II SA/Ke 336/23
WyrokWSA w Kielcach2023-10-04
Skład orzekający: Krzysztof Armański, Dorota Pędziwilk-Moskal, Jacek Kuza
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy, uchylając decyzję organu pierwszej instancji w sytuacji bezskutecznego upływu terminu do wniesienia sprzeciwu, prawidłowo zastosował art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., czy powinien również umorzyć postępowanie pierwszej instancji?Ratio decidendi
Organ odwoławczy, uchylając decyzję organu pierwszej instancji w sytuacji, gdy organ ten utracił kompetencje do jej wydania z powodu bezskutecznego upływu terminu, powinien również umorzyć postępowanie pierwszej instancji. Samo uchylenie decyzji bez umorzenia postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe, stanowi naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., który zawiera zamknięty katalog decyzji organu odwoławczego. W takiej sytuacji organ odwoławczy nie może ograniczyć się jedynie do uchylenia decyzji, lecz winien orzec o umorzeniu postępowania pierwszej instancji w całości.Stan faktyczny
Strony dokonały zgłoszenia wodnoprawnego. Organ pierwszej instancji wniósł sprzeciw po upływie ustawowego terminu. Organ odwoławczy uchylił decyzję organu pierwszej instancji, uznając, że organ ten nie miał kompetencji do jej wydania z powodu upływu terminu. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wcześniejszy wyrok WSA i decyzję organu odwoławczego, wskazując na wadliwość postępowania. W ponownym postępowaniu organ odwoławczy uchylił decyzję organu pierwszej instancji, ale nie umorzył postępowania. Skarżący zarzucili naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez wydanie decyzji nieprzewidzianej przepisami prawa.Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w Sandomierzu oraz decyzję Kierownika Nadzoru Wodnego w Dąbrowie Tarnowskiej i umarza postępowanie w sprawie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia wodnoprawnego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Armański Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Sebastian Styczeń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2023 r. sprawy ze skargi P. W. i K. A. –W. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w Sandomierzu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] marca 2023 r. [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia wodnoprawnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję - sprzeciw Kierownika Nadzoru Wodnego w Dąbrowie Tarnowskiej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 16 grudnia 2021r. znak: [...] KŁ i umarza postępowanie w sprawie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia wodnoprawnego P. W. i K. A. z 19 listopada 2021r.; II. zasądza od Dyrektora Zarządu Zlewni w Sandomierzu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie solidarnie na rzecz P. W. i K. A. – W. kwotę 780 (siedemset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Decyzją z 13 marca 2023 r., [...], Dyrektor Zarządu Zlewni w Sandomierzu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, po rozpatrzeniu odwołania P. W., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 104 § 1, art. 7 i art. 77 k.p.a., art. 423 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, uchylił zaskarżoną decyzję Kierownika Nadzoru Wodnego w Dąbrowie Tarnowskiej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 16 grudnia 2021 r. znak: [...] w całości.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że wnioskiem z 19 listopada 2021 r. P. W. i K. A. dokonali zgłoszenia wodnoprawnego na wykonanie stawu o powierzchni nieprzekraczającej 1000m2 i głębokości do 3 m od naturalnej powierzchni terenu, zlokalizowanego na działce nr [...] obręb 0007 N. , obszar wiejski, powiat dąbrowski, woj. małopolskie.
Na powyższe zgłoszenie wodnoprawne Kierownik Nadzoru Wodnego w Dąbrowie Tarnowskiej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wniósł sprzeciw znak: [...] z 16 grudnia 2021 r., (nadany 20 grudnia 2021 r.) od którego w ustawowym terminie odwołał się P. W.. Dyrektor Zarządu Zlewni w Sandomierzu decyzją z 8 lutego 2022 r. znak [...] uchylił decyzję z 16 grudnia 2021 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 12 kwietnia 2022 r., II SA/Ke 125/22 oddalił sprzeciw P. W. i K. A. od decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w Sandomierzu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 8 lutego 2022 r. Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniając skargę kasacyjną P. W. i K. A., wyrokiem z 8 listopada 2022 r., III OSK 2269/22 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 12 kwietnia 2022 r. II SA/Ke 125/22 oraz decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w Sandomierzu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 8 lutego 2022 r.
