IV SAB/Wr 93/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kamieniecka Sędziowie Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska (sprawozdawca) Sędzia WSA Marta Pająkiewicz - Kremis po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 4 października 2023 r. sprawy ze skargi D. K. na bezczynność Wójta Gminy Rudna w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 12 grudnia 2022 r. I. stwierdza, że Wójt Gminy Rudna dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu punktu 1, 3 i 4 wniosku skarżącego D. K. z dnia 12 grudnia 2022 r., która to bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. zobowiązuje Wójta Gminy Rudna do rozpoznania punktu 1, 3 i 4 wniosku skarżącego D. K. z dnia 12 grudnia 2022 r. w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; III. zasądza od Wójta Gminy Rudna na rzecz skarżącego D. K. kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 12 grudnia 2022 r. D. K. (dalej: Wnioskodawca, Strona, Skarżący) zwrócił się do Wójta Gminy Rudna (dalej: organ) o udostępnienie informacji publicznej. Wniosek zawierał pytania: 1. W jakiej formie w Urzędzie Gminy Rudna rejestrowane są delegacje służbowe i na podstawie jakiej procedury/zarządzenia/dokumentu obowiązującego w urzędzie? Proszę o wskazanie/przytoczenie konkretnego zapisu oraz udostępnienie kopii procedury/zarządzenia/dokumentu. 2. Jaka komórka organizacyjna/ zgodnie z regulaminem organizacyjnym bezpośrednio odpowiada za rejestrację delegacji służbowych? Z jakich dokumentów to wynika, proszę o wskazanie konkretnego zapisu? 3. W jaki sposób w Urzędzie Gminy Rudna prowadzony jest nadzór nad realizacją umów zawieranych przez Gminę Rudna? W szczególności jak merytorycznie rozlicza się terminowość oraz wartość zobowiązań wynikających z zawartych umów? Jaka procedura/zarządzenie/dokument obowiązujący w urzędzie konkretnie to reguluje? 4. Jaka komórka organizacyjna, zgodnie z regulaminem organizacyjnym bezpośrednio odpowiada za nadzór nad realizacją umów? Z jakich dokumentów to wynika, proszę o wskazanie /przytoczenie konkretnego zapisu? Strona wniosła o bezzwłoczne przesłanie żądanej informacji publicznej w formie elektronicznej na email na poddany email. Organ pismem z dnia 27 grudnia 2022 r. poinformował Wnioskodawcę, że "Ad.1 – 4 Pytania w przedmiotowej sprawie nie stanowią informacji publicznej". Strona pismem z dnia 28 grudnia 2022 r. wezwała organ do udostępnienia informacji publicznej w zakresie jej wniosku lub wydania stosownej decyzji. Organ pismem z dnia 30 stycznia 2023 r. poinformował Wnioskodawcę, że podtrzymuje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 27 grudnia 2022 r. Skarżący w dniu 24 lutego 2023 r. za pośrednictwem organu złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wskazanej w punkcie 1, 3 i 4 wniosku z dnia 12 grudnia 2022 r. zarzucając naruszenie: 1) art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 4 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p. poprzez ich niezastosowanie polegające na niezasadnym przyjęciu przez organ, iż informacja wnioskowana w punktach 1, 3 i 4 wniosku nie podlega udostępnieniu, co w konsekwencji spowodowywało naruszenie konstytucyjnego prawa do informacji; 2) art. 16 ust. 1 w zw. z art. 13 u.d.i.p., poprzez ich niezastosowanie, co skutkowało brakiem wydania decyzji administracyjnej zawierającej odmowę udostępnienia informacji publicznej, w zakreślonym ustawowo terminie. W związku z powyższym wniósł zobowiązanie Wójta Gminy Rudna do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 12 grudnia 2022 r. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku, orzeczenie, że organ dopuścił się bezczynności, w zakresie żądania objętego wnioskiem z dnia 12 grudnia 2022 r. w punkcie 1, 3 i 4, orzeczenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania wedle norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi zarzucił, że do dnia złożenia niniejszej skargi nie została udostępniona informacja publiczna będąca przedmiotem wniosku oraz nie została wydana decyzja odmowna jej udostępnienia. Z racji, że zakres przedmiotowy pytania drugiego regulowany jest przez Regulamin Organizacyjny Urzędu Gminy Rudna dostępny http://bip.rudna.pl/cms/15830/regulamin organizacyjny (§ 22 ust. 1 pkt 4) dostępny na stronie BIP Gminy Rudna, zarzucił organowi pozostanie w stanie bezczynności w zakresie żądania objętego punktem 1, 3 i 4. Wskazał, że w odniesieniu do żądania zawartego w punkcie czwartym, Regulamin nie stanowi jednoznacznie, kto sprawuje nadzór nad realizacją umów. § 9 wskazuje jedynie, że "pracą komórki organizacyjnej może kierować Dyrektor, który jest bezpośrednim przełożonym podległych mu pracowników i sprawuje nad nimi nadzór" Brak jest informacji na temat, kto jest bezpośrednim przełożonym sprawującym nadzór nad realizacją umów zawieranych przez Urząd Gminy Rudna. Wobec powyższego, zdaniem Skarżącego, należy uznać, że i w tym zakresie pozostaje w stanie bezczynności. Następnie wskazał, że organ niewątpliwie jest podmiotem ustawowo zobowiązanym do udostepnienia informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Natomiast żądane informacje stanowią przedmiot konstytucyjnych uprawnień Strony jako dane o działalności organów władzy publicznej. Odpowiedź organu wydana bez trybu przewidzianego przepisami u.i.d.p., uniemożliwia realizację publicznego prawa podmiotowego do informacji, ustanowionego przepisami Konstytucji RP, jak również konwencjami międzynarodowymi ratyfikowanymi przez RP, Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (w ramach uniwersalnego systemu ochrony praw człowieka) oraz Europejska Konwencja Praw Człowieka (w ramach systemu regionalnego Rady Europy). Podkreślił, że informacja o tym, w jaki sposób prowadzone są rejestry, w tym zasady dokonywania rejestracji delegacji służbowych odnoszą się do działalności organu władzy publicznej. Tego rodzaju działalność jest bowiem ściśle związana z realizacją ustawowych zadań Wójta w tym obszarze. Ponadto każde wydane upoważnienie/pełnomocnictwo jest rejestrowane przez Wydział Administracyjny, co wynika z Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Gminy Rudna, a zatem są to dokumenty wytworzone przez Gminę. W związku z tym, ich treść podlega udostępnieniu, gdyż dane zawarte w prowadzonych przez organy rejestrach ze swojej istoty stanowią publiczną informację. Co istotne, informacja o sposobie prowadzenia nadzoru nad realizacją umów zawieranych przez Gminę, w tym jak rozlicza się ich terminowość oraz wartość zobowiązań, a także wedle jakich procedur odbywają się wskazane czynności, stanowi publiczną informację podlegająca udostępnieniu i jako takie również powinno podlegać społecznej kontroli. W dalszej kolejności Skarżący wskazał, że termin do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., po 14 dniach od złożenia wniosku. Pomimo upływu tego terminu podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek, nie przekazał informacji, o której udostępnienie się zwróciłem. W związku z tym organ nie zrealizował w sposób prawidłowy wniosku o udostępnienie informacji publicznej, co sprawia, że pozostaje on w bezczynności w przedmiocie udostępnienia wskazanej we wniosku informacji. Powyższe czyni niniejsza skargę konieczną i zasadną. Ponadto wskazał, że w przedmiotowej sprawie, udzielenie wnioskowanej informacji nie wymagało od organu dokonania skomplikowanej analizy, ani dodatkowego nakładu pracy. Mimo to, organ w sposób lekceważący, wbrew przepisom prawa zignorował jego wniosek udzielając standardowej odpowiedzi. W związku z tym, bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Po przytoczeniu okoliczności faktycznych sprawy organ wskazał, że udzielił Wnioskodawcy odpowiedzi, iż informacje, o których udostępnienie wnosi Wnioskodawca, nie stanowią informacji publicznej. Zatem nie sposób uznać, by organ pozostawał w bezczynności. Podkreślił, że informacje, o które wnioskuje Wnioskodawca dotyczą wewnętrznej procedury obowiązującej w Urzędzie Gminy Rudna. Zapisy regulaminu organizacyjnego obowiązującego w Urzędzie Gminy Rudna są znane Wnioskodawcy, co przyznał w swoje skardze, a z regulaminu tego wynika, które stanowiska mają w swoim zakresie obowiązek nadzoru nad praca innych stanowisk podległych. Natomiast informacją publiczną nie jest treść zakresu obowiązków każdego pracownika urzędu, dotyczy on bowiem indywidualnego stosunku pracy. Ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do wglądu jedynie do dokumentów urzędowych, a nie prywatnych. Stąd organ udzielił odpowiedzi jak w piśmie z dnia 27 grudnia 2022 r. Nadto organ wskazał, że Wnioskodawca nadużywa prawa dostępu do informacji publicznej. W roku 2022 r. skierował bowiem do Urzędu Gminy Rudna 123 pism, w tym kilkadziesiąt stanowiących wnioski o dostęp do informacji publicznej, natomiast w 2023 r. już 25 pism. Żądania skierowane przez Wnioskodawcę miały w przeważającej mierze na celu wyłącznie uzyskanie informacji służącej indywidualnemu jego interesowi. Wnioski te w przeważającej mierze dotyczą bądź informacji, które są bezsporne i powszechnie w gminie znane, bądź których treść można odnaleźć na stronach internetowych Gminy Rudna, w tym w biuletynie informacji publicznej. Bezsprzecznie zatem Wnioskodawca inicjuje szereg postępowań w celu zupełnie innym, aniżeli ochrony swoich praw - jedynie po to, by absorbować zarówno organ, jaki Sąd (siły i środki, w tym środki osobowe), co nie może znajdować ochrony prawnej. Działanie Wnioskodawcy ma na celu zaburzyć sprawność funkcjonowania aparatu Wójta Gminy Rudna, jakim jest Urząd Gminy Rudna i ma na celu bezpodstawnie podważać zaufanie mieszkańców do transparentności organów gminy. Powyższe wskazuje, iż celem wnioskującego o dostęp do informacji publicznej są inne motywy niż troska o dobro publiczne, a udostępnienie informacji nie przysłuży się usprawnieniu realizacji zadania publicznego. Wnioskodawca próbuje korzystać z tego, że wystarczy stwierdzenie (subiektywna ocena), że dana informacja ma charakter informacji publicznej i taka sytuacja sama przez się uzasadnia obowiązek udzielania informacji każdemu podmiotowi, który się o to zwróci. Ten stan rzeczy powoduje, że w przypadku Wnioskodawcy bezsprzecznie dochodzi do nadużywania prawa do informacji do realizacji celów, które nie wynikają ani z Konstytucji Rzeczypospolitej Polski, a nie z ustawy o dostępie do informacji publicznej, oraz celów które są trudne do pogodzenia z założeniami całego systemu prawa składającego się z leżących u jego fundamentów wartości i zasad aksjologicznych. W replice do odpowiedzi na skargę Skarżący podtrzymał swoje stanowisko w sprawie oraz odniósł się do zarzutów wysuniętych przez organ (k: 29-30 akt sprawy sądowej). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów Na wstępie wskazać należy, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym, w składzie trzech sędziów, stosownie do art. 119 pkt 4 oraz art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: p.p.s.a.), jako że jej przedmiotem jest bezczynność organu. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez nie nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w sytuacji, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie i mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył postępowania wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu administracji publicznej sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Skarga ta ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienie sprawy. W analizowanej sprawie Strona domagała się udostępnienia informacji w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 2176, dalej u.d.i.p.). Ustawa ta reguluje zakres podmiotowy, przedmiotowy oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek (art. 10 u.d.i.p.). W przypadku skierowania pisemnego wniosku o udostępnienie informacji publicznej podmiot, do którego wniosek taki został skierowany, może dokonać następujących działań: udostępnić informację publiczną, gdy jest jej dysponentem oraz nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udostępnienia w formie czynności materialno-technicznej; poinformować wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach u.d.i.p., gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej, lub też wskazać, że organ nie jest dysponentem informacji, o których udostępnienie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), bądź też poinformować stronę, że w sprawie obowiązuje inny tryb udostępnienia informacji niż ten, w którym strona się zwróciła (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); odmówić udostępnienia informacji lub umorzyć postępowanie, w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 stosownie do treści art. 16 u.d.i.p., czego dokonuje w formie decyzji administracyjnej; może również odmówić w drodze decyzji udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3. Przy czym działań tych należy dokonać w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkami wynikającymi z omawianej ustawy (art. 13 u.d.i.p.). W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, iż dla prawidłowego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej niezbędne jest uprzednie przesądzenie, czy żądana informacja jest w ogóle informacją publiczną, a adresat wniosku należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udzielenia takiej informacji (por. wyrok NSA z dnia 5 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 2685/17, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazuje się, że to na organie ciąży obowiązek prawidłowego zakwalifikowania wniosku i rozpoznania go we właściwym trybie. Sąd bada jedynie, czy zachowanie adresata wniosku może być uznane za jego załatwienie – poprzez udostępnienie całości wnioskowanej informacji, poprzez powiadomienie pismem, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, względnie poprzez udzielenie odpowiedzi o braku posiadania żądanej informacji z podaniem tego przyczyny. W przypadku, gdy zachowanie adresata wniosku odpowiada któremuś z rodzajów wymienionych zachowań, skarga podlega oddaleniu. W przypadku odpowiedzi negatywnej – sąd zobowiązuje adresata wniosku do jego załatwienia, nie wskazując w jaki sposób ma to zostać dokonane (wyrok NSA z dnia 4 grudnia 2019 r., sygn. akt I OSK 1111/18). W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że Wójt Gminy Rudna – jako podmiot, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. – zobowiązany jest do udostępniania informacji publicznych, będących w jego posiadaniu. Wójt jako organ wykonawczy gminy wykonuje bowiem zadania publiczne oraz dysponuje majątkiem publicznym. Spór między stronami dotyczy oceny tego, czy żądana informacja mieści się w przedmiocie uregulowanym ustawą o dostępie do informacji publicznej, a w konsekwencji oceny prawidłowości zastosowanej przez organ prawnej formy działania. Odpowiadając na wniosek Skarżącego organ arbitralnie stwierdził, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, nie podając jakiejkolwiek argumentacji w tym zakresie. Uniemożliwia to Sądowi ocenę motywów, jakimi kierował się organ, zajmując przytoczone stanowisko. Natomiast w odpowiedzi na skargę organ powoływał się na nadużycie przez Skarżącego prawa do informacji publicznej, jednakże ocenie Sądu nie podlega argumentacja organu zawarta w odpowiedzi na skargę. Norma art. 1 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Wypracowane na gruncie tego zapisu pojęcie "informacji publicznej" jest bardzo szerokie, potwierdza to także otwarty katalog przedmiotowy podany w art. 6 u.d.i.p. Powyższe prowadzi do konkluzji, że w istocie wszystko, co wiąże się bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.i.d.p., stanowi informację publiczną (por. T. Aleksandrowicz, Komentarz do ustawy o dostępie do informacji publicznej, Wyd. LexisNexis, 2002 r., str. 136 i nast., M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznej, Toruń 2002, str. 25 i nast.). Powołane zapisy wykładane w zgodzie z art. 61 Konstytucji RP nakazują przyjęcie, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. W szczególności jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, jak też informacje dotyczące realizacji zadań publicznych i wszelkie dane publiczne, w tym akty administracyjne i inne dokumenty urzędowe. Zatem o zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji. Teza ta wielokrotnie wybrzmiewa w orzeczeniach sądów administracyjnych. Przepis art. 6 u.d.i.p. określa przedmiot informacji publicznej przy czym jak wskazano nie jest to katalog wyczerpujący, o czym przekonuje zapis "w szczególności". Analiza powołanej regulacji prowadzi do wniosku, że w kręgu danych określnych mianem informacji publicznej znajdą się m.in. informacje o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., w tym o zakresie organizacji tych podmiotów (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b u.d.i.p.), prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. f), o organizacji tych podmiotów, majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b i lit. f u.d.i.p.). Rację ma Strona, że pytania nr 1, 3 i 4 odnoszące się do formy i procedury rejestracji delegacji służbowych przez organ oraz nadzoru nad realizacją umów zawieranych przez organ i komórki za nadzór ten odpowiedzialnej dotyczą opisanych ww. przepisami zagadnień. Nie ma zatem racji organ wywodząc, że powyższe dane nie stanowią informacji publicznej przeczy temu brzmienie analizowanych regulacji prawnych. W konsekwencji należało stwierdzić, że organ nie rozpoznał wniosku Skarżącego z dnia 12 grudnia 2022 r. w zakresie pytania nr 1, 3,i 4 błędnie uznając, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej. Powyższe nakazuje stwierdzenie, że organ w chwili wniesienia skargi pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu punktu 1, 3 i 4 złożonego przez Stronę wniosku, o czym, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt I sentencji wyroku. Stąd też należało zobowiązać organ do rozpoznania wniosku Skarżącego w tym zakresie w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami asprawy, o czym na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. orzeczono w pkt III sentencji. Odnotowania jeszcze wymaga, że w wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność sąd nie może określić, w jaki sposób adresat wniosku powinien załatwić sprawę. Przy rozpoznaniu skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej rola sądu sprowadza się jedynie do oceny, czy wniosek o udzielenie informacji podlegał rozpatrzeniu w trybie przepisów u.d.i.p. oraz czy został w tym trybie załatwiony przez jego adresata. Uwzględnienie skargi może zatem polegać jedynie na zobowiązaniu adresata wniosku do jego rozpoznania, a podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej winien się do tego wniosku ustosunkować w sposób zgodny z przepisami u.d.i.p. Dokonując oceny charakteru stwierdzonej bezczynności Sąd uznał, że naruszenie prawa w tym zakresie, nie miało rażącego charakteru, stosownie do treści art. 149 § 1a p.p.s.a. (pkt II sentencji wyroku). Sąd miał bowiem na względzie, że orzeczenie rażącego naruszenia prawa jest zastrzeżone zatem dla najbardziej jaskrawych przypadków długotrwałej bierności organów. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, w tym terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być przy tym oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. wyroki NSA: z dnia 11 maja 2022 r., sygn. akt II OSK 2893/21, z dnia 21 czerwca 2022 r., sygn. akt II OSK 2741/21). Taka sytuacja szczególna w badanej sprawie nie zaistniała. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu lekceważącego traktowania Wnioskodawcy. W ustawowym terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 u.d.i.p., organ jako adresat wniosku zareagował na wniosek i wystosował do Wnioskodawcy pismo z dnia 27 grudnia 2022 r., którego treść jednoznacznie wskazuje na to, że ma ono charakter pisma informacyjnego, będącego reakcją podmiotu zobowiązanego na wniosek Strony złożony w trybie i na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Z treści omawianego pisma wynika wprost, że adresat wniosku dokonał kwalifikacji prawnej żądanych przez Skarżącego informacji wskazując, że zadane pytania nie stanowią informacji publicznej. Powyższe stanowisko organu - z powodów, o których była już mowa wyżej - nie zasługuje na aprobatę Sądu . O kosztach w postaci uiszczonego przez Stronę wpisu w wysokości 100,00 zł orzeczono w pkt IV sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.