II FSK 282/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Kolanowski Sędziowie Sędzia NSA Beata Cieloch Sędzia WSA del. Sylwester Golec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 listopada 2020 r. sygn. akt I SA/Sz 523/20 w sprawie ze skargi "G." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia oddala skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 12 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Sz 523/20, uwzględnił skargę "G." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. (dalej: skarżąca) na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 maja 2020 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Uzasadnienie wyroku dostępne jest w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych CBOSA na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł skargę od ww. wyroku, w której na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a.) zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 i art. 151 P.p.s.a. w zw. z art. 14g § 1 w zw. z art. 14b § 1 i § 3 i art. 14c § 1 oraz w zw. z art. 169 § 1 i 4 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm., dalej powoływanej jako O.p.) - przez błędne uwzględnienie skargi, uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia oraz bezpodstawne przyjęcie przez sąd, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie zaistniały przesłanki do wydania postanowienia o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku skarżącej o wydanie interpretacji indywidualnej, bowiem - zdaniem sądu - w badanej sprawie organ nie wykazał prawidłowo, że zaszła sytuacja braku prawidłowego uzupełnienia wniosku, a w efekcie braku spełnienia przez wniosek skarżącej wymogów z art. 14b § 3 O.p.; - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 14g § 1 w zw. z art. 14b § 3 w zw. z art. 169 § 1 oraz w zw. z art. 14h) O.p. przez ich błędną wykładnię i w konsekwencji nieprawidłową ocenę braku możliwości zastosowania do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego na skutek błędnego uznania przez sąd, że skarżąca - na skutek uzupełnienia wniosku - wywiązała się z obowiązku wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego w sprawie, a w konsekwencji pozostawienie przez organ podatkowy wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez merytorycznego rozpoznania, z uwagi na nieuzupełnienie jego treści w sposób wskazany w wezwaniu, jest nieuprawnione; - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 151 P.p.s.a. oraz w zw. z art. 217 § 2 O.p. przez uwzględnienie skargi, uchylenie zaskarżonego postanowienia i bezpodstawne przyjęcie przez sąd, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ nie wyjaśnił w sposób wyczerpujący, dlaczego wniosek skarżącej winien być pozostawiony bez rozpatrzenia. Zdaniem organu wniosek skarżącej o wydanie interpretacji zawierał istotne braki, o których mowa w art. 14b § 3 O.p. w zakresie wyczerpującego przedstawienia opisu stanu faktycznego, które nie zostały prawidłowo uzupełnione przez wnioskodawcę na skutek wezwania organu, dokonanego na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h) O.p., co było niezbędne do prawidłowej oceny prawnopodatkowej. Brak spełnienia wymogów określonych w art. 14b § 3 O.p. uzasadniał pozostawienie wniosku o wydanie interpretacji bez rozpatrzenia na podstawie art. 14g § 1 O.p. i wydanie przez organ stosowanego do okoliczności postanowienia. W ocenie organu nie doszło również w sprawie do naruszenia przepisu art. 217 § 2 O.p. Zatem uchybienia, których dopuścił się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w zaskarżonym wyroku doprowadziły do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Gdyby sąd nie naruszył przepisów postępowania - wydałby wyrok oddalający skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a. i tym samym rozstrzygnął sprawę w sposób korzystny dla organu. W skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie w całości, na zasadzie art. 188 P.p.s.a., zaskarżonego orzeczenia, rozpoznanie skargi i jej oddalenie, ewentualnie, jeżeli NSA uzna, że istota sprawy nie jest dostatecznie wyjaśniona - o uchylenie w całości, na zasadzie art. 185 § 1 P.p.s.a. zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie, zasądzenie od skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W skardze kasacyjnej zawarte zostało żądanie rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie. Na podstawie § 1 uchwały Kolegium NSA z dnia 7 marca 2022 r. o zmianie uchwały w sprawie podziału czynności i szczegółowych zasad przydziału spraw poszczególnym sędziom w Naczelnym Sądzie Administracyjnym i art. 15 zzs4 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych, wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 poz. 2095) oraz technicznej niemożliwości rozpoznania wszystkich spraw w trybie rozprawy zdalnej, Sekretariat Wydziału Izby Finansowej poinformował strony o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne w składzie trzech sędziów, mimo wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym zważył, co następuje: skarga kasacyjna jest niezasadna. Spór, który zaistniał w rozpoznanej sprawie pomiędzy skarżącą spółką i organem interpretacyjnym dotyczy tego, czy spółka odpowiadając na wezwanie z 4 marca 2020 r. udzieliła wyczerpującej odpowiedzi na pytanie w, jaki sposób będzie rozliczana wartość niewykorzystanych zabezpieczeń? Czy będzie się to odbywać, przez operacje, które będą miały wpływ na wynik operacji finansowych, czy też w inny sposób (jaki)? Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego sąd pierwszej instancji spór ten rozstrzygnął w sposób prawidłowy, gdyż w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku zasadnie wskazano, że skarżąca spółka uzupełniła wniosek o wydanie interpretacji przez udzielenie wyczerpującej odpowiedzi na pytanie zawarte w wezwaniu z 4 marca 2020 r. Trafna jest ocena sądu pierwszej instancji, według której odpowiedź skarżącej spółki, że wynik rozliczenia niewykorzystanych zabezpieczeń będzie odnoszony zależnie od jego wartość bądź po stronie kosztów podatkowych bądź po stronie przychodów podatkowych, wskazywała w jaki sposób w ocenie spółki rozlicznie to powinno wpływać na wynik finansowy uwzględniany przy obliczeniu podstawy opodatkowania. Zawarte we wniosku o wydanie interpretacji pytania skarżącej spółki dotyczyło skutków, jakie stosowanie przyjętego przez nią systemu zabezpieczenia kursu walut stosowanego w rozliczeniu transakcji w ramach działalności gospodarczej, spowoduje w zakresie zobowiązania rozliczenia podatku dochodowego odo osób fizycznych. Pytania te sprowadzały się do następujących kwestii, czy: 1) wartość rozliczenia rzeczywistego, stosowanego zabezpieczenia będzie mieć wpływ na przychody/koszty podatkowe tj. różnicie kursowe, 2) wartość rozliczenia nierzeczywistego, stosowanego zabezpieczenia będzie mieć wpływ na przychody/koszty podatkowe tj. różnice kursowe, 3) wyniki transakcji zabezpieczeń można zaliczyć do pozostałych przychodów/kosztów. Skarżąca spółka w uzasadnieniu wniosku o wydanie interpretacji w sposób szczegółowy przedstawiła i uzasadniła - z odniesieniem się do regulacji zawartych w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych- własne stanowisko odnośnie pytań sformułowanych we wniosku o wydanie interpretacji. We wniosku o wydanie interpretacji skarżąca spółka wskazała jakiego rodzaju transakcji dokonywanych w ramach działalności gospodarczej ma dotyczyć zabezpieczenie ryzyka zmiany kursu walut. W świetle tych okoliczności nie jest jasne jakie znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miała odpowiedź na przytoczone powyżej pytanie zawarte w wezwaniu do usunięcia braków formalnych wniosku o wydanie interpretacji. Sąd pierwszej instancji zasadnie wskazał, że organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie wyjaśnił co oznacza pojęcie "wynik operacji finansowych" i jakie znaczenie dla oceny własnego stanowiska skarżącej, wyrażonego we wniosku o wydanie zaskarżanej interpretacji, miało określenia związku opisanego przez skarżącą zabezpieczenia kursów walutowych z tym wynikiem. Dlatego należało stwierdzić, że organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie wskazał, że pytanie zawarte w ww. wezwaniu do uzupełnienia braków wniosku o wydanie interpretacji miało znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W tej sytuacji organ nie mógł twierdzić w sposób uzasadniony, że brak odpowiedzi na to pytanie czynił niemożliwe rozpoznanie wniosku skarżącej spółki o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Wobec tego sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 14g § 1, art. 169 § 4 i art. 217 § 2 O.p. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną uznał za niezasadną i na podstawie art. 184 P.p.s.a. ją oddalił.