IV SAB/Wr 263/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędziowie: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 listopada 2023 r. sprawy ze skargi A. Z. na bezczynność P. sp. z o.o. z siedzibą w Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 28 marca 2023 r. I. stwierdza bezczynność P. sp. z o.o. z siedzibą w Z. w rozpoznaniu wniosku z dnia 28 marca 2023 r.; II. stwierdza, że bezczynność, o której mowa w punkcie I wyroku nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa; III. zobowiązuje P. sp. z o.o. z siedzibą w Z. do rozpoznania wniosku z dnia 28 marca 2023 r. w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; IV. zasądza od P. sp. z o.o. z siedzibą w Z. na rzecz skarżącego A. Z. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 23 maja 2023 r. A. Z. (dalej: wnioskodawca, strona, skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność P. sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej: P. (P.), spółka, podmiot zobowiązany, organ) w udostępnieniu informacji publicznej na wniosek. W treści tej skargi skarżący podał, że wnioskiem z dnia 28 marca 2023 r. zwrócił się do spółki z żądaniem udostępnienia informacji na temat "zrealizowanych przez PWIK do dnia 28 marca 2023 r. inwestycji objętych wieloletnim planem rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych na lata 2017-2024 r. na terenie Miasta Zgorzelec oraz Gminy Zgorzelec". We wniosku zaznaczono, że wnioskowana informacja dotyczy przedstawienia nazw inwestycji oraz czasokresu, w którym zostały one wykonane. Jak argumentował dalej skarżący w skardze, P. jest spółką prawa handlowego, w której jedynymi udziałowcami są Miasto oraz Gmina Zgorzelec. Spółka gospodaruje mieniem publicznym a jej podstawowym celem jest realizowanie zbiorowego zaopatrzenia w wodę oraz zbiorowe odprowadzanie ścieków. Skarżący zaakcentował również, że plan rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych jest opracowywany dla przedsiębiorstwa wodociągowego w trybie art. 21 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Następnie skarżący podniósł, że spółka, pomimo upływu terminu z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902; dalej: u.d.i.p., ustawa dostępowa) nie odpowiedziała na wniosek z dnia 28 marca 2023 r. Z uwagi na powyższe, w skierowanym do spółki ponagleniu z dnia 11 maja 2023 r. skarżący wniósł o niezwłoczne rozpoznanie wniosku. Ponaglenie to nie spotkało się jednak z żadną reakcją ze strony spółki. Formułując zarzut rażącego naruszenia art. 13 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. skarżący wniósł o: - stwierdzenie, że organ dopuścił się w sprawie bezczynności mającej charakter rażącego naruszenia prawa; - zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku w terminie 14 dni; - zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę P. wniosło o oddalenie tej skargi w całości. Wskazało, że dopiero w ponagleniu z dnia 11 maja 2023 r. skarżący wskazał, że wcześniejsze jego pismo, tj. pismo z dnia 28 marca 2023 r., stanowiło wniosek o udostępnienie informacji publicznej. P. zwróciło uwagę, że strona wcześniej występowała do spółki z wnioskami o udostępnienie informacji publicznej, w których wyraźnie wskazywała na tryb ustawy o dostępie do informacji publicznej. Na tej podstawie P. skonstatował, że skarżący zna przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej i kiedy żąda udostępnienia mu informacji publicznej w trybie tej ustawy to wyraźnie wskazuje to w składanych wnioskach. Wychodząc z założenia, że skarżący wystąpił z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w zakresie "zrealizowanych przez P. do dnia 28 marca 2023 r. inwestycji objętych wieloletnim planem rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych na lata 2017-2024 na terenie Miasta Zgorzelec i Gminy Zgorzelec" dopiero w dniu 11 maja 2023 r., spółka stwierdziła, że udzielając odpowiedzi na ten wniosek w dniu 25 maja 2023 r. uczyniła to w terminie, co czyni zarzuty skargi pozbawionymi podstaw prawnych. Z urzędu należy wskazać, że w piśmie z dnia 25 maja 2023 r. spółka udzieliła wnioskodawcy odpowiedzi na jego wniosek w ten sposób, że wskazała (powołując się na art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), że żądane przez niego informacje są udostępnione w portalu danych na stronie https://ekrs.ms.gov.pl/ przeglądarka dokumentów finansowych, nr [...], rodzaj dokumentu – sprawozdanie finansowe. Wyjaśniła, że w powyższym dokumencie spółka zawiera informacje dotyczące inwestycji wykonanych w danym roku kalendarzowym. Wskazała również, że wieloletnie plany modernizacji i rozwoju urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych, uchwalone przez Radę Miasta Zgorzelec i Radę Gminy Zgorzelec publikowane są natomiast na stronach BIP tych podmiotów. