II SA/Bd 646/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński Sędziowie sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) asesor WSA Katarzyna Korycka Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2020 r. sprawy ze skargi Wojewody Kujawsko-Pomorskiego na uchwałę Rady Gminy Płużnica z dnia 26 lipca 2019 r. nr VIII/67/2019 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały. Wojewoda Kujawsko-Pomorski wniósł skargę na uchwałę Nr VIII/67/2019 Rady Gminy Płużnica z dnia 26 lipca 2019 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi Dąbrówka, gmina Płużnica, zarzucając jej naruszenie przepisów, w brzmieniu obowiązującym w dacie jej sporządzenia, art. 17 pkt 1 i 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293, dalej powoływana jako upzp). Organ nadzoru wniósł o stwierdzenie nieważności ww. uchwały w całości. W uzasadnieniu wskazał, że uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wymaga zachowania procedury określonej przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ustawodawca, po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przepisami art. 17 upzp określił tryb jego sporządzania. Rada Gminy Płużnica 25 kwietnia 2017 r. podjęła uchwałę nr XXXII/219/2017 o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi Dąbrówka, gminy Płużnica. O powyższym Wójt Gminy Płużnica poinformował poprzez ogłoszenie/obwieszczenie zamieszczone na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w Płużnicy w dniach od 15 maja 2017 r. do 21 czerwca 2017 r., na tablicy ogłoszeń sołectwa Dąbrówka w dniach od 15 maja 2017 r. do 21 czerwca 2017 r., opublikowane w prasie miejscowej - CWA w dniu 18 maja 2017 r., w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy w Płużnicy w dniu 15 maja 2017 r. W niniejszym ogłoszeniu/obwieszczeniu Wójt Gminy Płużnica poinformował o możliwości składania wniosków do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w terminie do dnia 20 czerwca 2017 r. - w przypadku ogłoszeń/obwieszczeń zamieszczonych na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w Płużnicy, tablicy ogłoszeń sołectwa Dąbrówka oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy w Płużnicy. Natomiast w obwieszczeniu zamieszczonym w prasie miejscowej - CWA termin ten wyznaczono do 20 maja 2017 r. Stosownie do art. 17 pkt 1 upzp, wójt (burmistrz, prezydent miasta), po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego, ogłasza w prasie miejscowej oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu, określając formę, miejsce i termin składania wniosków do planu, nie krótszy niż 21 dni od dnia ogłoszenia. Z powyższego wynika, że termin na składanie wniosków do przedmiotowego planu miejscowego określony w obwieszczeniu zamieszczonym w prasie miejscowej wyznaczono z naruszeniem 21-dniowego terminu ustawowego do składania wniosków do planu miejscowego, tym samym uchybiono terminowi wynikającemu z art. 17 pkt 1 upzp. W ocenie organu nadzoru powyższe uznać należy za istotne naruszenie trybu sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Niezastosowanie się do ustawowego terminu mogło bowiem w znaczący sposób ograniczyć udział tzw. czynnika społecznego, tj. krąg osób i podmiotów zainteresowanych wzięciem czynnego udziału w procedurze sporządzania planu, co w konsekwencji mogło spowodować, że przyjęte ustalenia planistyczne są odmienne od tych, które zostałyby przyjęte, gdyby nie naruszono trybu sporządzania aktu planistycznego (zob. Z. Niewiadomski (red.), Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, Warszawa 2011 r., s. 265). Powyższe, zdaniem organu nadzoru, stanowi istotne naruszenie trybu sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rozumieniu art. 28 ust. 1 upzp. Z art. 17 upzp wynika, że wójt wprowadza zmiany wynikające z uzyskanych opinii i dokonanych uzgodnień oraz ogłasza, w sposób określony w pkt 1, o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu na co najmniej 7 dni przed dniem wyłożenia i wykłada ten projekt wraz z prognozą oddziaływania na środowisko do publicznego wglądu na okres co najmniej 21 dni oraz organizuje w tym czasie dyskusję publiczną nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami. Następnie w świetle art. 17 pkt 11 upzp wójt, burmistrz albo prezydent miasta wyznacza w ogłoszeniu o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu termin, w którym osoby fizyczne i prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej mogą wnosić uwagi dotyczące projektu planu, nie krótszy niż 14 dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia planu. Rozpatruje uwagi, o których mowa powyżej, w terminie nie dłuższym niż 21 dni od dnia upływu terminu ich składania (art. 17 pkt 12 upzp). Następnie wprowadza zmiany do projektu planu miejscowego wynikające z rozpatrzenia uwag dotyczących projektu planu i w niezbędnym zakresie ponawia uzgodnienia (art. 17 pkt 13 upzp). Z kolei w myśl art. 19 ust. 1 upzp, jeżeli rada gminy stwierdzi konieczność dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia projekcie planu miejscowego, w tym także w wyniku uwzględnienia uwag do projektu planu - czynności, o których mowa w art. 17, ponawia się w zakresie niezbędnym do dokonania tych zmian. Projekt przedmiotowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego został wyłożony do publicznego wglądu w dniach od 28 grudnia 2018 r. do 28 stycznia 2019 r. Nie zostały wniesione żadne uwagi dotyczące projektu wymienionego powyżej planu. Rada Gminy Płużnica z własnej inicjatywy dokonała zmiany projektu planu miejscowego bez ponownego jego wyłożenia do publicznego wglądu. Nie ulega wątpliwości, że merytoryczna zmiana planu miejscowego została dokonana po wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu. Wprowadzono do treści uchwały następującą zmianę - w § 9 uchwały zmieniono stawkę procentową, służącą do określenia opłaty, o której mowa w art. 36 ust. 4 upzp. W § 9 projektu planu miejscowego nie określono wysokości stawki procentowej służącej do określenia opłaty, o której mowa w art. 36 ust. 4 upzp, natomiast w uchwalonym planie w miejscowym określono jej wysokość na 30 %. Ponadto zmieniono wysokość minimalnej intensywności zabudowy. W projekcie planu miejscowego wyłożonego publicznego wglądu w § 10 ust. 3 pkt 2 lit. a wprowadzono następujący zapis cyt. "nie określa się minimalnej intensywności zabudowy". Z kolei, w uchwalonym planie miejscowym ustalono intensywność zabudowy od 0,0 do 0,05. W ocenie organu nadzoru dokonanie zmiany w części tekstowej uchwały wymagało ponowienia trybu sporządzenia planu zgodnie z art. 17 w związku z art. 19 ust. 1 upzp. Konieczność ponowienia czynności określonych w art. 17 upzp w niezbędnym zakresie ma istotne znaczenie przede wszystkim ze względu na to, że przy procedurze uchwalenia planu miejscowego zagwarantowane jest zainteresowanym podmiotom prawo przedstawienia i obrony swoich interesów m.in. poprzez składanie opinii, uzgodnień, uwag oraz dyskusję publiczną nad przyjętym w projekcie planu rozwiązaniami i możliwość wnoszenia uwag dotyczących projektu planu. Zdaniem organu nadzoru przywołane przepisy nie dają radzie gminy kompetencji ani możliwości decydowania o tym, czy ponowienie procedury planistycznej jest w danym przypadku konieczne, zasadne i celowe. Rada gminy decydować może jedynie o zakresie, w jakim czynności proceduralne muszą być ponowione. Niezgodne z przepisami jest takie działanie organów gminy polegające na wyłożeniu projektu planu miejscowego, a następnie zmodyfikowanie przez radę gminy z własnej inicjatywy treści projektu uchwały polegające na zmianie stawki procentowej służącej do określenia opłaty, o której mowa w art. 36 ust. 4 upzp oraz zmianie wysokości minimalnej intensywności zabudowy i uchwalenie przez radę gminy planu miejscowego ze zmienioną treścią, bez uprzedniego ponownego wyłożenia do publicznego wglądu zmienionego projektu planu miejscowego. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że niezgodne z prawem jest postępowanie polegające na wyłożeniu projektu planu miejscowego do publicznego wglądu, a następnie zmodyfikowanie zapisów tego projektu i uchwalenie przez radę gminy planu miejscowego w innym brzmieniu. Taka zmiana projektu pozostaje bowiem poza wiedzą zainteresowanej społeczności lokalnej i poza jej kontrolą. Sama ustawa, nakazując wyłożenie projektu planu do publicznego wglądu, sankcjonuje obowiązek organów gminy do zapoznania, jeszcze w toku procedury planistycznej, społeczności lokalnej z projektem planu zagospodarowania przestrzennego, który po uchwaleniu przez radę gminy stanie się aktem prawa miejscowego, zawierającym przepisy powszechnie obowiązujące. Dlatego też w art. 17 pkt 13 upzp wskazuje się, że po wprowadzeniu przez wójta gminy zmian do projektu planu wynikających z rozpatrzenia uwag, w niezbędnym zakresie ponawia się uzgodnienia. Także dyspozycja art. 19 ust. 1 cyt. ustawy jednoznacznie określa, że w sytuacji stwierdzenia przez radę gminy konieczność dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia projekcie planu, w tym także uwzględnienia uwag, ponawia się w niezbędnym zakresie do dokonania tych zmian, czynności o których mowa w art. 17. W konsekwencji w ocenie organu nadzoru w przytoczonym przypadku doszło do istotnego naruszenia trybu sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rozumieniu art. 28 ust. 1 upzp. Rada Gminy Płużnica w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że, spełniając obowiązek wyznaczony art. 17 pkt 1 upzp, wójt dokonał zawiadomienia o powyższej czynności, tj. zamieścił ogłoszenie w miejscowej prasie oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Ogłoszenie zawierało wszelkie niezbędne elementy, tj. informację o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego, określił formę, miejsce i termin składania wniosków do planu. W konsekwencji od dnia ogłoszenia każdy zainteresowany mógł stosownie do tej regulacji składać wnioski dotyczące tego planu. Dostrzeżone przez nadzór naruszenie polegało na oczywistej omyłce pisarskiej w jednym z ogłoszeń, tj. ogłoszenia w CWA - tygodniku regionu wąbrzeskiego (z 18.05.2017 r.), a mianowicie datę końcową składania wniosków określono na dzień 20.05.2017 r., podczas gdy powinien być to 20.06.2017 r. Bez wątpienia zainteresowane osoby mogły dowiedzieć się o przystąpieniu do sporządzenia planu i prawie do zgłaszania wniosków. Celem bowiem przyjętej regulacji jest przyjęcie takiego rozwiązania, by umożliwić zainteresowanym podmiotom dowiedzenie się o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego oraz o wyłożeniu projektu planu. Ten cel w tej procedurze został osiągnięty. W ocenie organu większą wagę należy przyznać terminowi początkowemu, a nie, jak wskazuje Wojewoda, terminowi końcowemu. Termin 21 dni zaczyna bowiem swój bieg od dnia ogłoszenia o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jeżeli data obwieszczenia nie jest tożsama z datą ogłoszenia w prasie lokalnej lub ogłoszenia w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, za datę rozpoczęcia biegu ww. terminu przyjmuje się datę dokonania tej czynności, która została wykonana jako ostatnia. W procedurze planistycznej nie jest tak, że każde jej naruszenie wiedzie do stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy w całości lub części. Według art. 28 ust. 1 upzp stwierdzeniem nieważności aktu planistycznego skutkuje tylko istotne naruszenie trybu postępowania. Jak się uważa, jest nim takie naruszenie trybu, które prowadzi do sytuacji, w której przyjęte ustalenia planistyczne są odmienne od tych, które zostałyby podjęte, gdyby nie został on naruszony. Dla stwierdzenia istotnego naruszenia procedury planistycznej istotne jest wykazanie, w jaki sposób wskazane uchybienie wpłynęło bezpośrednio na sytuację prawną skarżącego. W przedstawionym stanie faktycznym do takiego naruszenia nie doszło. Faktycznie zainteresowani mogli składać wnioski w terminie ustawowym, a Wójt, mając na uwadze wagę społecznego udziału zainteresowanych w procedurze uchwalania miejscowego planu, dodatkowo informował zainteresowanych telefonicznie o takiej możliwości. Nie sposób zatem przyjąć, że omyłka pisarska, na którą zwraca uwagę organ nadzoru, miała istotny wpływ na udział zainteresowanych w procedurze. Co więcej, udział zainteresowanych w procedurze daje pewność, że ustalenia planistyczne są takie same, jakie byłyby, gdyby w omawianym ogłoszeniu wskazano datę 20.06.2017 r. W konsekwencji zarzut naruszenia art. 17 pkt 1 upzp nie jest trafny, bowiem uchybienie to w kontekście opisanego stanu faktycznego nie jest istotne. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 17 pkt 9 ust. 1 upzp, Rada Gminy organ wskazał, że przewidziane w planie, w § 10 ust. 3 projektu, parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu określono dla powyższego terenu wskazując "2) intensywność zabudowy: a) nie określa się minimalnej intensywności zabudowy, b) maksymalna intensywności zabudowy do 0,05". Następnie uchwalono § 10 ust. 3 pkt 2 o następującej treści: "wskaźnik intensywności zabudowy od 0,0 do 0,05". W ocenie organu zmieniła się wyłącznie redakcja tego przepisu, a nie brzmienie. Zarówno z treści pierwotnego brzemiennie, jak i z ostatecznego brzmienia wynika, że intensywność zabudowy kształtuje się w granicach od 0,00 do 0,05. Z ostrożności, gdyby Sąd nie uznał powyższego argumentu za słuszny, organ wskazał, że zmianę tę należy rozpatrywać w kontekście oczywistej omyłki pisarskiej. Podkreślić należy, że orzeczenie stwierdzające nieważność uchwały w całości lub w części może zapaść tylko wówczas, gdy doszło do naruszenia zasad sporządzania planu, tj. przyjęcia rozwiązań niezgodnych z normami konstytucyjnymi lub zawartymi w ustawach materialnoprawnych, które to normy wyznaczają granice wykonywania władztwa planistycznego. W sytuacji dokonania zmian w projekcie planu miejscowego, to zmiany te powodują obowiązek ponowienia czynności z art. 17 upzp w niezbędnym do dokonania tych zmian zakresie. Oznacza to, że obowiązek ponowienia czynności planistycznych, o jakich mowa w art. 17 upzp, nie istnieje generalnie, tzn. nie można go odnieść do każdej sytuacji, w której doszło do zmiany w planie w wyniku uwzględnienia uwag. Musi on być analizowany w przypadku każdej zmiany osobno, przy uwzględnieniu za każdym razem osobno czynnika niezbędności. W kontekście sformułowanych zarzutów przez organ nadzoru należy przyjąć, że zmiana określona w § 10 ust 3 pkt 2 uchwały jest zmianą nieistotną, redakcyjną i nie rodzi obowiązku powtórnego przeprowadzenie procedury. Analogicznie należy rozpatrzyć zarzut organu nadzoru w zakresie § 9 aktu planistycznego. Zainteresowani mogli zapoznać się na etapie wyłożenie planu z proponowaną opłatą planistyczną w wysokości 30 %. W tej kwestii nie doszło do zmiany postanowień planu. Sąd zważył, co następuje: Skarga podlegała uwzględnieniu. Skarga została złożona przez organ nadzoru w trybie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 713). Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego (art. 14 ust. 8 upzp) uchwalanym przez organ stanowiący gminy, tj. radę gminy. Zasady sporządzania planu miejscowego rozumiane są jako wartości i merytoryczne wymogi kształtowania polityki przestrzennej przez uprawnione organy dotyczące m.in. zawartych w akcie planistycznym ustaleń. Zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 upzp, istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Odnosząc się do pierwszego z zarzutów podniesionych w skardze, tj. naruszenia art. 17 pkt 1 upzp, wskazać należy, że był on zasadny. Zgodnie nim (w brzmieniu obowiązującym w dacie sporządzania planu), wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego (...) ogłasza w prasie miejscowej oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu, określając formę, miejsce i termin składania wniosków do planu, nie krótszy niż 21 dni od dnia ogłoszenia. W sprawie bezsporne było to, że w miejscowej prasie – CWA (wydanie z 18.05.2017 r.) ukazało się ogłoszenie, z którego wynikało, że istnieje możliwość składania wniosków do planu w terminie do 20.05.2017 r. Tym samym naruszono cyt. wyżej przepis art. 17 pkt 1 upzp. Naruszenie to należy uznać za istotne w rozumieniu art. 28 ust. 1 upzp. Jego skutkiem mogło być bowiem wprowadzenie w błąd nieokreślonego kręgu podmiotów potencjalnie zainteresowanych treścią planu i złożenia wniosków do niego. Nie można wykluczyć, że wskutek tego nie zgłoszono tychże wniosków, ponieważ nieznana liczba podmiotów została wprowadzona w błąd w tym zakresie, pozostając w przekonaniu, że termin na składanie wniosków minął 20.05.2017 r., czyli po upływnie 2 dni od daty publikacji obwieszczenia. Nie można uznać tłumaczenia organu, że ww. okoliczność należy uznać za oczywistą omyłkę pisarską nie mającą przymiotu istotnego naruszenia trybu sporządzania planu w rozumieniu art. 28 ust. 1 upzp. Z faktu, że taka treść obwieszczenia stanowiła oczywisty błąd pisarski, nie można wyciągać takich wniosków, ponieważ skutki tego naruszenia mogły być poważne i uniemożliwić skorzystanie przez zainteresowane podmioty z ich uprawnień wynikających z art. 17 pkt 1 upzp. Sytuacja powyższa mogła spowodować, że przyjęte ustalenia planistyczne są odmienne od tych, które zostałyby przyjęte, gdyby nie naruszono trybu sporządzania aktu planistycznego, a to z uwagi na to, że uniemożliwiono, na skutek wprowadzenia w błąd, zgłoszenie uwag w trybie art. 18 ust. 1 i 2 upzp. Już zatem tylko to jedno naruszenie trybu sporządzania planu należy uznać za istotne i jako takie powodujące konieczność stwierdzenia nieważności całej zaskarżonej uchwały. Zasadny był również zarzut naruszenia art. 17 pkt 9 upzp, zgodnie z którym wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego kolejno: (...) 9) wprowadza zmiany wynikające z uzyskanych opinii i dokonanych uzgodnień oraz ogłasza, w sposób określony w pkt 1, o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu na co najmniej 7 dni przed dniem wyłożenia i wykłada ten projekt wraz z prognozą oddziaływania na środowisko do publicznego wglądu na okres co najmniej 21 dni oraz organizuje w tym czasie dyskusję publiczną nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami. Zgodnie z art. 19 ust. 1 upzp, jeżeli rada gminy stwierdzi konieczność dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia projekcie planu miejscowego, w tym także w wyniku uwzględnienia uwag do projektu planu - czynności, o których mowa w art. 17, ponawia się w zakresie niezbędnym do dokonania tych zmian. W analizowanej sprawie pomimo wprowadzenia zmian do projektu planu, nie doszło do zastosowania cyt. przepisu. Po pierwsze zmieniono wysokość minimalnej intensywności zabudowy. W projekcie planu miejscowego wyłożonego do publicznego wglądu w § 10 ust. 3 pkt 2 lit. a znajdował się zapis, w myśl którego "nie określa się minimalnej intensywności zabudowy". Natomiast w uchwalonym planie miejscowym ustalono intensywność zabudowy od 0,0 do 0,05. Niesporne jest, że zmiana intensywności zabudowy nie nastąpiła wskutek uwzględnienia uwag w następstwie wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu. Rada Gminy uczyniła to z własnej inicjatywy, nie były to jedyne zmiany, bowiem w § 9 uchwały zmieniono też stawkę procentową służącą do określenia opłaty, o której mowa w art. 36 ust. 4 upzp. W § 9 projektu planu miejscowego nie określono bowiem wysokości stawki procentowej służącej do określenia opłaty, o której mowa w art. 36 ust. 4 upzp, natomiast w uchwalonym planie w miejscowym określono jej wysokość na 30 %. Wskazać należy, że zakres zmian w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ma wpływ na podjęcie przez radę gminy decyzji o powtórzeniu niektórych etapów postępowania unormowanego w art. 17 upzp. W tym aspekcie należało rozważyć celowość czynności polegającej na ponownym wyłożeniu planu, a także rozważeniu, czy ewentualne uchybienie takiemu obowiązkowi miało charakter "istotnego" naruszenia trybu, o jakim mowa w art. 28 upzp. Podzielić należy prezentowane w judykaturze stanowisko, wedle którego skutki braku ponowienia określonych czynności planistycznych w przypadku uwzględnienia przez organ planistyczny uwag dotyczących projektu należy oceniać na gruncie konkretnego przypadku. Brak ponowienia określonych czynności planistycznych może mieć różne skutki prawne. Kryterium powinien być tu stopień modyfikacji treści projektu uchwały w stosunku do projektu uchwały sprzed uwzględnienia uwag (por. wyrok WSA w Krakowie z 23.06.2008 r., II SA/Kr 372/08, LEX nr 509704). Wskazuje się ponadto przy rozważaniu ewentualnej potrzeby ponowienia czynności planistycznych na charakter i rozmiar dokonanych zmian, uwzględniając np. konflikt interesów różnych grup właścicieli działek (por. motywy wyroku NSA z 2.10.2012 r., II OSK 1426/12, LEX nr 1234142). W wyroku NSA z 15.04.2008 r., II OSK 17/08 (LEX nr 470949) stwierdzono, że w treści przepisów art. 17 pkt 13 i art. 19 upzp nakazując ponowienie uzgodnień lub czynności, ustawodawca zawarł zwrot "w zakresie niezbędnym", przy ocenie niezbędności należy ważyć interesy zainteresowanych stron. Przez istotne naruszenie trybu należy bowiem rozumieć takie naruszenie, które prowadzi w konsekwencji do sytuacji, w których przyjęte ustalenia planistyczne są odmienne od tych, które zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono trybu sporządzania aktu planistycznego. Ocena zaistnienia tej przesłanki wymaga zatem odrębnych rozważań w każdym indywidualnym przypadku, uwzględniających przede wszystkim to, że celem omawianej regulacji jest zagwarantowanie praw podmiotów, które mogą zostać naruszone w wyniku sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przekładając powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że ustalenie opłaty adiacenckiej w wysokości 30%, biorąc pod uwagę, że wcześniej wysokość ta nie była w ogóle określona, niewątpliwie stanowi istotne naruszenie trybu sporządzania planu. Uniemożliwiło to zainteresowanym podmiotom, których opłata ta może dotyczyć w przyszłości, opinii w tym przedmiocie, w szczególności biorąc pod uwagę to, że Rada Gminy ustaliła wysokość tej opłaty w maksymalnej ustawowej wysokości. Co prawda kwestia ta należy do dyskrecjonalnej decyzji organu, jednak niewątpliwie winien on umożliwić zainteresowanym odniesienie się do tej kwestii. Odmiennie sytuacja mogłaby być oceniana w przypadku obniżenia proponowanej pierwotnie wysokości tejże opłaty (vide wyrok WSA w Bydgoszczy z 19.11.2019 r., II SA/Bd 757/19), co jednak nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Podobnie określenie minimalnej intensywności zabudowy w przedziale od 0,0 do 0,05, podczas gdy w projekcie planu wskazano, że nie określa się tego parametru, stanowi istotną kwestię, która powinna powodować zastosowanie art. 19 ust. 1 upzp w celu umożliwienia wypowiedzenia się zainteresowanych w tej jakże istotnej kwestii. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), orzeczono jak w sentencji wyroku. Cytowane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query.