III SO/Lu 1/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. S. w przedmiocie wymierzenia Radzie Izby Lekarsko-Weterynaryjnej grzywny za nieprzekazanie w terminie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie skargi z dnia [...] lipca 2021 r. w sprawie skreślenia z rejestru członków samorządu zawodowego lekarzy weterynarii postanawia: I. wymierzyć Radzie Izby Lekarsko-Weterynaryjnej grzywnę w wysokości [...] zł ([...] złotych); II. zasądzić od Rady Izby Lekarsko-Weterynaryjnej na rzecz W. S. kwotę [...]zł ([...] złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania. W. S. pismem z dnia [...] lutego 2022 r. złożył ponowny wniosek o wymierzenie Radzie Izby Lekarsko-Weterynaryjnej grzywny za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie w ustawowym terminie skargi z dnia [...] lipca 2021 r. dotyczącej bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie wniosku skarżącego o skreślenie go z rejestru członków samorządu zawodowego lekarzy weterynarii. Jednocześnie skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że w dniu [...] stycznia 2020 r. złożył wniosek o skreślenie go z rejestru członków samorządu zawodowego lekarzy weterynarii. Następnie, w związku z niezałatwieniem sprawy przez organ, skarżący w dniu [...] lipca 2021 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Organ nie przekazał skargi do Sądu. Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2021 r., wydanym w sprawie o sygn. akt III SO/Lu 1/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na wniosek skarżącego wymierzył Radzie Izby Lekarsko-Weterynaryjnej grzywnę w wysokości [...] zł za nieprzekazanie skargi. Mimo to, do dnia złożenia ponownego wniosku o wymierzenie grzywny skarga nie została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. W odpowiedzi na ponowny wniosek o wymierzenie grzywny organ odwołał się do wyjaśnień złożonych w związku z pierwszym wnioskiem w tym przedmiocie, wskazując na próby porozumienia się ze skarżącym celem sprecyzowania jego żądań. Organ podkreślił, że w sprawie skarżącego nie została podjęta żadna uchwała ani decyzja, a jedynie czynności materialno-techniczne, wobec czego nie było prowadzone postępowanie administracyjne. Organ przyznał, że złożoną przez skarżącego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania powinien był przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie w terminie 30 dni, natomiast nieprzekazanie skargi wynikało z braku stosownej wiedzy na temat postępowania przed sądem administracyjnym. Zamiast tego organ skierował do skarżącego pismo z dnia [...] lipca 2021 r,., w którym odniósł się do złożonej skargi oraz jeszcze raz poprosił o zajęcie stanowiska. Jednocześnie organ wskazał, że wraz z odpowiedzią na poprzedni wniosek o wymierzenie grzywny przesłał do Sądu akta osobowe skarżącego, w których znajdowała się skarga z dnia [...] lipca 2021 r. W związku z tym organ był przekonany, że skarga była przedmiotem rozpoznania przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny podlegał uwzględnieniu. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej jako "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.) Stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Grzywna wymierzana na podstawie powołanego przepisu ma charakter zarówno dyscyplinujący, jak i represyjny oraz prewencyjny, co oznacza, że jej celem jest zarówno ukaranie organu za brak aktywności w realizacji spoczywających na nim obowiązków, jak i mobilizowanie go do ich wykonania w sytuacji, gdy jeszcze tego nie uczynił. Grzywna może zatem zostać wymierzona także wówczas, gdy organ zrealizował obowiązki wynikające z art. 54 § 2 p.p.s.a., jednakże nie dochował przewidzianego w tym przepisie trzydziestodniowego terminu do przekazania sądowi skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Funkcja represyjna wiąże się z odpowiedzialnością za uniemożliwianie albo utrudnianie realizacji określonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. W zakresie funkcji prewencyjnej ukaranie organu służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy (por. uzasadnienie uchwały 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. II GPS 3/09 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2021 r., sygn. III OZ 337/21). Przyjmuje się również, że dla wymierzenia organowi grzywny nie mają znaczenia przyczyny nieprzekazania skargi sądowi. Okoliczności stanowiące podstawę naruszenia terminu mogą mieć jedynie wpływ na ustalenie wysokości grzywny (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2014 r., sygn. II GZ 231/14, z dnia 18 maja 2021 r., sygn. III OZ 337/21 oraz z dnia 27 stycznia 2022 r., sygn. III OZ 21/22). Z uwagi na opisany wyżej, mieszany charakter grzywny, a w szczególności jej funkcję dyscyplinującą, powszechnie przyjmuje się dopuszczalność ponownego wniosku o wymierzenie grzywny, gdy organ nadal nie wywiązuje się z obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2012 r., sygn. I OZ 418/12). Ostatnio wymieniona sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. W sprawie pozostaje poza sporem, że skarżący wniósł za pośrednictwem organu skargę, datowaną na dzień [...] lipca 2021 r., w sprawie dotyczącej bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie wniosku skarżącego o skreślenie go z rejestru członków samorządu zawodowego lekarzy weterynarii. Skargę tę organ otrzymał w dniu [...] lipca 2021 r. Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2021 r., wydanym w sprawie o sygn. akt III SO/Lu 1/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na wniosek skarżącego wymierzył Radzie Izby Lekarsko-Weterynaryjnej grzywnę w wysokości [...] zł za nieprzekazanie skargi w terminie. Postanowienie to uprawomocniło się bez zaskarżenia i w dniu [...] stycznia 2022 r. organ odebrał odpis prawomocnego postanowienia w przedmiocie wymierzenia grzywny wraz ze zwróconymi przez Sąd aktami przedstawionymi w tej sprawie przez organ. Mimo jednak wymierzenia grzywny w sprawie III SO/Lu [...], a także po prawomocnym zakończeniu tego postępowania i zwrocie akt organowi, Rada Izby Lekarsko-Weterynaryjnej nie przekazywała Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie skargi z dnia [...] lipca 2021 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Obowiązki przewidziane w art. 54 § 2 p.p.s.a. organ wykonał dopiero na skutek wezwania Sądu do nadesłania odpowiedzi na ponowny wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny. W dniu [...] marca 2022 r. organ przekazał Sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Zatem organ przez dalsze blisko dwa miesiące opóźniał się z realizacją obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Poprzednio nałożona grzywna nie osiągnęła więc jej dyscyplinującego celu i zachodziły podstawy do uwzględnienia ponownego wniosku o wymierzenie grzywny. Wymaga przy tym podkreślenia, że okoliczność, iż organ przed rozpoznaniem ponownego wniosku skarżącego obowiązek ten ostatecznie wykonał, nie oznacza, że postępowanie w sprawie tego wniosku stało się bezprzedmiotowe. Jak bowiem wskazał Naczelny sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. II GPS 3/09, art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nie ma zastosowania w przypadku, gdy po wniesieniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 powołanej ustawy organ przekazał skargę sądowi wraz z aktami sprawy i z odpowiedzią na skargę. W związku z powyższym, skoro nie budzi wątpliwości, że pomimo wymierzenia przez Sąd grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi W. S., organ w dalszym ciągu przez blisko dwa miesiące od doręczenia prawomocnego postanowienia w tym przedmiocie uchylał się od przedmiotowego obowiązku, należy uznać, że zachodzą podstawy do ponownego wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. Nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja organu, że do sprawy o sygn. akt III SO/Lu 1/21 nadesłał akta osobowe skarżącego, w których to aktach znajdowała się skarga z dnia [...] lipca 2021 r. Samo bowiem złożenie zawierających skargę akt do sprawy toczącej się na wniosek skarżącego w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., nie stanowiło wykonania obowiązku nałożonego na organ w art. 54 § 2 p.p.s.a., wymagającego przekazania skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę. Nie mogą być też uznane za uzasadnione argumenty o przekonaniu organu, iż w związku z nadesłaniem akt zawierających skargę W. S. w sprawie III SO/Lu 1/21, skarga podlegała rozpatrzeniu przez Sąd. W uzasadnieniu postanowienia wydanego w sprawie III SO/Lu 1/21 Sąd wskazał bowiem jednoznacznie, że skarga nie została przez organ przekazana Sądowi do chwili rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny. Zarazem Sąd odniósł się do widniejących na oryginale skargi adnotacji dotyczących daty jej wpływu do organu. Nie znajduje zatem podstaw wyrażone w piśmie przewodnim z dnia [...] marca 2022 r. przypuszczenie organu, że Sąd nie dostrzegł skargi z dnia [...] lipca 2021 r. w aktach osobowych skarżącego. Zwrócić też należy uwagę, że jeśli nie treść postanowienia Sądu, to fakt, że skarga z dnia [...] lipca 2021 r. została zwrócona organowi wraz z aktami osobowymi skarżącego, powinien wywołać u organu reakcję w postaci przekazania jej Sądowi zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a., wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W odniesieniu do wysokości orzeczonej w niniejszej sprawie grzywny wskazać należy, że kwota grzywny mieści się w granicach wyznaczonych przepisem art. 154 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Określając jej wysokość Sąd miał na uwadze wszystkie okoliczności sprawy, w tym przede wszystkim znaczny, bo ponad półroczny okres uchybienia terminu do przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz fakt, iż uprzednio wymierzona organowi grzywna nie była wystarczająca dla osiągnięcia zarówno jej dyscyplinującego, jak i prewencyjnego celu. Odstępując od wymierzenia organowi grzywny w wyższej kwocie Sąd miał natomiast na uwadze, iż ostatecznie, przed rozpoznaniem niniejszego wniosku, obowiązek przekazania Sądowi skargi W. S. z dnia [...] lipca 2021 r. został przez organ wykonany. Kierując się powyższymi względami Sąd wymierzył organowi grzywnę w kwocie [...]zł, uznając ją za adekwatną do naruszenia prawa stwierdzonego na obecnym etapie postępowania. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu. Orzeczenie o zwrocie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, obejmujących uiszczony wpis od wniosku w kwocie [...]zł, uzasadniają przepisy art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a.