II SA/Sz 351/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...]zł ([...]) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lutego 2022 r., nr [...], wydaną na skutek rozpatrzenia odwołania Z. Wojewódzkiej Komendy Ochotniczych Hufców Pracy od decyzji Burmistrza Gminy C. z dnia [...] października 2021 r. nr [...] odmawiającej przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika K. W. w kwocie [...]zł – uchyliło zaskarżoną decyzję w całości oraz przyznało ww. pracodawcy dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika za okres 7 miesięcy 22 dni w kwocie [...]zł. Nie zgadzając się ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Burmistrz Gminy C. (organ I instancji) pismem z dnia 28 marca 2022 r. wniósł skargę do tutejszego Sądu na opisaną wyżej decyzję Kolegium z dnia [...] lutego 2022 r. W odpowiedzi udzielonej pismem z dnia 20 kwietnia 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi wskazując, że Burmistrz nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi w niniejszym postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Jak wynika z treści powyższego przepisu, legitymacja do złożenia skargi jest oparta na kryterium interesu prawnego. Oznacza to, że skargę wnieść może co do zasady podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. W orzecznictwie jak i w doktrynie wskazuje się, że z posiadaniem interesu prawego nie można utożsamiać obowiązku wykonywania przez organ samorządu terytorialnego ustawowych, czy powierzonych mu zadań z zakresu administracji publicznej, zaś uprawnienie do rozstrzygania indywidualnych spraw w formie decyzji administracyjnej przez organ, wyklucza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę (organ) jej interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym lub na drodze postępowania sądowoadministracyjnego. To ostatnie postępowanie nie może być bowiem wykorzystane do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli instancyjnych, a zatem może być uruchamiane tylko z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli przez sąd administracyjny (por. uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03 oraz z dnia 7 grudnia 2005 r. sygn. akt I OPS 2/15, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podsumowując stwierdzić należy, że Burmistrz Gminy C. , który jako organ I instancji wydał decyzję nie posiada w przedmiotowej sprawie legitymacji do wniesienia skargi do Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2022 r. uchylającą rozstrzygnięcie tego organu. Nie jest bowiem dopuszczalna sytuacja, aby Burmistrz w tej samej sprawie występował raz jako organ wydający orzeczenie merytoryczne, a innym razem jako podmiot kwestionujący rozstrzygnięcie organu odwoławczego. W tym stanie rzeczy, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. W przedmiocie zwrotu wpisu orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.