II SA/Wa 605/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Protokolant starszy specjalista Małgorzata Plichta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2019 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] stycznia 2019 r. nr: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie przeniesienia pozwolenia na utworzenie szkoły i umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, na podstawie wniosku z dnia [...] sierpnia 2018 r. złożonego przez R. B. działającego w charakterze Prezesa Zarządu [...] z siedzibą w [...], decyzją z dnia [...] września 2018 r. nr [...] działając na podstawie art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r., poz. 2183 ze zm.) przeniósł pozwolenie na utworzenie Szkoły Głównej [...] z siedzibą w [...] udzielone decyzją Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] z [...] z siedzibą w [...] na rzecz R. B. Wobec tego, że decyzja uwzględniała w całości żądanie stron, na mocy art. 107 § 4 K.p.a., odstąpiono od jej uzasadnienia. W dniu [...] września 2018 r. R.B., działając w imieniu [...] jako Prezes Zarządu [...] oraz w imieniu własnym jako osoba fizyczna, złożył pisemne oświadczenie na podstawie art. 127a K.p.a. o zrzeczeniu się prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją z dnia [...] września 2019 r.. W dniu [...] września 2018 r. wpłynął do organu wniosek [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją wraz z pisemnym oświadczeniem Spółki o cofnięciu wniosku z dnia [...] sierpnia 2018 r. w przedmiocie przeniesienia pozwolenia na utworzenie Szkoły Głównej [...] z siedzibą w [...] z [...] na rzecz R.B. oraz umorzenie postępowania wszczętego tym wnioskiem jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. Pisma te zostały opatrzone podpisem M.G. Prezesa Zarządu [...]. W uzasadnieniu wniosku Spółka zarzuciła, że R.B., jako Prezes Zarządu [...], wystąpił do Ministra o przeniesienie pozwolenia na utworzenie Szkoły Głównej [...] bez zgody i wiedzy jedynego wspólnika M.G. (Zgromadzenie Wspólników ww. spółki nigdy takiej zgody nie wyraziło), co było wymagane w świetle art. 230 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1577 ze zm., dalej: "k.s.h.") ze względu na rozporządzenie lub zaciągnięcie zobowiązania do świadczenia o wartości dwukrotnie przewyższającej wysokość kapitału zakładowego. Ponadto wskazano, że w dniu [...] września 2018 r. odbyło się Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Wspólników [...], na którym na mocy uchwały [...] odwołano R.B. z funkcji Prezesa Zarządu [...], o czym w tym samym dniu poinformowano ww. osobę. Podniesiono w związku z tym, że R.B. nie mógł w dniu [...] września 2018 r. zrzec się w imieniu Spółki prawa do wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, z uwagi na brak legitymacji procesowej. Do wniosku załączony został protokół z Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Wspólników [...] z dnia [...] września 2018 r., uchwała nr [...] w sprawie odwołania R.B. ze składu Zarządu Spółki i zwolnienia go z funkcji Prezesa Zarządu oraz uchwała nr [...] w sprawie powołania M.G. do Zarządu Spółki i powołania go do pełnienia funkcji Prezesa Zarządu. Ponadto w dniu [...] września 2019 r. wpłynęło do organu pismo [...] z prośbą o wyjaśnienie sprawy wydania obarczonej poważnymi wadami prawnymi decyzji z dnia [...] września 2018 r. Pismem z dnia [...] września 2018 r. Instytut został wezwany do jednoznacznego określenia żądania zawartego w ww. piśmie z dnia [...] września 2018 .r W odpowiedzi na wezwanie, Instytut w piśmie z dnia [...] października 2018 r. poinformował, że powyższe pismo stanowi skargę złożoną w trybie art. 227 K.p.a. R.B. w dniu [...] listopada 2018 r. zapoznał się z aktami sprawy i oświadczył do protokołu, że nie został poinformowany o odwołaniu z funkcji Prezesa Zarządu [...]