II SA/Łd 310/23

PostanowienieWSA w Łodzi2023-04-04

Skład orzekający: Asesor WSA Beata Czyżewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zawiadomienie o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania na podstawie art. 63 § 1 k.p.a. podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Zawiadomienie o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania, wydane na podstawie art. 63 § 1 k.p.a., nie stanowi decyzji ani postanowienia i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego odrębną skargą. Sąd administracyjny nie ma kompetencji do merytorycznego rozpoznania skargi na takie zawiadomienie, które jest czynnością materialno-techniczną, a nie aktem administracyjnym.
Stan faktyczny
J.B. złożyła odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta Tuszyna odmawiającej przyznania dodatku węglowego. Odwołanie zostało pozostawione bez rozpoznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi z powodu wniesienia go na niewłaściwy adres poczty elektronicznej, a nie na ePUAP. J.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zawiadomienie o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę J.B. na zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 2 lutego 2023 r. o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Beata Czyżewska po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 2 lutego 2023 r. nr SKO.4119.1538.2022 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania odwołania od decyzji odmawiającej przyznania dodatku węglowego postanawia: odrzucić skargę. ał J.B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 2 lutego 2023 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania odwołania od decyzji odmawiającej przyznania dodatku węglowego. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie, wyjaśniając że pozostawienie podania bez rozpoznania określone w art. 63 § 1 k.p.a. z woli ustawodawcy nie następuje w formie aktu administracyjnego – ani w formie decyzji ani w formie postanowienia i na taką czynność nie służy żaden środek zaskarżenia w administracyjnym toku instancji jak i w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r., poz. 259 - dalej w skrócie "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. W tym celu omówienia wymagają przepisy prawa regulujące właściwość działania sądów administracyjnych. Stosownie do art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest pismo zawiadamiające skarżącą o pozostawieniu odwołania od decyzji Burmistrza Miasta Tuszyna z 15 grudnia 2022 r. bez rozpoznania z uwagi na jego przesłanie na adres poczty elektronicznej organów obu instancji z pominięciem elektronicznej skrzynki podawczej Burmistrza Miasta Tuszyna w ePUAP. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że zaskarżone zawiadomienie zostało wydane na podstawie art. 63 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm. - dalej w skrócie "k.p.a.") i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego odrębną skargą. Zgodnie z treścią przepisu art. 63 § 1 k.p.a. obowiązującym w dacie wpływu odwołania do organu, które nastąpiło w dniu 20 grudnia 2022 r. podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) wnosi się na piśmie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu. Podania utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się na adres do doręczeń elektronicznych lub za pośrednictwem konta w systemie teleinformatycznym organu administracji publicznej. Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, podania wniesione na adres poczty elektronicznej organu administracji publicznej pozostawia się bez rozpoznania. Należy w tym miejscu wyjaśnić, że zmiana przepisu art. 63 § 1 k.p.a., który od dnia 5 października 2021 r. obliguje organy administracji do pozostawienia bez rozpoznania podania wniesionego na adres poczty elektronicznej organu administracji publicznej (tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie) nastąpiła na podstawie art. 61 pkt 17 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz.U. z 2020 r., poz. 2320). W tej sytuacji po dniu 5 października 2021 r. organ jest zobowiązany do pozostawienia pisma bez rozpoznania, jeśli strona wniosła je do organu zwykłym e-mailem, a nie na adres ePUAP organu. Organ nie ma więc możliwości wezwania strony do uzupełnienia braków formalnych w trybie art. 64 § 2 k.p.a. i właściwego podpisania złożonego e-maila (por. postanowienie NSA z dnia 24 sierpnia 2022 r., sygn. akt II OZ 466/22, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazać należy, że pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 63 § 1 k.p.a. nie następuje ani w drodze decyzji, ani postanowienia. Należy zatem przyjąć, odwołując się do instytucji pozostawienia podania bez rozpoznania uregulowanej w art. 64 § 2 k.p.a., że pozostawienie podania bez rozpoznania następuje w drodze czynności materialno-technicznej, o której podjęciu należy powiadomić wnoszącego podanie. Wobec powyższych ustaleń stwierdzić należy, że Kolegium prawidłowo poinformowało skarżącą o pozostawieniu jej odwołania bez rozpoznania. Merytoryczne rozpoznanie skargi na pismo informujące o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania nie jest zatem możliwe, bowiem w świetle przytoczonych przepisów w stosunku do tego rodzaju pisma ustawodawca nie przewidział możliwości jego zaskarżenia do sądu administracyjnego. Takie pismo nie należy do wskazanych wyżej kategorii aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, które podlegają kontroli sądów administracyjnych. Skarga na zawiadomienie organu II instancji z 2 lutego 2023 r. jest zatem niedopuszczalna. Jednocześnie Sąd stwierdza, że ewentualna prawidłowość pozostawienia odwołania bez rozpoznania może być zakwestionowana przez skarżącą w ramach skargi na bezczynność Kolegium w jej rozpoznaniu, po uprzednim wniesieniu przez nią ponaglenia do tego organu (art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 37 k.p.a.). Wobec stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia skargi, Sąd odstąpił od wezwania skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL skarżącej. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. is

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło