II SA/Bd 94/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jarosław Wichrowski asesor WSA Katarzyna Korycka Protokolant sekretarz sądowy Kamila Wesołowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi E. E. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia nieruchomości oddala skargę. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2017r., znak: [...], Starosta W., po rozpatrzeniu wniosku [...] Oddział w T. z [...] stycznia 2017r.,na podstawie art. 124b ust. 1 - 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2016r., poz. 2147 z późn.zm., zwanej w skrócie "u.g.n.") oraz art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 z późn.zm., zwanej w skrócie "k.p.a."), odmówił zobowiązania Z. L. właściciela nieruchomości oznaczonej nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] położonej w obrębie ewidencyjnym G. gmina B., dla której w Sądzie Rejonowym we [...] prowadzona jest księga wieczysta numer [...], do udostępnienia części tej nieruchomości, w celu dokonania czynności związanych z remontem linii napowietrznej SN 15kV relacji GPZ L. – P. . W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zastosowanie przewodów o większym przekroju spowoduje trwałe zwiększenie możliwości przesyłu prądu. Objęte wnioskiem prace nie polegają jedynie na wymianie poszczególnych elementów obiektu budowlanego (linii napowietrznej) i zastąpieniu ich nowymi o zwiększonym przekroju, ale polegają w istocie na rozbiórce istniejącego obiektu budowlanego i wzniesieniu nowego obiektu w tym samym miejscu. Wymianie podlegają bowiem wszystkie istotne elementy istniejącej linii energetycznej na łącznej długości 22 km, tj. wszystkie słupy, fundamenty, izolatory i przewody. Zdaniem organu, na przedmiotowej linii, jak wynika z "Wytycznych programowych do modernizacji linii napowietrznej SN -15 kV GPZ L. - P. " ma nastąpić wymiana przewodów z typu AFL - 6 o przekroju 35 mm˛ i AFL - 6 o przekroju 25 mm˛ na GREEN PAS o przekroju 70 mm˛, dlatego nie może budzić wątpliwości, co wynika również z wytycznych programowych, że spowoduje to trwałe zwiększenie możliwości przesyłu prądu. Inwestor zapewnia o braku zmiany parametrów technicznych i użytkowych linii, jednak w przekonaniu organu te zapewnienia nie mogą się ostać wobec wielkości przesyłanej energii elektrycznej, a tym samym i natężenia prądu, gdyż umożliwią to zwiększone przekroje przewodów, a zastosowanie nowych przewodów o większym przekroju, umożliwi zwiększenie przesyłu energii elektrycznej. W ocenie Starosty wskazane prace nie polegają jedynie na wymianie poszczególnych elementów obiektu budowlanego i zastąpieniu ich nowymi o zwiększonym przekroju, ale na rozbiórce istniejącego obiektu budowlanego i wzniesieniu nowego obiektu. Wymianie podlegają bowiem wszystkie istotne elementy istniejącej linii energetycznej na długości 22 km, tj. jak wynika z wniosku wszystkie słupy, fundamenty izolatory i przewody, co przekracza zakres definicji pojęcia "remont". W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca spółka zarzuciła naruszenie art. 124b u.g.n. w związku z art. 3 pkt 8 ustawy - Prawo budowlane, przez ich błędną interpretację w zaistniałym stanie faktycznym, polegającym na nie uznaniu planowanej inwestycji jako remontu istniejącej sieci energetycznej. Odwołująca się wskazała, że planowane przedsięwzięcie polega na wymianie istniejących elementów sieci elektroenergetycznej na nowe i w następstwie prac nie nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2017r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, art. 124b ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013r. poz. 1409 ze zm. – "p.b.") utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] Wojewoda wskazał, że ustawa o gospodarce nieruchomościami nie definiuje pojęcia remontu, o którym mowa w art. 124b ust. 1 u.g.n. w związku z czym, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, należy posiłkować się w tym zakresie definicją legalną zawartą w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Prawnie wiążąca ocena, czy w konkretnej sprawie administracyjnej mamy do czynienia z remontem uzależniona jest od zakresu planowanych prac. Przy remoncie nie powinno bowiem dochodzić do realizacji nieistniejących uprzednio elementów obiektu ani do zmiany położenia obiektu i jego gabarytów. Nie ma przy tym decydującego znaczenia fakt, czy gabaryty te uległy zwiększeniu, czy też zmniejszeniu. Istotne jest to, że uległy zmianie. Dotyczy to zarówno naziemnych jak i podziemnych elementów konstrukcyjnych. Prace powodujące zmianę parametrów technicznych lub użytkowych obiektu budowlanego nie będą mieściły się w definicji remontu. Organ odwoławczy nie dał wiary wyjaśnieniom złożonym przez wnioskodawcę w prowadzonym postępowaniu wyjaśniającym, bowiem pozostają one w oczywistej sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie pozostałym materiałem dowodowym. Poza tym z charakterystyki technicznej przewodu GREEN PAS CST 70 mm˛ wynika, że podany przekrój dotyczy żyły przewodu i nie obejmuje powłoki izolacyjnej, czego w złożonym odwołaniu pełnomocnik wnioskodawcy nie kwestionował. W związku z powyższym, opierając się na załączonych do wniosku "Wytycznych programowych do na modernizację odgałęzień linii napowietrznej SN-15 kV GPZ L. - P. " Wojewoda ustalił, że na przedmiotowej linii przewody AFL-6-35 mm˛ na odgałęzieniach AFL-6-25 mm˛ i AFL-6-35 mm˛, na żerdziach wsporczych typu BSW-13,5, ŻN-10, ŻN-12, ŻS-10 i ŻS-12. Zakres modernizacji będzie obejmował wymianę przewodów typu AFL-6 o przekroju 25 i 35 mm2 na przewody niepełnoizolowane o większym przekroju typu GREEN PAS CCST 70 mm˛ . Ponadto zalecono stosowanie żerdzi Żelbetowych napowietrznych typu ŻN strunobetonowych wirowanych typu E o długościach 12m, 13,5m, 15 m i wymaganej wytrzymałości. Organ stwierdził zatem, że spowoduje to trwałe, zwiększone możliwości przesyłu prądu (zwiększenie przepustowości sieci), co skądinąd potwierdził sam inwestor w "Wytycznych do modernizacji..." deklarując, że modernizacja ma na celu "poprawę przyszłych potrzeb przepustowości sieci". Bezspornym jest bowiem to, że wraz ze zwiększeniem przekroju przewodów, zwiększą się także możliwości przesyłowe linii elektroenergetycznej, a tym samym i natężenia prądu, gdyż takowe umożliwiają większe przekroje przewodów - linek. Wraz ze zmianą natężenia prądu zmianie ulegnie także wartość pola elektromagnetycznego, która jest zależna od natężenia prądu. Wojewoda podkreślił, że jednym z parametrów mającym wpływ na ocenę charakteru planowanych prac jest moc linii elektroenergetycznej. Definicja mocy prądu elektrycznego określona jest jako iloczyn napięcia prądu do jego natężenia. Napięcie w tym przypadku jest stałe (SN -15 kV). Natomiast natężenie prądu (I) jest to określana ilość ładunków (Q) elektrycznych przepływających przez przekrój poprzeczny przewodnika w jednostce czasu (t). Z przedstawionego wzoru natężenia prądu elektrycznego (I = Q/t - jednostka miary 1A), zdaniem Wojewody bezspornie wynika zatem, że im większy przekrój przewodnika tym więcej elektronów przepłynie w jednostce czasu, co jednocześnie zwiększy moc linii elektroenergetycznej przy jednoczesnym zwiększeniu pola elektromagnetycznego (M. Marzanowicz, W. Wróbel - Podstawy fizyki, Wyd. Politechnika Warszawska, Warszawa 2010, Rozdział 11, Prąd elektryczny, s. 188-200). W związku z powyższym wymiana przewodów linii elektroenergetycznej na przewody o większym przekroju w przekonaniu organu odwoławczego spowoduje zmianę mocy, natężenia, a także pola elektromagnetycznego. Planowane prace powodują zatem zmianę parametrów technicznych linii napowietrznej SN 15 kV relacji GPZ L. - P. i nie stanowią prac remontowych. Wojewoda zauważył ponadto, że za remont nie mogą być uznane prace polegające na całkowitej lub częściowej rozbiórce obiektu liniowego, a następnie jego wznoszeniu od nowa i to ze zmienionymi parametrami (wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 5 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Bd 333/17). Jednoczesna wymiana wszystkich fundamentów, słupów, przewodów i izolatorów oznacza bowiem, że obiekt liniowy na określonym odcinku przestaje czasowo istnieć, a następnie wznosi się go od nowa w tym samym miejscu. Niemożliwe jest bowiem zamontowanie tych wszystkich elementów w tym samym miejscu bez rozbiórki dotychczasowego obiektu. Natomiast w przedmiotowej sprawie, zgodnie z "Wytycznymi do modernizacji linii napowietrznej SN-15 kV GPZ L. - P. ", łączna długość odcinka napowietrznego linii podlegającego modernizacji wynosi 22 km. Nie można zatem zdaniem organu II instancji uznać, że wymianie podlegają jedynie niektóre elementy obiektu liniowego, a planowane prace mają charakter remontowy. Odnosząc się natomiast do pozostałych zarzutów stawianych w odwołaniu, Wojewoda nie zgodził się ze stwierdzeniem, że jedynym parametrem, który winien podlegać weryfikacji w kontekście ustalania charakteru planowanych prac, jest długość obiektu liniowego. Brak zmiany przebiegu, długości i napięcia linii napowietrznej, nie przesądza jego zdaniem o remontowym charakterze prac, gdyż wskazane cechy nie wyczerpują wszystkich znamion remontu. Podobnie bez znaczenia w przedmiotowej sprawie pozostaje okoliczność, że - zgodnie z zapewnieniami pełnomocnika skarżącej - planowane prace nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę, ani też decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, które to przesłanki mają uniemożliwiać uzyskanie decyzji na podstawie art. 124 u.g.n., a pośrednio mają stanowić argument przemawiający za koniecznością wydania decyzji na podstawie art. 124b u.g.n. W skardze na powyższą decyzję [...] w G. wniosła o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] zarzucając naruszenie: 1. przepisów art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 84 oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez: a) utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, doprowadziło do błędnego uznania planowanych prac za przebudowę, a nie za remont, b) niewyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji dlaczego planowane prace nie mogą być zakwalifikowane jako remont, c) błędne przyjęcie, iż planowane prace doprowadzą do zmiany parametrów technicznych linii, d) nieuzasadnioną odmowę dania wiary wyjaśnieniom wnioskodawcy, które potwierdzały, iż prace winny zostać zakwalifikowane jako remont oraz brak wskazania przyczyn, z których organ odmówił wiarygodności i mocy dowodowej złożonym wyjaśnieniom, 2. przepisu art. 124b ust. 1 u.g.n. oraz przepisu art. 3 pkt 3a, 6, 7a i 8 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (zwanej dalej "Prawem budowlanym") poprzez utrzymanie w mocy decyzji odmawiającej zobowiązania do udostępnienia części nieruchomości w celu wykonania remontu odcinka napowietrznej linii elektroenergetycznej o napięciu 15 kV relacji L. - P. , mimo, że mimo remontu będzie to ta sama linia energetyczna, pracująca z takim samym napięciem oraz mająca ten sam przebieg, co obecnie. Zdaniem skarżącej spółki organy obydwu instancji nie wyjaśniły w uzasadnieniu wydanych decyzji w dostateczny sposób, dlaczego planowane prace nie mieszczą się w kategorii remontu, ponieważ Starosta W. w powyższym zakresie ograniczył się do się do stwierdzenia, że nie został spełniony jeden z warunków koniecznych do wydania decyzji zobowiązującej do udostępnienia nieruchomości, tj. że zakres prac planowanych na działce nie mieści się w pojęciu remontu, konserwacji bądź usuwaniu awarii, zaś Wojewoda [...] w uzasadnieniu swojej decyzji podtrzymał stanowisko Starosty oraz przytoczył legalną definicję remontu, wskazując nie na brak zmiany charakterystycznego elementu obiektu, jakim jest długość linii, lecz na zmiany w odniesieniu do słupa i przewodów, a także w mocy i polu elektromagnetycznym. Wywody organów obydwu instancji w ocenie skarżącej nie spełniają wymogów stawianych uzasadnieniu decyzji administracyjnej w przepisie art. 107 § 3 k.p.a., a ponadto Wojewoda dokonał błędnej oceny argumentu skarżącej, że na skutek przeprowadzonych prac, parametry linii nie ulegną zmianie, zatem będzie to ta sama linia energetyczna, pracująca z takim samym napięciem oraz mająca ten sam przebieg co obecnie. Błędnie Wojewoda wskazał, że planowane prace stanowią przebudowę w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego i o ile można się zgodzić z Wojewodą, że w rozpoznawanej sprawie na podstawie art. 124b ust. 1 u.g.n. istotny jest zakres prac planowany na danej nieruchomości, to nietrafnie jednak Wojewoda uważa planowane prace za polegające na całościowej rozbiórce obiektu budowlanego i wzniesieniu go od nowa z nowymi parametrami. Podkreślono po raz kolejny, że planowane prace, opisane we wniosku o wydanie decyzji administracyjnej zobowiązującej właściciela do udostępnienia nieruchomości, mieszczą się w zakresie pojęcia remontu linii elektroenergetycznej zawartego w art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego, zaskarżona decyzja nietrafnie utrzymuje w mocy wadliwą decyzję Starosty, a zgromadzony materiał dowodowy, dotyczący planowanych prac na nieruchomości, nie uzasadnia stanowiska, że parametry linii zostaną zmienione i w miejscu istniejącej linii powstanie nowy obiekt budowlany czy też, że istniejący obiekt podlega przebudowie. Zdaniem skarżącej nie można podzielić argumentacji Wojewody, że planowane prace doprowadzą do zwiększenia mocy przesyłanej energii, bądź zwiększenia pola elektromagnetycznego, ponieważ takie wnioski z pewnością nie wynikają z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy. Oznacza to, że organ II instancji naruszył przepisy art. 7 i 77 k.p.a., przeprowadzając postępowanie niedokładnie i bez wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, zaznaczając przy tym, że wymiana słupów polegająca na usunięciu starych słupów i posadowieniu nowych, w żaden sposób nie oznacza demontażu linii i budowy nowego obiektu, ani przebudowy linii. Skarżąca zwróciła uwagę, że remont linii energetycznej polega na wymianie jej elementów, jak wskazano we wniosku i nie jest możliwe dokonanie prac remontowych bez uprzedniego usunięcia starych elementów linii jakimi są słupy o wyeksploatowanej konstrukcji oraz niemożliwym i nieuzasadnionym technologicznie jest, aby obecnie w celu remontu linii zastosowano słupy dokładnie takie same materiał. Nie ma konieczności wymiany przewodów i słupów na identyczne jak używane obecnie, zaś rozwiązania technologiczne przyjęte przez skarżącą są zgodne z aktualnie obowiązującymi Polskimi Normami, a ponadto zastosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto pierwotnie, dopuszcza wprost przepis art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego. Wykładnia zastosowana przez organy obu instancji w ocenie skarżącej spółki prowadziłaby do wniosku, że każda wymiana elementu linii energetycznej stanowi jej przebudowę, dlatego jest to stanowisko nietrafne i prowadzące do stwierdzenia, że w odniesieniu do linii może wystąpić albo przebudowa (np. wymiana słupa) albo konserwacja (np. pomalowanie słupa), natomiast nie ma uzasadnionych technologicznie czynności, które mogłyby zostać uznane za remont. Wykładnia organów administracji w świetle art. 124b ust. 1 u.g.n. jest nietrafna i prowadziłaby do wniosku, że przepis ten — w zakresie odnoszącym się do remontu — w istocie nie może być zastosowany. W sprawie rozpoznawanej przez organy administracji, wymiana elementów linii, zdaniem skarżącej spółki nie spowoduje zmiany jej przebiegu, długości, ani napięcia, zatem powinna być uznana za remont, co uprawnia do zastosowania trybu z art. 124b ust. 1 u.g.n. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu, bowiem Sąd nie stwierdził, aby w kontrolowanym postępowaniu dopuszczono się naruszeń przepisów prawa materialnego i procesowego, które Sąd ma obowiązek uwzględnić, nie będąc związany wnioskami i zarzutami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018r., poz. 1302, dalej "p.p.s.a."). Na wstępie należy zauważyć, że niniejsza sprawa jest kolejną z serii spraw związanych z pracami budowlanymi prowadzonymi przez skarżącą spółkę przy linii energetycznej SN L. – P. (por. wyroki tutejszego Sądu z dnia 14 marca 2018r. sygn. akt II SA/Bd 1444/17, II SA/Bd 41/18, II SA/Bd 33/18, z 21 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Bd 75/1 i II SA/Bd 96/18, z 10 kwietnia 2018r. sygn. II SA/Bd 36/18, z 18 kwietnia 2018r. sygn. II SA/Bd 32/18, II SA/Bd 34/18, 35/18, 1445/18 II SA/Bd 1446/18, II SA/Bd 1448/17, z 27 czerwca 2018r. sygn. II SA/Bd 40/18 i 95/18). Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy zakres wskazanych we wniosku skarżącej Spółki czynności uprawniał do wydania decyzji zobowiązującej właściciela do udostępnienia nieruchomości, o której mowa w art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (w skrócie "u.g.n."). W pierwszej kolejności podkreślenia jednak wymaga, iż przepisy u.g.n. przewidują kilka odrębnych instytucji i trybów postępowania związanego z władczą ingerencją w prawo własności w trybie administracyjnym (rozdział 4), które wobec konstytucyjnej zasady ochrony własności (art. 64 Konstytucji RP) nie mogą być interpretowane rozszerzająco. Przypomnieć należy, że z treści art. 112 ust. 2 i 3 u.g.n. wynika, iż wywłaszczenie nieruchomości może polegać na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze decyzji, prawa własności, praw użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego na nieruchomości. Zgodnie z treścią art. 124b ust. 1 u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Wynika z tego, że udostępnienie nieruchomości na rzecz podmiotu zawiadującego instalacją służącą do dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, oraz niezbędnymi do jej działania obiektami i urządzeniami następuje na wniosek tego podmiotu w sytuacji, gdy zachodzi konieczność przeprowadzenia prac remontowych, konserwujących lub eliminujących skutki zaistniałej awarii. Przytoczony przepis przewiduje szczególny wypadek czasowego ograniczenia wykonywania prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego do nieruchomości na podstawie decyzji administracyjnej, stanowiący postać wywłaszczenia. Właściciel, użytkownik wieczysty lub uprawniony z tytułu innych praw rzeczowych ograniczany jest w swoim prawie w ten sposób, że musi znosić korzystanie z nieruchomości przez osoby trzecie w sposób wynikający z komentowanego artykułu i określony w decyzji zezwalającej na korzystanie z nieruchomości. Okoliczność, że mamy do czynienia z ograniczeniem prawa własności determinuje niedopuszczalność rozszerzającej wykładni ww. przepisu. Zasadnie organ wskazał, że w celu określenia pojęcia "remontu" należy odwołać się do definicji "remontu" zawartej w art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego. Zgodnie z tym przepisem przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym. Dokonując analizy powyższej definicji stwierdzić należy, że aby określone czynności zakwalifikować można było jako remont, muszą być one oparte na wskazanych przez ustawodawcę podstawach: prace należy wykonać w obiekcie, który już istnieje i nie mogą one prowadzić do zmiany pierwotnego stanu obiektu, nie będąc jednocześnie jego konserwacją. Remont zatem nie może stanowić ani przebudowy, ani rozbudowy, nadbudowy czy zmiany przeznaczenia obiektu. Ustawodawca zezwolił przy tym na stosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym. "Przebudowa" natomiast zdefiniowana została w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego i przez pojęcie to należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Jak wynika z zestawienia ww. przepisów, zasadniczą różnicę pomiędzy tymi dwoma pojęciami z zakresu prawa budowlanego stanowi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, którą wyklucza remont, a która stanowi o istocie przebudowy. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że w wyniku remontu nie może powstać obiekt budowlany o innych parametrach technicznych lub użytkowych, niż obiekt pierwotny (por. wyroki NSA z dnia 8 kwietnia 2011r., sygn. akt II OSK 610/2010; z dnia 25 stycznia 2008r., sygn. akt II OSK 1945/2006 - dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli zatem w wyniku wykonywanych robót budowlanych nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem parametrów charakterystycznych dla kształtu całego obiektu budowlanego, takich jak jego kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość lub liczba kondygnacji, będziemy mieli do czynienia z przebudową. Jeżeli zaś wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegać będzie na odtworzeniu stanu pierwotnego, nie będąc bieżącą konserwacją, będzie to remont. Rzeczą organu w niniejszym postępowaniu było zatem ustalenie, czy zakres i planowany efekt robót budowlanych zamierzonych przez inwestora doprowadzi do zmiany parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, czy też polegać będzie wyłącznie na odtworzeniu stanu pierwotnego istniejącego obiektu budowlanego bez zmiany jego parametrów użytkowych lub technicznych. Jak wynika z treści wniosku z dnia [...] stycznia 2017r. inicjującego postępowanie skarżąca spółka zwróciła się o wydanie, na podstawie art. 124b u.g.n., decyzji zobowiązującej właściciela nieruchomości położonej w obrębie ewidencyjnym G. , gmina B., do udostępnienia części tej nieruchomości, w celu dokonania czynności związanych z remontem linii napowietrznej SN 15 kV relacji L. - P. , polegających na wymianie wszystkich słupów, fundamentów, izolatorów i przewodów służących do przesyłania energii elektrycznej. Wojewoda na podstawie "Wytycznych programowych na modernizację odgałęzień linii napowietrznej SN-15 kV GPZ L. - P. ", ustalił, że aktualnie linia napowietrzna SN-15 kV GPZ L. - P. wykonana jest z przewodów typu AFL-6 35 mm na żerdziach wsporczych żelbetowych typu BSW-13.5, ZN-10, ZN-12, ZS-10 i ŻS-12. Odgałęzienia linii zbudowane są natomiast przewodami typu AFL-6 35 mm˛ i AFL-6 25 mm˛. Planowany zakres modernizacji będzie obejmował wymianę przewodów gołych typu AFL-6 o przekroju 25 mm i 35 mm na przewody niepełnoizolowane typu GREEN PAS CCST o przekroju 70 mm˛. Ponadto zalecono stosowanie żerdzi żelbetowych napowietrznych typu ŻN oraz strunobetonowych wirowanych typu E o długościach 12 m, 13,5 m, 15 m o wymaganej wytrzymałości, a fundamenty i ustroje projektowanych żerdzi należy dobrać zgodnie z wybranym typem i konstrukcją słupa przy pomocy gotowych elementów prefabrykowanych oraz betonowych w otworach wierconych. Wskazane opracowanie zostało wykonane na zlecenie skarżącej spółki (Oddział w T., Rejon Dystrybucji we [...]) przez osoby dysponujące wiedzą specjalistyczną z zakresu projektowania linii elektroenergetycznych i stanowi podstawę do wykonania dokumentacji projektowej dla modernizowanej linii napowietrznej. O ile więc wniosek w niniejszej sprawie dotyczył nieruchomości położonej w obrębie ewidencyjnym G. , gmina B., oznaczonej jako numerami działek [...], to jednak słusznie organy rozstrzygające sprawę nie ograniczyły się do rozważenia robót na niej przewidzianych, a wzięły pod uwagę zakres prac planowanych na linii energetycznej SN 15 kV relacji GPZ L. - P. na odcinku o długości 10,3 km (od odłącznika 5168 do odłącznika 6641) oraz od stanowiska numer 1 (odłącznik 5213) do stanowiska 116 (odłącznika 5180) na długości 11,7 km. "Modernizacji" podlega więc linia SN-15 kV o długości 22 km wraz z odgałęzieniami, która stanowi samoistny obiekt budowlany. Skoro więc zakres wymienionych prac nie sposób uznać za remont istniejącej linii elektroenergetycznej, uzasadnione było rozstrzygnięcie o braku podstaw do zastosowania w przedmiotowej sprawie art. 124b u.g.n. Podkreślić przy tym należy, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z obiektem liniowym – napowietrzną linią elektroenergetyczną. Determinuje to pewną