I SA/Gl 1403/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na tytuł wykonawczy Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie należności z tytułu opłat abonamentowych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 września 2021 r. J. J.(dalej także: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej także: "Sądu") skargę, której przedmiot zaskarżenia określił pierwotnie jako "decyzja o istnieniu obowiązku abonamentowego", podając w nagłówku m. in. numer wystawionego przez Pocztę Polską S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach (dalej także: "organ") tytułu wykonawczego z dnia [...] r. nr [...], dotyczącego zaległości skarżącego z tytułu opłat abonamentowych. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie inicjującego niniejsze postępowanie środka prawnego, przyjmując, że nie doszło w niniejszej sprawie do wyczerpania środków zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego. Ponieważ zawarte w skardze oświadczenia nie pozwalały na pozbawione wątpliwości stwierdzenie, co stanowi przedmiot zaskarżenia, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 października 2021 r. skarżącego wezwano do jednoznacznego oświadczenia, co jest przedmiotem skargi z dnia 10 września 2021 r., poprzez podanie rodzaju aktu i jego numeru oraz daty jego wydania. Na udzielenie odpowiedzi zakreślono termin siedmiodniowy, pod rygorem przyjęcia, iż jest nim ww. tytuł wykonawczy. W ramach pisma z dnia 26 listopada 2021 r. skarżący wskazał w szczególności, iż jego intencją jest zakwestionowanie tytułu wykonawczego z dnia [...] r. oraz obowiązku abonamentowego. Na podstawie treści ww. oświadczenia, jak również analizy akt administracyjnych niniejszego postępowania, ustalono zatem, że przedmiotem skargi jest ów tytuł wykonawczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi Sąd ma obowiązek zbadania, czy jest ona dopuszczalna z perspektywy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a"). Zakres kognicji sądów administracyjnych reguluje art. 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sprawują one kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (§ 1), która obejmuje (§ 2) orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty, z czego a contrario wnioskować należy, że akty lub czynności w nim niewymienione nie mogą stać się przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie skarga podlega odrzuceniu. Zaskarżony tytuł wykonawczy nie stanowi bowiem aktu lub czynności objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 P.p.s.a. Stosownie do art. 26 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. z 2020 r., poz. 1427 ze zm.; dalej w skrócie: "u.p.e.a."), tytuł wykonawczy jest dokumentem urzędowym niezbędnym do wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego, stwierdzającym istnienie i wymagalność obowiązku, do wykonania którego doprowadzić ma wszczęte na jego podstawie postępowanie egzekucyjne. Tytuł wykonawczy nie mieści się w katalogu spraw, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Nie rozstrzyga on także żadnej sprawy, nie stanowi decyzji administracyjnej ani postanowienia w rozumieniu przepisów postępowania administracyjnego, jak również nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 2415/13). W konsekwencji należy przyjąć, że skarga na tytuł wykonawczy jest niedopuszczalna. Dodatkowo wymaga wskazania, iż kontrola legalności działalności podjętej przez organ administracji publicznej w zakresie dotyczącym wystawienia tytułów wykonawczych stanowiących podstawę wszczęcia i prowadzenia egzekucji administracyjnej dokonać się może jedynie w drodze szczególnego środka zaskarżenia, jakim jest zgłoszenie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, a następnie wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w sprawie tych zarzutów. Dopiero ostateczne rozstrzygnięcie wydane wskutek zgłoszonych zarzutów może stanowić podstawę skargi do sądu administracyjnego. Takie zapatrywanie wyraził Naczelny Sąd Administracyjny m. in. w ramach wyroku z dnia 24 maja 2018 r., sygn. akt II FSK 323/18. Mając na uwadze powyższe rozważania, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji, tj. o odrzuceniu skargi.