II SA/Bd 114/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz asesor WSA Mariusz Pawełczak (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 września 2023 r. sprawy ze skargi M. W. i G. T. w przedmiocie wymierzenia grzywny Inspektor Nadzoru Budowlanego z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia [...] lutego [...] r. sygn. akt II SAB/Bd [...] oddala skargę. 1. Pismem z dnia 23 grudnia 2022 r. M. W. i G. T. (dalej: skarżący) reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na niewykonanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Brodnicy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 lutego 2022 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Bd 135/21. Skarżący wnieśli o: - wymierzenie organowi grzywny w wysokości 55.000 zł, - stwierdzenie dopuszczenia się przez organ bezczynności poprzez niewykonanie wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 15 lutego 2022 r. sygn. akt II SAB/Bd 134/21, - stwierdzenie, iż bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, - orzeczenie o przyznaniu od organu na rzecz skarżących sumy pieniężnej w wysokości 27.500 zł, - zasądzenie od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący opisali dotychczasowy przebieg sprawy wskazując w szczególności, iż WSA w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 15 lutego 2022 r. stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Brodnicy dopuścił się przewlekłości postępowania w rozpatrzeniu sprawy doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodności z prawem oraz że przewlekłość ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto Sąd zobowiązał organ do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Dalej skarżący wskazali, że organ do dnia wniesienia skargi nie wykonał powyższego zobowiązania, zaś postępowanie toczy się już wiele lat. W ocenie skarżących organ po raz kolejny celowo przedłuża już i tak trwające wiele lat postępowanie. Działanie Inspektora Nadzoru Budowlanego polega na zawieszaniu postępowania do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd - w tym przypadku do czasu wydania decyzji o warunkach zabudowy przez Burmistrza Miasta Brodnicy. Burmistrz Miasta Brodnicy zaś odmawia wydania decyzji o warunkach zabudowy, uzasadniając ową odmowę stwierdzeniem, iż nie można wydać decyzji o warunkach zabudowy bez uzyskania pozytywnego uzgodnienia Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Zaś Kujawsko-Pomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków nie może uzgodnić projektu decyzji o warunkach zabudowy z tego względu, iż w jego ocenie przedłożony projekt decyzji uniemożliwia ochronę zabytku, jakim jest układ urbanistyczny miasta Brodnicy, wpisany do rejestru zabytków. W ocenie skarżących wniosek o wymierzenie organowi grzywny w wysokości 55.000 zł jest zasadny i mieści się w granicach obowiązującego prawa. Ponadto kwota grzywny oraz przyznanie 27.500 zł na rzecz skarżących ma skutecznie zmotywować organ do wykonania wyroku i niedopuszczenia się rażącego naruszenia prawa w przyszłości. 2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości wskazując, że w przedmiotowej sprawie decyzją Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 28 listopada 2011r. z obrotu prawnego została wyeliminowana pierwotna decyzja Naczelnika Miasta Brodnicy z dnia 11 grudnia 1987 r. o pozwoleniu na budowę w oparciu o którą wzniesiono pawilon handlowy [...] przy ul. [...] w Brodnicy na dz. nr [...]. Mając na względzie brak dokumentacji projektowej rzeczonego obiektu organ prowadzi postępowanie naprawcze w trybie art. 51 Prawa budowlanego, którego celem jest doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem. Przy czym zrealizowana inwestycja, a co za tym idzie dokumentacja projektowa powinna być zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. W toku prowadzonego postępowania powyższe podlega weryfikacji przez organ nadzoru budowlanego przed zatwierdzeniem zamiennego projektu budowlanego. Bowiem w myśl art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego (w brzmieniu do dnia 18.09.2020r.) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Brodnicy w dniu otrzymania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 lutego 2022r. sygn. akt II SAB/Bd 135/21, którym to Sąd stwierdził, że organ dopuścił się przewlekłości w rozpatrzeniu przedmiotowej sprawy, był związany postanowieniem z dnia 14 stycznia 2022r. którym zmienił inwestorowi termin wykonania obowiązku nałożonego decyzją z dnia 25 sierpnia 2020 r. w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. W związku z tym, że inwestor nabył uprawnienia nie było zatem możliwe załatwienie sprawy w terminie 30 dni jak określił w swym wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny, gdyż byłoby to naruszenie zasady zaufania do organu państwowego jakim jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego. Dalej organ podniósł, że zgodnie z art. 35 § 5 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności (...) okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu. W rozpatrywanym przypadku, czas jaki ustalono inwestorowi postanowieniem z dnia 14 stycznia 2022r. na wykonanie obowiązku nałożonego decyzją z dnia 25 sierpnia 2020r. stanowi okres niezawinionej przez organ prowadzący postępowanie zwłoki, który należy odliczyć od terminu przewidzianego na załatwienie sprawy. Wobec czego skarga na niewykonanie wyroku zdaje się być bezzasadna, a tym samym nie ma podstaw do zasądzenia od organu sumy pieniężnej, a tym bardziej w takiej wysokości. Organ wskazał również, że ustawodawca nie zdecydował się na wprowadzenie sztywnego, ustawowego terminu, do upływu którego inwestor byłby obowiązany dostarczyć wymaganą dokumentację legalizacyjną. Ustalenie tego terminu pozostawiono uznaniu organu, który powinien określać go w sposób odpowiadający realiom rozpoznawanej sprawy. Oczywiste przy tym pozostaje, że termin musi być realny, to jest wystarczająco długi, by umożliwić stronie skuteczne zrealizowanie nałożonych na nią obowiązków. W ocenie organu przekroczenie terminu rozstrzygnięcia sprawy nie jest zawinione przez organ, a wskazane wyżej przyczyny długości rozpatrywania sprawy wskazują, że zwłoka nastąpiła z przyczyn niezależnych od organu, które w świetle art. 36 § 5 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego uzasadniają przedłużenie terminu załatwienia sprawy, wobec powyższego wnoszę o oddalenie skargi. Tryb procedowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Brodnicy został ugruntowany w obecnej judykaturze w zakresie przepisów w postępowaniu naprawczym. Organ nadzoru ma obowiązek dać stronom możliwość przeprowadzenia postępowania naprawczego przed wydaniem decyzji na rozbiórkę obiektu budowlanego. Wydanie decyzji na rozbiórkę przed przeprowadzeniem postępowania naprawczego stanowiłoby rażące naruszenie prawa. Ponadto decyzja o rozbiórce w tym konkretnym przypadku jest niewykonalna ze względów technicznych, ponieważ przedmiotowe pawilony (trzy obiekty budowlane w zabudowie szeregowej) stanowią de facto jeden obiekt budowlany. Strona skarżąca jako jedyna legitymuje się ostateczną decyzją o pozwoleniu na użytkowanie. Swoimi działaniami świadomie uniemożliwia sąsiadom doprowadzenie ich pawilonów do stanu zgodnego z prawem poprzez notoryczne skargi i odwołania od aktów prawnych wydawanych przez organ nadzoru budowlanego. Jednocześnie zarzuca ww. organowi przewlekłość postępowania. Z tytułu użytkowania sąsiednich pawilonów nie ponosi żadnej szkody, a domaga się wyimaginowanych odszkodowań od organu administracji publicznej, co może być rozumiane jako bezpodstawne wyłudzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 6. Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 - dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi podlega ona oddaleniu odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Ponadto w myśl art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2). Wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1 wskazanego przepisu, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (§ 3). Zgodnie z § 4 i § 5, osobie która poniosła szkodę wskutek niewykonania orzeczenia sądu, służy roszczenie o odszkodowanie na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym; odszkodowanie to przysługuje od organu, który nie wykonał orzeczenia sądu, a jeżeli organ w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia wniosku o odszkodowanie nie wypłacił odszkodowania, uprawniony podmiot może wnieść powództwo do sądu powszechnego. Grzywnę zaś, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (§ 6). Uwzględniając skargę sąd może, stosownie do przepisu § 7, przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wskazania wymaga, że przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (wyrok NSA z dnia 30 maja 2001 r., sygn. akt II SA 2015/00; wyrok WSA w Olsztynie z dnia 9 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Ol 949/20). O niewykonaniu wyroku można więc mówić wówczas, gdy takie rozstrzygnięcie – bez względu