II SA/Wa 4132/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Danuta Kania, Asesor WSA Michał Sułkowski (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 lipca 2022 r. sprawy ze skargi J.R. na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] grudnia 2021 r. (bez numeru) w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] listopada 2021 r. (bez numeru); 2. zasądza od Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej na rzecz skarżącej J.R. kwotę 200 zł (słownie: dwustu złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. R. we wniosku z [...] października 2021 r., na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej "udip"), zwróciła się do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej (dalej "KGPSP") o udostępnienie informacji publicznej poprzez: 1. wskazanie etapu postępowania dyscyplinarnego prowadzonego w trybie odwoławczym przez Odwoławczą Komisję Dyscyplinarną przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej wobec funkcjonariusza [...] G. K., pełniącego funkcję publiczną jako [...] Komisji Powypadkowej; 2. przekazanie imiennego orzeczenia dyscyplinarnego [...] G. K., pełniącego funkcję publiczną jako [...] Komisji Powypadkowej – jeśli takie orzeczenie zostało wydane. KGPSP [...] listopada 2021 r. udostępnił skarżącej orzeczenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy KGSP z [...] listopada 2021 r. syn. akt [...] w wersji zanonimizowanej. W udostępnionym dokumencie usunięto (zanonimizowano) m.in. imiona i nazwiska oraz stopnie służbowe członków (w tym [...]) Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy KGPSP oraz funkcjonariusza, wobec którego prowadzone jest postępowanie dyscyplinarne i siedzibę komendy powiatowej Państwowej Straży Pożarnej, w której funkcjonariusz ten pełni służbę. J. R. w skierowanym do KGPSP piśmie z 9 listopada 2021 r. zażądała wydania decyzji administracyjnej. Stwierdziła, że domagała się wydania imiennego orzeczenia dyscyplinarnego, tymczasem otrzymała orzeczenie po anonimizacji, co nie odpowiada złożonemu przez nią wnioskowi. Podniosła, że nie ma powodu do anonimizacji zarówno funkcjonariusza K., który jako [...] Komisji Powypadkowej wykonywał funkcję publiczną, jak i osób wydających decyzję administracyjną, która pozostaje ściśle związana z działalnością osób pełniących funkcje publiczne. W konkluzji skarżąca zwróciła się o wydanie niezanonimizowanego dokumentu – orzeczenia dyscyplinarnego. KGPSP decyzją z [...] listopada 2021 r. (bez numeru), na podstawie art. 5 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 udip, po rozpatrzeniu wniosku J. R. z 9 listopada 2021 r. odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej ze względu na ochronę prywatności osób fizycznych. W uzasadnieniu organ zauważył, że 9 listopada 2021 r. wpłynął do niego wniosek o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie imiennego orzeczenia dyscyplinarnego [...] G. K. pełniącego funkcję publiczną jako [...] Komisji Powypadkowej, wydanego przez Odwoławczą Komisję Dyscyplinarną przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej. KGPSP stwierdził, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 udip, ponieważ dotyczy funkcjonowania dysponenta informacji publicznej. Wnioskowana informacja znajduje się również w posiadaniu jej dysponenta i adresata wniosku oraz nie została upubliczniona na stronach właściwego Biuletynu Informacji Publicznej, czy centralnego repozytorium. Organ wywiódł, że po przeanalizowaniu możliwości udostępnienia wnioskowanej informacji stwierdził, że dostęp do niej został częściowo ograniczony na podstawie art. 5 ust. 2 udip, zgodnie z którym prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Następnie KGPSP przypomniał, że J. R. we wniosku z [...] października 2021 r. zwróciła się o udostępnienie informacji publicznej w zakresie obejmującym w szczególności imienne orzeczenie dyscyplinarne [...] G. K., pełniącego funkcję publiczną jako [...] Komisji Powypadkowej - jeśli takowe zostało już wydane. Organ zauważył, że w odpowiedzi na ten wniosek przekazał wnioskowaną informację w wersji zanonimizowanej. Anonimizacji dokonano z konieczności ochrony danych osobowych tych osób. W konkluzji KGPSP stwierdził, że na gruncie procedury dostępu do informacji publicznej ochrona danych osobowych jest realizowana poprzez ograniczenie prawa do informacji publicznej z uwagi na potrzebę ochrony prywatności osoby fizycznej. J. R. w piśmie z 23 listopada 2021 r. wniosła do KGPSP o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] listopada 2021 r. Zarzuciła niepodpisanie decyzji podpisem elektronicznym, a także brak odniesienia się do powodów anonimizacji danych osób wydających odwoławczą decyzję dyscyplinarną w sprawie G. K. Ponadto zarzuciła skonstruowanie decyzji w sposób, który uniemożliwia ocenę rzetelności twierdzeń organu i niepodanie imion i nazwisk osób, które zajęły stanowisko w sprawie odnoście do odmowy udostępnienia informacji publicznej. KGPSP decyzją z [...] grudnia 2021 r. (bez numeru), na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. w zw. z art. 5 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 udip, uchylił w całości decyzję z [...] listopada 2021 r. i odmówił udostępnienia J. R. informacji publicznej w formie niezanonimizowanej ze względu na ochronę prywatności osób fizycznych. W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, po czym ponownie stwierdził, że po przeanalizowaniu możliwości udostępnienia wnioskowanej informacji stwierdzono, że dostęp do informacji został częściowo ograniczony na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Jak wywiódł KGPSP, kluczowym w sprawie jest fakt, że wnioskowana informacja została udostępniona stronie. Następnie, w drodze decyzji administracyjnej odmówiono udzielenia informacji publicznej w formie niezanonimizowanej. Zastrzeżenie budzi forma przekazania przedmiotowej decyzji. Dalej organ ponownie stwierdził, że w związku z treścią wyżej przywołanego przepisu, przekazał wnioskowaną informację w wersji zanonimizowanej. Anonimizacji dokonano z uwagi na konieczność ochrony danych osobowych tych osób. KGPSP powtórzył, że na gruncie procedury dostępu do informacji publicznej ochrona danych osobowych jest realizowana poprzez ograniczenie prawa do informacji publicznej z uwagi na potrzebę ochrony prywatności osoby fizycznej. Zdaniem organu, konieczność dokonania anonimizacji nie może być utożsamiana z odmową udzielenia informacji publicznej z uwagi na ochronę danych osobowych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. KGPSP podniósł, że przewidziane w art. 5 ust. 2 udip ograniczenie prawa do informacji publicznej nie oznacza bezwzględnego zakazu udostępnienia informacji zawierających tzw. dane wrażliwe. Nawet w sytuacji, gdy dokumenty zawierają takie właśnie dane, mogą one zostać udostępnione w kserokopii, z której usuwa się takie elementy. Taka informacja w postaci orzeczenia Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej z [...] listopada 2021 r. w sprawie [...] G. K. została J. R. udostępniona, niemniej w postaci zanonimizowanej. W konkluzji organ stwierdził, że w opisanych okolicznościach wniosek J. R. o udostępnienie orzeczenia Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej z [...] listopada 2021 r. w sprawie [...] G. K. w formie niezanonimizowanej należy uznać za nadużycie prawa do informacji publicznej, w związku z czym odmowa udostępnienia tych informacji jest jak najbardziej zasadna. J. R. zaskarżyła decyzją KGPSP z [...] listopada 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając naruszenie: 1. art. 5 ust. 2 i ust. 3 udip poprzez błędne uznanie, że dostęp do wnioskowanej informacji jest ograniczony ze względu na prywatność osoby fizycznej, mimo że wniosek dotyczył informacji o postępowaniu dotyczącym osoby pełniącej funkcje publiczne; 2. art. 1 ust. 2 udip poprzez powołanie się na pozaustawową przesłankę "nadużycia prawa do informacji publicznej" jako ograniczającej prawo do informacji publicznej. Podnosząc powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o: 1. uchylenie zaskarżonej decyzji; 2. zasądzenie kosztów postępowania; 3. zobowiązanie organu do udostępnienia wnioskowanej informacji. W ocenie J. R., organ błędnie uznał, że w przedmiotowej sprawie zasadne jest ograniczenie prawa do informacji ze względu na prywatność osoby fizycznej. Odwołując się do art. 5 ust. 2 i ust. 3 udip, strona stwierdziła, że, jeżeli informacja dotyczy osoby pełniącej funkcję publiczną i ma związek z wykonywanymi przez nią zadaniami lub sprawowaną funkcją, to dostęp do niej nie może zostać ograniczony z uwagi na ochronę prywatności lub tajemnicę przedsiębiorcy. Dalej wywiodła, że ponieważ wniosek dotyczył osoby pełniącej funkcje [...] Komisji Powypadkowej, to bez wątpienia odnosił się do osoby pełniącej funkcje publiczne. Tym samym zastosowanie ma zarówno wyłączenie ograniczenia prawa do informacji z art. 5 ust. 2 zd. 2 udip, jak i z art. 5 ust. 3 udip, ponieważ wniosek dotyczył postępowania dyscyplinarnego, toczącego się przeciwko tej osobie. Skarżąca podniosła także, że bezpodstawne jest powoływanie się na rzekome "nadużycie prawa do informacji publicznej", ponieważ udip nie zna takiej przesłanki ograniczenia prawa do informacji publicznej. KGPSP wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując w odpowiedzi na skargę stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ wniósł także o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. J. R. w piśmie z 14 stycznia 2022 r. oświadczyła, że wyraża zgodę na rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzyosobowym. W piśmie z 30 marca 2022 r. skarżąca podtrzymała stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Stosownie natomiast do treści, art. 120 P.p.s.a., w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. KGPSP w odpowiedzi na skargę wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, a skarżąca w piśmie z 14 stycznia 2022 r. zgodziła się na rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. W związku z powyższym, Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Skarga jest zasadna. Istota sprawy sprowadza się do wyjaśnienia, czy prawo do informacji publicznej w postaci orzeczenia Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy KGPSP z [...] listopada 2021 r. sygn. akt [...] podlega ograniczeniu w zakresie zawartych w nim danych (imię, nazwisko i stopień służbowy) funkcjonariusza Państwowej Straży Pożarnej, przeciwko któremu prowadzone jest postępowanie dyscyplinarne oraz danych (imię, nazwisko i stopień służbowy) członków Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy KGPSP, która wydała powołane orzeczenie. W piśmie z 9 listopada 2021 r. J. R. wywiodła, że nie ma podstaw do anonimizacji danych funkcjonariusza G. K., który jako [...] Komisji Powypadkowej wykonywał funkcję publiczną, jak i danych osób, które wydały przedmiotowe orzeczenie dyscyplinarne. Stanowisko to skarżąca podtrzymała w piśmie z 23 listopada 2021 r. (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy), podnosząc także, że uzasadnienie decyzji KGPSP z [...] listopada 2021 r. nie zawiera wyjaśnienia powodów anonimizacji. Również w skardze podniosła, że wniosek dotyczył osób pełniących funkcje publiczne, zatem nie było powodów do ograniczenia prawa do informacji publicznej ze względu na ochronę prywatności tych osób. KGPSP odmówił natomiast udostępnienia informacji publicznej w postaci niezanonimizowanego orzeczenia z [...] listopada 2021 r. sygn. akt [...], powołując się na art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 – stan prawny na dzień wydania zaskarżonej decyzji; dalej powoływana jako "udip"), zgodnie z którym prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Nie budzi natomiast wątpliwości i nie jest przedmiotem sporu między stronami, że orzeczenie dyscyplinarne podlega udostępnieniu na podstawie przepisów udip, a KGPSP jest organem obowiązanym do udostępnienia tej informacji i jest w jej posiadaniu. Mając powyższe na uwadze, w pierwszej kolejności należy stwierdzić, że jakkolwiek KGPSP w uzasadnieniach obu wydanych sprawie decyzji prawidłowo przywołał treść art. 5 ust. 2 udip, to wyjaśniając podstawę prawną rozstrzygnięć całkowicie pominął wynikające z tego przepisu wyłączenie przewidzianego w nim ograniczenia. Już tylko z tego powodu należało uchylić zarówno zaskarżoną, jak i poprzedzającą ją decyzję KGPSP z [...] listopada 2021 r. Jak bowiem wynika z art. 107 § 3 K.p.a., uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Rolą uzasadnienia wynikającą z art. 107 § 3 K.p.a. jest objaśnienie toku myślenia, który doprowadził organ administracji do zastosowania lub niezastosowania przepisu prawa w konkretnej sprawie (zob. J. Borkowski [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. B. Adamiak, J. Borkowski, Warszawa 2008 r., str. 530). Prawidłowo sporządzone uzasadnienie decyzji daje również możliwość pełnej i merytorycznej weryfikacji decyzji w postępowaniu sądowym, w toku którego nie jest możliwe uzupełnienie przeprowadzonego postępowania administracyjnego i wyręczanie w ten sposób organów administracji w dokonaniu oceny w kwestii spełnienia przesłanek ustawowych, uzasadniających wydanie konkretnego rozstrzygnięcia (zob. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 stycznia 2020 r. sygn. akt I OSK 1683/18, z 3 lipca 2019 r. sygn. akt I OSK 673/19, z 17 stycznia 2018 r. sygn. akt I OSK 1668/17 - niepublikowane; dostępne: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak przyjmuje się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. np. wyroki z 6 października 2020 r. sygn. akt I OSK 3235/18, z 24 kwietnia 2018 r. sygn. akt I OSK 1351/16 – niepublikowane; dostępne: https://orzeczenia.nsa.gov.pl), do naruszenia art. 107 § 3 K.p.a. dochodzi wtedy, gdy uzasadnienie decyzji nie zawiera wszystkich elementów, wymienionych w tym przepisie, albo gdy pomimo formalnej poprawności jego treść nie pozwala na skontrolowanie poprawności rozstrzygnięcia sprawy, a tym samym czyni w stopniu istotnym wątpliwym poprawność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie. W uzasadnieniu obu wydanych w przedmiotowej sprawie decyzji KGPSP przywołano wprawdzie treść art. 5 ust. 2 udip, niemniej nie zawarto w nich pełnego wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji. Nie wskazano, o ochronę prywatności jakich osób chodzi (organ posługuje się sformułowaniem "ochrona danych osobowych tych osób"), ani czy status tych osób - jako pełniących lub niepełniących funkcje publiczne – przekłada się na konieczność ograniczenia dostępu do informacji publicznej. Organ przemilczał tę kwestię, chociaż skarżąca w piśmie z 9 listopada 2021 r. i we wniosku z 23 listopada 2021 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, podnosiła, że w odniesieniu do członków Komisji, która wydała orzeczenie dyscyplinarne oraz funkcjonariusza, przeciwko któremu prowadzone jest postępowanie dyscyplinarne, nie ma podstaw do ograniczenia prawa do stępu do informacji, ponieważ osoby te wykonują funkcje publiczne. Tożsamość funkcjonariusza, wobec którego toczy się postępowanie dyscyplinarne jest zresztą skarżącej znana, co więcej została podana w piśmie KGPSP z 9 listopada 2021 r., przy którym przekazano zanonimizowane orzeczenie z [...] listopada 2021 r. oraz jest podana w uzasadnieniach wydanych w sprawie decyzji. Mając powyższe na uwadze, należało stwierdzić, że zarówno zaskarżona decyzja KGPSP, jak i poprzedzająca ją decyzja z [...] listopada 2021 r., naruszają art. 107 § 3 K.p.a. w stopniu, który uzasadnia ich uchylenie. Uzasadnienia decyzji nie zawierają bowiem wyjaśnienia powołanej w nich podstawy prawnej (art. 5 ust. 2 udip) w części, w której norma zawarta w tym przepisie (jego zdanie drugie) wyłącza ograniczenie dostępu do informacji publicznej ze względu na ochronę prywatności osoby fizycznej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie podano też jakiejkolwiek rzeczowej argumentacji mającej przemawiać za tym, że żądanie skarżącej stanowi – jak stwierdzono - nadużycie prawa do informacji publicznej. Przy czym należy zaznaczyć, że udip w zasadzie nie zawiera systemowych ograniczeń przeciwdziałających nadużywaniu prawa do uzyskania informacji. Taka przesłanka odmowy udostępnienia informacji publicznej wprost nie wynika z tej ustawy. Przy uwzględnieniu tej okoliczności należy więc zachować szczególną ostrożność. Niezależnie od wywiedzionego powyżej naruszenia przepisu postępowania należy zauważyć, że stosownie do treści art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2021 r. poz. 1940 ze zm. – dale powoływana jako "uPSP"), Państwowa Straż Pożarna jest zawodową, umundurowaną i wyposażoną w specjalistyczny sprzęt formacją, przeznaczoną do walki z pożarami, klęskami żywiołowymi i innymi miejscowymi zagrożeniami. Funkcjonariusze Państwowej Straży Pożarnej są zatem funkcjonariuszami organu powołanego do ochrony bezpieczeństwa publicznego. Co za tym idzie, są funkcjonariuszami publicznymi w rozumieniu art. 115 § 13 pkt 7 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1138 – dalej powoływana jako K.k.) i osobami pełniącymi funkcję publiczną w rozumieniu art. 115 § 19 tej ustawy. Stosownie do treści art. 115 ust. 1 uPSP, strażak odpowiada dyscyplinarnie za zawinione, nienależyte wykonywanie obowiązków służbowych oraz za czyny sprzeczne ze złożonym ślubowaniem. Zgodnie z art. 115 ust. 2 uPSP, strażak odpowiada dyscyplinarnie również za popełnione przestępstwa lub wykroczenia, niezależnie od odpowiedzialności karnej. W świetle art. 121 ust. 1 pkt 1 lit. b, pkt 2 lit. b i pkt 3 lit. b uPSP, Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej orzeka w drugiej instancji w sprawach dyscyplinarnych strażaków pełniących służbę kandydacką, przygotowawczą, a także - co do zasady - w sprawach strażaków mianowanych na stałe. Stosownie do treści art. 121 ust. 1 ust. 2 uPSP, odwoławcze komisje dyscyplinarne są powoływane na okres 4 lat przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych i składają się z dziesięciu do trzynastu strażaków. Jak wynika z art. 122 ust. 1 uPSP, odwoławcza komisja dyscyplinarna orzeka w składzie pięciu członków. Zgodnie z art. 124b ust. 1 uPSP, komisja dyscyplinarna wydaje orzeczenie po przeprowadzeniu rozprawy oraz po wysłuchaniu głosów rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego lub jego obrońcy. Stosownie zaś do treści art. 124h ust. 1 uPSP, po uprawomocnieniu się orzeczenia przewodniczący komisji dyscyplinarnej lub jego zastępca przesyła odpis orzeczenia Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej oraz przełożonemu dyscyplinarnemu. Wedle z kolei art. 124i ust. 1 uPSP, odpis prawomocnego orzeczenia skazującego na karę dyscyplinarną dołącza się do akt osobowych ukaranego. Zgodnie wreszcie z art. 124n uPSP, w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale ("Odpowiedzialność dyscyplinarna strażaków" – przyp. Sądu), w zakresie postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego. Biorąc pod uwagę treść powołanych przepisów, członków Komisji Dyscyplinarnej przy KGPSP należy uznać za funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu art. 115 § 13 pkt 17 K.k., bowiem są funkcjonariuszami organu powołanego do ochrony bezpieczeństwa publicznego, zaś treść ich oświadczeń woli zostaje utrwalona i podpisana w ramach kompetencji w formie orzeczenia dyscyplinarnego i jest złożona do akt sprawy. Orzeczenie dyscyplinarne dotyczy uprawnień i warunków wykonywania służby przez funkcjonariusza Państwowej Straży Pożarnej w państwowych jednostkach organizacyjnych straży pożarnej, które wykonują zadania publiczne w zakresie bezpieczeństwa publicznego. Orzeczenia dyscyplinarne w konkretnie określonych sprawach są zatem dokumentami stanowiącymi informację publiczną dlatego, że stanowią o rozstrzygnięciu przez organ państwowy konkretnej sprawy funkcjonariusza państwowego. Wyrażają stanowisko tego organu (Komisji) w tej sprawie (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 czerwca 2020 r. sygn. akt I OSK 100/20 – niepublikowany; dostępny: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy oczywiście mieć na uwadze, że pojęcie "osoby pełniącej funkcję publiczną", którym posłużono się w art. 5 ust. 2 udip, nie ogranicza się do zakresu określonego w art. 115 § 19 w zw. z § 13 K.k. Kodeks karny jest bowiem regulacją podstawową dla norm prawa karnego, a nie administracyjnego. Pojęciu "osób pełniących funkcję publiczną", o którym mowa w art. 5 ust. 2 udip, należy zatem nadawać autonomiczne znaczenie. W świetle powołanych wyżej przepisów uPSP, nie budzi jednak wątpliwości, że członkowie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy KGPSP, wydający orzeczenie dyscyplinarne w sprawie funkcjonariusza Państwowej Straży Pożarnej są osobami pełniącymi funkcję publiczną, o których mowa w art. 5 ust. 2 udip. W okolicznościach przedmiotowej sprawy nie ma zatem podstaw do ograniczenia informacji publicznej ze względu na prywatność tych osób. Osobą pełniącą funkcję publiczną jest również funkcjonariusz Państwowej Straży Pożarnej (Kierownik Sekcji Organizacyjno-Kadrowej w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej), przeciwko któremu – w związku z wykonywaniem czynności służbowych w postępowaniu powypadkowym - toczy się przedmiotowe postępowanie dyscyplinarne, a którego dane – jak już nadmieniono – są skarżącej znane i zostały podane w korespondencji kierowanej do niej przez KGPSP oraz w uzasadnieniach wydanych w sprawie decyzji. Z uwagi na powyższe, ponownie rozpatrując wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej, organ uwzględni, że art. 5 ust. 2 udip nie stanowi podstawy do ograniczenia dostępu do informacji publicznej ze względu na prywatność członków Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy KGPSP oraz funkcjonariusza Państwowej Straży Pożarnej, przeciwko kremu toczy się postępowanie dyscyplinarne, w którym wydano orzeczenie objęte wnioskiem. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c oraz art. 135 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję z [...] grudnia 2021 r. oraz poprzedzającą ją decyzję z [...] listopada 2021 r. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 powołanej ustawy. Objęły one uiszczony wpisu od skargi wwysokości 200 zł.