II SA/Wa 2251/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Komendant Główny Policji (zwany dalej organem/KGP) postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez Pana A. M. (zwanego dalej skarżącym) od decyzji nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] października 2020 r. w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. Skarżący zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] o wypłatę wyrównania ekwiwalentu pieniężnego, o którym mowa w art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2020 r., poz. 360, z późn. zm.). Komendant Wojewódzki Policji w [...] decyzją nr [...] odmówił stronie wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy. Z elektronicznego potwierdzenia odbioru wygenerowanego z systemu Poczty Polskiej S.A. wynika, że rozstrzygnięcie to zostało doręczone stronie w dniu [...] listopada 2020 r. W dniu [...] listopada 2020 r. (data stempla pocztowego) skarżący odwołał się od powyższej decyzji. Organ ustalił, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję doręczona została adresatowi w dniu [...] listopada 2020 r. Ponadto operator pocztowy uzyskał od skarżącego oświadczenie, że przesyłkę otrzymał w dniu [...] listopada 2020 r. Organ stwierdził, że postępowanie odwoławcze może być uruchomione tylko w wyniku podjęcia przez uprawniony podmiot czynności procesowej - wniesienia odwołania w terminie określonym w art. 129 § 2 Kpa. Obowiązkiem organu jest wówczas zbadanie w postępowaniu wstępnym, czy odwołanie zostało wniesione przez stronę postępowania administracyjnego w przewidzianym terminie. Wskazał, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania co powoduje, że organ odwoławczy ma obowiązek stwierdzić to uchybienie (art. 134 Kpa.), chyba że strona wniosła o przywrócenie uchybionego terminu, zgodnie z art. 58 i n. Kpa., a wniosek ten został uwzględniony. Organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie decyzja nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] października 2020 r. została doręczona w dniu [...] listopada 2020 r. Natomiast strona odwołanie od przedmiotowej decyzji przesłała za pośrednictwem operatora publicznego Poczty Polskiej S.A. w dniu [...] listopada 2020 r., zatem z przekroczeniem czternastodniowego terminu określonego dla dokonania tej czynności we wskazanym wyżej art. 129 § 2 Kpa. W ocenie organu stan faktyczny uniemożliwia zatem rozpatrzenie odwołania przez organ II instancji. Termin do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] października 2020 r. zostałby zachowany, gdyby odwołanie to zostało przez stronę złożone w sposób wskazany w art. 57 § 5 pkt 1-6 Kpa. lub w siedzibie organu I instancji najpóźniej w dniu [...] listopada 2020 r., tj. przed upływem ostatniego dnia terminu do wniesienia odwołania (art. 57 § 1 w zw. z art. 129 § 2 Kpa.). Skargę na powyższe postanowienie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący, zarzucając naruszenie: I. art. 134 Kpa. poprzez uznanie, iż odwołanie z dnia [...] listopada 2020 roku zostało złożone z uchybieniem terminu, pomimo świadomości organu o nieprawidłowym doręczeniu korespondencji przez pracownika Poczty Polskiej, w dniu [...] listopada 2020 roku; II. art. 7, art. 77 i art. 80 Kpa. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, mając na względzie istotny interes strony skarżącej, przejawiające się dokonaniem dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, czego konsekwencją było przyjęcie, iż doszło do poprawnego doręczenie korespondencji w postaci decyzji nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] października 2020 r. Skarżący wskazał, że w dniu [...] lub [...] listopada 2020 roku w skrzynce pocztowej znalazł umieszczony tam przez listonosza list polecony. List został tam pozostawiony bez jego wiedzy oraz żadnej informacji od listonosza. Przesyłka polecona zawierała decyzję nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji. Skarżący uznał, że nie ze swojej winy, nie wiedział, kiedy przesyłka polecona dotarła pod adres skrzynki pocztowej, w dniu [...] listopada 2020 roku złożył odwołanie od przedmiotowej decyzji. Wyjaśnił, że po upływie kilku miesięcy odwołanie dalej pozostało bez rozpatrzenia. Podniósł, że "...w marcu 2021 r. przyszedł do mnie listonosz Poczty Polskiej z prośbą o potwierdzenie przyjęcia przesyłki poleconej, którą wcześniej wrzucił mi do skrzynki pocztowej. Nie powiedział mi o jaką przesyłkę pocztową chodzi. Nie powiedział również, że oświadczenie, które wręczył mi do podpisania dotyczy postępowania reklamacyjnego, wszczętego przez Komendanta Głównego Policji, w związku z zaniedbaniem pracownika poczty polskiej. W związku z tym, że pamiętałem, iż jakieś listy polecone były pozostawiane w skrzynce, podpisałem myśląc, że potwierdzam tylko fakt otrzymania korespondencji. ...". Jego zdaniem listy polecone od sądów, prokuratury i innych organów ścigania powinny zostać doręczone w sposób tradycyjny a do tego nie doszło. Listonosz zastosował możliwość pozostawienia listu poleconego w skrzynce pocztowej, bez informowania odbiorcy, nie patrząc kto jest nadawcą listu, tym samym łamiąc nowe zapisy w Prawie pocztowym. Szczegółową argumentację przedstawił w skardze. W związku z powyższym wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie decyzji zgodnej z przedstawionym stanem faktycznym. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko jak w postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest postanowienie organu z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] października 2020 r. nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, zwana dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134 § 1 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez Sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.. Sąd, kierując się tymi przesłankami uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Komendant Wojewódzki Policji w [...] wydał decyzję nr [...], którą odmówił stronie wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy. Z elektronicznego potwierdzenia odbioru wygenerowanego z systemu Poczty Polskiej S.A. wynika, że rozstrzygnięcie to zostało doręczone stronie w dniu [...] listopada 2020 r. W dniu [...] listopada 2020 r. (data stempla pocztowego) skarżący odwołał się od powyższej decyzji. Organ ustalił, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję doręczona została adresatowi w dniu [...] listopada 2020 r. Ponadto operator pocztowy uzyskał od skarżącego oświadczenie, że ten przesyłkę otrzymał w dniu [...] listopada 2020 r. W ocenie Sądu sporne jest pomiędzy stronami ustalenie czy decyzja nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] października 2020 r. została stronie doręczona w dniu [...] listopada 2020 r. Skarżący podnosi, iż przesyłka została doręczona poprzez umieszczenie w skrzynce pocztowej bez powiadamiania go o tym fakcie. Wskazuje, że przesyłkę znalazł dopiero w dniu [...] lub [...] listopada 2020 r. W dniu [...] listopada 2020 r. złożył odwołanie od tej decyzji. W marcu 2021 r. na prośbę listonosza potwierdził, iż otrzymał przesyłkę poprzednio wrzuconą do skrzynki. Nie wiedział o jaką przesyłkę chodzi ani tego, że prowadzone jest postępowanie reklamacyjne w zakresie doręczenia decyzji nr [...] r. Zasadnie organ stwierdził, że postępowanie odwoławcze może być uruchomione tylko w wyniku podjęcia przez uprawniony podmiot czynności procesowej - wniesienia odwołania w terminie określonym w art. 129 § 2 Kpa. Obowiązkiem organu jest wówczas zbadanie w postępowaniu wstępnym, czy odwołanie zostało wniesione przez stronę postępowania administracyjnego w przewidzianym terminie. Należy podzielić stanowisko organu wskazującego, że skoro decyzja znalazła się w posiadaniu strony, chociażby nie nastąpiło to zgodnie z przepisami regulującymi kwestię doręczeń, to należy przyjąć, że weszła ona do obrotu prawnego i wiąże organ, który ją wydał. Ponadto zasadne jest twierdzenie, że skierowanie przesyłki do doręczenia listem poleconym bez zwrotnego potwierdzenia odbioru nie dyskwalifikuje tego doręczenia, a jedynie ewentualnie może rodzić trudności dowodowe co do podpisu i daty (NSA w wyroku z dnia 9 stycznia 2020 r. sygn. akt I OSK 3363/18). W niniejszej sprawie strona potwierdziła poprzez złożenie oświadczenia fakt otrzymania w dniu [...] listopada 2020 r. ww. decyzji nr [...]. W tym stanie rzeczy organ prawidłowo uznał, że stan faktyczny uniemożliwia rozpatrzenie odwołania przez organ II instancji. Termin do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] października 2020 r. zostałby zachowany, gdyby odwołanie to zostało przez stronę złożone w sposób wskazany w art. 57 § 5 pkt 1-6 Kpa. lub w siedzibie organu I instancji najpóźniej w dniu [...] listopada 2020 r., tj. przed upływem ostatniego dnia terminu do wniesienia odwołania (art. 57 § 1 w zw. z art. 129 § 2 Kpa.). Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organ wyczerpująco zbadał istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ rozstrzygając sprawę - oparł się na materiale prawidłowo zebranym, i dokonał jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, organ uzasadnił w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 Kpa.. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.