na jego treść i zakres poprzedzającego go postępowania – nie zostało wydane, bądź nie podjęto innych czynności zmierzających do załatwienia sprawy. Zatem o niewykonaniu wyroku w rozumieniu art. 154 § 1 p.p.s.a. nie decyduje wydanie rozstrzygnięcia niezgodnego z oczekiwaniami strony domagającej się działania organu, niezależnie od tego jaką treść ma to rozstrzygnięcie i czy jest ono prawidłowe pod względem merytorycznym. Istotą skargi wszczynającej postępowanie w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za bezczynność po wyroku sądu jest żądanie zastosowania przez sąd określonych środków dyscyplinująco-represyjnych celem przymuszenia organu do działania w sytuacji, gdy ignoruje on orzeczenie sądu i nie podejmuje czynności zmierzających do wykonania wyroku. Celem instytucji skargi na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego, o której mowa w art. 154 §1 p.p.s.a. jest więc zapewnienie skuteczności wyrokowi sądu, a w konsekwencji załatwienia sprawy administracyjnej. W postępowaniu wywołanym skargą wniesioną w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. należy jednak przede wszystkim ustalić, jak przebiegało postępowanie organu oraz dokonać jego oceny pod kątem tego, czy ustalone fakty wskazują na bezczynność organu, czy też bezczynność jest wynikiem innych okoliczności niezależnych od organu prowadzącego postępowanie. Powyższe ustalenia winny przy tym uwzględniać stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wniesienia skargi o wymierzenie grzywny (wyrok WSA w Poznaniu z 17 października 2019 r., II SA/Po 405/19, Lex nr 2734988, Dauter B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021). Zatem aby organowi skutecznie postawić zarzut bezczynności (przewlekłości) przy wykonywaniu wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, konieczne jest aby w dacie wnoszenia skargi rzeczywiście istniała tego rodzaju kwalifikowana zwłoka. Ta zaś ma miejsce jedynie wówczas, gdy organ ma obowiązek podjąć działania w danej formie i w określonym przez prawo terminie, czego jednak nie czyni. 7. W niniejszej sprawie odpis prawomocnego wyroku z dnia 15 lutego 2022 r. wraz z uzasadnieniem i aktami administracyjnymi został doręczony Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Brodnicy w dniu 4 lipca 2022 r. Jak zaś wynika z akt sprawy w dniu 14 stycznia 2022 r., tj. przed wydaniem wyroku przez WSA w Bydgoszczy, PINB w Brodnicy wydał postanowienie (znak: PINB-7141-01/05-22/PZ) którym zmienił wobec inwestorów termin wykonania i przedłożenia do organu projektu budowlanego zamiennego dla pawilonu handlowego na działce nr [...] do dnia 31 grudnia 2022 r. W powyższym postanowieniu organ ustalił dłuższy termin niż ten wskazany przez WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 15 lutego 2022 r. do załatwienia sprawy przez organ. Słusznie zatem wskazał organ administracji, że w razie wykonania wyroku z dnia 15 lutego 2022 r. doszłoby do naruszenia zasady zaufania do organu państwowego, którym w niniejszej sprawie jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Brodnicy. Powyższe wynika z faktu, że inwestorzy stosownie do treści postanowienia z dnia 14 stycznia 2022 r. nabyli uprawnienia do przedłożenia stosownych dokumentów do dnia 31 grudnia 2022 r. Nie było zatem możliwe załatwienie sprawy w terminie 30 dni wskazanym w wyroku WSA w Bydgoszczy, gdyż byłby to termin krótszy niż ten przyznany inwestorom, co naruszyłoby nabyte przez nich uprawnienia. Co więcej, PINB w Brodnicy postanowieniem z dnia 21 listopada 2022 r. zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie pawilonu handlowego na działce nr [...] do czasu wydania decyzji o warunkach zabudowy przez Burmistrza Miasta Brodnicy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, iż w razie zrealizowania obiektu budowlanego w oparciu o ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę, która została wyeliminowana z obrotu prawnego, wprawdzie inwestorowi nie można zarzucić samowoli budowlanej, ale powstaje stan w którym obiekt nie ma legalnej dokumentacji projektowej. Należy więc prowadzić postepowanie w oparciu o art. 50-51 ustawy Prawo budowlane, a więc nakazać inwestorowi dokonania czynności doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem oraz zobowiązać do przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. Z kolei z treści przepisu art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo budowlane wynika, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Mając na względzie treść powyższego przepisu stwierdzić należy, że uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy jest elementem niezbędnym do wydania decyzji w przedmiocie projektu budowlanego zamiennego w razie braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na danym obszarze, co też ma miejsce w niniejszej sprawie. Ponadto jak wynika z akt sprawy Burmistrz Miasta Brodnicy postanowieniem z dnia 16 września 2021 r. zawiesił postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy z uwagi na toczące się postępowanie spadkowe po zmarłym S. K., będącym stroną postępowania. Podstawę materialnoprawną powyższego rozstrzygnięcia z dnia 21 listopada 2022 r. stanowił przepis art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., który zobowiązuje organ prowadzący postępowanie do jego zawieszenia, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Pod pojęciem "zagadnienia wstępnego" rozumieć należy kwestię prawną, która nie była jeszcze prawomocnie przesądzona na właściwej drodze, wyłaniającą się w toku postępowania administracyjnego, gdy jej uprzednie rozstrzygnięcie, a więc poprzedzające rozpatrzenie sprawy leży w kompetencji innego organu lub sądu. Jak wynika zatem z poczynionych rozważań postępowanie toczące się przed Burmistrzem Miasta Brodnicy w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pawilonu handlowego na działce nr [...] przy ul. [...] w Brodnicy stanowiło w ocenie organów okoliczność obligującą do zawieszenia niniejszego postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., ponieważ – jak wskazano powyżej – wydanie decyzji w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem nie może mieć miejsca bez oparcia się organu administracji o ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub w razie ich braku – o treść decyzji w przedmiocie warunków zabudowy. Jak wynika z akt sprawy postanowienie Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia 22 lutego 2023 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Brodnicy z dnia 21 listopada 2022 r. w przedmiocie zawieszenia niniejszego postepowania nie zostało zakwestionowane w drodze stosownego środka zaskarżenia (skarga do sądu administracyjnego), a zatem wywołuje określone skutki prawne. Podnieść w związku z tym należy, że postępowanie administracyjne jest ciągiem czynności procesowych uregulowanych prawem, podejmowanych przez organy administracyjne oraz inne podmioty postępowania w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Ze względu na celowy charakter postępowania administracyjnego – jego tok powinien opierać się na pewnych racjonalnych założeniach, między innymi winien mieć charakter ciągły, to znaczy toczyć się bez przerwy od momentu wszczęcia postępowania, aż do chwili wydania decyzji przez organ je prowadzący. Oczywiście niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że w określonych sytuacjach nie sposób jest wykluczyć przerwy w toczącym się postępowaniu czy to z przyczyn faktycznych czy – prawnych, stąd w pewnych okolicznościach nieuniknione będzie zastosowanie instytucji zawieszenia postępowania. W sytuacji, gdy przed wydaniem wyroku zobowiązującym organ nadzoru budowlanego do załatwienia sprawy we wskazanym terminie przedłużył on inwestorom termin do wykonania zobowiązana na czas dłuższy niż to wynikało z późniejszego orzeczenia Sądu, a zarazem w sytuacji pozostawania w obrocie prawnym postanowienia o zawieszeniu niniejszego postepowania administracyjnego, nie można organowi postawić zarzutu, że powyższego wyroku nie wykonuje. Niezależnie bowiem od czasu zwłoki w załatwieniu tej sprawy wydanie rozstrzygnięcia o zmianie terminu wykonania zobowiązania przez inwestorów oraz rozstrzygnięcia o zawieszeniu postępowania oznacza, że bezczynność organu ustaje, a sam okres zawieszenia postępowania stanem bezczynności nie jest. Nie można zatem w niniejszej sprawie zarzucić organowi niepodjęcia czynności zmierzających do załatwienia sprawy, bowiem powyższy wyrok nie mógł być przez organ wykonany z obiektywnych względów. 8. Na marginesie wskazać należy, że oddalony został wniosek o przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do skargi, ponieważ znajdują się one w aktach administracyjnych (odpis wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 15 lutego 2022 r. sygn. akt II SAB/Bd 134/21 z uzasadnieniem – k. 138 akt administracyjnych; wezwanie do wykonania wyroku – k. 142 akt administracyjnych) co spowodowało konieczność oddalenia wniosku (jako zbędnego). 9. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.