VI SA/Wa 1099/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 października 2021 r. sprawy ze skargi O. w B. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. umarza postępowanie administracyjne; 3. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącej O. w B. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] pismem z dnia [...].09.2020 r., na podstawie art. 109 ustawy wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji w sprawie objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym G. B. w dniu [...].01.2016 r., z tytułu wykonywania umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, na rzecz płatnika składek O. w B. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w [...] wskazał, że u płatnika składek O. w B. została przeprowadzona kontrola. W trakcie kontroli ustalono, że G. B. wykonywała u ww. płatnika składek usługi w dniu [...].01.2016 r. W wyniku przeprowadzonej kontroli ZUS zakwestionował umowę o dzieło i stwierdził, że czynności wykonywane przez G. B. miały charakter umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu. Równocześnie z informacji przekazanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych wynika, że G. B., z uwagi na inny tytuł do ubezpieczeń społecznych, spełniała warunki do wyłączenia z obowiązkowych ubezpieczeń społecznych, z tytułu wykonywania umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu oraz, że ww. nie wykonywała umowy na rzecz swojego pracodawcy. Ponadto ZUS poinformował, że ustalenia zawarte w protokole kontroli z dnia [...].06.2019 r., w informacji o sposobie rozpatrzenia zastrzeżeń z dnia [...].07.2019 r. są ostateczne. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przekazał do [...] OW NFZ kopię umowy, z której wynika, że płatnik składek O. w B., zawarł z G. B. umowę nazwaną umową o dzieło [...] z dnia [...].01.2016 r. której przedmiotem było: [...] w dniu [...].01.2016 r. [...] OW NFZ pismami z dnia [...].10.2020 r. poinformował strony postępowania tj. G. B. oraz płatnika składek O. w B. o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego ww. z tytułu wykonywania umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy o zleceniu na rzecz ww. płatnika składek oraz o możliwości wglądu i wypowiedzenia się, co do zgromadzonej dokumentacji zgodnie z art. 10 oraz art. 73 § 1 kpa. Następnie poinformowano G. B. oraz płatnika składek O. w B. o zakończeniu postępowania w sprawie ustalenia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego ww. z tytułu wykonywania umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu. Płatnik udzielił odpowiedzi pismem z dnia [...].12.2020 r. Decyzją z dnia [...] lutego 2021r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia działając na podstawie art. 102 ust. 5 pkt 24 oraz art. 109 ustawy w związku z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1398 ze zm.) zwanej dalej ustawą, w związku z art. 104 § 1 ustaw) z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] o ustalenie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego G. B., stwierdził objęcie obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym G. B. w dniu [...].01.2016r. z tytułu wykonywania umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, na rzecz płatnika składek O. w B. Organ stwierdził, że G. B. niewątpliwie jest artystką, lecz jako [...] biorąca udział w [...] wyklucza w ten sposób jedną z najbardziej istotnych cech umowy o dzieło, jaką jest osobiste osiągniecie wskazanego rezultatu. Ochronie prawa autorskiego nie podlegają działania, wymagające co prawda określonych umiejętności i talentu, ale mające charakter odtwórczy. Ww. wykonywała bowiem przedmiot umowy wykonując konkretną i przypisaną odgórnie partię. Cechą charakterystyczną umowy o dzieło jest swoboda wykonawcy w jej wykonywaniu, tj. sposób, miejsce i rozkład czasu realizacji dzieła. Wystąpienie w charakterze [...] było podporządkowane, jak ustalił ZUS dyrektorowi artystycznemu a z treści załączonych przez ZUS umów wynika, że płatnik tj. O. w B. zobowiązany był do współpracy przy wykonaniu umowy poprzez udostępnienie pomieszczenia w celu przygotowania się do wykonania umowy oraz umożliwienie wykonawcy konsultacji muzycznych. W niniejszej sprawie artysta miał odgórnie narzucone obowiązki - uczestniczenie w spektaklu w konkretnym dniu, a także udział w wyznaczonych próbach. Nie można więc uznać, że wykonanie przez G. B. konkretnej partii w trakcie występu miało niestandardowy, indywidualny i twórczy charakter dzieła. Tym bardziej nie można przyjąć, że odrębne dzieło tworzy każdy z występujących w [...]. Zdaniem organu nie ulega wątpliwości, że G. B. posiada określone umiejętności i cechy osobiste, pewną indywidualną specyfikę, które są wymagane w każdym zawodzie, w tym zawodzie [...], lecz wcale nie świadczy to, że wykonywane przez nią usługi w niniejszej sprawie stanowią wykonanie dzieła. Organ podkreślił, że usługi świadczone przez G. B. były tylko elementem większej całości jakim było [...]. Świadcząca pracę G. B. zobowiązała się w tej umowie do sumiennego wykonania przedmiotu umowy. Jeśli wymóg należytej staranności zostaje spełniony to czynność uważa się za wykonaną, a przyjmujący zlecenie otrzymuje wynagrodzenie. W przypadku wykonawcy dzieła nie wystarczy jedynie zachowanie należytej staranności. Biorąc pod uwagę powyższe, Prezes NFZ po analizie zgromadzonego materiału dowodowego przychylił się do stanowiska Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, iż w ramach łączącego stosunku prawnego G. B. świadczyła na rzecz płatnika składek O. w B. usługi. W konsekwencji, Prezes NFZ wskazał, że zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy, obowiązującym od [...].10.2004 r., G. B. podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego w dniu [...].01.2016 r. z tytułu wykonywania umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Pismem z dnia 5 marca 2021r. O. w B. skierowała do WSA w Warszawie skargę na powyższą decyzję, wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji i zasądzenie na rzecz odwołującego się kosztów postępowania według norm przepisanych.  W uzasadnieniu skarżący wskazał, że organ dokonał błędnej kwalifikacji prawnej umowy o dzieło. NFZ traktuje pracę artystów w sposób przedmiotowy, oderwany od walorów kreatywności, traktując ją jako działanie seryjne, nie mające nic wspólnego ze sztuką. Strona skarżąca zauważyła, że [...] przy każdym występie kreuje na scenie indywidualną, niepowtarzalną rolę, sztukę lub kompozycję. Ponieważ istotą [...] jest wykonywanie muzyki dla widza, tu i teraz, w czasie rzeczywistym, nie ma dwóch identycznych spektakli, bo nie ma dwóch identycznych widowni, a co za tym idzie indywidualnej interpretacji wynikającej z działania tu i teraz. Reakcje widzów, przepływ energii pomiędzy widownią a sceną, sprawiają, że wykonywany utwór, jego interpretacja, a w rezultacie - przekaz artystyczny, każdorazowo się różnią. Strona skarżąca wskazała, że przedmiotem zawartych umów o dzieło w każdym przypadku, gdy chodzi o muzyków, solistów lub dyrygentów, jest stworzenie dzieła, jakim jest muzyka wykreowana na scenie, w trakcie spektaklu. Samo uznanie [...] jako artysty nietworzącego dzieła, a jedynie wykonującej zlecenie, czyli czynność pospolitą, porównywalną z myciem okien lub sprzątaniem śmieci dezawuuje i deprecjonuje ten wybitnie rzadkie zawody, wymagające wrodzonych umiejętności i ogromnej ilości pracy. Zlecenie sugeruje bowiem czynność mechaniczną, pozbawioną cech indywidualnego artyzmu. Przygotowanie dzieła odbywa się pod nadzorem twórczym, a nie równoznacznym z umową o pracę. Wykonanie dzieła jest już bez wątpienia samodzielne. Dyrygent nie wykonuje za muzyka dzieła w postaci występu i w trakcie jego trwania nie ma możliwości ingerencji. O. podniosła następujące zarzuty: umowy o dzieło dotyczyły wykonania konkretnych, nazwanych każdorazowo spektakli lub wykonania dyrygentury. Niezależnie od treści urnowy rezultat tej umowy może być tylko jeden. Muzyk gra na instrumencie. Dyrygent dyryguje. Solista śpiewa. Z treści umowy nie da się wysnuć innego wniosku. O. wskazała, że każdorazowo odbiera dzieło. W przypadku braku odbioru a względu na jego nieprawidłowe wykonanie mogła nie wypłacić wynagrodzenia, jest każdorazowo odebrane, więc wypłata zostaje potwierdzona i dzieło uznane za wykonane. Odbiór dzieła jest bezsporny, gdyż dokonywany jest przy pełnej sali publiczności i jej ocenie. O. umawiając się z muzykiem na określone dzieło, w postaci zagrania wskazanej partii w spektaklu lub arii, nie może osiągnąć innego rezultatu niż zagranie tej arii lub utworu muzycznego. Ta sama sytuacja dotyczy dyrygentów. Jest to niezależne od ilości i jakości zapisów w treści umowy. Elementem umownym, nawet umowy ustnej o dzieło, w postaci zagrania określonej partii lub dyrygowania określonego spektaklu jest każdorazowo efekt finalny w postaci wyjścia na scenę i wykonania dzieła, czyli odegranie spektaklu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako ,,Ppsa"). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że jest ona zasadna. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest charakter prawny umowy zawartej pomiędzy skarżącą a zainteresowaną, której przedmiotem był udział uczestniczki w [...]. W ocenie strony skarżącej, umowa ta wypełniała kryteria umowy o dzieło a zdaniem organu, uczestniczce zlecono tylko staranne wykonanie czynności. Istota sprawy sprowadza się więc do zweryfikowania stanowisk stron i udzielenia odpowiedzi na pytania, czy była to umowa o dzieło, czy też inna umowa o świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami Kc stosuje się przepisy dotyczące zlecenia i czy w zaistniałym stanie faktycznym zainteresowana podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu zawartych umów. Zgodnie bowiem z art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które zostały wymienione w tym przepisie. Należą do nich m.in. osoby wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące zlecenia lub osoby z nimi współpracujące (art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach). Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych stwierdza wprost w art. 6 ust. 1 pkt 4 rozdziału 2, regulującego "Zasady podlegania ubezpieczeniom społecznym", że obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają (...) osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są m. in. osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia (...). Brzmienie tego przepisu jednoznacznie wskazuje, że chodzi tu o tą samą kategorię osób, podlegających ubezpieczeniu społecznemu, a tym samym kwalifikujących się do objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym. W myśl art. 85 ust. 4 ustawy o świadczeniach, za osobę wykonującą pracę na podstawie umowy zlecenia, umowy agencyjnej lub innej umowy o świadczenie usług oraz za osobę z nią współpracującą składkę jako płatnik oblicza, pobiera z dochodu ubezpieczonego i odprowadza zamawiający. W świetle art. 69 ust. 1 ustawy o świadczeniach, obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego powstaje i wygasa w terminach określonych w przepisach o ubezpieczeniach społecznych. Stosownie natomiast do art. 13 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, obowiązkowo ubezpieczeniom tym (społecznym) podlegają osoby wykonujące pracę nakładczą oraz zleceniobiorcy - od dnia oznaczonego w umowie jako dzień rozpoczęcia jej wykonywania do dnia rozwiązania lub wygaśnięcia tej umowy. Uznanie, iż sporna umowa nie stanowiła umowy o dzieło, uregulowanej w art. 627 i nast. Kc, lecz umowę świadczenia usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu (art. 750 Kc) oznacza, że strona skarżąca, jako płatnik składek, była zobowiązana do obliczania i pobierania składek z dochodu ubezpieczonej (zainteresowanej) oraz ich odprowadzania – na podstawie art. 85 ust. 4 ustawy o świadczeniach. Zgodnie z art. 627 Kc, przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia. Elementami przedmiotowo istotnymi umowy o dzieło jest określenie dzieła, do którego wykonania zobowiązany jest przyjmujący zamówienie, a także, z uwzględnieniem regulacji art. 628 w związku z art. 627 Kc, wynagrodzenia, do którego zapłaty zobowiązany jest zamawiający. Umowa o dzieło jest umową o "rezultat usługi". Rezultat, na który umawiają się strony, musi być obiektywnie osiągalny i w konkretnych warunkach pewny.Przy umowie o dzieło chodzi o osiągnięcie określonego rezultatu, niezależnie od rodzaju i intensywności świadczonej w tym celu pracy i staranności. Odpowiedzialność przyjmującego zamówienie, w przypadku nieosiągnięcia celu umowy, jest więc odpowiedzialnością za nieosiągnięcie określonego rezultatu, a nie za brak należytej staranności. Umowa o dzieło zakłada swobodę i samodzielność w wykonywaniu dzieła, a jednocześnie nietrwałość stosunku prawnego, gdyż wykonanie dzieła ma charakter jednorazowy i jest zamknięte terminem wykonania. Przyjmuje się przy tym, że rezultat, o który umawiają się strony, musi być z góry określony, mieć samoistny byt oraz być obiektywnie osiągalny i pewny. Wykonanie dzieła najczęściej przybiera postać wytworzenia rzeczy, czy też dokonania zmian w rzeczy już istniejącej (naprawienie, przerobienie, uzupełnienie). Poza rezultatami materialnymi istnieją także rezultaty niematerialne, które mogą, ale nie muszą być ucieleśnione w jakimkolwiek przedmiocie materialnym. W każdym razie takim rezultatem nieucieleśnionym w rzeczy nie może być czynność, a jedynie jej wynik, dzieło bowiem musi istnieć w postaci postrzegalnej, pozwalającej nie tylko odróżnić je od innych przedmiotów, ale i uchwycić istotę osiągniętego rezultatu. Przechodząc zaś do charakterystyki umowy o świadczenie usług trzeba zauważyć, że jak stanowi przepis art. 750 Kc, do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. W tej sytuacji ustalenie, że jakaś konkretna umowa i stosunek zobowiązaniowy jest "umową o świadczenie usług, która nie jest regulowana innymi przepisami", pociąga za sobą obowiązek wykonania nakazu z art. 750 Kc, a więc obowiązek odpowiedniego zastosowania przepisów o zleceniu. Istota umowy zlecenia, w świetle art. 734 Kc i nast., wyraża się w tym, że przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Umowę zlecenia zalicza się przy tym do zobowiązań tzw. starannego działania, a nie zobowiązań rezultatu. W odróżnieniu zaś od umowy o dzieło, przyjmujący zamówienie w umowie zlecenia (umowie o świadczenie usług) nie bierze na siebie ryzyka pomyślnego wyniku spełnianej czynności. Jego odpowiedzialność za właściwe wykonanie umowy oparta jest na zasadzie starannego działania (art. 355 § 1 Kc), podczas gdy odpowiedzialność strony przyjmującej zamówienie w umowie o dzieło niewątpliwie jest odpowiedzialnością za rezultat. Należy również podkreślić, że o prawidłowym zakwalifikowaniu umowy cywilnoprawnej nie decyduje nazwa umowy czy jej stylistyka, lecz rzeczywisty przedmiot umowy, okoliczności jej zawarcia oraz sposób i okoliczności jej wykonywania, w tym realizowanie przez strony, nawet wbrew postanowieniom umowy, cechy charakterystyczne dla danego stosunku prawnego, które odróżniają zawartą i realizowaną umowę od innych umów cywilnoprawnych. Przedmiotem zakwestionowanej przez Prezesa NFZ umowy był udział uczestniczki w [...]. Jak wynika z treści tych umowy uczestniczka była zobowiązana do osobistego wykonania wspomnianego zobowiązania i nie mogła go powierzyć innej osobie. W ocenie sądu, choć przedmiot umowy nie został opisany w sposób obszerny to jednak zakres zobowiązania zainteresowanej nie może budzić w światle takiego jego ujęcia żadnych wątpliwości. Chodziło bowiem o artystyczne wykonanie partii solisty w trakcie [...]. To z kolej pozwala wnioskować sądowi, o błędnym stanowisku organu, że tak określony przedmiot umowy, nie stanowi przedmiotu umowy o dzieło. Podkreślenia wymaga, że umowa, w której strona zobowiązuje się do wykonania określonej produkcji artystycznej za wynagrodzeniem, ma cechy umowy o dzieło, a nie umowy zlecenia. Treścią bowiem zobowiązania wykonawcy nie jest samo podjęcie i wykonywanie określonych czynności, lecz oznaczony w umowie ich wynik w postaci wystawienia widowiska odpowiadającego pewnym z góry ustalonym warunkom (tak też Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13 marca 1967 r. sygn. akt I CR 500/66). Sąd, podzielając powyższe stanowisko, wskazuje, że zainteresowana była zobowiązana do osiągnięcia określonego rezultatu artystycznego w wykonaniu utworu. Jak zaś zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 września 2019r. (sygn. akt II GSK 546/19) rozważając charakter prawny umowy, której przedmiotem było przygotowanie i wykonanie partii solowych (tenor) podczas koncertu, należy mieć na uwadze w takim przypadku, że artystyczne wykonanie utworu" (art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim), do którego zalicza się m.in. działanie aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy, mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania (art. 85 ust. 2). Jak dalej podkreślił NSA, mając na uwadze nie tylko to, że stroną umowy jest artysta, ale także uwzględniając niesporny przedmiot umowy, tj. fakt powierzenia temu artyście wykonania określonych partii solowych podczas opisanych koncertów - należało przyjąć, że przedmiotem umowy było pozostające pod ochroną artystyczne wykonanie utworu. W świetle powyższego stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego, które podziela sąd w niniejszej sprawie, oczywistym jest zatem, że także występ zainteresowanej we wspomnianym [...] i wykonanie osobiście przez uczestniczkę partii [...] - z natury rzeczy zapewne z uwagi na walory wokalne i przygotowanie muzyczne - przyczyniło się do indywidualnego i wyjątkowego charakteru [...], nadając mu określoną rangę artystyczną. Należy zatem przyznać rację stronie skarżącej, że [...] przy każdym występie kreuje na scenie indywidualną, niepowtarzalną rolę, sztukę lub kompozycję. Reakcje widzów, przepływ energii pomiędzy widownią a sceną, sprawiają zaś, że wykonywany utwór, jego interpretacja, a w rezultacie - przekaz artystyczny, każdorazowo się różnią. Zasadnie należy zatem przyjąć, że w niniejszej sprawie przedmiot zawartych umów stanowił artystyczne wykonanie utworu. W ocenie Sądu trzeba przy tym podkreślić, że samo skrótowe ujęcie opisu dzieła w umowach, bynajmniej nie uprawnia domniemania istnienia w rzeczywistości umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu (art. 750 Kc). W świetle powyższego, w ocenie sądu, strony spornej umowy określiły w sposób jednoznaczny przedmiot umowy (dzieło), którym miał być udział zainteresowanej w [...], w celu artystycznego wykonania partii [...]. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku, uchylając zaskarżoną decyzję. Mając na uwadze, że prowadzenie dalszego postępowania administracyjnego byłoby w przedmiotowej sprawie zbędne, sąd na podstawie art. 145 § 3 Ppsa umorzył postępowanie administracyjne w sprawie w punkcie 2 sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200 p.p.s.a., w związku z art. 205 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 209 p.p.s.a., w związku z § 14 ust.1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.).