W toku ponownego rozpatrzenia sprzeciwu Dyrektor Zarządu Zlewni w Sandomierzu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie kierując się oceną i wskazaniami co do dalszego toku postępowania zawartymi w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 listopada 2022 r. III OSK 2269/22 stwierdził, że Kierownik Nadzoru Wodnego w Dąbrowie Tarnowskiej nie miał prawnej możliwości wydania decyzji (znak: [...]) o sprzeciwie do zgłoszenia wodnoprawnego na wykonanie stawu o powierzchni nieprzekraczającej 1000 m2 i głębokości do 3 m od naturalnej powierzchni terenu, zlokalizowanego na działce o nr ewid. [...] obręb 0007 N. , poprzez nadanie jej w placówce pocztowej 20 grudnia 2021 r., albowiem trzydziestodniowy termin do wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 423 ust. 2 ustawy prawo wodne, wobec zgłoszenia wodnoprawnego - upłynął 19 grudnia 2021 r. Zdaniem Dyrektora Zarządu Zlewni w Sandomierzu, w związku z bezskutecznym upływem terminu do wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia wodnoprawnego, organ odwoławczy nie mógł wydać decyzji z 8 lutego 2022 r. na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ Kierownik Nadzoru Wodnego w Dąbrowie Tarnowskiej (jako organ I instancji) nie miał już kompetencji do wniesienia sprzeciwu. Należało zatem zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylić zaskarżoną decyzję w całości, o czym organ orzekł w sentencji decyzji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach P. W. i K. A. zarzucili powyższemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 6 w związku z art. 8 § 1 w związku z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez wydanie decyzji, która jest rodzajem rozstrzygnięcia, którego nie przewidują przepisy prawa, a ponadto organ II instancji winien z prawomocnego wyroku wydanego w sprawie uwzględnić fakt, że z uwagi na upływ terminu materialnego organ I instancji nie był uprawniony do orzekania w sprawie zgłoszenia wodnoprawnego.
W oparciu o powyższy zarzut skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu skarżący wskazali, że zaskarżona decyzja nie realizuje zasady legalizmu, gdyż zamiast wydać w sprawie rozstrzygnięcie przewidziane w ramach regulacji kodeksowych, organ dokonał wyboru formy rozstrzygnięcia sprawy na etapie odwoławczym nieznajdującego oparcia w ramach regulacji proceduralnych. Skarżący dodali, że art. 138 k.p.a., zawiera zamknięty katalog decyzji organu odwoławczego, a ponadto Dyrektora Zarządu Zlewni w Sandomierzu Państwowego Gospodarstwa Wodnego nie uwzględnił, że organ I instancji, z uwagi na upływ terminu materialnego, nie był uprawniony do orzekania w sprawie zgłoszenia wodnoprawnego, co wynika z prawomocnego wyroku NSA.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zarządu Zlewni w Sandomierzu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wniósł o jej oddalenie, wskazując, że zasadniczym celem działania organu było wyeliminowanie z obrotu decyzji – sprzeciwu Kierownika Nadzoru Wodnego w Dąbrowie Tarnowskiej. Dyrektor stwierdził, że wydaną decyzją uczynił zadość obowiązkom określonym w wyroku NSA. Jednocześnie podkreślił, że choć wskazany w podstawie rozstrzygnięcia art. 105 k.p.a. został omyłkowo powołany, to nie ma to wpływu na treść decyzji. Rezultatem kwestionowanego postępowania skarżący, z upływem 30 dniowego terminu, uzyskali uprawnienie do wykonania zamierzenia opisanego przez nich w zgłoszeniu wodnoprawnym. Sprawa zainicjowana złożeniem w Nadzorze Wodnym w Dąbrowie Tarnowskiej zgłoszenia wodnoprawego skarżących nie powinna być umorzona, skoro zakończyła się przyjęciem tego zgłoszenia wobec niewniesienia skutecznego sprzeciwu w formie decyzji, w przewidzianym czasie przez właściwy do tego organ. Natomiast usunąć należało wydaną przez ten organ decyzję wadliwie, bo po upływie tego materialnego terminu, jako nieprzywracalnego i niepodlegającego przedłużeniu. W oparciu o powyższe zarzuty skarga nie powinna zasługiwać na uwzględnienie. Nie sposób również dopatrzeć się naruszenia przez organ zasad określonych w art. 6 i art. 8 § 1 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 423 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (aktualnie tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1478 ze zm.). dalej "p.w", do wykonywania czynności, robót lub urządzeń wodnych podlegających obowiązkowi zgłoszenia wodnoprawnego można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia organ właściwy w sprawach zgłoszeń wodnoprawnych nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie 3 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia. Dokonanie zgłoszenia wodnoprawnego nie zwalnia z obowiązku uzyskania uzgodnień i decyzji wymaganych na podstawie przepisów odrębnych.
W pierwszej kolejności podkreślić należy, że wobec dyspozycji art. 153 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023, poz. 1634 ze zm.), dalej P.p.s.a. zarówno organ administracji publicznej jak i tut. Sąd, związane są oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w prawomocnym wyroku NSA z 8 listopada 2022 r., III OSK 2269/22.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, WSA dokonał nieprawidłowej wykładni art. 423 ust. 2 p.w. w zakresie dotyczącym zgłoszenia wodnoprawnego, a w rezultacie Sąd I instancji nieprawidłowo orzekł o możliwości zastosowania w sprawie art. 138 § 2 k.p.a. Z uwagi bowiem na upływ terminu organ I instancji nie miał prawnej możliwości wydania decyzji o sprzeciwie wobec zgłoszenia wodnoprawnego.
Uwzględniając wiążące wskazania zawarte w powyższym wyroku, wobec niespornej daty zgłoszenia wodnoprawnego (19 listopada 2021 r.) oraz daty wwysłania przez organ I instancji sprzeciwu od powyższego zgłoszenia - 20 grudnia 2021 r., zgodnie z adnotacją na decyzji z 16 grudnia 2021 r. (k. 28 akt administracyjnych) – przewidziany w art. 423 ust. 2 p.w., 30-dniowy termin do wniesienia sprzeciwu upłynął 19 grudnia 2021 r. Z tego względu, prawidłowo organ II instancji w toku ponownego rozpatrzenia sprawy uznał, że w związku z bezskutecznym upływem terminu do wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia wodnoprawnego, organ ten nie mógł wydać decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ Kierownik Nadzoru Wodnego w Dąbrowie Tarnowskiej (jako organ I instancji) nie miał już kompetencji do wniesienia sprzeciwu. Powyższe ustalenie skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji (sprzeciwu) organu I instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.
Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się jednak do rozstrzygnięcia kwestii, czy organ II instancji wydając rozstrzygnięcie kasacyjne, prawidłowo zastosował art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.
Stosownie do treści art. 138 § 1 k.p.a. określającego rodzaje decyzji organu odwoławczego, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której:
1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo
2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo
3) umarza postępowanie odwoławcze.
W literaturze przedmiotu i orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że art. 138 k.p.a. zawiera zamknięty katalog decyzji organu odwoławczego. Oznacza to, że organ odwoławczy nie jest uprawniony do wydania sentencji innych, niż wymienione w ww. przepisie. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd, zgodnie z którym stosując art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. organ odwoławczy nie może ograniczyć się tylko do uchylenia decyzji, bez umorzenia postępowania I instancji, w sytuacji, gdy postępowanie przed organem I instancji stało się bezprzedmiotowe. W przypadku bowiem, gdy nie wystąpi przesłanka bezprzedmiotowości postępowania przed organem I instancji, organ odwoławczy obowiązany jest sprawę rozstrzygać merytorycznie. Przesłanka bezprzedmiotowości wystąpi, gdy brak było podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania danej sprawy w ogóle, bądź nie było podstaw do rozpoznania jej w drodze postępowania administracyjnego, czy też tylko w drodze postępowania administracyjnego prowadzonego przed organem I instancji. (por. Komentarz do art. 138 w Komentarze kodeksowe Barbara Adamiak/Janusz Borkowski, Kodeks postepowania administracyjnego, Komentarz 15 Wydanie).
W analizowanej sprawie, okoliczność bezskutecznego upływu terminu do wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia wodnoprawnego, jest równoznaczna z sytuacją utraty kompetencji Kierownika Nadzoru Wodnego w Dąbrowie Tarnowskiej (jako organu I instancji) do wniesienia sprzeciwu, co wiąże się z brakiem podstaw do rozpoznania sprzeciwu w drodze postępowania administracyjnego prowadzonego przed tym organem. W konsekwencji jest to przypadek bezprzedmiotowości, którego wystąpienie skutkuje koniecznością nie tylko uchylenia sprzeciwu Kierownika Nadzoru Wodnego w Dąbrowie Tarnowskiej z 16 grudnia 2021 r. (nadanego 20 grudnia 2021 r.), ale również orzeczenia o umorzeniu postępowania organu I instancji w tym zakresie w całości, czego organ II instancji nie objął swym rozstrzygnięciem.
Mając na uwadze to, że zarzuty związane z wadliwym zastosowaniem art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. przez organ II instancji są uzasadnione, zarówno zaskarżona decyzja jak i utrzymany nią w mocy sprzeciw organu I instancji podlegały uchyleniu, a postępowanie administracyjne w sprawie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia wodnoprawnego P. W. i K. A. 19 listopada 2021 r. -umorzeniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł w punkcie I wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 oraz na podstawie art. 145 § 3 w zw. z § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a.
O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego Sąd orzekł w punkcie II wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. Na koszty te składają się: kwota [...]zł tytułem wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika skarżących obliczonego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 265) oraz wpis od skargi w kwocie [...]zł.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło