I GZ 175/23
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2023-07-05
Skład orzekający: sędzia NSA Piotr Piszczek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo odrzucił skargę na bezczynność organu z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, mimo złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy po terminie na uzupełnienie braków formalnych?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 PPSA z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony po terminie na uzupełnienie braków formalnych, a strona nie została zwolniona z obowiązku uiszczenia wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, uznając rozstrzygnięcie Sądu I instancji za zasadne.Stan faktyczny
Skarżący WH złożył skargę na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Elizówce w sprawie przyznania płatności bezpośrednich. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie nie zostało podjęte przez skarżącego. Po dwukrotnej próbie doręczenia, Sąd uznał wezwanie za skutecznie doręczone. Po upływie terminu do uzupełnienia braków, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd stwierdził nieuiszczenie wpisu i odrzucił skargę. Skarżący złożył zażalenie, wskazując na urlop w okresie na wniesienie opłaty. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia WH na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 maja 2022 r. sygn. akt III SAB/Lu 5/22 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi WH na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Elizówce w przedmiocie bezczynności organu w sprawie rozpoznania wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich postanawia: oddalić zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z 25 maja 2022 r., sygn. akt III SAB/Lu 5/22, odrzucił skargę WH na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Elizówce w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich.
Przedstawiając stan sprawy Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 15 kwietnia 2022 r., wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z adnotacji urzędu pocztowego dokonanej na potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej zawierającej wezwanie Sądu wynika, że mimo dwukrotnej próby doręczenia tego pisma (pierwsze awizo z 22 kwietnia 2022 r., drugie awizo z 2 maja 2022 r.) strona skarżąca nie podjęła tego pisma.
W związku z powyższym Sąd stwierdził, że wskazane powyżej wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone skarżącemu 6 maja 2022 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w niniejszej sprawie 13 maja 2022 r. Skarżący 16 maja 2022 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stwierdzono, że skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi. Wobec tego, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2022.329; dalej: p.p.s.a.), Sąd odrzucił skargę.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący. Wskazał, że w okresie na wniesienie opłaty przebywał na urlopie. Wniósł o podjęcie postępowania w jego sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 33a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Złożona w sprawie skarga jest pismem procesowym podlegającym opłacie. Zgodnie z art. 214 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (v. art. 239 § 1 pkt 1-3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.) bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (v. art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
Mając na uwadze tak określone ramy prawne i faktyczne rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że na obecnym etapie postępowania (zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi) przedmiotem oceny Sądu II instancji jest zasadność odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie.
Na gruncie tej sprawy bezsporną okolicznością jest, że strona nie uiściła wymaganego przepisami wpisu sądowego od skargi na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Elizówce w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich, będąc prawidłowo powiadomiona o skutkach prawnych nieuzupełnienia tego braku formalnego skargi. Ponadto, skarżący nie został zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W tych wszystkich okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., w związku z nieuiszczeniem wpisu sądowego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło