IV SAB/Po 18/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski (spr.) Sędziowie WSA Monika Świerczak WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 lutego 2022 r. sprawy ze skargi O. S. (O. S.) na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE 1. zobowiązuje Wojewodę do załatwienia sprawy z wniosku skarżącego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE w terminie 60 dni od otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; 2. stwierdza, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania; 3. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego O. S. kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skargą z [...] grudnia 2021 r. O. S. zarzucił Wojewodzie przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie z wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej - znak sprawy [...] Skarżący zarzucił Wojewodzie naruszenie przepisów art. 12, art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2021 r., poz. 735 - dalej k.p.a.) z uwagi na prowadzenie postępowania administracyjnego w sposób opieszały, powierzchowny i nieefektywny, bowiem wykonywane w jego toku czynności podejmowane były w dużych odstępach czasu. W ocenie skarżącego niewydanie przez organ rozstrzygnięcia pomimo zebranego w całości materiału dowodowego przez 8 miesięcy uchybia dyspozycji art. 35 § 3 k.p.a. Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania decyzji w określonym terminie, stwierdzenia przewlekłości organu, zasądzenia kosztów postępowania i rozpatrzenia skargi w trybie uproszczonym. Skarżący podniósł, że w czasie oczekiwania na decyzję merytoryczną jest w ciągłej niepewności w zakresie swojego dalszego pobytu na terenie Polski, z którą wiążę plany długoterminowe. Jednocześnie od rozstrzygnięcia organu - uzależnione jest ewentualne zainicjowanie procedury w zakresie zezwolenia na pobyt czasowy (w przypadku decyzji negatywnej). Strona ma na uwadze przeciążenie organu wynikające ze znacznej ilości wpływających spraw (tym samym odstępuje od wniosku o przyznanie zadośćuczynienia za zwłokę), jednak termin wskazany przez organ (kwiecień 2022 r. - rok od złożenia wniosku) jest znacząco odległy i przekracza kilkukrotnie maksymalny termin załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Organ administracyjny przedstawiając przebieg postepowania wskazał, że wniosek O. S. o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE został przesłany za pośrednictwem operatora pocztowego i wpłynął do organu w dniu [...] kwietnia 2021 r. Jak wskazał organ powyższy wniosek zawierał braki formalne, w związku z czym pismem z [...] maja 2021 r., za pośrednictwem pełnomocnika, wnioskodawca został wezwany do osobistego stawiennictwa oraz okazania dokumentu podróży. Pismo zostało doręczone [...] czerwca 2021 r. a termin uzupełnienia braków formalnych wniosku został ustalony na [...] lipca 2021 r. Tego samego dnia skarżący został poinformowany o wszczęciu postępowania w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE oraz że decyzja w tej sprawie zostanie podjęta do [...] kwietnia 2022 r. Jak wskazał Wojewoda, termin rozpatrzenia wniosku został przedłużony ze względu na konieczność zgromadzenia materiału dowodowego, niezbędnego do potwierdzenia spełnienia warunków udzielenia zezwolenia a wyznaczony okres dziesięciu miesięcy na zakończenie postępowania wyjaśniającego jest standardowym czasem w sprawach o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Wojewoda wskazał, że okres ten uzasadniony jest zakresem prowadzonego postępowania jak również dużą liczbą postępowań prowadzonych jednocześnie w sprawach cudzoziemców. Opisując przebieg postępowania, organ wskazał, że w dniu [...] maja 2021 r. wystąpił do Komendanta Placówki Straży Granicznej w P. - Ławicy o udostępnienie informacji o przekroczeniach granicy terytorium Polski przez O. S. w okresie 5 lat, poprzedzających złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Prowadząc dalej postępowanie, Wojewoda w dniu [...] lipca 2021 r. zwrócił się do komendanta oddziału Straży Granicznej, komendanta wojewódzkiego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z wnioskiem o przekazanie informacji, czy wjazd cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jego pobyt na tym terytorium mogą stanowić zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. Wojewoda wskazał, że pismem z [...] października 2021 r. (doręczonym [...] października 2021 r.) wezwał Skarżącego do uzupełnienia materiału dowodowego w sprawie. Do dnia sporządzenia odpowiedzi na skargę skarżący nie uzupełnił wszystkich wskazanych w wezwaniu dokumentów. Mając powyższe na uwadze, Wojewoda stwierdził, że w jego ocenie brak jest podstaw do stwierdzenia, że w postępowaniu o udzielenie skarżącemu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE dopuścił się przewlekłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 - dalej p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg, m.in. na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sytuacji, gdy przepisy nakładają na jej organy obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej. Dalej wskazać należy, że zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności. Jednocześnie, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., sąd stwierdza, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W przypadku skargi na przewlekłość postępowania, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a. Stosownie do art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ustalonym w myśl art. 36 k.p.a., ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) stronie służy ponaglenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – do organu prowadzącego postępowanie. Wniesiona skarga jest dopuszczalna, gdyż skarżący dopełnił wymogu formalnego wyczerpania środków zaskarżenia przed jej złożeniem, składając pismami z dnia [...] października 2021 r. i [...] grudnia 2021 r. ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. Uznając dopuszczalność wniesienia przedmiotowej skargi na przewlekłość, wskazać należy, że pod pojęciem "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, przez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 44; J. Drachal, J. Jagielski, R. Stankiewicz [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2021, art. 3 Nb 80), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (J. Borkowski [w]: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2013, art. 37 Nb 4). Pojęcie "przewlekłości postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy (zob. wyrok NSA z 5.07.2012 r. sygn. akt II OSK 1031/12 dostępne www.orzeczenia.nsa.gov.pl - dalej CBOSA). Potwierdza to definicja legalna "przewlekłości" wprowadzona do k.p.a. z dniem 1 czerwca 2017 r., zgodnie z którą stan ten zachodzi, jeżeli "postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy" (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.). Instytucja przewlekłości musi być rozpatrywana w szerszym kontekście normatywnym wynikającym z ogólnej zasady szybkości postępowania (art. 12 k.p.a.) oraz określonych w art. 35 i art. 36 k.p.a. terminów załatwiania spraw administracyjnych (zasadniczo niezwłocznie, a gdy konieczne są czynności wyjaśniające - 1 miesiąc lub w sprawach szczególnie skomplikowanych - 2 miesiące). Przechodząc do oceny zasadności przedmiotowej skargi na przewlekłość wskazać należy, że wbrew zarzutom skargi, w kontrolowanej sprawie nie znajdował zastosowania cytowany przepis art. 35 § 3 k.p.a., normujący "ogólne" terminy załatwienia sprawy administracyjnej, gdyż w odniesieniu do spraw w przedmiocie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, ustawodawca przewidział szczególne terminy ich załatwienia. W świetle art. 210 w zw. z art. 223 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2020 r. poz. 35 ze zm. – dalej u.c.) takie postępowanie powinno zakończyć się nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia jego wszczęcia, a postępowanie odwoławcze w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania. Należy przy tym zaznaczyć, że z dniem 29 stycznia 2022 r. art. 210 u.c. został zmieniony przez art. 1 pkt 39 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. (Dz.U. z 2022 poz. 91 – dalej ustawa zmieniająca) zmieniającej nin. ustawę. Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy zmieniającej, w postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy mają zastosowanie przepisy art. 7 ust. 3, art. 106 ust. 2a i 2b, art. 106a ust. 3 i 4, art. 112a, art. 203 ust. 2a i 2b oraz art. 210 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Obecnie w myśl art. 210 ust. 1 u.c. decyzję w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały wydaje się w terminie 6 miesięcy. Termin, o którym mowa w ust. 1, biegnie od dnia, w którym nastąpiło ostatnie z następujących zdarzeń (1) cudzoziemiec złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały osobiście lub nastąpiło jego osobiste stawiennictwo w urzędzie wojewódzkim po złożeniu tego wniosku, chyba że wobec cudzoziemca nie stosuje się wymogu osobistego stawiennictwa, lub (2) cudzoziemiec złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały, który nie zawiera braków formalnych lub zostały one uzupełnione, lub (3) cudzoziemiec przedłożył dokumenty, o których mowa w art. 203 ust. 2 pkt 2, lub upłynął bezskutecznie wyznaczony przez wojewodę termin, o którym mowa w art. 203 ust. 2a (art. 210 ust. 2 u.c.). Oceniając wykonane przez organ czynności w przedmiotowej sprawie w kontekście zarzucanej przez skarżącego przewlekłości stwierdzić należy, że organ administracji publicznej powinien prowadzić postępowanie w sposób sprawny, bez nieuzasadnionego wstrzymywania i przewlekania czynności procesowych, tak by zakończenie postępowania nastąpiło w najkrótszym możliwym terminie. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że art. 35 § 1 k.p.a. określający ogólne terminy załatwienia spraw administracyjnych należy rozumieć jako wskazówkę, by określone w nim terminy załatwienia sprawy traktować jako terminy maksymalne. Należy też mieć na uwadze, że wobec zróżnicowania przez ustawodawcę terminów załatwienia sprawy ze względu na stopień jej skomplikowania, nie każde ich przekroczenie przez organ oznacza, że pozostaje on w bezczynności lub prowadzi postępowanie w sposób przewlekły. Konieczne jest bowiem poddanie ocenie istotnych okoliczności konkretnej sprawy, w tym w szczególności stopnia jej skomplikowania (zarówno w aspekcie prawnym, jak i przede wszystkim faktycznym), zaniechań lub wadliwości działań podejmowanych przez organ, a także postawy stron. Przy czym nie ulega wątpliwości, że nawet w sprawach o skomplikowanym charakterze organ winien działać wnikliwie i szybko (zob. wyrok NSA z dnia 24 lipca 2018 r., sygn. akt II OSK 3021/17). Powyższe wytyczne dotyczące zasad prowadzenia postępowania i oceny terminowości ich załatwienia dotyczą również tych postepowań administracyjnych, dla których ustawodawca przewidział szczególne terminy ich załatwienia. Przewlekłość może występować bowiem także w sytuacji, gdy organ nie pozostaje w bezczynności z powodu nieprzekroczenia ustawowych terminów załatwienia sprawy (zob. wyrok WSA z 16 maja 2019 r. sygn. akt II SAB/Rz 30/19 - CBOSA). O przewlekłości postępowania będzie można zatem również mówić, gdy organ formalnie nie przekracza terminu załatwienia sprawy, a w prowadzonym przez niego postępowaniu wystąpiły nieprawidłowości organu, które doprowadziły do tego, że postępowanie trwa znacznie dłużej, niż jest to rzeczywiście potrzebne dla załatwienia tej sprawy, a więc dla ustalenia stanu faktycznego i prawnego sprawy oraz sformułowania na jego kanwie rozstrzygnięcia kończącego sprawę. Jako konkretne przypadki prowadzenia przez organ postępowania w sposób przewlekły wskazać należy więc m.in. niezasadne wyznaczenie w oparciu o art. 36 k.p.a. dodatkowego terminu załatwienia sprawy, wyznaczenie nadmiernie odległego terminu załatwienia sprawy, wielokrotne niewłaściwe korzystanie z instytucji sygnalizacji, zatrzymanie biegu terminu załatwienia sprawy na skutek bezzasadnego podejmowania przez organ czynności, z którymi połączone są ustawowe terminy, niewliczane do terminu na podstawie art. 35 § 5 (P. Kornacki, Skarga na przewlekłość postępowania administracyjnego, Warszawa 2014, s. 381-382), brak podjęcia działań zmierzających do usunięcia przeszkód w kontynuowaniu zawieszonego postępowania czy też nieprawidłowe wypełnianie obowiązków, np. w postaci kierowania błędnych wezwań, skutkujących koniecznością ich powtórzenia, co powoduje znaczne przesunięcia w załatwieniu sprawy. W doktrynie wskazuje się również, że o przewlekłości postępowania będzie można mówić także w przypadku, gdy sprawa - w realiach danego przypadku - mogła być załatwiona w terminie krótszym niż wynikający z ustawy, przy czym zastrzega się, że o powyższej formie przewlekłości postępowania można raczej w sytuacji, gdy przepisy szczególne przewidują długie i wielomiesięczne terminy załatwienia sprawy (tak P. Kornacki, Skarga..., s. .381 - 382). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy, pomimo przedłużenia terminu do rozpoznania wniosku skarżącego, postępowanie organu w ocenie Sądu w składzie orzekającym w sprawie wykazywało cechy przewlekłości. Jak bowiem wynika z akt sprawy, pierwszą czynnością podjętą przez organ w przedmiotowym postępowaniu w odpowiedzi na wniosek skarżącego o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej z [...] kwietnia 2021 r. (wpływ do organu [...] kwietnia 2021r.) było kierowane do skarżącego wezwanie z [...] maja 2021 r. do osobistego stawiennictwa oraz okazania dokumentu podróży. Powyższe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych znajduje oparcie obowiązujących przepisach. Zgodnie bowiem z art. 223 w zw. z art. 202 ust. 1 u.c. cudzoziemiec składa wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE osobiście. Ponadto, składając wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE przedstawia ważny dokument podróży. Od wnioskodawcy pobiera się odciski linii papilarnych, (art. 219 ust. 2 i ust. 5 u.c.). Pismo zostało doręczone stronie w [...] czerwca 2021 r. a termin uzupełnienia braków formalnych wniosku został ustalony na [...] lipca 2021 r. Kolejną czynnością Wojewody w przedmiotowej sprawie było znajdujące potwierdzenie w aktach administracyjnych wystąpienie w dniu [...] maja 2021 r. do Komendanta Placówki Straży Granicznej w P. - Ł. o udostępnienie informacji o przekroczeniach granicy terytorium Polski przez O. S. w okresie 5 lat, poprzedzających złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Z akt sprawy wynika, że prowadząc dalej postepowanie zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2021 r. poinformowano skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt. Wraz z powyższym zawiadomieniem Wojewoda przesłał skarżącemu zawiadomienie o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do [...] kwietnia 2022 r. Z powyższego pisma wynika, że termin rozpatrzenia wniosku został przedłużony ze względu na konieczność zgromadzenia materiału dowodowego, niezbędnego do potwierdzenia spełnienia warunków udzielenia zezwolenia. W piśmie wskazano, że wyznaczony okres dziesięciu miesięcy na zakończenie postępowania wyjaśniającego jest uzasadniony zakresem prowadzonego postępowania ale również dużą liczbą prowadzonych jednocześnie przed Wojewodą postępowań w sprawach cudzoziemców. W tym miejscu zaznaczyć należy, że nawet jeżeli Wojewoda boryka się z brakami kadrowymi, to powinien przynajmniej zapewnić, że wpływające wnioski będą oceniane pod względem formalnym, a konieczne, proste czynności procesowe podejmowane bez zwłoki. Z punktu widzenia poprawnie rozumianej zasady szybkości postępowania (art. 12 § 1 k.p.a.) czynności z art. 64 § 2 k.p.a. (wstępna ocena podania i jego uzupełnienie) powinny być realizowane na wstępie procedury administracyjnej, a czynności procesowe, zwłaszcza nie wymagające specjalnego przygotowania (przykładowo wystąpienie do służb w trybie art. 207 u.c.), zawierać się powinny na osi czasu w granicach ustawowego terminu załatwienia sprawy. Tymczasem jak wynika z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych z góry założył przekroczenie ustawowego terminu załatwienia sprawy. Zaznaczyć należy, ze wyznaczając pismem z [...] maja 2021 r. termin załatwienia sprawy na [...] kwietnia 2022 r. organ przekroczył maksymalny 3 miesięczny termin załatwiania przedmiotowej sprawy obowiązujący w dacie wydania tego pisma, jak i obecnie obowiązujący 6 miesięczny termin. Powyższe jest tym bardziej uzasadnione, iż czynności podejmowane przez organ nie wskazują na sprawne prowadzenie postępowania. Jak wskazał Wojewoda czynnością podjętą bezpośrednio po wydaniu zawiadomienia o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy był wniosek z dnia [...] lipca 2021 r. kierowany do Komendanta Oddziału Straży Granicznej, Komendanta Wojewódzkiego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o przekazanie informacji, czy wjazd cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jego pobyt na tym terytorium mogą stanowić zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego (art. 207 w zw. z art. 223 u.c.). Potwierdzenia wykonania powyższych czynności brak jest w aktach administracyjnych dotyczących przedmiotowej sprawy. Analiza akt sprawy wskazuje jednak, że kolejną czynnością Wojewody było pismo z [...] października 2021 r. wzywające skarżącego do uzupełnienia materiału dowodowego w sprawie. W ocenie Sądu brak jest racjonalnego uzasadnienia dla podjęcia tej czynności dopiero po upływie prawie 6 miesięcy od wpływu przedmiotowego wniosku. Powyższe wskazuje, że w ocenie Sądu kontrolowanego postępowania nie cechowała wymagana dynamika. Uznając zatem, że Wojewoda dopuścił się przewlekłego prowadzenia postepowania (pkt 2 sentencji wyroku), Sąd działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał organ do załatwienia sprawy w terminie 60 od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 1 sentencji wyroku). Jak wynika z art. 149 § 1a p.p.s.a., stwierdzając przewlekłość lub bezczynność organu sąd jednocześnie stwierdza, czy przewlekłość lub bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. "Rażące" naruszenie prawa jest kwalifikowaną postacią naruszenia prawa. Orzeczenie o kwalifikowanej formie bezczynności lub przewlekłości winno być zarezerwowane dla sytuacji szczególnych, oczywistych i niedających się w żaden sposób usprawiedliwić. Jednakże w celu ustalenia, czy naruszenie prawa jest rażące, należy uwzględnić nie tylko proste zestawienie terminów rozpoczęcia postępowania i jego zakończenia, lecz także warunkowane okolicznościami materialnoprawnymi sprawy czynności, jakie powinien podjąć organ, dążąc do merytorycznego rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. Samo przekroczenie przez podmiot zobowiązany ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy, musi być szczególnie znaczące i niezaprzeczalne, a rażące opóźnienie w podejmowanych czynnościach musi być pozbawione racjonalnego uzasadnienia (zob. wyrok NSA z 17 maja 2019 r. sygn. akt I OSK 2171/17 - CBOSA). W kontrolowanej sprawie przewlekłość nie miała wyżej określonego charakteru. Sąd nie ujawnił okoliczności uzasadniających stanowisko, że brak załatwienia kontrolowanej sprawy jest wynikiem rażących zaniedbań odnośnie obowiązku terminowego załatwiania spraw administracyjnych, celowym działaniem, czy lekceważeniem strony postępowania. Przewlekłość w załatwieniu sprawy spowodowana wzrastająca ilością spraw wskazuje na brak podstaw do stosowania dalszych oraz dolegliwszych środków prawnych służących zwalczaniu przewlekłości organu administracji publicznej niż sądowy nakaz załatwienia sprawy. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. uwzględniając poniesione przez stronę skarżącą celowe koszty w łącznej kwocie [...]zł, na które składają się: wpis od skargi ([...] zł), wynagrodzenie należne profesjonalnemu pełnomocnikowi ([...] zł) oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa ([...] zł).