VIII SA/Wa 706/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak, , Protokolant Starszy sekretarz sądowy Marlena Stolarczyk, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 maja 2022 r. w Radomiu sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oddala skargę. Syg. akt VIII SA/Wa 706/21 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją znak: [...] z dnia [...] czerwca 2021 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R.( dalej SKO, organ odwoławczy)działając na podstawie art. 138 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego( DZ.U z 2020 roku, poz. 256 ze zm. dalej kpa), po rozpatrzeniu na posiedzeniu niejawnym odwołania M.S. od decyzji Prezydenta Miasta R.– znak: [...] z dnia [...] kwietnia 2021 roku o stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie pięciu budynków mieszkalnych wielorodzinnych B1,B2,B3,B4,B5 z garażami podziemnymi i parkingami zlokalizowanych na działce nr [...] przy ul. S. w R. oraz określeniu istotnych warunków korzystania z terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich – orzekło – zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 roku Prezydent Miasta R. stwierdził brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko polegającego na budowie pięciu budynków wielorodzinnych mieszkalnych z garażami podziemnymi zlokalizowanymi na działce nr [...] przy ul. S. w R.. Odwołanie od tej decyzji złożyła M. S. gdzie zarzucała naruszenie prawa materialnego – art. 74 ust.3a ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko( DZ.U z 2021 roku poz. 247, dalej ooś) w związku z art. 28 kpa polegającego na przeprowadzeniu postępowania pomimo braku prawidłowego ustalenia stron postępowania; - naruszenie przepisów postępowania – art. 25 kpa w związku z art. 24m ust.2 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym( DZ.U z 2020 roku, poz. 713 ze zm. dalej usg) polegające na przeprowadzeniu postępowania przez Prezydenta Miasta R.– organ który orzekał o majątkowym interesie gminy, ponieważ [...] sp. z oo jest spółką, której wspólnikiem posiadającym [...]udziały o łącznej wartości [...] zł jest Gmina R., przy czym wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na profesjonalnym budowaniu budynków wielorodzinnych w celach zarobkowych, z czego Gmina Miasta R. uzyskuje dochód; - naruszenie przepisów postępowania tj. art. 64 ust.2 pkt 3 ooś poprzez brak przedstawienia Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w W. oraz Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w R. wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan został uchwalony, albo informacji o jego braku w związku z czym opinie w/w organów zostały wydane na podstawie niekompletnego materiału dowodowego( dokumentów); - naruszenie art. 3 ust.1 pkt 5 ooś w związku z art. 7 i art. 77 kpa poprzez niewłaściwie sporządzoną kartę informacyjną przedsięwzięcia polegającą na stwierdzeniu w niej o cechach i skali przedsięwzięcia, że obszar oddziaływania przedsięwzięcia znajduje się w granicach działki nr [...], należącej do inwestora, podczas gdy obszar ten wykracza poza tę działkę i oddziaływuje na rzekę M. ( dz. [...] i [...] ) z którą graniczy nieruchomość inwestora, co wynika z mapy ewidencyjnej. Nadto inwestycja emituje hałas do środowiska w postaci montażu wentylatorów zamontowanych na dachu w ilości ok. 22 po 59 db(A), co skutkuje nie wyjaśnieniem wszystkich istotnych okoliczności faktycznych sprawy – obszaru oddziaływania. Organ odwoławczy stwierdził, iż materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Na podstawie art. 73 ust.1 ooś postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie przedsięwzięcia. Taki wniosek w przedmiotowej sprawie złożyło [...] ,, [...] ‘’ sp. z oo w R. w związku z planowaną budową pięciu budynków mieszkalnych wielorodzinnych na działce nr [...] przy ul. S. w R.. Zgodnie z załączoną kartą informacyjną przedsięwzięcia obejmuje ono budowę pięciu budynków mieszkalnych wielorodzinnych na działce [...]