącego, w jakim trybie i na jakiej podstawie prawnej udzielono Kancelarii pełnomocnictwa, jak również na konkretnie postawione pytanie, czy Kancelaria została wybrana w trybie przetargu, a jeżeli nie, to na jakiej podstawie przetarg nie został przeprowadzony. Do powyższych kwestii, podnoszonych w pismach strony z dnia 9 marca 2020 r. i 21 kwietnia 2020 r., organ w ogóle się nie odniósł.
Prokurator nie udzielił odpowiedzi także na pytanie oznaczone we wniosku Skarżącego z dnia 21 kwietnia 2020 r. numerem 3. Skarżący wnosił o udzielenie mu informacji, dlaczego Prokuratura w postępowaniu cywilnym, w którym występuje jako strona, udziela pełnomocnictwa Kancelarii, a sama nie reprezentuje siebie jako profesjonalny podmiot prawny posiadający także w swoich kadrach Prokuratorów wyspecjalizowanych w prowadzeniu postępowań cywilnych, lub ewentualnie nie reprezentuje jej Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa. Pismo organu z dnia 16 lutego 2021 r. nie zawiera żadnych wyjaśnień co do powyższej kwestii. Tymczasem, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. w wyroku o sygn. akt [...], którego niewykonanie zarzuca Skarżący w niniejszej sprawie, "pytanie dotyczące motywacji leżącej u podstaw zlecenia reprezentacji Prokuratury podmiotowi zewnętrznemu, a nie skorzystania z możliwości wewnętrznych Prokuratury bądź z pomocy Prokuratorii Generalnej, mieści się w kategorii informacji dotyczących zasad organizacji i sposobu działania organu, a nie przyczyn działania, które pozostają poza sferą faktów, które mogą stanowić informację podlegająca udostepnieniu. Organ powinien więc udzielić odpowiedzi na pytanie Skarżącego, czego jednak zaniechał, w ogóle nie uzasadniając, dlaczego Prokuratura zdecydowała się na zawarcie umowy o świadczenie pomocy prawnej z Kancelarią, a nie skorzystała z możliwości wewnętrznych Prokuratury lub Prokuratorii Generalnej.
7.6. W tym stanie rzeczy Sąd orzekający w niniejszej sprawie stwierdził, że organ, mimo wiążącego go prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia [...] 2020 r., sygn. akt [...], uwzględniającego skargę na bezczynność Prokuratora Okręgowego rozpoznającego wniosek o udzielenie informacji publicznej, nie wykonał tego wyroku we wskazanym powyżej zakresie.
Prokurator Okręgowy nie udzielając odpowiedzi na przedstawione powyżej pytania nie wykonał zobowiązania zawartego w pkt 1 sentencji wyroku tj. rozpoznania wniosku Skarżącego z dnia 9 marca 2020 r. oraz z dnia 21 kwietnia 2020 r. o udostepnienie informacji publicznej, co uzasadnia spełnienie przesłanek wymierzenia grzywny z art. 154 § 1 p.p.s.a.
Podkreślić przy tym należy, że niewykonywanie wyroków sądów, zwłaszcza przez organy państwowe - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych, - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. Skutkiem takiego zaniechania jest w konsekwencji podważanie autorytetu Państwa.
7.7. W związku z powyższym Sąd uznał za zasadne wymierzenie Prokuratorowi Okręgowemu na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywny w wysokości 1.000,00 zł., o czym orzeczono w pkt 1 niniejszego wyroku. Mając na względzie opisane wyżej okoliczności sprawy Sąd uznał, że grzywna w tak określonej wysokości spełni funkcję represyjną, jak też dyscyplinującą. Kwota w tej wysokości mieści się przy tym w wymiarze grzywny określonym w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia charakteru niewykonanego zobowiązania i przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd.
7.8. Rozpoznając sprawę stosownie do treści art. 154 § 2 p.p.s.a. sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 1792/16; CBOSA).
Sąd dokonując oceny stopnia naruszenia prawa, wziął pod uwagę, że w terminie wskazanym w prawomocnym wyroku została Skarżącemu udzielona odpowiedź na część pytań objętych wnioskiem Skarżącego, jednakże jak już wyżej wskazano odpowiedź ta nie obejmowała wszystkich pytań zawartych we wniosku z dnia 9 marca 2020 r. oraz z dnia 21 kwietnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, zatem organ nie wykonał zobowiązania rozpoznania wniosku Skarżącego.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że w świetle okoliczności przedmiotowej sprawy, bezczynność Prokuratora Okręgowego w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono w pkt 2 niniejszego wyroku.
7.9. Odnośnie natomiast zarzutu skargi niewykonania przez organ punktu 3 ww. wyroku WSA w G. z dnia [...] 2020 r., dotyczącego zasądzonych na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postepowania, Sąd orzekający w niniejszej sprawie wskazuje, że w tym zakresie zasadnym było odrzucenie skargi.
Jak już wyżej wskazano z powołanego art. 154 § 1 p.p.s.a. wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione, aby sąd uznał skargę wniesioną w trybie art. 154 p.p.s.a. za złożoną skutecznie. Po pierwsze, sprawa musi dotyczyć bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę, wydanym na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Musi zatem zaistnieć sytuacja, w której sąd zobowiązał organ administracji publicznej do podjęcia określonych działań z zakresu administracji publicznej. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.
W świetle powyższego należy zauważyć, że art. 154 § 1 p.p.s.a. nie stanowi podstawy do wymierzenia grzywny, gdy organ administracji publicznej nie wykona wyroku w części dotyczącej zwrotu kosztów postępowania, zasądzonych od organu na rzecz skarżącego. Norma wyrażona w art. 154 § 1 p.p.s.a. obejmuje wyłącznie kwestię niewykonania wyroku sądowego w zakresie będącej jego przedmiotem sprawy administracyjnej, nie stanowi natomiast podstawy do wymierzenia grzywny w przypadku, gdy organ nie wykona wyroku w części dotyczącej zwrotu zasądzonych na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania (por. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Legalis/el. 2019; postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 30 września 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 638/20). Niewykonanie wyroku w części dotyczącej kosztów postępowania nie może stanowić bezczynności organu administracji, o której mowa w ww. przepisie, z uwagi na fakt, iż nie występuje konieczność podjęcia przez tenże organ działań z zakresu administracji publicznej (tj. np. wydania decyzji administracyjnej). Między organem administracji a stroną, na rzecz której orzeczono zwrot kosztów postępowania, powstaje cywilnoprawny stosunek zobowiązaniowy, w którym organowi przypada rola dłużnika, zaś stronie skarżącej – wierzyciela. W konsekwencji zawiązania stosunku zobowiązaniowego, w razie niewykonania przez organ administracyjny wyroku sądu w części dotyczącej kosztów postępowania, po uprzednim stwierdzeniu prawomocności wyroku, dochodzenie jego wykonania odbywać się będzie w drodze egzekucji sądowej, zgodnie z przepisami kodeksu postępowania cywilnego, nie zaś art. 154 § 1 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt I OSK 154/08; CBOSA).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że skargę na niewykonanie wyroku w części dotyczącej zasądzonej na rzecz Skarżącego kwoty tytułem zwrotu kosztów postępowania, należało uznać za niedopuszczalną. Z tej przyczyny Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt 3 niniejszego wyroku odrzucił skargę w pozostałej części, tj. w części dotyczącej niewykonania punktu 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia [...] 2020 r., sygn. akt [...].
7.10. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło