VI SA/Wa 2386/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Sędzia WSA Joanna Wegner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia "(...)" sierpnia 2020 r. nr "(...)" w przedmiocie odmowy wpisania uprawnienia do licencji pilota oddala skargę Sygn. akt: VI SA/Wa 2386/20 Uzasadnienie Decyzja z dnia [...] sierpnia 2020 r. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego utrzymał w mocy poprzedzającą ją decyzję tego samego organu z dnia [...] czerwca 2020 r. o nr [...] o odmowie S. M. (dalej jako: Skarżący) wpisu uprawnienia do wykonywania lotów według wskazań przyrządów na klasie samolotów jednosilnikowych (IR/SE) w licencji pilota zawodowego samolotowego nr [...]. Podstawą prawną rozstrzygnięć były przepisy art. 21 ust. 2 pkt 2 oraz art. 96 ust. 3 ustawy z dn. 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2019 r. poz. 1580 i 1495; dalej: pr. lotn.), FCL.615 oraz dodatku 6 pkt 7 załącznika I rozporządzenia Komisji (UE) nr 1178/2011 z dnia 3 listopada 2011 r. ustanawiającego wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do załóg w lotnictwie cywilnym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (Dz. U. L 311 z 25.11.2011), zwanym dalej "rozporządzeniem 1178/2011", § 29 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 02 września 2013 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 839) ws. licencjonowania personelu lotniczego oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 - dalej: "k.p.a") po rozpatrzeniu wniosku Pana S. M. Nr [...], złożonego do Urzędu Lotnictwa Cywilnego w dniu [...] marca 2020 r. Z akt sprawy wynika, że [...] marca 2020 r. Skarżący złożył do Prezesa ULC wniosek o wpis uprawnienia do wykonywania lotów według wskazań przyrządów na klasie samolotów jednosilnikowych (IR/SE) do licencji pilota zawodowego samolotowego nr [...]. Na podstawie załączonej dokumentacji organ stwierdził, że Skarżący ukończył szkolenie lotnicze na uprawnienie IR SE w dniu [...] maja 2015 r. Zaświadczenie nr [...], potwierdzające ukończenie przedmiotowego szkolenia zostało wystawione w dniu [...] czerwca 2015 r. ze wskazaniem, że data rekomendacji do egzaminu praktycznego na uprawnienie IR SE jest ważna do dnia [...] maja 2018 r. W dniu [...] czerwca 2015 r. Skarżący zaliczył egzamin praktyczny do uzyskania uprawnienia IR SE. Organ wskazał, że warunkiem uzyskania wpisu uprawnienia IR SE do licencji jest złożenie do ULC wniosku o wpis uprawnienia, wraz z niezbędną dokumentacją, potwierdzającą spełnienie wymagań określonych przepisami. Skarżący, pomimo ukończenia szkolenia i zaliczenia egzaminu praktycznego, nie złożył wniosku o wpis uprawnienia IR SE. Egzamin praktyczny zaliczony przez Skarżącego w dniu [...] czerwca 2015 r., uprawniał do uzyskania wpisu uprawnienia IR SE z datą ważności do [...] czerwca 2016 r. W dniu [...] maja 2018 r. upłynęła również ważność rekomendacji do egzaminu praktycznego, określona na zaświadczeniu o ukończeniu szkolenia praktycznego. Do wniosku złożonego do ULC w dniu [...] marca 2020 r. dołączono zaświadczenie o ukończeniu doszkolenia wg IPS nr[...], które wskazuje, że Skarżący na podstawie Indywidualnego Programu Doszkolenia, w okresie od [...] do [...] marca 2020 r., wykonał wyłącznie 3 godziny szkolenia. Według organu powinien był odbyć wymaganych 50 godzin szkolenia. W dniu [...] maja 2020 r. Prezes ULC zawiadomił stronę o zakończeniu postępowania w sprawie wpisu uprawnienia IR SE w licencji pilota zawodowego samolotowego nr [...] i na podstawie art. 79a k.p.a wskazał, że na dzień [...] maja 2020 r. Skarżący nie przedstawił dowodów ukończenia pełnego szkolenia do uzyskania uprawnienia IR SE w wymiarze 50 godzin szkolenia według wskazań przyrządów. W dniu [...] maja 2020 r. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł pismo wyrażając stanowisko, według którego ukończył konieczne szkolenie do uzyskania uprawnienia IR SE. Decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. Prezes ULC odmówił Skarżącemu wpisu uprawnień do wykonywania lotów według wskazań przyrządów na klasie samolotów jednosilnikowych (IR/SE) w licencji pilota zawodowego samolotowego nr [...]. Pismem z [...] czerwca 2020 r. Skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Prezes ULC w dniu [...] lipca 2020 r. Prezes ULC zawiadomił Skarżącego o zakończeniu postępowania w sprawie wpisu uprawnienia IR SE w licencji pilota zawodowego samolotowego nr [...] i na podstawie art. 79a k.p.a wskazał, że Skarżący nie udowodnił okoliczności ukończenia pełnego szkolenia do uzyskania uprawnienia IR SE w wymiarze 50 godzin szkolenia według wskazań przyrządów na dzień [...] lipca 2020 r. W dniu [...] lipca 2020 r. strona skierowała do Prezesa ULC pismo, podtrzymując stanowisko o ukończeniu niezbędnego szkolenia. W dniu [...] sierpnia 2020 r. Prezes ULC wydał zaskarżoną decyzję. W dniu [...] września 2020 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając wydanie decyzji z naruszeniem: 1) Przepisu zawartego w art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a.", tj. wydanie decyzji bez podstawy prawnej do stwierdzenia upływu ważności szkolenia praktycznego; 2) Przepisu zawartego w art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji wydanej w I instancji;  3) Przepisu zawartego w art. 6 k.p.a. w zw. z ARA.GEN.315(b) Rozporządzenia (UE) nr 1178/2011 oraz z art. 96 ust. 3 pkt. 1 Prawa lotniczego poprzez brak wydania decyzji o nadaniu uprawnienia, kiedy z przepisów materialnych nie wynika uzasadnienie odmowy wydania uprawnienia a wnioskodawca spełnił wszystkie wymagane przepisami przesłanki; 4) Przepisu zawartego w § 44 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 1 sierpnia 2018 r. w sprawie egzaminów państwowych na licencje, świadectwa kwalifikacji oraz uprawnienia do nich wpisywane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1745, dalej: "Rozporządzenie ws. egzaminów") poprzez zastosowanie w sytuacji, w której nie miał on znaczenia dla sprawy; 5) Przepisu zawartego w § 7 ust. 1 rozporządzenia MTBiGM z dnia 2 września 2013 r. w sprawie licencjonowania personelu lotniczego (t. jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 839, dalej: "Rozporządzenie ws. licencjonowania") poprzez brak zastosowania i wydanie decyzji nie na podstawie przepisów Rozporządzenia (UE) nr 1178/2011. Na podstawie art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Prezesa ULC a także decyzji ją poprzedzającej, a w konsekwencji ich uchylenie, a na podstawie art. 145a § 1 p.p.s.a. - o zobowiązanie organu do wydania decyzji o wpisaniu uprawnienia IR/SE w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku. Prezes ULC w odpowiedzi na skargę stanął na stanowisku, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Zdaniem organu skarga winna zostać odrzucona, bowiem zawiera brak formalny, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu – w postaci nie wskazania nr PESEL Strony skarżącej. Pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia [...] stycznia 2021 r. podał nr PESEL Skarżącego oraz odniósł się do wywodów zawartych w odpowiedzi na skargę. Podkreślił, iż w przepisach prawa brak jest daty ważności określonej dla szkolenia praktycznego, zaś wskazywany przez organ przepis FLC.625(a) dotyczy ważności już wpisanego do licencji uprawnienia, a nie szkolenia. Natomiast przepis FLC.015. (f), ograniczający uprawnienie do złożenia wniosku o wpis uprawnień do sześciu miesięcy od uzyskania pozytywnego wyniku egzaminu praktycznego, obowiązuje od 8 kwietnia 2020 r., a zatem nie dotyczy sytuacji Skarżącego. podkreślił, że ubiega się on o wpis uprawnienia w oparciu o szkolenie odbyte w 2015 r. oraz egzamin państwowy zaliczony w 2020 r. Pismem z dnia [...] stycznia 2021r. Prezes ULC odniósł się do kwestii poruszonych w powyższym piśmie pełnomocnika Skarżącego. Podkreślił, że Skarżący nie był posiadaczem uprawnienia IR, ponieważ nie miał wpisu tego uprawnienia w licencji, co było spowodowane nie złożeniem w odpowiednim czasie stosownego wniosku. Przypomniał, ze szkolenie praktyczne Skarżący odbył w 2015 r., a wskazana w nim rekomendacja stanowiła, że do maja 2018 r. Skarżący mógł podejść do egzaminu. Tymczasem, nastąpiło to dopiero w 2020 roku, a zatem wówczas, gdy ww. rekomendacja straciła ważność. Organ przywołał przepis FLC.625 lit. a Rozporządzenia nr 1178/2011, zgodnie z którym data ważności uprawnienia IR wynosi 1 rok. Termin ten jest ustalany w oparciu o egzamin praktyczny. Egzamin ten, złożony przez Skarżącego w dniu [...] czerwca 2015 r., uprawniał do uzyskania wpisu uprawnienia IR/SE z datą ważności do dnia [...] czerwca 2016 r. i w tym terminie należało złożyć do Prezesa ULC wniosek o wpis uprawnienia do licencji. Raz jeszcze organ podkreślił, że złożenie wniosku po terminie skutkowało wydaniem przez Prezesa ULC decyzji odmownej , ze względu na upływ ważności uprawnienia IR/SE. Nadto organ wskazał, że brak w przepisach dokładnej daty, do której należy złożyć wniosek o wpis uprawnienia do licencji, nie wyłącza stosowania innych przepisów dotyczących uzyskiwania uprawnień. Chodzi tu o ważność rekomendacji HT (Head of Training - kierownika szkolenia) oraz daty ważności uprawnień uzyskiwanych po odbyciu szkolenia, wynoszącej 1 rok. Organ wskazał także, że dopuszczenie Skarżącego w 2020 r. do egzaminu w 2020 r. było błędem i nastąpiło bez podstawy prawnej z uwagi na brak ważnej rekomendacji do odbycia egzaminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 roku, poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) zwana dalej "p.p.s.a.". Wbrew zarzutom skargi, decyzje wydane w kontrolowanej sprawie odpowiadają prawu. Przedmiotem sporu w kontrolowanej sprawie było przyjęcie ograniczenia czasowego ubiegania się o wpis uprawnienia do licencji pilota względem terminu odbycia szkolenia praktycznego przez wnioskodawcę. W niniejszej sprawie skutkowało to wydaniem decyzji odmawiającej wpisania Skarżącemu do licencji, na jego wniosek z [...] marca 2020 r., uprawnienia do wykonywania lotów według wskazań przyrządów na klasie samolotów jednosilnikowych (IR/SE) w licencji pilota zawodowego samolotowego nr [...]. Na wstępie jednak wymaga odniesienia się stanowisko organu uzasadniające odrzucenie skargi, wobec niezamieszczenia w skardze numeru PESEL Skarżącego. Jak wynika z treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, zaś zgodnie z treścią art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, zaś w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., sąd wzywa do uzupełnienia braku formalnego skargi jedynie wówczas, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. Sąd jednak w niniejszym postepowaniu uznał, ze skoro numer PESEL wynika z akt sprawy administracyjnej, to nie może być mowy o istnieniu braku formalnego skargi, uniemożliwiającego nadanie prawidłowego biegu skardze i w takiej sytuacji, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., niezasadne jest wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w omawianym zakresie pod rygorem jej odrzucenia (vide – postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2019 r., sygn. akt: I GZ 366/19, lex nr: 2745292). Należy zauważyć, iż w aktach administracyjnych na k-1, we wniosku o wpis uprawnienia (formularz ULC) widnieje m.in. PESEL Skarżącego. Odnosząc się do kolejnych zarzutów zawartych w skardze, a zarazem – do zreasumowanego w niej stanowiska strony skarżącej, należy stwierdzić, iż jest ono niezasadne. I tak, za bezpodstawny Sąd uznał zarzut naruszenia przepisu zawartego w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., tj. wydania decyzji bez podstawy prawnej do stwierdzenia upływu ważności szkolenia praktycznego. Zgodnie z przepisem FCL.620 lit. a rozporządzenia Komisji (UE) nr 1178/2011 z dnia 3 listopada 2011 r. ustanawiającego wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do załóg w lotnictwie cywilnym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/20084 uprawnienie IR jest ważne przez jeden rok. Powyższy termin widnieje też na protokole egzaminu praktycznego na uprawnienie IR, będącego jednym z warunków uzyskania ww. uprawnienia. Sąd za prawidłowe uznał w tym zakresie stanowisko organu, który utożsamił powyższy termin roczny termin z datą, do której należy złożyć wniosek o wpis uprawnienia do licencji. Należy jednocześnie wskazać, że nieprawidłowy jest pogląd strony skarżącej co do tego, iż brak konkretnego przepisu, określającego datę, w której wygasałaby możliwość ubiegania się o wpis uprawnienia do licencji, liczoną od daty odbycia szkolenia praktycznego, oznacza, że uprawnienia uzyskane na skutek odbycia tego szkolenia ważne jest bezterminowo. Przeczą temu w ocenie Sądu, zarówno wykładnia celowościowa, jak i systemowa obowiązujących w dacie ubiegania się u wpis uprawnień przez Skarżącego przepisów prawa. Należy do nich w szczególności przepis FLC.625 lit. a Rozporządzenia nr 1178/2011, zgodnie z którym data ważności uprawnienia IR wynosi 1 rok. Powyższy przepis dotyczy uprawnień pilota nabytych i już uprzednio wpisanych do licencji, jednakże, zdaniem Sądu, wykładnia obowiązujących przepisów prawa nie może prowadzić do wniosków sprzecznych z logiką. Mianowicie – w ocenie Sądu – nie można uznać za logiczny i zgodny z wolą ustawodawcy (także wspólnotowego) efekt stosowania prawa, by sytuacja pilota, który uzyskał już wpis uprawnienia do licencji, była gorsza, niż sytuacja osoby, która nie złożyła wniosku o wpis tego uprawnienia do posiadanej przez siebie licencji. Taka sytuacja miałaby miejsce w odniesieniu do Skarżącego, gdyby przyjąć jego wywody prawne za prawidłowe. Skoro zatem uprawnienie IR (w domyśle: wpisane do licencji) jest ważne przez okres 1 roku, to tym samym nie można uznać, aby uprawnienie Skarżącego (potwierdzone dokumentem, jednak nie wpisane do licencji) miało być ważne bezterminowo. Zdaniem Sądu, nie stoi na przeszkodzie takiej wykładni następcze uzupełnienie przepisów o termin 6-miesięczny od uzyskania wyniku pozytywnego egzaminu praktycznego lub oceny kompetencji (rozporządzenie Komisji (UE) 2020/359 z 4 marca 2020 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1178/2011). Zmiana ta nie stanowi w ocenie Sądu potwierdzenia istnienia w dotychczasowym stanie prawnym swoistej "luki w przepisach", lecz jedynie potwierdza, iż tego rodzaju ograniczenie czasowe (a nawet bardziej jeszcze restrykcyjne) jest - i było - niezbędne (o czym jeszcze będzie mowa w dalszej części niniejszego uzasadnienia wyroku). Wracając do stanu faktycznego sprawy należy wskazać, iż w protokole nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. wskazano, że data ważności uprawnienia IR/SE to [...] czerwca 2016 r., a zatem to do tej daty Skarżący winien był złożyć wniosek o wpis uprawnienia do swojej licencji. Jak słusznie przyjął organ, złożony przez Skarżącego po tej dacie, w dniu [...] marca 2020 r. wniosek nie mógł zostać pozytywnie rozstrzygnięty. Należy w tym miejscu podkreślić, że zagwarantowanie na terenie Unii Europejskiej jak najwyższego poziomu bezpieczeństwa jest celem nadrzędnym wszelkich przepisów wykonawczych do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1139 z dnia 4 lipca 2018 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego i utworzenia Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2111/2005, (WE) nr 1008/2008, (UE) nr 996/2010, (UE) nr 376/2014 i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/30/UE i 2014/53/UE, a także uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 552/2004 i (WE) nr 216/2008 i rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/95 (dalej: "RB"), a zatem również rozporządzenie 1178/2011, jak i samo to rozporządzenie. Takim przepisem jest także FCL.620 lit. a rozporządzenia Komisji (UE) nr 1178/2011 (Dz. U. L 311 z 25.11.2011, str. 1 z ze zm.). Jak wyżej wskazano, ogranicza on termin ważności uprawnienia IR do jednego roku. IR. Uprawnienie do latania według wskazań przyrządów (instrumental rules) wymaga od pilota posiadania nie tylko specjalistycznej wiedzy na temat działania wszelkiego rodzaju urządzeń będących na pokładzie statku powietrznego niezbędnych do wykonywania operacji lotniczych, nawigacji, separacji, czy łączności, np. z służbami kontroli lotu, ale i umiejętności praktycznych, umożliwiających mu wykorzystanie zdobytej wiedzy w praktyce często w ułamkach sekund i w niesprzyjających do tego warunkach. Osoba ubiegająca się o wpisanie uprawnienia winna to zrobić w krótkim czasie po zdaniu tak egzaminu teoretycznego, jak i praktycznego, co jest podyktowane względami bezpieczeństwa i związaną z tym koniecznością zapewnienia wysokich umiejętności pilota. Dodać trzeba, że latanie według przyrządów jest w dużym stopniu związane z rozwojem techniki i technologii czyniącymi niezbędnym coroczne sprawdzanie zdolności pilota do bezpiecznego wykonywania lotu. Gwarantują to przepisy przewidujące "odnawialność" uprawnień. Zaznaczenia wymaga, że Skarżący wnosił o wpis uprawnienia do wykonywania lotów według wskazań przyrządów na klasie samolotów jednosilnikowych (IR/SE) do licencji pilota zawodowego samolotowego, a zatem licencji, która umożliwia mu profesjonalne wykonywanie lotów, przy czym wymagany jest najwyższy poziom umiejętności i wykształcenia lotniczego. Skuteczne ubieganie się o wpis przedmiotowego uprawnienia do licencji Skarżącego było zatem zakreślone terminem [...] czerwca 2016 r., któremu to terminowi Skarżący uchybił, a czego przyczyną był brak możliwości wykazania się biegłością językową na odpowiednim poziomie, stanowiącą umiejętność wymaganą w ramach powyższych uprawnień z uwagi na konieczność komunikowania się w języku angielskim ze służbami ruchu lotniczego. W konsekwencji uznania prawidłowości wywodów prawnych Prezesa ULC, uzasadniających wydanie decyzji negatywnej dla Skarżącego, za niezasadny należało uznać także zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji wydanej w I instancji. Organ utrzymał bowiem w mocy decyzję I instancji w pełni odpowiadającą prawu. Nie jest w ocenie Sądu również zasadny zarzut naruszenia art. 6 k.p.a. w zw. z ARA.GEN.315 lit. b rozporządzenia 1178/2011 oraz art. 96 ust. 3 pkt 1 pr. lotn. poprzez brak wydania decyzji o nadaniu uprawnienia, kiedy z przepisów materialnych nie wynika uzasadnienie odmowy wydania uprawnienia, a wnioskodawca spełnił wszystkie wymagane przepisami przesłanki Według przepisu ARA.GEN.315 lit. b rozporządzenia 1178/2011, w przypadku stwierdzenia, że kandydat spełnia obowiązujące wymagania, właściwy organ musi wydać, przedłuża, wznawia lub wymienia licencję, certyfikat/upoważnienie, uprawnienie lub świadectwo. Art. 96 ust. 3 pkt 1 pr. lotn. stanowi, że Prezes ULC wydaje, zmienia, zawiesza, przywraca, cofa lub wznawia ważność licencji, świadectw kwalifikacji lub uprawnień do nich wpisywanych w drodze decyzji administracyjnej. Przytoczone przepisy