II SAB/Op 83/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi K. B. na bezczynność Burmistrza Prószkowa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. K. B., zwana dalej skarżącą, reprezentowana przez pełnomocnika adwokata D. B., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Burmistrza Prószkowa w przedmiocie nieudostępnienia w terminie informacji publicznej. W uzasadnieniu podała, że organ nie zareagował na jej wniosek z dnia 26 października 2022 r. złożony przez nią za pomocą poczty elektronicznej. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej wskazał, że we wniosku zwróciła się o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej organizacji w latach 2015 – 2022 "zarzadzania optymalizacją zużycia i pozyskania energii elektrycznej, zarządzania alternatywnymi rodzajami pozyskania energii z podziałem na źródło, zarządzania magazynowaniem wytworzonej energii własnej, zarządzania inteligentnymi systemami dedykowanymi do zarządzania energią, stosowanych sposobach ograniczenia zużycia energii elektrycznej, sposobach ograniczania emisji ze stosowania paliw, które służą wytworzeniu energii cieplnej, sposobach ograniczania emisji ze stosowania paliw, które są wykorzystywane w transporcie, dokumentów zawierających informacje o bilansie energetycznym punktów użyteczności publicznej, dokumentów zawierających informację o umowach zawieranych na dostawy energii elektrycznej, dokumentów zawierających informacje o rodzajach stosowanych metod ocieplania w sezonie jesienno-zimowym w punktach użyteczności publicznej, dokumentów zawierających informacje o znaczeniu i zakresie, który jest w istocie jednoznaczny z powyższymi punktami". W konsekwencji pełnomocnik skarżącej wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w związku z rozpoznaniem wniosku skarżącej, o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku, o ustalenie charakteru bezczynności w związku z rozpoznaniem wniosku skarżącej i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie w całości. Uzasadniając niedopuszczalność skargi organ wyjaśnił, że wniosek z dnia 26 października 2022 r. o udzielenie informacji publicznej nigdy do niego nie wpłynął. Przedłożony przez skarżącą wydruk wiadomości email nie potwierdza ani faktu, że wiadomość została wysłana, ani tym bardziej faktu, że organ ją otrzymał. Organ o wniosku dowiedział się dopiero ze skargi i w ustawowym terminie przystąpił do jego rozpoznania, przez co zarzut bezczynności jest nieuzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Na wstępie wyjaśnić należy, że z bezczynnością na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U z 2022 r. poz. 902 ze zm.), zwanej dalej u.d.i.p., mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot do tego zobowiązany nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialnotechnicznej w terminie określonym w art. 13 ust. 1, tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem (art. 14 ust. 1), ani nie wydaje w powyższym terminie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej art. 16 ust. 1 ustawy. Obowiązek załatwienia sprawy w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. powstaje z chwilą wpływu wniosku do podmiotu zobowiązanego. Oznacza to, że o rozpoczęciu biegu terminu, o którym mowa wyżej decyduje data wpływu pisma do podmiotu zobowiązanego, albo moment wpływu wniosku na elektroniczną skrzynkę odbiorczą tego podmiotu. Istotnym jest zatem skuteczne zażądanie informacji publicznej. Podkreślić należy, iż warunkiem powstania po stronie organu obowiązku rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, złożonego w trybie art. 10 ww. ustawy jest skuteczne doręczenie tego wniosku organowi. Brak jest bowiem możliwości badania przez sąd administracyjny - w sytuacji stwierdzenia, że dany podmiot nie otrzymał wniosku (ani pisemnego ani ustnego) - czy pozostaje on w bezczynności w zakresie jego rozpatrzenia. Tylko bowiem skuteczne złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej stanowić może podstawę merytorycznego badania przez sąd administracyjny skargi na bezczynność organu w zakresie rozpoznania tego wniosku. W innym przypadku, skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest niedopuszczalna, bowiem sąd nie może domniemywać istnienia przedmiotu sprawy administracyjnej. Sąd administracyjny nie ma więc możliwości zbadania czy organ faktycznie pozostaje w bezczynności w sytuacji, w której organ wniosku wszczynającego postępowanie administracyjne nie otrzymał (zob.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 sierpnia 2016 r., sygn. akt I OSK 3065/14 oraz z dnia 22 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 973/12 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej http:/orzeczenia.nsa.gov.pl). W kontrolowanej sprawie jest to kwestia zasadnicza, gdyż organ twierdzi, że wniosek z dnia 26 października 2022 r. do niego nie dotarł. O wniosku, jak i o jego treści organ dowiedział się dopiero ze skargi. Twierdzeniu temu należy dać wiarę, gdyż nie ma żadnych przesłanek je podważających. Tym bardziej, że organ nie kwestionował co do zasady faktu, że zapytanie skarżącej miało przymiot informacji publicznej i po wpłynięciu niniejszej skargi - a tym samym uzyskaniu wiedzy, że skarżąca domaga się takiej informacji - niezwłocznie przystąpił do jej udzielenia. W ocenie Sądu, to obowiązkiem skarżącej było skuteczne doręczenie przedmiotowego zapytania organowi. Skoro skarżąca wybrała złożenie wniosku za pośrednictwem poczty winna zabezpieczyć potwierdzenie odbioru takiego wniosku poprzez doręczenie za potwierdzeniem odbioru lub doręczenie z wykorzystaniem systemu ePUAP. Załączony do skargi wydruk z poczty elektronicznej zawierający wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie stanowi dowodu na to, że wniosek ten został skutecznie doręczony organowi. Wobec przyjęcia, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie został skutecznie wniesiony do organu, skargę na bezczynność należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2022 r. poz. 329 ze zm.). Z uwagi na powyższe, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.