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie, Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola sądu administracyjnego obejmuje m.in. orzekanie w sprawie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Jak wynika zaś z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich zaś spraw należy postępowanie prowadzone w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W wywiedzionej skardze skarżący zarzucił P. bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej, o której udostępnienie strona wnioskowała w piśmie z dnia 28 marca 2023 r. W sprawie za okoliczność niesporną uznać należy to, że spółka prawa handlowego będąca adresatem wniosku należy do podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, albowiem mieści się w katalogu podmiotowym z art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Jak wynika z informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z KRS, jedynymi wspólnikami P. są Miasto Zgorzelec oraz Gmina Zgorzelec. Nie jest również w żaden sposób kwestionowane przez adresata wniosku, że informacje których udostępnienia domagał się skarżący spełniają kryteria informacji publicznej. Porządkująco należy wskazać, że wnioskiem z dnia 28 marca 2023 r. skarżący wystąpił o udostępnienie mu zrealizowanych przez P. do dnia 28 marca 2023 r. inwestycji objętych wieloletnim planem rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych na lata 2017-2024 r. na terenie Miasta Zgorzelec oraz Gminy Zgorzelec. Przypomnieć w tym miejscu trzeba, że zgodnie z art. 21 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne opracowuje wieloletni plan rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych będących w jego posiadaniu. Plan ten określa w szczególności: 1) planowany zakres usług wodociągowo-kanalizacyjnych; 2) przedsięwzięcia rozwojowo-modernizacyjne w poszczególnych latach; 3) przedsięwzięcia racjonalizujące zużycie wody oraz wprowadzanie ścieków; 4) nakłady inwestycyjne w poszczególnych latach; 5) sposoby finansowania planowanych inwestycji; 6) planowany sposób realizacji krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych, jeżeli przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne świadczy usługi na obszarze aglomeracji wyznaczonej na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, ujętej w krajowym programie oczyszczania ścieków komunalnych. Z ustępu 3 art. 21 wspomnianej ustawy wynika, że rzeczony plan powinien być zgodny z kierunkami rozwoju gminy określonymi w strategii rozwoju gminy lub strategii rozwoju ponadlokalnego, ustaleniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz ustaleniami zezwolenia wydanego przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu na prowadzenie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków. Jak wynika z treści odpowiedzi na skargę, spółka stoi na stanowisku, że stawiany jej zarzut bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej jest pozbawiony podstaw prawnych, jako że udzieliła ona skarżącemu odpowiedzi na wniosek złożony w trybie ustawy dostępowej w terminie. Dodać w tym miejscu należy, że zdaniem spółki, termin na udostępnienie informacji publicznej należało liczyć dopiero od drugiego pisma strony, tj. z dnia 11 maja 2023 r., albowiem we wcześniejszym piśmie, tj. z dnia 28 marca 2023 r. skarżący nie powołał się na to, że wyartykułowane tam żądanie składa w trybie ustawy dostępowej. Sąd nie podziela stanowiska spółki przedstawionego w odpowiedzi na skargę. Nadto, stoi na stanowisku, że skierowane do strony (już po upływie terminu z art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) pismo spółki z dnia 25 maja 2023 r. nie stanowi właściwej realizacji obowiązku ustawowego z ustawy dostępowej, a zatem spółka na dzień wyrokowania nadal pozostawała w bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej na wniosek. Odnosząc się w pierwszej kolejności do spornej kwestii jaką jest to, które z pism strony (z dnia 28 marca 2023 r. czy 11 maja 2023 r.) należało ocenić jako wniosek złożony w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej stwierdzić trzeba, że jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej należy traktować już pismo z dnia 28 marca 2023 r. Z treści tego pisma wynika ponad wszelką wątpliwość to, czego żąda od spółki wnioskodawca. To rzeczą adresata tego pisma była ocena, czy informacje, których udostępnienia zażądano w tym piśmie stanowią informację publiczną, czy też nie. Skarżący nie miał obowiązku powoływania się w treści tego pisma wprost na przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Okoliczność, że na tę ustawę powołał się on w piśmie z dnia 11 maja 2023 r. nie może być wykorzystywana przez spółkę dla budowania argumentacji, że dopiero to ostatnie pismo strony należy traktować jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej, z czym – rzecz jasna - związane są określone obowiązki po stronie jego adresata na gruncie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Uzupełniająco należy dodać, że zasadności zaprezentowanego stanowiska nie podważa przedstawiona w odpowiedzi na skargę argumentacja spółki, ukierunkowana na wykazanie, że w przypadku wcześniejszych wniosków tej samej strony, wyraźnie wskazywała ona na to, że jej żądania składanie są w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. O czym była już mowa, kwalifikacja żądania wniosku pod kątem wyartykułowanego tam żądania udostępnienia informacji publicznej należy do obowiązków adresata takiego wniosku. Ubocznie należy przy tej okazji również dodać, że na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, wniesienie skargi na bezczynność nie jest obwarowane koniecznością uprzedniego wniesienia ponaglenia. Pismo strony z dnia 11 maja 2023 r. skierowane do spółki należy zatem oceniać jedynie w kategorii zdopingowania spółki do udzielenia odpowiedzi na wniosek z dnia 28 marca 2023 r. z jednoczesnym wskazaniem, że doszło już do przekroczenia terminu ustawowego na tę odpowiedź, a wynikającego z treści art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Na marginesie też zwrócić trzeba uwagę na pewną niespójność w argumentacji spółki, która w odpowiedzi na skargę jednocześnie brak zareagowania na pismo strony z dnia 28 marca 2023 r. tłumaczy zaangażowaniem pracowników w przygotowanie informacji na wcześniejsze wnioski strony (por. strona 3 odpowiedzi na skargę). Drugim bardzo istotnym zagadnieniem w sprawie jest kwestia oceny pisma spółki z dnia 25 maja 2023 r. z punktu widzenia tego, czy sposób udzielonej stronie w tym piśmie odpowiedzi na wniosek można uznać za prawidłową realizację obowiązku udostępnienia informacji publicznej na wniosek. W ocenie Sądu, pismo organu z dnia 25 maja 2023 r. nie stanowi prawidłowej realizacji obowiązku ustawowego związanego z udostępnieniem informacji publicznej na wniosek. Dla przejrzystości argumentacji Sądu konieczne jest przedstawienie wybranych (na potrzeby sporu) zasad związanych z udostępnieniem informacji publicznej na wniosek. Zasady te wynikają z treści ustawy o dostępie do informacji publicznej i zostały szeroko już omówione w orzecznictwie sądowym z zakresu sporów o dostęp do informacji publicznej. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.di.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku zastosowanie znajduje art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Co w sprawie wymaga szczególnego zaakcentowania, stosownie do art. 10 ust. 1 u.d.i.p., udostępnieniu na wniosek podlega informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowym, przepis ten wprowadza tzw. negatywną klauzulę wnioskowego trybu udzielenia informacji i oznacza, że adresat wniosku (podmiot zobowiązany) nie ma obowiązku udostępnienia informacji publicznej w formie i w sposób wskazany we wniosku, jeżeli taka informacja znajduje się w BIP, zaś zakres żądania sformułowany we wniosku o jej udostępnienie i zakres informacji znajdujący się w BIP pozwala na stwierdzenie że są one identyczne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2022 r., sygn. akt III OSK 5155/21). W takim przypadku obowiązkiem podmiotu zobowiązanego jest powiadomienie wnioskodawcy o braku stosowania trybu wnioskowego w związku z ujawnieniem żądanej informacji w BIP. Warto też dodać, że w myśl art. 1 ust. 2 u.d.i.p. przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. W nawiązaniu do treści pisma spółki z dnia 25 maja 2023 r. należy przypomnieć, że w piśmie tym PWIK powołując się na art. 10 ust. 1 u.d.i.p. poinformowała wnioskodawcę, że żądane informacje znajdują się w sprawozdaniach z działalności spółki opublikowanych na stronie – https://ekrs.ms.gov.pl/, zaś wieloletnie plany modernizacji i rozwoju urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych uchwalone przez Radę Miasta Zgorzelec i Radę Gminy Zgorzelec publikowane są na stronach tych podmiotów. Zredagowana w ten sposób odpowiedź adresata wniosku budzi pewne zastrzeżenia, które dyskwalifikują udzieloną przez spółkę odpowiedź jako czyniącą zadość obowiązkom informacyjnym podmiotu zobowiązanego na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Po pierwsze należy zwrócić uwagę, że informacje pomieszczone w piśmie z dnia 25 maja 2023 r. w zakresie w których odsyłają do strony BIP Rady Miasta Zgorzelec i Rady Gminy Zgorzelec, na których - wedle oświadczenia spółki - publikowane są uchwalone wieloletnie plany modernizacji i rozwoju urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych są nieprecyzyjne. Nie podano bowiem nie tylko adresu internetowego strony (stron) BIP, ale i ścieżki dostępu na stronie BIP, gdzie wnioskodawca miałby możliwość zapoznania się z uchwalonymi wieloletnimi planami modernizacji i rozwoju urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych, zaś w szczególności z tym planem, do którego nawiązuje treść żądania wniosku. Wprawdzie jak wynika z treści wniosku, przedmiotem zainteresowania wnioskodawcy nie były wieloletnie plany modernizacji i rozwoju urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych na terenie Miasta Zgorzelec oraz Gminy Zgorzelec jako takie, lecz to które z inwestycji objętych wieloletnim planem rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych na lata 2017-2024 r. na terenie Miasta Zgorzelec oraz Gminy Zgorzelec zostały zrealizowane i w jakim czasookresie, niemniej jednak mając na uwadze opublikowaną na stronach KRS treść sprawozdań z działalności spółki za poszczególne lata, znajomość wspomnianego planu wieloletniego na lata 2017-2024 była nieodzowna do tego by stwierdzić, które z inwestycji ujętych w opublikowanych sprawozdaniach z działalności spółki dotyczą inwestycji objętych wieloletnim planem rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych na lata 2017-2024, do czego nawiązywała treść wniosku z dnia 28 marca 2023 r. Z tej perspektywy, w sprawie zachowuje aktualność pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu z dnia 12 września 2018 r., sygn. akt II SAB/Op 65/18, zgodnie z którym: "nie jest wystarczające samo powiadomienie, że żądane informacje zostały udostępnione w BIP lub centralnym repozytorium. Organ zobowiązany jest wskazać, gdzie dokładnie zamieszczono określone dane tak, aby strona mogła bez problemu je odnaleźć. W tym celu powinien ujawnić nie tylko adres strony BIP, ale także oznaczyć dokładnie zakładki, czy też podać dokładny adres internetowy podstron, na których umieszczono poszczególne informacje, a także ścieżkę dostępu do informacji. Po drugie, zastrzeżenia Sądu budzi także wskazany przez spółkę sposób dotarcia do żądanych przez wnioskodawcę informacji, który w punkcie wyjścia wymagał pozyskania ze strony BIP wiedzy o treści w/w wieloletniego planu rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych na lata 2017-2024, a następnie, zestawienia tej informacji z informacjami zamieszczonymi (na stronie KRS) w sprawozdaniach z działalności spółki (w tym ostatnim przypadku strona podała dokładną ścieżkę dostępu) i dokonanie odpowiedniej selekcji informacji pod kryteria interesujące wnioskodawcę. Godzi się w tym miejscu wskazać, że wskazanie podmiotowi żądającemu udzielenia informacji BIP nie zawsze wyłącza obowiązek udzielenia informacji na wniosek. Odesłanie do BIP zwalnia podmiot zobowiązany z udostępnienia informacji na wniosek tylko wówczas, gdy informacje tam zawarte odnoszą się bezpośrednio i konkretnie do meritum żądania, a zatem zawierają dane istotne z punktu widzenia pytającego, a ich uzyskanie nie wymaga przedsięwzięcia dodatkowych czynności (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia - 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 770/12 i 3 stycznia 2013 r., sygn. akt I OSK 2244/12) Przytoczony pogląd zachowuje w ocenie Sądu aktualność na tle stanu faktycznego sprawy, gdzie uzyskanie przez wnioskodawcę informacji stanowiących odpowiedź na zadane przez niego we wniosku pytanie wiązałoby się z czasochłonną i skomplikowaną, samodzielną analizą przez wnioskodawcę wszystkich pozycji sprawozdania z działalności spółki za lata 2017-2024 (w sprawozdaniu tym ujęto nie tylko inwestycje objęte wspomnianym wieloletnim planem rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych), tak by wydobyć z informacji cząstkowych ujętych w sprawozdaniach z działalności spółki za wymienione lata dane objęte przedmiotem żądania wniosku. W tym miejscu wypada przypomnieć, że występując z wnioskiem skarżący był zainteresowany uzyskaniem informacji na temat inwestycji objętych wieloletnim planem rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych na lata 2017-2024 r. na terenie Miasta Zgorzelec oraz Gminy Zgorzelec, przy czym we wniosku wyraźnie zaznaczono, że żądanie wniosku dotyczy przedstawienia nazw inwestycji oraz czasokresu, w którym zostały one wykonane. W sprawie oczekiwane było zatem, by organ w ramach udzielonej stronie odpowiedzi wyraźnie wskazał, które z inwestycji objętych wieloletnim planem rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych na lata 2017-2024 zostały wykonane i w jakim okresie. Podmiot zobowiązany byłby zwolniony z udzielenia odpowiedzi w formie i w sposób wskazany we wniosku tylko wówczas, gdyby zakres żądania sformułowany we wniosku o jej udostępnienie oraz zakres informacji znajdującej się w BIP i na stronie https://ekrs.ms.gov.pl pozwolił stwierdzić, że są one identyczne, co nie ma jednak miejsca w rozstrzyganej sprawie. Uzupełniająco trzeba dodać, iż umknęło podmiotowi zobowiązanemu w sprawie, że wnioskodawca w treści wniosku domagał się udostępnienia informacji na temat inwestycji zrealizowanych do dnia 28 marca 2023 r., gdy tymczasem opublikowane na stronie internetowej podanej w treści pisma z dnia 25 maja 2023 r. sprawozdania z działalności spółki kończą się na roku 2022 r. Z treści pisma spółki nie wynika jednocześnie, by pomiędzy styczniem a 28 marcem 2023 r. nie były realizowane żadne z inwestycji objętych rzeczonym wieloletnim planem. Na marginesie należy wskazać, że w sprawie nie miał zastosowania art. 1 ust. 2 u.d.i.p. albowiem żądanie wniosku nie dotyczyło informacji dostępnych na zasadach i w trybie regulowanymi odrębnymi ustawami. Zasadności tego twierdzenia nie podważa okoliczność, że część z informacji potrzebnych do udzielenia odpowiedzi na wniosek znajdowało się w sprawozdaniach z działalności spółki, które zostały opublikowane na stronie – https://ekrs.ms.gov.pl. Kierując się przedstawioną argumentacją Sąd działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stwierdził bezczynność P. w rozpoznaniu wniosku strony z dnia 28 marca 2023 r., o czym orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. Z uwagi na brzmienie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd obowiązany był jednocześnie orzec o charakterze stwierdzonej bezczynności, która – w ocenie Sądu – nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa. Przyjmując taką kwalifikację stwierdzonej bezczynności Sąd miał na uwadze to, że akta sprawy nie wskazują na to by spółka umyślnie unikała udzielenia odpowiedzi na wniosek. Spóźniona reakcja spółki na wniosek strony wynikała z mylnego założenia, że z wnioskiem złożonym w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej mamy do tylko czynienia wówczas, gdy wnioskodawca zastrzeże taki tryb w treści wniosku. Z kolei uznanie, że odpowiedź jakiej spółka udzieliła stronie w piśmie z dnia 25 maja 2023 r. nie stanowi prawidłowego rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej stanowi konsekwencję błędnej wykładni przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej przez spółkę i nie nosi cech unikania przez nią udostępnienia informacji publicznej. Z tych względów Sąd orzekł jak w punkcie II sentencji wyroku. Działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał P. do rozpoznania wniosku strony skarżącej z dnia 28 marca 2023 r. w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. O kosztach postępowania (punkt IV sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 1 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę kosztów składa się wpis od skargi w wysokości 100 zł.