. Wskazał także, że decyzje Prezesa Zarządu niepoinformowanego o swoim odwołaniu (w przypadku, gdy ten ostatni nie unika powzięcia tej informacji) traktowane są wyrokami sądu jako decyzje prawnie obowiązujące. Ponadto, R.B. złożył pisemne oświadczenie z dnia [...] listopada 2018 r. w którym stwierdził m. in., że M.G. błędnie stosuje i interpretuje art. 230 k.s.h., z uwagi na udzielenie Spółce i następnie Uczelni oprocentowanej pożyczki o wymagalnej pełnej spłacie do dnia [...] lipca 2019 r., która nie jest majątkiem Spółki, a jej zobowiązaniem (na dowód czego przedłożył kopię umowy pożyczki z dnia [...] lipca 2018 r.). Podniósł też, że jego oświadczenie o braku wymaganej zgody innych organów Spółki na przeniesienie pozwolenia było zgodne z prawem. Ponadto zakwestionował odbycie się Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników [...] w dniu [...] września 2018 r. pod adresem wskazanym w protokole z tego zebrania. M.G., działając jako Prezes Zarządu Spółki w pisemnych wyjaśnieniach z dnia [...] grudnia 2018 r. oświadczył, że Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Wspólników Spółki, które podjęło uchwały nr [...] oraz nr [...] w sprawie zmian w Zarządzie Spółki odbyło się w dniu [...] września 2018 r. , o czym R. B. został poinformowany w tym samym dniu w siedzibie Szkoły Głównej [...]. Ponadto wskazał, że Spółka w dniu [...] września 2018 r. złożyła wniosek do KRS o zmianę danych odnośnie składu Zarządu, czyli w terminie 7 dni od dnia zdarzenia, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, na dowód czego złożył kopię wniosku do KRS zawierającą prezentatę Biura Podawczego Sądu wraz z kopią potwierdzenia uiszczenia opłaty. Zwrócił również uwagę, że w świetle przepisów k.s.h. (art. 203 k.s.h. oraz art. 202 § 4 k.s.h.) odwołanie członka zarządu może nastąpić w każdej chwili, bez ograniczenia przyczyną. W przypadku zaś odwołania członka zarządu spółki z o.o. wygasa jego mandat, a co się z tym wiąże, także umocowanie do pełnienia funkcji. W świetle powyższego, wobec faktu poinformowania R.B. w dniu [...] września 2018 r. o odwołaniu z funkcji Prezesa Zarządu, nie mógł on w dniu [...] września 2018 r. zrzec się skutecznie w imieniu [...] prawa do wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdyż nie miał ku temu legitymacji procesowej. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, w wyniku rozpoznania wniosku o ponownego rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. oraz w zw. z art. 105 § 1 K.p.a., uchylił w całości swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] września 2018 r. w przedmiocie przeniesienia pozwolenia na utworzenie Szkoły Głównej [...] z siedzibą w [...] z [...] na rzecz R.B. i umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości. W uzasadnieniu decyzji, przywołując treść przepisów art. 20 ust. 5 i 6 oraz art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2183 ze zm.) organ wskazał, iż w świetle tych przepisów Minister przenosił pozwolenie na utworzenie uczelni niepublicznej w drodze decyzji administracyjnej na rzecz nowego podmiotu po złożeniu wniosku przez założyciela uczelni i spełnieniu przesłanek ustawowych określonych w art. 26 ust. 3, tj. w przypadku przyjęcia przez nowy podmiot warunków zawartych w pozwoleniu oraz w sytuacji, gdy nie zachodziły przesłanki określone w art. 20 ust. 5 (w zakresie osoby fizycznej). Minister stwierdził, że w toku postępowania udowodnione zostało spełnienie przesłanek warunkujących przeniesienie pozwolenie na utworzenie Szkoły Głównej [...] z [...] na rzecz R. B. Dowody w postaci oświadczeń R.B. z dnia [...] sierpnia 2018 r., zapytanie z KRK oraz oświadczenie ww. osoby z dnia [...] września 2018 r. w formie aktu notarialnego zostały uznane za wiarygodne. Ponadto wniosek o wszczęcie postępowania został złożony przez Instytut [...], tj. założyciela Szkoły Głównej [...]. Wbrew natomiast stanowisku zajętemu we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, do przeniesienia pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej, której założycielem jest spółka z o.o. nie jest wymagana uchwała walnego zgromadzenia spółki, gdyż zgodnie z poglądami prezentowanymi w orzecznictwie prawa założyciela uczelni niepublicznej nie mają charakteru majątkowego. Uznając przedłożone w sprawie dokumenty na okoliczność zmian w składzie Zarządu Spółki za wiarygodne Minister ustalił, że w dniu [...] września 2018 r. R.B. został odwołany ze stanowiska Prezesa Zarządu [...] i od tego dnia M.G. był uprawniony do reprezentowania Spółki. Jednocześnie zaznaczył, że w dacie wydania decyzji z dnia [...] września 2018 r. oraz zrzeczenia się prawa do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister nie posiadał informacji o zmianach w składzie Zarządu Spółki. W aktach sprawy informacja w tym zakresie pojawiła się dopiero w dniu [...] września 2018 r. w