stanowią podstawę do wydania przez Prezesa ULC pozytywnych rozstrzygnięć jedynie, gdy spełnione są przesłanki do uzyskania uprawnień personelu lotniczego, które jednak, w realiach przedmiotowej sprawy, nie zostały przez Skarżącego spełnione. Przede wszystkim nie wykazał on, że ukończył wymagane szkolenie praktyczne do przystąpienia do egzaminu na uprawnienie IR/SE, a poprzednie ukończone w 2015 r. nie mogło zostać uznane za ważne. Skarżący pomimo zaliczenia egzaminu praktycznego nie ubiegał się o wpis uprawnienia IR SE przez okres ok. 5 lat, w związku z czym utracił możliwość zaliczenia szkolenia praktycznego. Jak trafnie wskazał organ, po upływie pięciu lat od ukończenia szkolenia lotniczego, przy braku jakiejkolwiek praktyki lotniczej związanej z lotami według wskazań przyrządów, szkolenie lotnicze do uprawnienia IR SE winno być wobec Skarżącego ponownie przeprowadzone w całości. Dokumenty dołączone do wniosku, określone jako "Indywidualny Program Doszkolenia" oraz "Zaświadczenie o ukończeniu doszkolenia", nie mogły w tej sytuacji zostać zaakceptowane jako skutecznie uzupełniające cykl prowadzonego wobec Skarżącego szkolenia. Podkreślenia wymaga, że przepisy w zakresie licencjonowania personelu lotniczego nie określają terminu "doszkolenie" w zakresie uprawnienia IR. Po upływie pięciu lat, w czasie których wygasła zarówno rekomendacja Kierownika Szkolenia uzyskana przez Skarżącego po szkoleniu praktycznym, jak i data ważności uprawnienia, które strona mogła uzyskać po zaliczeniu egzaminu praktycznego w 2015 r. (datą tą był dzień [...] czerwca 2016 r.), Kandydat był zobowiązany do ponownego rozpoczęcia szkolenia na uprawnienie IR, w wymiarze określonym zgodnie z dodatkiem 6 pkt 7 załącznika I rozporządzenia 1178/2011. Powołanie się Skarżącego na zaświadczenie o ukończeniu doszkolenia, musiało być uznane za nieprawidłowe. Brak jest przy tym jakichkolwiek przepisów, regulujących wskazane w skardze "doszkolenie". Zgodnie zaś z § 29 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 2 września 2013 r. w sprawie licencjonowania personelu lotniczego (rozp. lic.) szkolenie lotnicze w celu uzyskania licencji, o których mowa w § 3, lub uprawnień może być prowadzone według indywidualnego toku szkolenia zatwierdzonego przez kierownika szkolenia ośrodka szkolenia lotniczego dla osoby, która nabyła w części wymaganą wiedzę lub umiejętności lub odbyła w części wymaganą praktykę, w celu: dokończenia szkolenia lotniczego rozpoczętego wcześniej w innym certyfikowanym ośrodku szkolenia lotniczego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w państwie obcym (pkt 1); przywrócenia albo wznowienia licencji lub uprawnienia (pkt 2); wydania licencji na podstawie obcej licencji lub dokumentu równoważnego stwierdzającego posiadane kwalifikacje dotyczące specjalności członka personelu lotniczego wydanych lub potwierdzonych przez właściwy organ państwa obcego. Żaden z przywołanych przypadków w sytuacji Skarżącego nie zachodził. Nie może być uznany za zasadny także argument Skarżącego, w którym zrównuje swoją sytuację z położeniem pilota, który wznawiałby posiadane uprawnienie. Wymaga podkreślenia, że wznowienie uprawnienia według zawartych w rozporządzeniu 1178/2011 przepisów załącznika Part-FCL może mieć miejsce wyłącznie w przypadku, gdy pilot jest już posiadaczem uprawnienia, tzn. posiada wpis tego uprawnienia w licencji. Skarżący jednak nigdy nie stał się posiadaczem uprawnienia IR SE. Wniosek w tym przedmiocie złożył dopiero w dniu [...] marca 2020 r., czyli w dniu, w którym uprawnienie takie w świetle obowiązujących przepisów, nie mogło już zostać nabyte. W związku z tym Skarżący nie był uprawniony do wznowienia uprawnienia IR SE według procedury określonej zgodnie z FCL.625 lit. c ppkt 1 rozporządzenia 1178/2011. Według unormowania zawartego w dodatku 6 lit. a pkt 3 załącznika I rozporządzenia 1178/2011, osoba rozpoczynająca proceduralny moduł szkolenia do lotów według wskazań przyrządów w ramach szkolenia modułowego do uprawnień IR(A) musi ukończyć wszystkie etapy szkolenia w ramach jednego, nieprzerwanego zatwierdzonego szkolenia. Szkolenie lotnicze, w którym doszło do pięcioletniej przerwy, a następnie jest kontynuowane jako "doszkolenie", nieprzewidywane przez przepisy dotyczące uprawnień personelu lotniczego, nie mogło zostać uznane za jedno, nieprzerwane szkolenie, a w konsekwencji, nie spełnia wymagań rozporządzenia 1178/2011. Nie zasługiwał także na uwzględnienie zarzut naruszenia § 44 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 1 sierpnia 2018 r. w sprawie egzaminów państwowych na licencje, świadectwa kwalifikacji oraz uprawnienia do nich wpisywane10 (dalej: "rozp. egz.") poprzez zastosowanie w sytuacji, w której nie miał on znaczenia dla sprawy. W czasie, w którym Skarżący ukończył szkolenie teoretyczne i praktyczne, tj. w 2015 r. rozp. egz. nie obowiązywało. Obowiązywało rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie egzaminów państwowych na licencje lub uprawnienia lotnicze z dnia 18 lipca 2003 r. (dalej: "pop. rozp. egz."). Wskazany w ww. zarzucie § 44 ust. 3 rozp. egz. stanowi, że okres ważności rekomendacji do egzaminu praktycznego nie może być dłuższy niż 6 miesięcy od dnia ukończenia szkolenia praktycznego. Prezes ULC co prawda wskazał na ten przepis w decyzji z dnia [...] sierpnia 2020 r., jednakże jedynie w takim kontekście, że jest to przepis, z którego wprost wynika data ważności szkolenia praktycznego, tak jak ze znowelizowanego niedawno przepisu FCL.015 lit. f rozporządzenia 1178/2011, zgodnie z którym osoba wnioskująca składa wniosek o wydanie licencji, uprawnienia lub certyfikatu nie później niż 6 miesięcy po uzyskaniu pozytywnego wyniku egzaminu praktycznego lub oceny kompetencji. Zarzut naruszenia § 7 ust. 1 rozp. lic. poprzez brak zastosowania i wydanie decyzji nie na podstawie przepisów rozporządzenia 1178/2011 jest również bezpodstawny. Podstawą dokonanej przez organ oceny spełnienia przez Skarżącego przesłanek do wpisania uprawnienia były przepisy unijnego rozporządzenia 1178/2011. Zgodnie z § 7 ust. 1 rozp. lic. Prezes ULC wydaje licencje, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2, wraz z wpisywanymi uprawnieniami kandydatowi, który spełnił wymagania określone w załączniku I (Część FCL) do rozporządzenia nr 1178/2011 odpowiednio dla poszczególnych licencji i uprawnień ujętych w tym załączniku. Prezes ULC w istocie stosuje europejskie przepisy, do których się donosi, tj. przepisy Części FCL, w której znajdują się regulacje dotyczące uprawnień personelu lotniczego. Rację ma natomiast Skarżący, stwierdzając, iż przede wszystkim akty wykonawcze Komisji, a nie przepisy krajowe powinny regulować przedmiotowe kwestie, czemu jednakże organ w żaden sposób nie uchybił. Stanowisko organu opiera się przede wszystkim na przepisie FCL.625 lit. a rozporządzenia 1178/2011, określającym termin ważności uprawnienia IR, zaś w ocenie Sądu, regulacje krajowe, tj. rozp. egz. i rozp. lic. pozostają w zgodzie z regulacjami unijnymi. Dlatego też należało uznać, że argumentacja Skarżącego w tym zakresie nic do sprawy nie wnosi. Z powyższych względów, na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji. Niniejszy wyrok został wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz związanych z nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374, ze zm.)., dodanego na podstawie art. 46 pkt 21 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. poz. 875) zmieniającej wyżej wymieniona ustawę z dniem 16 maja 2020 r.