. Działka ta ma powierzchnię [...]m². Teren części działki w granicach opracowania koncepcji o pow. [...]m², podzielono na dwie strefy – strefę zieleni urządzonej o pow. [...]m²oraz strefę przeznaczoną pod zabudowę zespołu budynków o pow. [...]m². Budynki mają być jednoklatkowe, podpiwniczone, wyposażone w windy, zwieńczone dachami płaskimi. Na kondygnacjach piwnic przewidziano garaże podziemne, komórki lokatorskie i pomieszczenia techniczno – gospodarcze. Zdaniem organów przedsięwzięcie nie kwalifikuje się do mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w § 3 ust.1 pkt 55 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko( DZ.U z 2019 roku, poz. 1839 dalej rozporządzenie), gdyż zabudowa mieszkaniowa wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą objęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynosić ma powierzchnię mniejszą niż 4 ha, a obszar ten nie jest objęty formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust.1 pkt 1 – 5, 8, 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust.1 pkt 1 -3 tej ustawy. Organ pierwszej instancji słusznie zakwalifikował to przedsięwzięcie do mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko na podstawie § 3 ust.1 pkt 58 lit.b rozporządzenia – garaże, parkingi samochodowe lub zespoły parkingów, w tym na potrzeby planowanych, realizowanych lub zrealizowanych przedsięwzięć, o których mowa w pkt 52, 54 -57 i 59 wraz z towarzyszącą im infrastrukturą o pow. użytkowej nie mniejszej niż 0,5 ha na obszarach innych niż objęte formami ochrony przyrody o których mowa w art. 6 ust.1 pkt 1 – 5, 8,9 ustawy o ochronie przyrody lub otulinach. Zgodnie z kartą informacyjną przedsięwzięcia powierzchnia użytkowa tych elementów wyniesie łącznie 0, 62 ha. Zdaniem organu odwoławczego przeprowadzona kwalifikacja przedsięwzięcia nie budzi wątpliwości. Tego rodzaju przedsięwzięcie w myśl art. 59 ust.1 pkt 2 ooś wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust.1 ooś. Uwarunkowania, o których mowa w wyżej powołanym przepisie mają charakter ogólny i choć organ musi je przeanalizować to nie oznacza, że przy każdej inwestycji one zaistnieją. W rozpoznawanej sprawie organ wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W., Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. oraz Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w R. o wydanie opinii, co do konieczności przeprowadzenia oceny środowiskowej i ewentualnego zakresu raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wszystkie te organy uznały, iż nie istnieje potrzeba przeprowadzenia postępowania środowiskowego. Zdaniem organu jak wynika z Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia, jak też z opinii wyrażonych przez organy specjalistyczne skala planowanego przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu nie wskazują na wystąpienie znaczącego oddziaływania na środowisko. Inwestycja realizowana będzie poza obszarami podlegającymi ochronie na podstawie ustawy o ochronie przyrody. Teren inwestycji jest zlokalizowany na działkach zieleni nieuporządkowanej i nieużytkach rolnych. Wokół miejsca inwestycji dominują tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz tereny rekreacyjne wokół zbiornika wodnego. Inwestycja nie znajduje się w obszarze Natura 2000, jak też w granicach korytarzy ekologicznych zapewniających spójność sieci Natura 2000. Przedmiotowa inwestycja nie wpłynie negatywnie na środowisko przyrodnicze. Nie będzie się przyczyniała w sposób istotny do zwiększenia wrażliwości elementów środowiska, na zmiany klimatu lub zmniejszenia bioróżnorodności terenu. Realizacja inwestycji nie spowoduje również znacząco negatywnej zmiany postrzeganej przestrzeni, zawierającej elementy przyrodnicze. Jak wynika z KIP i opinii wyrażonej przez organy specjalistyczne skala planowanego przedsięwzięcia, istotne rozwiązania charakteryzujące przedsięwzięcie i wielkości zajmowanego terenu nie wskazuje na wystąpienie znaczącego oddziaływania na środowisko. Teren przeznaczony pod inwestycję jest już przekształcony w wyniku działalności człowieka. Na działce nr [...]występuje zieleń nieuporządkowana, w tym niekoszone trawy i nieużytki. Co prawda część działki przeznaczonej pod inwestycję obejmuje tereny sąsiadujące z rzeką M., stanowiące zgodnie MPZP korytarz ekologiczny, ale obszar ten pozostanie niezabudowany i nadal będzie stanowił tereny zielone z zadrzewieniem. Sąsiedztwo działki przeznaczonej pod inwestycję stanowią drogi, teren Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji, Zalew [...], rzeka M., boisko, parking, placówki edukacyjne, zabudowa jednorodzinna i wielorodzinna, a także tereny zieleni nieurządzonej. Zdaniem Kolegium z uwagi na rodzaj inwestycji oddziaływania generowane na etapie i eksploatacji będą się kumulowały z istniejącymi w stopniu niepowodującym zwiększenia występowania na tym terenie znaczących uciążliwości. W fazie realizacji inwestycji oddziaływanie na środowisko będzie się wiązało z pracami wykonawczymi, które będą miały charakter typowych prac budowlanych. W celu ograniczenia emisji hałasu oraz zanieczyszczeń powietrza przez związane z wykorzystaniem sprzętu budowlanego i transportowego będą prowadzone w porze dziennej tj. między godziną 6 a 22. Uciążliwości te będą miały charakter krótkotrwały i ustąpią po zakończeniu prac budowlanych. Organ pierwszej instancji słusznie nałożył na wnioskodawcę dodatkowe wymogi w zakresie konieczności zapewnienia odcięcia możliwości migracji produktów ropopochodnych do wód podziemnych. Na etapie eksploatacji źródłem emisji zanieczyszczeń do powietrza oraz emisji hałasu będą urządzenia wentylacyjne garaży podziemnych, urządzenia klimatyzacyjne mieszkań oraz ruch pojazdów samochodowych w związku z zamieszkaniem budynków. Na dachu każdego z pięciu budynków zamontowanych będzie około 22 wentylatorów o maksymalnym poziomie mocy akustycznej 59 dB. Ponadto dla każdego mieszkania zaprojektowano urządzenia klimatyzacyjne, które zostaną zlokalizowane na balkonach([...] sztuk), o mocy akustycznej jednostki wynoszącej ok. 6 dB. Woda na potrzeby budynków będzie pobierana z miejskiej sieci wodociągowej, a ogrzewanie z miejskiej sieci ciepłowniczej, energia elektryczna będzie miejskiej sieci energetycznej. Ścieki sanitarne z projektowanych obiektów planuje się odprowadzić do miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej. Organ odwoławczy przeanalizował również kwestie usytuowania przedsięwzięcia z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych. Analizował w zakresie walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, w tym obszarów wodno – błotnych, obszarów wymagających specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin, grzybów i zwierząt, obszary na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone lub istnieje prawdopodobieństwo ich przekroczenia. Zdaniem organu odwoławczego zasięg oddziaływania przedsięwzięcia będzie lokalny i ograniczy się do najbliższego miejsca realizacji przedsięwzięcia. W wyniku realizacji planowanego przedsięwzięcia, przy zachowaniu warunków określonych w KIP i dodatkowych warunków ustalonych w decyzji organu pierwszej instancji nie ma możliwości przekroczenia dopuszczalnych norm środowiskowych. Jeśli chodzi o naruszenie art. 74 ust.3a ooś w zakresie stron postepowania, to stronami są podmioty, które posiadają tytuł prawny do nieruchomości, które znajdują się obszarze oddziaływania przedsięwzięcia w wariancie zaproponowanym przez wnioskodawcę. Na załączonej mapie oznaczono przewidywany teren, na którym będzie realizowana inwestycja oraz zaznaczono obszar wokół tego terenu w odległości 100 m. Na podstawie informacji o stanie właścicielskim określono krąg uczestników. W związku z tym, że ich liczba przekroczyła 10 osób zgodnie z dyspozycją art. 74 ust.3 ooś zastosowano art. 49 kpa. Organ odwoławczy nie zgadza się, że doszło do naruszenia art. 25 kpa w związku z art. 24m usg. Prezydent Miasta jest organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięć realizowanych także przez podmiot zależny od jednostki samorządu terytorialnego. Po zmianie stanu prawnego prezydent zasięgając opinii powinien przedłożyć RDOŚ oświadczenie wraz z uzasadnieniem, czy wnioskodawca jest podmiotem zależnym od jednostki samorządu terytorialnego, dla której organem wykonawczym w rozumieniu art. 24m ust.2 usg jest organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Oświadczenie zostało dołączone do wystąpienia o opinię. Organ jeśli widzi potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania wydaje postanowienie, które jest zaskarżalne. Zdaniem Kolegium nie zachodzą podstawy do wyłączenia Prezydenta na podstawie art. 24 i 25 kpa od orzekania w sprawie. Nadto zdaniem organu odwoławczego Prezydent występując o uzyskanie opinii w ramach art. 64 ooś nie ma obowiązku przekazywać organom specjalistycznym wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przepis art. 64 ust.2 określił jakie dokumenty do takiego wniosku winny być załączone. Organ nie zgadza się również z zarzutem jakoby inwestycja wpływała na rzekę M., czego nie wzięły pod uwagę organy specjalistyczne. Stanowisko to pozostaje w sprzeczności z opinią z dnia [...] marca 2021 roku wydana przez Państwowe Gospodarstwo Wody Polskie, gdzie nie stwierdzono aby przedsięwzięcie negatywnie oddziaływało na środowisko, w tym na rzekę M.. Podobnie nieuprawnionym jest, że ta okoliczność nie była rozważana przez RDOŚ. Również nieusprawiedliwionym jest zarzut braku oceny wpływu zainstalowania na dachach budynków mieszkalnych [...] wentylatorów o mocy akustycznej wynoszącej ok. 59dB. Nie ma racji skarżący, że wartość wyemitowanego hałasu wynosiła 1298 dB. Po pierwsze wartości emitowane przez poszczególne urządzenia nie podlegają sumowaniu. Po drugie oczywistym jest, że umieszczone na dachu budynku pięciokondygnacyjnego wentylatory nie będą słyszalne na zewnątrz, na sąsiednich nieruchomościach i dojdzie do przekroczenia norm. Skargę na decyzję organu odwoławczego wniosła M. S.. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: - naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 74 ust.3a ooś w związku z art. 28 kpa polegające na przeprowadzeniu postępowania pomimo braku prawidłowego ustalenia stron postępowania; - naruszenie przepisów postepowania tj. art. 25 kpa w związku z art. 24m ust.2 usg polegające na przeprowadzeniu postepowania przez Prezydenta Miasta R. – organ, który orzekał o majątkowym interesie gminy, ponieważ wnioskodawca [...] sp. z oo jest spółka gdzie gmina Miasta R. jest wspólnikiem posiadającym [...]udziały o łącznej wartości [...] zł, przy łącznym kapitale wynoszącym [...] zł, przy czym wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na profesjonalnym budowaniu budynków wielorodzinnych w celach zarobkowych, z czego gmina R. uzyskuje dochód; - naruszenie przepisów postępowania tj. art. 64 ust.2 pkt 3 ooś poprzez brak przedstawienia RDOŚ oraz Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w R. wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego , jeżeli plan został uchwalony albo informację o jego braku w związku z czym opinie w/w organów są wydane na podstawie niekompletnego materiału dowodowego. - naruszenie art. 3 ust.1 pkt 5 ooś w związku z z art. 7, art. 77 kpa poprzez niewłaściwie sporządzoną kartę informacyjną przedsięwzięcia polegającą na stwierdzeniu w niej cechach i skali przedsięwzięcia, że obszar oddziaływania przedsięwzięcia znajduje się w granicach działki nr [...], należącej do inwestora, podczas gdy obszar ten wykracza poza tę działkę i oddziaływuje na rzekę M. ( dz. Nr [...] i [...]) z którą graniczy nieruchomość inwestora, a wynika to z kopii mapy ewidencyjnej na której oznaczono obszar oddziaływania inwestycji ( sprzeczność karty informacyjnej przedsięwzięcia ze wskazaną mapą), ponadto inwestycja wyemituje znaczny hałas do środowiska w postaci w postaci montażu wentylatorów zamontowanych na dachu w ilości 22 po 59 dB, i w konsekwencji niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, a mianowicie obszaru, na który będzie oddziaływać inwestycja. Z uwagi na powyższe skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podnosiła, że w aktach administracyjnych postępowania nie ma listy stron postępowania, co powoduje, że nie ma możliwości dokonania weryfikacji czy wszystkie uprawnione osoby są stronami postępowania. Zgodnie z art. 74 ust.3a ooś przymiot strony przysługuje wnioskodawcy oraz podmiotom, którym przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej w obszarze na który będzie oddziaływać inwestycja. Wskazany przez wnioskodawcę obszar oddziaływania przedsięwzięcia nie jest w tym zakresie miarodajny. Nie jest miarodajna liczba działek ewidencyjnych zlokalizowanych w tym obszarze. W związku z tym brak jest również odniesienia do podstawy zastosowania art. 74 ust.3 ooś. Skarżąca podkreślała, że organem prowadzącym postępowanie był Prezydent Miasta R., a wnioskodawcą [...] ,, [...] ‘’ sp. z oo gdzie Gmina R. jest udziałowcem. Niewątpliwie prowadzone postępowanie przez Prezydenta Miasta R. ma wpływ na interes majątkowy gminy i polega on wyłączeniu w niniejszym postępowaniu. W zależności od określonych warunków środowiskowych koszt inwestycji może znacznie wzrosnąć, a tym samym wpłynie to na jej opłacalność. W sytuacji gdy wójt( burmistrz, prezydent miasta) orzeka o majątkowym interesie gminy zachodzą podstawy do wyłączenia z art. 25 kpa. Zdaniem skarżącej nie ma racji organ odwoławczy gdy twierdzi, że występując o wydanie opinii nie ma obowiązku przedłożeniu wyrysu i wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podnosiła, że opiniujący Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie zobowiązało organ do przedłożenia wypisu i wyrysu z planu miejscowego i organ go przedłożył. Brak takich dokumentów pozostawia wątpliwość czy organy opiniujące orzekały w oparciu o kompletny materiał dowodowy w sprawie przedstawiając wnioskowane opinie. Nadto skarżąca wskazywała, że nieuprawnione jest twierdzenie zawarte w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, że obszar oddziaływania inwestycji zawiera się w granicach działki ewidencyjnej nr [...] – należącej do inwestora w sytuacji gdy odziaływuje on również na rzekę M. z którą graniczy nieruchomość inwestora. Taki wniosek wynika z kopii mapy ewidencyjnej na której zaznaczono obszar oddziaływania inwestycji. Argumentowała, że trudno się zgodzić z twierdzeniem, ze tak duża inwestycja nie wpłynie na obszar jakim jest rzeka M.- być może zwiększy się jej zanieczyszczenie lub nastąpi znaczna degradacja środowiska. Rzeka M. nieprawidłowo została wyłączona z opracowania KIP, a powinna być do tego opracowania włączona ponieważ żyją w niej gatunki zwierząt być może prawem chronione. Ogrom inwestycji, a przede wszystkim zasiedlenie nowopowstałych budynków niewątpliwie wpłynie na sąsiadującą obok roślinność i zwierzęta w rzece M.. Organy obu instancji nie zauważyły, że obszar rzeki M. stanowi najważniejszy korytarz ekologiczny miasta R.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż przedstawione zarzuty były podnoszone w odwołaniu i organ zajmował w tej kwestii stanowisko w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swojej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związany granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325,dalej: p.p.s.a.). W myśl art. 135 p.p.s.a. orzekanie następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Z istoty kontroli wynika bowiem, że zasadność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Niezwiązanie zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd administracyjny bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu, czynności, czy bezczynności organu administracji publicznej. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W świetle art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala – art. 151 p.p.s.a. Należy zauważyć, iż najważniejszym dowodem w przedmiotowej sprawie w zakresie ustalenia potrzeby przeprowadzania postępowania środowiskowego w sprawie jest Karta Informacyjna Przedsięwzięcia. Zgodnie z art. 62a ust.1 ooś KIP powinna zawierać podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu umożliwiające analizę kryteriów, o których mowa w art. 63 ust.1 lub określenie zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z art. 69. KIP jest dokumentem prywatnym, ale przysługuje mu szczególna wartość dowodowa, wynikająca z kompleksowego charakteru analizy planowanego przedsięwzięcia. Zasadniczo podważenie ustaleń wynikających z karty informacyjnej mogłoby nastąpić poprzez przedstawienie analizy uwarunkowań środowiskowych, sporządzonej przez specjalistów dysponujących fachową wiedzą jak autorzy karty informacyjnej, z której wynikałyby wnioski pozostające w sprzeczności do tych zawartych w karcie informacyjnej lub z powodu wykazania wewnętrznej sprzeczności, względnie niepełności i co za tym idzie nieprzydatności dowodowej tego dokumentu( wyroki NSA z 19 grudnia 2017 roku, II OSK 713/16, z 26 maja 2020 roku, II OSK 513/20). W niniejszej sprawie organ odwoławczy podzielił stanowisko Prezydenta Miasta R., który po zasięgnięciu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W., Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. oraz Dyrektora Zarządu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w R. stwierdził brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie pięciu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi i parkingami zlokalizowanych na działce nr [...] przy ul. S. w R.. Brak potrzeby przeprowadzenia takiej oceny wynikał również z przedstawionych opinii wyżej powołanych organów specjalistycznych. Zdaniem Sądu karta zawiera niezbędne, a określone w art. 3 ust.1 pkt 5 ooś i faktycznie przedstawia przedsięwzięcie zaplanowane przez inwestora. Zasadniczo skarżący w zarzutach skargi nie podważa oceny i zakresu planowanego przedsięwzięcia poza stanowiskiem, iż obszar oddziaływania tej inwestycji wychodzi poza obręb działki nr [...] i oddziaływuje na teren rzeki M. oraz fakt znaczącego wpływu hałasu na środowisko z wentylatorów zamontowanych na dachach budynków. Należy zauważyć, iż co prawda działka będąca przedmiotem zainwestowania sąsiaduje z rzeką M. ale część działki ponad [...] m² bezpośrednio przylegającej do rzeki będzie wyłączona spod zabudowy. Zaznaczenie na mapie obszaru ponad teren działki nr [...] wynikał z przepisu art. 74 ust.1 pkt 3a ooś i miał na celu ustalenia stron postepowania w sprawie. Tak więc nie ma sprzeczności pomiędzy stanowiskiem zawartym w KIP, iż oddziaływanie przedmiotowej inwestycji zamknie się w terenie działki nr [...], a zaznaczeniem obszaru wykraczającego poza ten teren dla określenia stron postępowania. Zarzuty skarżącej, że zagrożone jest środowisko rzeki M. przez planowaną inwestycję nie zostało poparte żadnymi argumentami, które by w sposób oczywisty zakwestionowały ocenę specjalistyczną z karty informacyjnej przedsięwzięcia. Zgodnie z art. 74 ust.3a i 3b ooś stroną postępowania jest wnioskodawca oraz podmiot, któremu przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie w wariancie planowanym przez wnioskodawcę. Prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, organ ustala na podstawie dokumentu o którym mowa w ust.1 pkt 6 lub innych dokumentów przedłożonych przez wnoszącego podanie. Dokumenty z rejestru gruntów obrazujące prawa rzeczowe do gruntów w obszarze oddziaływania zostały przedstawione, i stanowiły podstawę do ustalenia stron postępowania i zgodnie z art. 74 ust.3. W sytuacji gdy liczba stron przekracza 10, to daje to