związku z pismem z dnia [...] września 2018 r. o dostęp do akt sprawy, które zostało podpisane przez J.B. Wniosek do KRS o odnotowanie zmian w składzie zarządu został złożony w Sądzie w dniu [...] września 2018 r., a odnotowanie tych zmian nastąpiło w dniu [...] października 2018 r. Tym samym Minister w dniu wydania decyzji z dnia [...] września 2018 r. nie mógł posiadać wiedzy o zmianach w składzie Zarządu Spółki. Przywołując treść art. 127 § 1 i 2 K.p.a. w zw. z art. 57 § 1 K.p.a. organ stwierdził, iż ze względu na złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przed rozpoczęciem biegu terminu do złożenia tego wniosku, powołane oświadczenie było bezskuteczne. Ponadto oświadczenie zostało złożone przez osobę, która nie była uprawniona do reprezentowania Spółki, a czynność przez niego dokonana nie została następnie potwierdzona przez Spółkę. Nawet jednak przyjmując, że zrzeczenie się w imieniu Spółki przez R.B. z dnia [...] września 2018 r. było skuteczne to, zgodnie z poglądem wyrażonym w orzecznictwie, skuteczne złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania zostaje pozbawione skuteczności prawnej w wyniku wniesienia w terminie odwołania. Decyzja z dnia [...] września 2018 r. została doręczona Spółce w dniu [...] września 2018 r., , natomiast wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesiony został w dniu [...] września 2018 r. Zatem, składając w terminie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, Instytut pozbawił skuteczności prawnej zrzeczenie się w imieniu ww. Spółki prawa do złożenia tego wniosku. Wobec powyższego Minister stwierdził, że oświadczenie z dnia [...] września 2018 r. o zrzeczeniu się prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożone zostało bezskutecznie, ponieważ złożono je przedwcześnie. W konsekwencji, wniosek z dnia [...] września 2018 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] września 2018 r. złożony w terminie podlegał rozpoznaniu w ramach postępowania odwoławczego. Biorąc powyższe pod uwagę, zarzuty stron w odniesieniu do decyzji z dnia [...] września 2018 r., według stanu prawnego na dzień jej wydania, zdaniem organu są bezzasadne. Organ w pierwszej instancji prawidłowo zgromadził oraz ocenił materiał dowodowy, a także właściwie zastosował przepisy prawa. Uznano zatem, że postępowanie w I instancji zostało przeprowadzone prawidłowo. Minister wskazał jednocześnie, że do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy załączone zostało oświadczenie [...] z dnia [...] września 2018 r. o cofnięciu wniosku o przeniesienie praw założycielskich Szkoły Głównej [...] wraz z wnioskiem o umorzenie w całości postępowania wobec jego bezprzedmiotowości, które podpisane zostały przez M.G. działającego w imieniu Instytutu. Tym samym od tego dnia postępowanie administracyjne w przedmiocie przeniesienia pozwolenia na utworzenie Szkoły Głównej [...] z siedzibą w [...] z [...] na rzecz R.B. stało się bezprzedmiotowe, a w konsekwencji podlegało umorzeniu. Organ zaznaczył, że wycofanie wniosku z dnia [...] sierpnia 2018 r. o przeniesienie praw założycielskich nastąpiło na etapie postępowania odwoławczego, ale przed wydaniem rozstrzygnięcia. W konsekwencji, zdaniem Ministra, zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. oraz w zw. z art. 105 § 1 K.p.a. zasadne stało się uchylenie decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] września 2018 r. i umorzenie postępowania w pierwszej instancji w całości. W skardze na powyższą decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R.B. zarzucił organowi rażące naruszenie art. 57 § 1-3 K.p.a. oraz art. 127a § 1 i 2 K.p.a. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że określony przepisem art. 57 § 1 K.p.a. początek i koniec terminu, nieuwzględniający samego dnia doręczenia decyzji w obliczaniu tego terminu, skutkuje brakiem możliwości zastosowania trybu art. 127a § 1 K.p.a. w tym dniu doręczenia, a przewidziany przepisem art. 127 § 3 K.p.a. tryb odwoławczy może być stosowany, nawet gdy istnieją przesłanki przewidziane trybem art. 127a § 2 K.p.a. Mając na uwadze wskazane zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi nie zgodził się ze stanowiskiem organu, że skuteczne złożenie przez niego oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, mogło nastąpić dopiero od dnia następnego po doręczeniu decyzji, a tym samym, ze złożone przez niego w dniu [...] września 2018 r. oświadczenie było bezskuteczne. W odpowiedzi na skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze podtrzymał stanowisko, że złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy mogło nastąpić skutecznie dopiero w dniu [...] września 2018 r., tj. w dniu następnym po doręczeniu decyzji wydanej w I instancji. Niezależnie od powyższego, nawet skuteczne złożenie oświadczenia mogło zostać wzruszone przez złożenie w terminie środka zaskarżenia. Ponadto, R.B. nie był w dniu [...] września 2018 r. uprawniony do reprezentowania Spółki, a tym samym do złożenia oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący, ustosunkowując się do powyższej odpowiedzi na skargę, w piśmie procesowym z dnia [...] maja 2019 r. podtrzymał zarzuty skargi, przedstawiając dodatkową argumentację. Uczestnik postępowania, [...] w piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2019 r. wniósł o oddalenie skargi przyłączając się w całości do stanowiska organu wyrażonego w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] stycznia 2019 r., którą to decyzją organ, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. oraz w zw. z art. 105 § 1 K.p.a., uchylił w całości swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] września 2018 r. w przedmiocie przeniesienia pozwolenia na utworzenie Szkoły Głównej [...] z siedzibą w [...] z [...] na rzecz R.B. i umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości. Kwestią sporną w niniejszej sprawie było to, czy organ mógł rozpoznać wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony przez [...] w dniu [...] września 2018 r. w sytuacji gdy, w dniu [...] września 2018 r. R.B., działając w imieniu Instytutu [...] jako Prezes Zarządu tej Spółki oraz w imieniu własnym jako osoba fizyczna złożył pisemne oświadczenie na podstawie art. 127a K.p.a. o zrzeczeniu się prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją organu z dnia [...] września 2019 r. Przepis art. 127a K.p.a. stanowi, że w trakcie biegu terminu do wniesienia odwołania strona może zrzec się prawa do wniesienia odwołania wobec organu administracji publicznej, który wydał decyzję (§ 1). Z dniem doręczenia organowi administracji publicznej oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania przez ostatnią ze stron postępowania, decyzja staje się ostateczna i prawomocna (§ 2). Zgodnie natomiast z art. 127 § 3 K.p.a., do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. W ocenie Sądu należy zgodzić się z organem, że w sytuacji, gdy ustawodawca posłużył się w art. 127a § 1 K.p.a. terminem "w trakcie biegu terminu do wniesienia odwołania" oznacza to, że bieg terminu do wniesienia odwołania od decyzji rozpoczyna się w dniu następnym po dniu doręczenia decyzji. Przepis art. 57 § 1 K.p.a. stanowi bowiem wyraźnie, że jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie (w przypadku odwołania, czy też wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, dzień doręczenia decyzji), przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło (zob. Andrzej Wróbel - Komentarz aktualizowany do art. 127a K.p.a.; Piotr Marek Przybysz - Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz aktualizowany - LEX/el.2019). W konsekwencji, dopiero od dnia następnego po doręczeniu decyzji z dnia [...] września 2018 r., mogło zostać złożone skutecznie oświadczenie o zrzeczeniu się prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej tą decyzją. Z akt administracyjnych wynika natomiast jednoznacznie, że skarżący w dniu [...] września 2018 r. tj. w dniu wydania i jednocześnie doręczenia decyzji, działając w imieniu [...] jako Prezes Zarządu tej Spółki oraz w imieniu własnym jako osoba fizyczna złożył pisemne oświadczenie na podstawie art. 127a K.p.a. o zrzeczeniu się prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej tą decyzją. Data tych dwóch czynności – odbioru decyzji i złożenia oświadczenia o zrzeczeniu się uprawnienia do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest tożsama. Oznacza to, że oświadczenie o zrzeczenie się prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożone zostało przedwcześnie, w dniu poprzedzającym pierwszy dzień biegu terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. Okoliczności w jakich skarżący złożył to oświadczenie (uzyskanie ewentualnej błędnej informacji od pracownika organu) nie mogą mieć wpływu na ocenę skuteczności złożonego w dniu [...] września 2018 r. oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dlatego też wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony przez [...] w terminie14-dniowym od daty doręczenia decyzji z dnia [...] września 2018 r. organ słusznie uznał za wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu oraz wniesiony skutecznie. Ponadto, [...] do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy załączył dokumenty z których wynikało, że w dniu [...] września 2018 r. odbyło się Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Wspólników Spółki, na którym podjęto uchwałę nr [...] o odwołaniu R.B. ze składu Zarządu Spółki i zwolnienia go z funkcji Prezesa Zarządu oraz uchwałę nr [...] o powołaniu M.G. do Zarządu Spółki i powołaniu go do pełnienia funkcji Prezesa Zarządu. W oparciu o powyższe dokumenty organ prawidłowo wywiódł, iż R.B. nie był w dniu [...]września 2018 r. uprawniony do reprezentowania Spółki, a tym samym do skutecznego złożenia oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skoro w uchwale nr [...] o odwołaniu R.B. ze składu Zarządu Spółki i zwolnienia go z funkcji Prezesa Zarządu nie określono daty wygaśnięcia jego mandatu członka zarządu to uznać należy, iż mandat ten wygasł z datą podjęcia uchwały o odwołaniu. Z tą samą datą powołany został bowiem do Zarządu Spółki oraz pełnienia funkcji Prezesa Zarządu M.G. Zgodnie natomiast z art. 202 § 4 Kodeksu spółek handlowych mandat członka zarządu wygasa wskutek odwołania ze składu zarządu. W tej sytuacji, dla oceny skuteczności złożonego oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie ma znaczenia okoliczność, kiedy R.B. dowiedział się o odwołaniu go z funkcji Prezesa Zarządu Spółki, jak również to, że wniosek do Krajowego Rejestru Sądowego o odnotowanie zmian w składzie Zarządu Spółki został złożony w dniu [...] września 2018 r., a ujawnienie tych zmian w Krajowym Rejestrze Sądowym nastąpiło w dniu [...] października 2018 r. Wpis oraz wykreślenie członka zarządu z Krajowego Rejestru Sądowego ma bowiem charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny, a więc potwierdza jedynie istniejący stan faktyczny. Odnosząc się do wątpliwości zgłaszanych przez skarżącego, w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, odnośnie daty oraz miejsca odbycia Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Wspólników Spółki [...] należy wyjaśnić, iż Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego nie był uprawniony do badania prawdziwości danych zawartych protokole z Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Wspólników. Tym bardziej, że dokument ten był podstawą ujawnienie zmian w Krajowym Rejestrze Sądowym w dniu [...] października 2018 r. Jeżeli skarżący posiada dowody na to, że doszło do poświadczenia nieprawdy w tym dokumencie, to powinien zawiadomić o tym właściwe organy ścigania. W sytuacji natomiast, gdy [...] wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył pisemne oświadczenie podpisane przez Prezesa Zarządu Spółki M.G. o cofnięciu wniosku z dnia [...] sierpnia 2018 r. w przedmiocie przeniesienia pozwolenia na utworzenie Szkoły Głównej [...] z siedzibą w [...] z [...] na rzecz R.B. to organ słusznie uznał, że zaszły przesłanki do uchylenia w całości zaskarżonej decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] września 2018 r. oraz umorzenia postępowanie pierwszej instancji na podstawie z art. 105 § 1 K.p.a. Cofnięcie przez stronę żądania wszczęcia postępowania, które to postępowanie może zostać wszczęte wyłącznie na żądanie (wniosek) strony, skutkuje bowiem bezprzedmiotowością dalszego postępowania. Cofnięcie wniosku oznacza w tego rodzaju sytuacjach, że przestaje istnieć przedmiot postępowania oznaczony we wniosku, co obliguje organ do umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. Nie mają przy tym znaczenia przyczyny, dla jakich doszło do cofnięcia wniosku (zob. wyrok NSA z 9 marca 2012 r., I OSK 394/11, LEX nr 1264790; oraz wyrok NSA z 2 marca 2012 r., II OSK 2463/10, LEX nr 1145603). W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zaskarżona decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego odpowiada prawu, zaś zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.