I SA/Wa 2092/20

WyrokWSA w Warszawie2020-12-17

Skład orzekający: Monika Sawa, Gabriela Nowak, Magdalena Durzyńska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił wydania zaświadczenia o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, uznając, że budynek na niej posadowiony nie spełnia kryteriów budynku mieszkalnego w rozumieniu ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy błędnie oceniły stan faktyczny nieruchomości, uznając, że nie jest ona zabudowana budynkiem przeznaczonym na cele mieszkalne. W ocenie Sądu, fakt istnienia na gruncie budynków gospodarczych lub innych obiektów nie niweczy podstawowej funkcji mieszkalnej, a tym samym grunty zabudowane takimi budynkami wpisują się w cel ustawy. Ponadto, w postępowaniu o wydanie zaświadczenia organ nie może badać kwestii faktycznego sposobu użytkowania budynku, gdyż wykracza to poza zakres tego postępowania.
Stan faktyczny
Spółka złożyła skargę na postanowienie Wojewody utrzymujące w mocy postanowienie Starosty o odmowie wydania zaświadczenia potwierdzającego przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Organy uznały, że budynek na działce nie spełnia kryteriów budynku mieszkalnego w rozumieniu ustawy, ponieważ znajdują się na niej również budynki niemieszkalne. Spółka zarzuciła naruszenie prawa materialnego i przepisów postępowania, w tym błędną ocenę stanu faktycznego i prawnego.
Rozstrzygnięcie
Sąd uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody oraz postanowienie Starosty i zasądził od Wojewody na rzecz spółki zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Sawa Sędziowie: Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu 17 grudnia 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Pałacu [...] Sp. z o.o. w [...] na postanowienie Wojewody [...] z [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Starosty [...] z [...] maja 2020 r. nr [...]; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Pałacu [...] Sp. z o.o. w Opypach kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z [...] września 2020 r. nr [...] Wojewoda [...] (dalej jako organ/wojewoda) utrzymał w mocy postanowienie Starosty [...] z [...] maja 2020 r. nr [...] o odmowie wydania zaświadczenia potwierdzającego przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości zabudowanej, położonej we wsi [...] gm. [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, obręb [...] [...], uregulowanej w księdze wieczystej nr [...] prowadzonej w [...] Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w [...]. Podstawę prawną postanowienia stanowił art. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz.U. z 2019 r. poz. 916, dalej jako ustawa). W uzasadnieniu organ podniósł, że z art. 1 ustawy wprost wynika, że przekształceniem objęte są wyłącznie grunty zabudowane na cele mieszkaniowe. Ponadto przepisy ustawy stosuje się również jeżeli na gruncie zabudowanym budynkami, o których mowa w art. 1 ust. 2 ustawy, są położone także inne budynki, obiekty budowlane lub urządzenia budowlane, jeżeli ich łączna powierzchnia użytkowa nie przekracza 30% powierzchni użytkowej wszystkich budynków położonych na gruncie. Organ podał, że wg wypisu z rejestru budynków z [...] kwietnia 2019 r. na działce nr [...] posadowiony jest budynek nr ew. [...] o pow. zabudowy [...] m2 liczący trzy kondygnacje naziemne, sklasyfikowany wg. Klasyfikacji Środków Trwałych jako budynek mieszkalny oraz budynek nr ew. [...] o pow. zabudowy [...] m2 liczący jedną kondygnację naziemną, sklasyfikowany według ww. klasyfikacji jako pozostałe budynki niemieszkalne. W ocenie organu budynek mieszkalny nr ew. [...] nie spełnia warunków określonych w art. 1 ust. 2 ustawy, w związku z czym nie można dokonać przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Wojewoda zauważył także, że księdze wieczystej nieruchomości zawarte są dane historyczne, które nie odzwierciedlają jej stanu obecnego. Pismem z [...] września 2020 r. [...] Sp. z o.o. w [...] (dalej jako skarżący/spółka) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. postanowienie, zarzucając mu naruszenie: 1. prawa materialnego, tj. a. art. 1 ust. 1 i 2 ustawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na błędnym uznaniu, że nie zostały spełnione przesłanki kwalifikacji budynku "pałacu" jako mieszkalnego; b. art. 1 ust. 1 i 2 ustawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym uznaniu, że przesłanki kwalifikacji "pałacu" jako mieszkalny powinny być oceniane według stanu na dzień orzekania, a nie 1 stycznia 2019 r.; 2. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. a. art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 256, dalej jako kpa), poprzez nierozpatrzenie całości materiału dowodowego oraz dokonanie jego błędnej oceny; b. art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 126 kpa oraz art. 217 § 1 i 2 kpa i art. 218 § 1 kpa poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji, podczas gdy naruszył on przepisy dotyczące wydawania zaświadczeń; c. art. 107 § 3 kpa poprzez brak sporządzenia należytego i zgodnego z prawem uzasadnienia; d. art. 7 kpa, 8 § 1 kpa, 9 kpa, 11 kpa, 77 § 1 kpa, 80 kpa i 81 kpa poprzez zaniechanie wyjaśnienia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia rzeczywistych przyczyn dla których organ II instancji uznał, że zażalenie jest niezasadne. W skardze wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy, z dniem 1 stycznia 2019 r. prawo użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe przekształca się w prawo własności tych gruntów. Z kolei w myśl art. 1 ust. 2 ustawy, przez grunty zabudowane na cele mieszkaniowe należy rozumieć nieruchomości zabudowane wyłącznie budynkami: 1) mieszkalnymi jednorodzinnymi lub 2) mieszkalnymi wielorodzinnymi, w których co najmniej połowę liczby lokali stanowią lokale mieszkalne, lub 3) o których mowa w pkt 1 lub 2, wraz z budynkami gospodarczymi, garażami, innymi obiektami budowlanymi lub urządzeniami budowlanymi, umożliwiającymi prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków mieszkalnych. Ponadto, zgodnie z art. 1a ustawy, jej przepisy stosuje się również, jeżeli na gruncie zabudowanym budynkami, o których mowa w art. 1 ust. 2, położone są także inne budynki, obiekty budowlane lub urządzenia budowlane, o ile łączna powierzchnia użytkowa budynków innych niż określone w art. 1 ust. 2 nie przekracza 30% powierzchni użytkowej wszystkich budynków położonych na tym gruncie. Przekształcenie potwierdza się w zaświadczeniu wydawanym przez organ administracji publicznej, które stanowi podstawę ujawnienia prawa własności gruntu w księdze wieczystej oraz ewidencji gruntów i budynków (art. 4 ust. 1 ustawy). Wydanie zaświadczenia następuje z urzędu lub na wniosek, o czym stanowi art. 4 ust. 2 ustawy. Tryb wydawania zaświadczeń określony jest w art. 217-220 kpa. Zgodnie z art. 218 § 1 kpa zaświadczenie ma na celu potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Stosowanie zaś do art. 218 § 2 kpa, organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Postępowanie to ma jedynie charakter pomocniczy, uproszczony i odformalizowany (zob. wyrok WSA w Krakowie z 16.11.2017 r., III SA/Kr 620/17) i nie podlega rygorom pełnego postępowania dowodowego określonych treścią art. 75 i art. 7 kpa. Z powyższych przepisów wynika zatem, że w postępowaniu o wydanie zaświadczenia nie prowadzi się w pełnym zakresie postępowania dowodowego, nie gromadzi się dowodów ani nie ustala stanu faktycznego sprawy, nie dokonuje się również subsumpcji ustaleń faktycznych do przepisów prawa materialnego. W postępowaniu tym ustala się jedynie, czy na podstawie informacji, którymi organ już dysponuje można potwierdzić określone okoliczności lub stan prawny. Jak wynika z prowadzonej przez starostę ewidencji gruntów i budynków, na przedmiotowym gruncie o powierzchni [...] ha znajdują się dwa budynki: oznaczony numerem ewidencyjnym [...] budynek mieszkalny o powierzchni [...] m2 oraz oznaczony numerem ewidencyjnym [...] budynek niemieszkalny o powierzchni [...] m2. W treści księgi wieczystej przedmiotowa nieruchomość opisana jest jako "działka gruntu w wieczystym użytkowaniu do dnia [...].03.2090 roku i budynek o kubaturze M3 stanowiący odrębną nieruchomość przeznaczony na cele mieszkalne, zabudowana pałacem piętrowym, pralnią parterową, budynkiem mieszkalnym- stróżówką, dwojakiem-budynkiem mieszkalnym, komórką drewnianą i ustępem", zaś użytkownikiem wieczystym gruntu jest [...] Sp. z o.o. w [...]. Powyższa konfiguracja oznacza, w niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki przekształcenia przewidziane w ustawie, albowiem nieruchomość zabudowana jest budynkiem mieszkalnym oraz budynkiem gospodarczym pozostającym w związku funkcjonalnym z budynkiem mieszkalnym. Okoliczność, że budynki znajdując się na gruncie wykorzystywane są także na cele gospodarcze nie niweczą ich podstawowej funkcji mieszkalnej, a tym samym grunty zabudowane takimi budynkami wpisują się w cel ustawy polegający na wspieraniu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych obywateli (zob. Ł. Sanakiewicz, Przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów. Komentarz, Wolters Kluwer 2019 r.). Należy też ponownie podkreślić, że w postępowaniu w przedmiocie wydania zaświadczenia organ nie może badać, kwestii dotyczących faktycznego sposobu użytkowania budynku bowiem tego rodzaju postępowanie wykracza poza zakres postępowania o wydanie zaświadczenia (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 marca 2020 r. sygn. akt I SA/Wa 2553/19). W konsekwencji rację ma skarżąca spółka, że w sytuacji, gdy konwersja praw następuję ex lege z dniem 1 stycznia 2019 r. - o czym stanowi art. 1 ust. 1 ustawy, to okoliczności, które ją warunkują muszą być spełnione w tej dacie Podsumowując, Sąd uznał, że w sprawie doszło do naruszenia art. 4 ust. 1 i 4 w zw. z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy poprzez wadliwe ustalenie przez organy, że działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] [...] nie jest zabudowana budynkiem przeznaczonym wg ewidencji na cele mieszkalne. Skutkowało to uchyleniem zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu pierwszej instancji. Rozpoznając sprawę ponownie organ uwzględni ocenę prawną Sądu przedstawioną w niniejszym uzasadnieniu. O kosztach postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako ppsa). Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło