II SA/Lu 901/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Asesor sądowy Brygida Myszyńska-Guziur (sprawozdawca) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Marzena Okoń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi W. L. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych czynności oddala skargę. Sygn. akt II SA/Lu [...] UZASADNIENIE Wspólnota Mieszkaniowa S. [...] w L. (dalej jako "strona", "skarżąca", "Wspólnota Mieszkaniowa", "inwestor"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. w przedmiocie nakazania wykonania określonych czynności. Z akt sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego miasta L. decyzją z dnia 30 [...] r. nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej zapewnienie stałego dostępu do terenu oznaczonego zgodnie z § 42 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego Uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w L. z dnia [...] sierpnia 2002 r., jako teren miejskiej zieleni publicznej - ZP, poprzez zdemontowanie zamka w furtce ogrodzenia, wybudowanego na działce nr ewid. [...] przy ul. [...] i [...] od strony południowej, tj. działki nr [...] (przedłużenia ul. [...]) w terminie do dnia [...] lipca 2021 r. W wyniku rozpatrzenia odwołania strony L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję w całości i nakazał wykonanie czynności wskazanych w jej sentencji powtarzając ich zakres określony przez organ I instancji, określając termin wykonania wskazanych prac do dnia [...] października 2021 r. Z uzasadnienia rozstrzygnięcia wynika, że w dniu [...] marca 2021 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta L. wpłynął wniosek [...] Związku Działkowców Rodzinny Ogród Działkowy "B." dotyczący m.in. sprawdzenia zgodności zabudowy działki nr ewid. [...] arkusz mapy [...], nr [...] w L. przy ul. [...], która została ogrodzona i na której urządzono plac zabaw oraz boisko, gdyż zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz obowiązującym studium część działki jest oznaczona jako zieleń publiczna (ZP). Organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zgodności zabudowy ww. działki. W dniu [...] maja 2021 r. upoważnieni pracownicy PINB miasta L. dokonali czynności kontrolnych na ww. działce. Z protokołu oględzin wynikało, że od strony ulicy [...] w ogrodzeniu wykonano furtkę otwieraną na teren posesji i zamykaną na klucz. W trakcie czynności kontrolnych przedmiotowa furtka była zamknięta. Ogrodzenie od strony terenów ogrodów działkowych istniało przed wykonaniem budynków na działce nr ewid. [...], a ogrodzenie od strony ul. [...] istniało od co najmniej 1 roku. Teren został wygrodzony pod zagospodarowanie terenów rekreacyjno-sportowych oraz placu zabaw i wyznaczeniu miejsca do wyprowadzania zwierząt. Powyższe ogrodzenie jest ażurowe. Ze szkicu sytuacyjnego stanowiącego załącznik do protokołu kontroli wynika, że przedmiotowe ogrodzenie jest usytuowane na terenie oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem "ZP". W toku postępowania ustalono, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, uchwalonym Uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w L. z dnia 29 sierpnia 2002 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L. - część I (Dz. Urz. Woj. 2002 r. Nr [...] poz. [...] – dalej powoływany jako "m.p.z.p.") dla przedmiotowej działki zostały ustalone następujące funkcje: M2 - tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, KDZ - tereny dróg publicznych oznaczone według klas: ulice zbiorcze, ZP - tereny miejskiej zieleni publicznej z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod parki, skwery, zieleńce. Prezydent Miasta L. pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. przedstawił interpretację ustaleń dla terenów oznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako "ZP" oraz wskazał, że ustalenia ww. planu zagospodarowania przestrzennego nie zabraniają lokalizacji ogrodzeń, jednak nie mogą one ograniczać dostępu wszystkim osobom zainteresowanym do wyznaczonej w planie strefy zieleni publicznej. Organ odwoławczy wskazując na treść art. 29 ust.1 pkt 21 ustawy z dnia 7 lipca 1994r - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.) - dalej zwanej "P.b." stwierdził, że w przedmiotowej sprawie sporne ogrodzenie posiada wysokość ok. 1,60 m nie jest wymagana decyzja o pozwoleniu na budowę ani stosowne zgłoszenie, o którym mowa w art. 30 P.b. W tej sytuacji uznano, że zrealizowane w marcu 2021 r. przedmiotowe ogrodzenie nie powstało w warunkach samowoli budowlanej. Organ nadzoru budowlanego stwierdził, że wobec braku zakazu możliwości lokalizacji ogrodzeń na terenie oznaczonym w ww. miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem "ZP", wykonane przez Wspólnotę Mieszkaniową ogrodzenie od strony południowej (przedłużenie ul. [...]) nie narusza sposobu zagospodarowania terenu określonego w ww. planie. Podkreślono natomiast, że teren oznaczony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem "ZP" oznacza tereny miejskiej zieleni publicznej, a to powoduje konieczność zachowania terenu jako ogólnodostępnej przestrzeni rekreacyjnej. W związku z powyższym, zdaniem organu odwoławczego zrealizowane ogrodzenie nie może powodować ograniczenia dostępu do ww. terenu wszystkim osobom zainteresowanym. Taka sytuacja powoduje, iż okoliczność istnienia zamka w furtce stanowiącej element ww. ogrodzenia ogranicza dostępność terenu "ZP", co stanowi o naruszeniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ odwoławczy wskazał, że w przedmiotowej sprawie zaistniała okoliczność wynikająca z art. 50 ust. 1 pkt 4 P.b. z uwagi na naruszenie § 42 przepisów m.p.z.p. wobec braku zapewnienia stałego dostępu dla wszystkich do terenu oznaczonego w ww. planie jako teren miejskiej zieleni publicznej "ZP" z powodu istnienia zamka w furtce ogrodzenia wybudowanego na działce nr ewid. [...] przy ul. [...] i [...] w L. od strony południowej tj. działki nr [...] (przedłużenia ulicy [...]). W związku z powyższym w ocenie organu odwoławczego zaistniała konieczność wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem w oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 P.b. Ze względu na zakończenie robót budowlanych zastosowanie miał art. 51 ust. 7 P.b. W powołanej na wstępie skardze do tut. Sądu, strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Ponadto strona wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu: decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2021 r., znak: [...], na okoliczność bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie, umorzenia postępowania administracyjnego o tożsamym przedmiocie, w stosunku do sąsiedniej Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w L.. Skarżąca zarzuciła rozstrzygnięciu naruszenie: I. przepisów postępowania: - art. 7, art. 8, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm. – "k.p.a.") poprzez niedopełnienie przez organ obowiązku dochodzenia do prawdy materialnej i dokonanie dowolnej, niewszechstronnej oceny materiału dowodowego, brak analizy materiału dowodowego i wadliwe przyjęcie, że istnienie furtki w ogrodzeniu stoi w sprzeczności z przepisami aktów prawa miejscowego, a jej zagospodarowanie jest zgodne z podstawową funkcją zabudowy na tym terenie, a mianowicie funkcją miejskiej zieleni publicznej; - art. 6, 7a i 8 k.p.a., poprzez wydanie odmiennego rozstrzygnięcia niż decyzja wydana przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2021 r., znak: [...]; art. 51 ust. 1 pkt. 2 w związku z art. 51 ust. 1 pkt. 7 oraz art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333), poprzez niewydanie postanowienia w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i - co za tym idzie - brak zaistnienia ustawowej przesłanki do zastosowania tego trybu postępowania, a także przyjęcie błędnego stanowiska, że przeprowadzone prace budowlane w sposób istotny odbiegają od ustaleń i warunków określonych w przepisach; - art. 105 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji, w której postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe i powinno zostać umorzone; II. przepisów prawa materialnego: - art. 140 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2020 r. poz. 1740), poprzez rzeczywiste i faktyczne ograniczenie prawa własności - w zakresie uprawnienia Wspólnoty Mieszkaniowej do dysponowania i korzystania z nieruchomości, będącej jej własnością; - art. 50 ust. 1 pkt. 4 P.b., poprzez przyjęcie błędnego stanowiska, że furtka jest samowolą budowlaną i została zamontowana z naruszeniem przepisów m.p.z.p.; - art. 80 ust. 2, art. 81 i art. 83 ust. 2 P.b. poprzez wszczęcie i przeprowadzenie postępowania administracyjnego przez powiatowego inspektora nadzoru budowlanego w zakresie zgodności użytkowania działki z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, co nie mieści się w kompetencjach tego organu; - § 42 m.p.z.p. poprzez nieprawidłową wykładnię oraz błędne przyjęcie konieczności zapewnienia powszechnej dostępności do nieruchomości stanowiącej prywatną własność skarżącej i oznaczonej w planie jako "ZP" - tereny miejskiej zieleni publicznej oraz błędne przyjęcie niezgodności montażu furtki w ogrodzeniu z postanowieniem tego planu. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że organ drugiej instancji w zaskarżonej decyzji błędnie przyjął za organem pierwszej instancji, że oznaczenie terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem "ZP" - miejska zieleń publiczna - wiąże się z koniecznością zachowania tego terenu jako ogólnodostępnej przestrzeni rekreacyjnej. Bez przywołania odpowiedniej podstawy prawnej, dokonując błędnej wykładni sposobu korzystania z tego terenu, organ przyjął, że do terenów zieleni ogólnodostępnej zalicza się parki miejskie, centralne, dzielnicowe, kultury i wypoczynku, zieleńce, zieleń publiczną, zieleń towarzyszącą komunikacji miejskiej, promenady, bulwary, lasy komunalne, podmiejskie, izolacyjne, pasy przeciwwiatrowe. Organ drugiej instancji utożsamił pojęcie "publiczny" z pojęciem powszechnej dostępności i nieprywatności. Ponadto organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji przywołał wykładnię przepisów m.p.z.p. dokonaną przez nieuprawniony do tego organ władzy wykonawczej - tj. Prezydenta Miasta L. w piśmie z dnia [...] kwietnia 2021 r., przyjmując jego interpretację, jako wystarczającą i zupełną podstawę uzasadnienia swojej decyzji. Zdaniem skarżącej m.p.z.p. reguluje wyłącznie kwestię sposobu zagospodarowania tego obszaru i planistycznego przeznaczenia nieruchomości. Zaprezentowany przez organ II instancji katalog terenów zieleni ogólnodostępnej w postaci parków miejskich, promenad, bulwarów, lasów komunalnych czy zieleni publicznej odnosi się każdorazowo do terenów stanowiących własność publiczną, a nie prywatną. Wobec powyższego w ocenie strony należy jednoznacznie stwierdzić, że działka o nr ewid. [...] pozostaje zagospodarowana w sposób zgodny z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L. - część I, zarówno w zakresie wybudowanego ogrodzenia wraz z furtką oraz w zakresie umiejscowionego tam placu zabaw. Skarżąca podniosła, że postępowanie w sprawie niniejszej powinno zostać umorzone argumentując, że decyzją z dnia [...] r., znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie administracyjne w analogicznej sprawie, dotyczącej sąsiedniej Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w L.. Zaskarżona decyzja w sposób nieuzasadniony prowadzi do zróżnicowania sytuacji obu Wspólnot Mieszkaniowych - w takim samym stanie faktycznym jedna ze Wspólnot Mieszkaniowych ma prawo umieścić na terenie nieruchomości furtkę zamykaną na zamek, natomiast druga Wspólnota Mieszkaniowa - skarżąca - ma obowiązek zamek ten usunąć. Wspólnota Mieszkaniowa podniosła, że organy administracji w sposób nieuzasadniony nakładają na nią obowiązki w sposób istotny ingerujące w jej prawa, w sytuacji, w której analogiczne postępowanie administracyjne jest w ich ocenie, w odniesieniu do innego podmiotu, bezprzedmiotowe. Strona zarzuciła także, że stanowisko wyrażone przez organ II instancji nie tylko w sposób znaczny ogranicza konstytucyjnie zagwarantowane prawo własności przysługujące skarżącej, ale także narusza samą istotę tego prawa. Skarżąca została pozbawiona możliwości wyłącznego korzystania ze stanowiącej jej własność nieruchomości i możliwości jej swobodnego zagospodarowania. Strona podniosła, że organ II instancji uchylając w całości decyzję organu I instancji ponownie powołał się na ww. podstawę prawną, tj. art. 51 ust. 1 pkt. 2 P.b. rozszerzając ją nadto o art. 57 ust. 7 P.b., dla którego materialną podstawą jest ponownie art. 50 ust. 1 tej ustawy. Organ odwoławczy nie odniósł się przy tym do zarzutów przywołanych w odwołaniu skarżącej i w sposób nieuzasadniony, ponownie przyjął powyższą podstawę prawną, jako właściwą w przedmiotowym postępowaniu. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. W ocenie Sądu, organy obu instancji dokonały właściwej wykładni przepisów prawa materialnego, mających zastosowanie w sprawie, w odniesieniu do niewadliwie ustalonego stanu faktycznego. W myśl przepisu art. 7 k.p.a., organ administracji podejmuje wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, zaś zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a., obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przez rozpatrzenie całego materiału dowodowego należy rozumieć uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu, jak i uwzględnienie wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzeniu poszczególnych dowodów, a mających znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności. Ocena dowodów powinna być dokonana na podstawie całego zebranego materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.). Organ administracyjny jest więc zobowiązany na podstawie przytoczonych przepisów do podjęcia wszelkich niezbędnych czynności proceduralnych w celu zebrania pełnego materiału dowodowego, dopiero bowiem wówczas może ocenić, czy dana okoliczność została wyjaśniona i udowodniona. W rozpoznawanej sprawie organy administracji nie naruszyły wskazanych reguł postępowania. Organy zebrały wyczerpująco cały materiał dowodowy, rozważyły go i poddały ocenie, zgodnie z regułami wynikającymi z przepisów art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. Ustaliły dokładnie stan faktyczny i wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy, mając na względzie treść przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazująca skarżącej zapewnienie stałego dostępu do terenu oznaczonego jako teren miejskiej zieleni publicznej - ZP, poprzez zdemontowanie zamka w furtce ogrodzenia, wybudowanego na działce nr ewid. [...] przy ul. [...] i [...] od strony południowej, tj. działki nr [...] (przedłużenia ul. [...]) w terminie do dnia [...] października 2021 r. Podstawę przedmiotowego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy Prawa budowlanego oraz postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązujące dla spornego terenu . W myśl art. 51 ust. 7 P.b., przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 tej ustawy stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b (budowa obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia), zostały wykonane w sposób opisany w art. 50 ust. 1 ustawy. Zgodnie z art. 50 ust. 1 P.b., w przypadkach innych niż określone w art. 48 bądź art. 49b ustawy, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach. W świetle art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b., organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Wskazać należy, że organy obu instancji, oceniając zgromadzony w sprawie kompletny materiał dowodowy, prawidłowo stwierdziły, że z uwagi na okoliczności sprawy, zastosowanie w niej znaleźć powinien art. 50 ust. 1 pkt 2 P.b. Wobec zgłoszenia przez Polski Związk Działkowców Rodzinny Ogród Działkowy "B." wątpliwości co do zgodności zabudowy działki nr ewid. [...] z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, organy obowiązane były do przeprowadzenia czynności kontrolnych, celem zweryfikowania, czy należało zobowiązać stronę do wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 21 P.b. - nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 budowa ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m. W niniejszej sprawie w toku prowadzonego postępowania organy nadzoru budowlanego w sposób prawidłowy ustaliły, że posadowione na spornej działce ogrodzenie posiada wysokość ok. 1,60 m i w związku z tym nie jest wymagana decyzja o pozwoleniu na budowę ani stosowne zgłoszenie, o którym mowa w art. 30 P.b. i z tego też względu uznano, że przedmiotowe ogrodzenie nie powstało w warunkach samowoli budowlanej i nie narusza sposobu zagospodarowania terenu określonego w ww. planie. Powyższa kwestia niej jest sporna w sprawie. Istota sporu odnosi się natomiast do prawidłowości zamontowania w furtce ogrodzenia zamka, co w konsekwencji spowodowało, że część terenu działki nr [...] przestał być terenem dostępnym dla większej liczby osób. Podkreślić należy, że dla części spornej działki, na której zostało posadowione ogrodzenie w § 42 m.p.z.p. zostało określone oznaczenie terenu symbolem "ZP" - miejska zieleń publiczna. W ocenie Sądu organ drugiej instancji prawidłowo utożsamił pojęcie "publiczny" z pojęciem powszechnej dostępności i nieprywatności, co wiąże się z koniecznością zachowania tego terenu jako ogólnodostępnej przestrzeni rekreacyjnej, zatem skarżąca montując zamek w furtce ogrodzenia ograniczyła dostępność tego terenu. W związku z powyższym organy nadzoru budowlanego prawidłowo stwierdziły, że w przedmiotowej sprawie zaistniała okoliczność wynikająca z art. 50 ust. 1 pkt 4 P.b. z uwagi na naruszenie § 42 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego Uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w L. z dnia [...] sierpnia 2002 r. wobec braku zapewnienia stałego dostępu dla wszystkich do terenu oznaczonego w ww. planie jako teren miejskiej zieleni publicznej "ZP" z powodu istnienia zamka w furtce ogrodzenia wybudowanego na spornej działce nr ewid. [...]. Odnosząc się do naruszenia art. 140 k.c. wskazać należy, że prawo własności nie jest prawem absolutnym i zgodnie z art. 64 ust. 3 Konstytucji RP podlega ograniczeniom w drodze ustawy i tylko w takim zakresie w jakim nie narusza istoty tego prawa. Niewątpliwie poprzez zamieszczone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ograniczenia co do sposobu zagospodarowania nieruchomości gmina we władczy sposób ingeruje w możliwość korzystania z nieruchomości przez jej właściciela, to jednak zgodnie z art. 6 ust. 1 u.p.z.p. ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wraz z innymi przepisami kształtują sposób wykonywania prawa własności. Regulacje ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, upoważniające do uchwalania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, w których gminy ustalają przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenu (art. 3 ust, 1), w konsekwencji ograniczając sposób wykonywania prawa własności. Ograniczenia te mają zatem swe źródło w ustawie, tak jak tego wymaga Konstytucja RP. Ograniczenia wykonywania prawa własności wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są prawnie dopuszczalne, jeżeli zostały spełnione wskazane powyżej konstytucyjne warunki ograniczenia prawa własności. W tej sytuacji właściciel (użytkownik wieczysty) nieruchomości nie ma pełnej swobody w kształtowaniu jej ładu przestrzennego i nie może niezgodnie z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dokonywać jej zagospodarowania." (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 stycznia 2020 r., sygn. akt II OSK 582/18, LEX nr 2798959.). Podkreślić należy, że jedną z naczelnych zasad Kodeksu postępowania administracyjnego jest zasada praworządności. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym upoważniają gminę do wprowadzania na jej obszarze określonych ograniczeń w wykonywaniu prawa własności poprzez właśnie ustalenie w akcie prawa miejscowego przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu. Jeżeli skarżący uważają, że gmina nadużyła władztwa planistycznego w omawianym zakresie, mają możliwość zaskarżyć m.p.z.p. do tutejszego Sądu i wówczas będzie możliwa ocena czy ustalenia planu naruszają interes prawny strony. Pamiętać także należy, że skarżąca ma prawo wystąpić z roszczeniem do Gminy o wykup terenu. W niniejszej sprawie organy nadzoru budowlanego orzekały zgodnie ze swoimi kompetencjami i w związku z tym bezzasadne są zarzuty dotyczące naruszenia art. 80 ust. 2, art. 81 i art. 83 ust. 2 P.b. Sąd wskazuje, że stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawarte w decyzji z dnia [...] znak: [...] wydanej w stosunku do sąsiedniej Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w L. nie podlegało kontroli w toku postępowania instancyjnego, ponadto nie jest wiążące dla tut. Sądu. Reasumując, ponownie wskazać należy, że organy obu instancji wyjaśniły w niniejszej sprawie prawidłowo wszystkie istotne okoliczności sprawy, zgodnie z art. art. 7, 77 § 1, 80 § 1 i 107 § 3 k.p.a., co umożliwiło prawidłowe rozstrzygnięcie o nałożeniu na skarżącą, w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 P.b., obowiązku wykonania określonych czynności tj. poprzez zdemontowanie zamka w furtce ogrodzenia, wybudowanego na spornej działce. Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązany był skargę oddalić, w myśl art. 151 p.p.s.a.