I SA/Bd 247/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Jarosław Szulc po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.S. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi G.S. na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie sądowe Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej interpretacją indywidualną z [...] r. za nieprawidłowe uznał stanowisko G. S. (Skarżąca) w przedmiocie określenia podstawy opodatkowania dla usług świadczonych przez Gminę w zakresie zakupu i montażu instalacji odnawialnych źródeł energii, tj. kolektorów słonecznych oraz instalacji fotowoltaicznej. Organ nie zgodził się ze stanowiskiem Skarżącej, iż zaliczeniu do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług podlegają wyłącznie wynagrodzenia otrzymane od mieszkańców, w związku z realizacją projektu dotyczącego odnawialnych źródeł energii. Wnosząc skargę z 21 marca 2022r. na interpretację Gmina wystąpiła o jej uchylenie i zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania, według norm przepisanych. Jednocześnie wniosła też o zawieszenie postępowania sądowego, do czasu wydania rozstrzygnięcia w postępowaniu przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w sprawie o sygn. I FSK 1645/20, w której skierowano do Trybunału pytanie prejudycjalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Naczelny Sąd Administracyjny, rozstrzygając podobną sprawę, postanowieniem z dnia 26 listopada 2020 r. (I FSK 1454/18), przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów wyłaniające się na tle rozpoznawanej przez niego sprawy zagadnienie, budzące wątpliwości: czy otrzymane przez Gminę dofinansowanie ze środków europejskich (Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego) na realizację projektów dotyczących odnawialnych źródeł energii (kolektorów słonecznych) wchodzi w skład podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017, poz. 1221 ze.zm.), z tytułu świadczonej przez gminę usługi montażu kolektorów słonecznych na rzecz mieszkańców? Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów postanowieniem z 24 maja 2021 r. (I FPS 4/20) zawiesił postępowanie w opisanej wyżej sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) przedstawionych postanowieniami z 16 kwietnia 2021 r. pytań prejudycjalnych w sprawie oznaczonej I FSK 1645/20. W postanowieniu w sprawie I FSK 1645/20 Naczelny Sąd Administracyjny zadał pytanie, czy przepisy dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1, ze zm.), a w szczególności art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że gmina (organ władzy publicznej) działa w charakterze podatnika VAT realizując projekt, którego celem jest zwiększenie udziału odnawialnych źródeł energii, poprzez zobowiązanie się na mocy zawartej z właścicielami nieruchomości umowy cywilnoprawnej do wykonania i montażu systemów odnawialnych źródeł energii na ich nieruchomościach, oraz – po upływie określonego czasu – do przekazania własności tych systemów na rzecz właścicieli nieruchomości. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, NSA zapytał także czy do podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 73 tej dyrektywy należy wliczyć otrzymane przez gminę (organ władzy publicznej) dofinansowanie ze środków europejskich na realizację projektów dotyczących odnawialnych źródeł energii. Należy wskazać, iż w rozpatrywanej sprawie spór pomiędzy skarżącą a organem interpretacyjnym koncentruje się wokół kwestii prawidłowości określenia podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a u.p.t.u. dla usług świadczonych przez stronę skarżącą na rzecz mieszkańców w ramach inwestycji realizowanych w zakresie odnawialnych źródeł energii, w sytuacji gdy obok wpłat mieszkańców koszty realizacji tej inwestycji pokrywane są także z dofinansowania otrzymanego przez Skarżącą ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego. W rozpoznawanej sprawie zachodzi zatem zależność, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wydanie orzeczenia rozstrzygającego powyższe zagadnienie przez Naczelny Sąd Administracyjny – po uzyskaniu odpowiedzi TSUE – ma istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Rozstrzygnięcie to będzie bowiem dotyczyło wykładni zastosowanych w sprawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i związanej z tym kwestii podstawy opodatkowania, stanowiącej istotę sporu pomiędzy skarżącą gminą a organem. Należy podkreślić że już w postanowieniu z dnia 26 listopada 2020r. sygn. akt I FSK 1454/18 Naczelny Sąd Administracyjny wskazywał na istotne rozbieżności we własnym orzecznictwie, na tle dofinansowania ze środków europejskich projektów w kontekście art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Dla uniknięcia dodatkowych rozbieżności orzeczniczych, ewentualnej konieczności wznowienia postępowania oraz ze względu na zasadę ekonomiki procesowej, zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie, do czasu rozstrzygnięcia podanych wątpliwości przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, uwzględniającego przyszłe orzeczenie TSUE, jest uzasadnione. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.