II SAB/Kr 105/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędzia WSA Piotr Fronc (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 lipca 2022 r. sprawy ze skargi K. B. na bezczynność Wójta Gminy B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia I. skargę odrzucić; II. zwrócić na rzecz skarżącej K. B. kwotę 100zł ( stu złotych) tytułem zwrotu uiszczonej opłaty od skargi. K. B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieudostępnienia w terminie informacji publicznej. W uzasadnieniu podała, że organ nie zareagował na jej wniosek złożony przez nią za pomocą poczty elektronicznej. W konsekwencji wniosła o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie w całości. Uzasadniając niedopuszczalność skargi organ wyjaśnił, że wniosek z dnia 10 września 2021 r. o udzielenie informacji publicznej nigdy do niego nie wpłynął. Przedłożony przez skarżącą wydruk wiadomości email nie potwierdza ani faktu, że wiadomość została wysłana, ani tym bardziej faktu, że organ ją otrzymał. Organ o wniosku dowiedział się dopiero ze skargi i w ustawowym terminie na niego odpowiedział, przez co zarzut bezczynności jest nieuzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Na wstępie wyjaśnić należy, że z bezczynnością na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U z 2015 r., poz. 2058 ze zm.) mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot do tego zobowiązany nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialnotechnicznej w terminie określonym w art. 13 ust. 1, tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem (art. 14 ust. 1), ani nie wydaje w powyższym terminie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej art. 16 ust. 1 ustawy. Obowiązek załatwienia sprawy w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 powstaje z chwilą wpływu wniosku do podmiotu zobowiązanego. Oznacza to, że o rozpoczęciu biegu terminu, o którym mowa wyżej decyduje data wpływu pisma do podmiotu zobowiązanego, albo moment wpływu wniosku na elektroniczną skrzynkę odbiorczą tego podmiotu. Istotnym jest zatem skuteczne zażądanie informacji publicznej. Podkreślić należy, iż warunkiem powstania po stronie organu obowiązku rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, złożonego w trybie art. 10 ww. ustawy jest skuteczne doręczenie tego wniosku organowi. Brak jest bowiem możliwości badania przez sąd administracyjny - w sytuacji stwierdzenia, że dany podmiot nie otrzymał wniosku (ani pisemnego ani ustnego) - czy pozostaje on w bezczynności w zakresie jego rozpatrzenia. Tylko bowiem skuteczne złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej stanowić może podstawę merytorycznego badania przez sąd administracyjny skargi na bezczynność organu w zakresie rozpoznania tego wniosku. W innym przypadku, skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest niedopuszczalna, bowiem sąd nie może domniemywać istnienia przedmiotu sprawy administracyjnej. Sąd administracyjny nie ma więc możliwości zbadania czy organ faktycznie pozostaje w bezczynności w sytuacji, w której organ wniosku wszczynającego postępowanie administracyjne nie otrzymał (vide. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 sierpnia 2016 r., sygn. akt I OSK 3065/14 oraz z 22 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 973/12 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej http:/orzeczenia.nsa.gov.pl). W kontrolowanej sprawie jest to kwestia zasadnicza, gdyż organ twierdzi, że wniosek z dnia 10 września 2021 r. do niego nie dotarł. O wniosku, jak i o jego treści organ dowiedział się dopiero ze skargi. Twierdzeniu temu należy dać wiarę, gdyż nie ma żadnych przesłanek je podważających. Tym bardziej, że organ nie kwestionował co do zasady faktu, że zapytanie skarżącej miało przymiot informacji publicznej i po wpłynięciu niniejszej skargi - a tym samym uzyskaniu wiedzy, że skarżąca domaga się takiej informacji - niezwłocznie jej udzielił. W ocenie Sądu, to obowiązkiem skarżącej było skuteczne doręczenie przedmiotowego zapytania organowi. Skoro skarżąca wybrała złożenie wniosku za pośrednictwem poczty winna zabezpieczyć potwierdzenie odbioru takiego wniosku poprzez doręczenie za potwierdzeniem odbioru lub doręczenie z wykorzystaniem systemu ePUAP. Załączony do skargi wydruk z poczty elektronicznej zawierający wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie stanowi dowodu na to, że wniosek ten został skutecznie doręczony organowi. Wobec przyjęcia, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie został skutecznie wniesiony do organu, skargę na bezczynność należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz.U z 2022 r. poz. 329). Z uwagi na powyższe, Sąd orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w pkt 2 na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.