specyfikę oceny prac wykonywanych w ramach takiego obiektu. W świetle art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego obiekt liniowy stanowi obiekt budowlany. Oznacza to, że linia energetyczna stanowi obiekt budowlany jako całość. Z tej perspektywy należy więc oceniać prace wykonywane na obiekcie liniowym. Jeżeli zatem roboty budowlane prowadzone są w stosunku do całego obiektu, a tylko realizowane są etapami w stosunku do poszczególnych jego fragmentów i de facto efektem tych robót będzie demontaż całej linii przesyłowej (lub znacznej jej części) i zastąpieniu jej nową substancją, to tym samym nie można takich robót kwalifikować jako remontu, lecz jako przebudowę lub odbudowę obiektu budowlanego. Dopuszczalność kwalifikacji robót budowlanych jako remontu dotyczy sytuacji, gdy w wyniku prac polegających na wymianie słupów i lin na części linii, czy trakcji elektrycznej nie dojdzie do zmiany parametrów technicznych takich jak zmiana napięcia, długości linii napowietrznej, zmiana jej przebiegu, zmiana wysokości, miejsca lub sposobu posadowienia poszczególnych słupów, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego (zmiana tych parametrów oznacza, że nie jest to remont, lecz np. przebudowa w rozumieniu art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego) i gdy zamierzone prace nie dotyczą całego obiektu budowlanego (demontażu całej linii przesyłowej), lecz tylko określonego jego fragmentu (por wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2016 r., sygn. akt I OSK 1509/16). Z powyższego wynika, że nie jest możliwe kwalifikowanie działań na przedmiotowej działce odmiennie, niż na pozostałej części linii elektroenergetycznej GPZ L. - P. , która ma być objęta wskazanym przez skarżącą remontem. Skoro prace przewidziane do wykonania na całej linii jako obiekcie budowlanym nie mieszczą się w pojęciu remontu (wymiana w ramach całej linii słupów, włącznie ze zmianą ich parametrów technicznych, materiału konstrukcyjnego, wymiana linek, wraz ze zmianą ich przekroju, średnicy, wymiana odłączników napowietrznych na rozłączniki przystosowane do zdalnego sterowania, a na słupach mają być stosowane mostki izolowane), to nie spełniają tych wymogów również roboty na fragmencie linii w ramach tej jednej inwestycji. Opierając się zaś na dokumentach postaci wytycznych do modernizacji przedmiotowej linii napowietrznej słusznie Wojewoda ustalił, że na przedmiotowej linii przewody AFL-6-25 mm˛ i AFL-6-35 mm˛ zostaną zastąpione przez przewody o większym przekroju - niepełnoizolowane typu GREEN PAS CCST 70 mm˛ w związku z czym oczywistym jest, że spowoduje to trwałe, zwiększone możliwości przesyłu prądu (zwiększenie przepustowości sieci), co potwierdza również sam inwestor w "Wytycznych do modernizacji..." deklarując, że modernizacja ma na celu "poprawę przyszłych potrzeb przepustowości sieci". Bezspornym jest bowiem to, że wraz ze zwiększeniem przekroju przewodów, zwiększą się także możliwości przesyłowe linii elektroenergetycznej, a tym samym i natężenia prądu, gdyż takowe umożliwiają większe przekroje przewodów - linek. Wraz ze zmianą natężenia prądu, zmianie ulegnie także wartość pola elektromagnetycznego, która jest zależna od natężenia prądu. Z pewnością dojdzie zatem do zmiany parametrów tego obiektu budowlanego, czemu zaprzecza strona skarżąca, nie przedstawiając jednak żadnej dokumentacji technicznej potwierdzającej swe twierdzenia. Choć elementem charakterystycznym obiektu liniowego jest jego długość (art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego), która w sprawie, zgodnie z oświadczeniem wnioskodawcy,nie ulega zmianie (w przypadku jej zmiany celowym byłoby rozważenie tego typu prac w ramach którejś z kategorii budowy), to jednak nie oznacza to, że w sprawie mamy do czynienia z remontem i odtworzeniem stanu pierwotnego, albowiem po pierwsze planowany jest – jak wskazała to sama skarżąca - remont całej linii GPZ L. - P. , a po drugie w wyniku realizacji zamierzonych robót w ramach całego obiektu liniowym ulegną istotnej zmianie parametry przewodów – linek, a także inne parametry techniczne linii elektroenergetycznej: kubatura, przekrój, powierzchnia zabudowy słupów, co niewątpliwie umożliwi przesyłanie większej ilości energii. Słusznie wskazuje skarżąca, że art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego dopuszcza zastosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto pierwotnie. Podnosząc, że w przedmiotowej sprawie ze względów technologicznych niemożliwym i nieuzasadnionym jest zastosowanie dokładnie takich samych słupów, z tego samego materiału, oraz że nie ma konieczności wymiany przewodów i słupów na identyczne jak używane obecnie, zaś rozwiązania technologiczne przyjęte przez skarżącą są zgodne z aktualnie obowiązującymi Polskimi Normami – skarżąca nie zauważa, że konieczność zastosowania, ze względów technologicznych, innych wyrobów, niż użyto pierwotnie jest możliwa pod warunkiem, że wskutek tego nie dojdzie do powstania obiektu budowlanego o innych parametrach technicznych lub użytkowych, niż obiekt pierwotny. Słusznie natomiast wskazał Wojewoda, że do takiej sytuacji dojdzie, skoro wskutek zmiany przekroju linek właściciel obiektu budowlanego będzie mógł go wykorzystywać w szerszym zakresie, niż dotychczas (będzie miał zwiększone możliwości przesyłania energii elektrycznej). Nie jest istotne, czy skarżąca z tej możliwości skorzysta – tak jak nie byłoby istotne, gdyby właściciel domu, po dobudowaniu dodatkowego piętra w ramach "remontu" deklarował, że nie będzie z niego korzystać. Powyższa inwestycja ma zatem na celu nie tylko odtworzenie stanu pierwotnego z wykorzystaniem nowych materiałów, lecz poprawę przepustowości sieci i zwiększenie jej mocy przesyłowej. Zdaniem sądu, nie można zatem uznać, aby powyższy zakres robót (demontaż i wymiana fundamentów, słupów, przewodów o znacznie większym przekroju) i postawienie w ich miejscu nowych o innych parametrach technicznych i użytkowych spełniał przesłanki definicji remontu. Wskazuje to bowiem na działanie inwestycyjne, na skutek których nastąpi zmiana (polepszenie) parametrów technicznych i użytkowych obiektu budowlanego liniowego. W tym stanie, nie było podstaw do kwalifikacji określonych we wniosku prac jako remontu, a w konsekwencji do wydania decyzji zobowiązującej, o której mowa w art. 124b u.g.n. Nie sposób zatem podzielić zarzutów skarżącej dotyczących naruszenia przez organ art. 124b ust. 1 u.g.n. oraz przepisów postępowania, ponieważ organ w prawidłowy sposób zebrał niezbędny dla rozpoznania sprawy materiał dowodowy, a następnie wyjaśnił motywy rozstrzygnięcia w uzasadnieniu decyzji, które spełnia wszystkie wymagania zawarte w art. 107 § 3 k.p.a. Wskazać przyjdzie, iż błędnie wnioskodawca, domagający się ograniczenia prawa własności cudzej nieruchomości w trybie administracyjnym, upatruje obowiązku organów administracji wykazania mu, że objęte wnioskiem roboty budowlane ponad wszelką wątpliwość nie będą zawierały się w ustawowej definicji "remontu". To wnioskodawca, jako inwestor posiada wszelkie dokumenty i wiedzę co do rzeczywistego charakteru i przede wszystkim zakresu planowanych do przeprowadzenia robót budowlanych. Z pewnością przy tak znacznym zakresie ‘modernizacji" inwestycja jest przygotowywana pod względem dokumentacji technicznej wcześniej, zatem należało dołączyć do wniosku nie wyłącznie ogólnikowe zapewnienie lecz dokumentacje techniczna pozwalająca szczegółowo ocenić zakres planowanych robót i ich wpływ/brak wpływu na zmianę wszelkich parametrów technicznych i użytkowych obecnie funkcjonującej linii. To zatem wezwany przez organy wnioskodawca winien wykazać, że jego żądanie odpowiada treści normy prawnej, na którą się powołuje, czyli wnioskuje o udostępnienie części nieruchomości wyłącznie celem przeprowadzenia prac remontowych na wskazywanym obiekcie budowlanym. Z powyżej wskazanych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę