III SA/Wr 561/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 1 września 2020 r. nr 470000/71/410588/2020/ZPWWO w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem wniesionym do organu w dniu 7 października 2020 r. K. S. (skarżący, strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 1 września 2020 r. nr 470000/71/410588/2020/ZPWWO w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r. Z akt sprawy wynika ponadto, że 11 września 2020 r. skarżący wniósł do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy z jego wniosku. W dniu 21 września 2020 r. organ wydał decyzję o utrzymaniu w mocy decyzji z 1 września 2020 r. odmawiającej zwolnienia skarżącego z opłacania składek za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r. W dniu 7 października 2020 r. strona złożyła osobiście w siedzibie organu skargę na decyzję z 1 września 2020 r. Zarządzeniem Sędziego Sprawozdawcy z dnia 19 listopada 2021 r. wezwano stronę skarżącą do określenia, czy przedmiotem skargi jest decyzja z dnia 1 września 2020 r. nr 470000/71/410588/2020/ZPWWO, czy decyzja z dnia 21 września 2020 r. nr 470000/71/506880/2020/RDZ-ODW-ZPWWO (po ponownym rozpatrzeniu). W dniu 10 grudnia 2021 r. do tut. sądu wpłynęło pismo, w którym skarżący doprecyzował, że skarga dotyczy decyzji z 1 września 2020 r. nr 470000/71/410588/2020/ZPWWO. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należy odrzucić. Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę jeżeli: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm. - dalej: k.p.a.), od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Ponadto, w myśl art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Zatem, jeżeli na etapie postępowania administracyjnego strona wykorzysta swoje uprawnienie zawarte w art.127 § 3 k.p.a. bądź w art. 52 § 3 p.p.s.a. i złoży wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to wówczas – na podstawie art. 52 § 1 p.p.s.a. – zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega decyzja wydana po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny (patrz: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30.01.2020 r. sygn. akt I OSK 3129/19). Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy, należy zauważyć, że w skardze oraz w piśmie - odpowiedzi na wezwanie do określenia przedmiotu skargi - strona wskazała decyzję ZUS z dnia 1 września 2020 r. nr 470000/71/410588/2020/ZPWWO w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r., czyli decyzję, od której w toku postępowania administracyjnego wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy i organ ponownie ją rozpatrzył kończąc postępowanie decyzją z dnia 21 września 2020 r. nr 470000/71/506880/2020/RDZ-ODW-ZPWWO. W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zatem skarga do sądu administracyjnego przysługiwała stronie od decyzji z dnia 21 września 2020 r. Ze względu na powyższe, skargę jako niedopuszczalną, Sąd odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. art. 52 § 1 p.p.s.a.