podstawy do zastosowania art. 49 kpa w kwestii doręczeń. Z załączonego dokumentu z rejestru wynika, kto dysponuje prawem rzeczowym i jest stroną postępowania oraz jaka jest liczba tych podmiotów. W związku z tym zarzut, iż organ nie ustalił liczby stron postepowania w sytuacji dołączenia dokumentu z wypisu rejestru gruntów nie znajduje usprawiedliwienia. Zgodnie z art. 64 ust.2 pkt 3 ooś organ występujący o wydanie opinii nie musi składać wypisu z planu miejscowego między innymi gdy inwestycja ma być realizowana w oparciu o ustawę z dnia 5 lipca 2018 roku o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących( DZ.U z 2020 roku, poz. 219 i 471). Przedmiotowa inwestycja ma zostać zrealizowana w ramach ułatwień wynikających z wyżej powołanej ustawy. Biorąc pod uwagę tę okoliczność zarzut skarżącej o braku przedstawienia organom opiniującym wyrysu i wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należy uznać za bezpodstawny. Odnosząc się do zarzutu w zakresie przekroczenia norm hałasu powstających w związku z montażem wentylatorów na dachach budynku w ilości 22 sztuk, to skarżąca nie odniosła się do norm obowiązujących, a posłużyła się pojęciem ,, emitowania znacznego hałasu do środowiska ‘’. Należy zauważyć, iż stosownie do art. 5 ust.1 ustawy z 7 lipca 1994 roku Prawo budowalne( DZ.U z 2020 roku, poz. 133) obiekt budowalny wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowalnymi należy projektować i budować zgodnie z przepisami, w tym techniczno – budowalnymi. W rozporządzeniu z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie( DZ.U z 2019 roku, poz. 1065) poziom hałasu oraz drgań przenikających do pomieszczeń w budynkach mieszkalnych, a także zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej nie może przekraczać wartości dopuszczalnych określonych w polskich normach. Dopuszczalny poziom hałasu na zewnątrz budynku został określony w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 14 czerwca 2007 roku w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku( Dz.U z 2014 roku, poz. 112). Tak więc budowa budynków mieszkalnych, w tym wielorodzinnych zawiera dopuszczalne normy poziomu emisji hałasu określone w powołanych przepisach, które muszą być uwzględniane na etapie projektowania i budowy. Ich przekroczenie będzie miało konsekwencje w zakresie możliwości budowy i eksploatacji takich obiektów. Tak więc ogólne zarzuty skarżącej o emitowaniu znaczącego hałasu nie mogą stanowić podstawy do uznania wadliwej oceny dokonanej przez organ prowadzący postepowanie oraz przez specjalistyczne organy opiniujące, które w tym zakresie nie wskazywały na zagrożenia dla środowiska. Zdaniem Sądu zarzut, iż doszło do naruszenia przepisu art. 25 kpa i w sprawie nie powinien orzekać Prezydent Miasta R. ponieważ orzekał o majątkowym interesie gminy nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Z woli ustawodawcy wyrażonej expressis verbis w art. 75 ust.1a pkt 4 ooś w przypadku przedmiotowej inwestycji decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach lub braku potrzeby przeprowadzania takiego postępowania wydaje wójt, burmistrz, prezydent miasta. Oznacza to, że z mocy prawa dopuszczalne jest połączenie ról procesowych organu orzekającego sprawie z rolą strony uprawnioną do złożenia wniosku o jego wszczęcie, w tym przypadku podmiotem posiadającym udziały we wnioskującej spółce. Gmina jest bowiem tworem o szczególnej pozycji ustrojowej. Z jednej strony jest nosicielem imperium (władztwa administracyjnego), zaś z drugiej podmiotem dominium (własności). Te dwie role co do zasady są rozdzielne, co nie oznacza, że nie mogą być wykonywane przez gminę jednocześnie (np. wyrok NSA z 28 sierpnia 2019 r. II OSK 1970/18 - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 25 §1 kpa i nie można uznać, iż w sprawie orzekał organ wyłączony od orzekania. Z tych też względów biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.