VII SA/Wa 276/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędziowie: sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, asesor WSA Aneta Żak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 listopada 2022 r. Nr 1243/2022 w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego balkonu oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z 28 listopada 2022 r. nr 1243/2022 Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000), dalej: k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.), dalej: p.b., po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej "[...] od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z 27 września 2022 r. nr IIOT/325/2022, uchylił ww. decyzję organu I instancji i na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 p.b. nakazał Spółdzielni Mieszkaniowej ""[...]" usunięcie, w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania decyzji, stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego balkonu przynależnego do lokalu nr "[...]w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. "[...] w "[...]poprzez wykonanie robót budowlanych obejmujących: 1. skucie wszystkich płytek balkonowych, łącznie z płytkami na czele balkonu, 2. ułożenie nowej posadzki, z wcześniejszą naprawą uszkodzonej wylewki betonowej i jej zaizolowaniem, 3. wzmocnienie mocowania balustrady do płyty balkonowej, wraz z oczyszczeniem jej z korozji i zabezpieczeniem antykorozyjnym, 4. wymianę obróbek blacharskich, 5. wymianę pękniętej szyby. Organ zakazał użytkowania przedmiotowego balkonu do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Zaskarżona decyzja zostało wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym tej sprawy. Pismem z 22 kwietnia 2022 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy (dalej: PINB lub organ I instancji) zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stanu technicznego balkonu przynależnego do lokalu nr "[...]w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. "[...] w "[...]. Wszczęcie postępowania poprzedzone było przeprowadzeniem w dniu 5 kwietnia 2022 r. oględzin, w wyniku których ustalono, iż przedmiotowy balkon, zlokalizowany nad wejściem do szkoły językowej, jest w złym stanie technicznym. Balustrada balkonu oraz połączenia konstrukcyjne są skorodowane, balustrada zamontowana za pomocą łączników stalowych w wylewce. Mocowanie do płytek jest niestabilne, oszklenie balustrady pęknięte. Czoło balkonu częściowo bez płytek. Płytki samoczynnie odspajają się od płyty balkonowej. Wylewka pod płytkami straciła swoje właściwości, jest krucha i odspojona od płyty. Okap obróbki blacharskiej skorodowany. Występują ubytki betonu po obwodzie płyty balkonowej. Odspojone oraz odchodzące płytki klinkierowe (gresowe) stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi i mienia. Na bazie tych ustaleń, ww. decyzją z 27 września 2022 r. PINB, na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 oraz art. 83 ust. 1 p.b., nałożył na Spółdzielnię Mieszkaniową ""[...]" obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego balkonu przynależnego do lokalu nr "[...]w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. "[...] w "[...]poprzez wykonanie robót budowlanych obejmujących: 1) skucie wszystkich płytek balkonowych, łącznie z płytkami na czele balkonu. 2) ułożenie nowej posadzki, z wcześniejszą naprawą uszkodzonej wylewki betonowej i jej zaizolowaniem, 3) wzmocnienie mocowania balustrady do płyty balkonowej, wraz z oczyszczeniem jej z korozji i zabezpieczeniem antykorozyjnym, 4) wymianę obróbek blacharskich oraz 5) wymianę pękniętej szyby - w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia decyzji. Ze względu na występujące zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia, na podstawie art. 108 k.p.a. organ I instancji nadał swojej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Odwołanie od tej decyzji do Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, dalej: MWINB, wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa ""[...]" podnosząc w niej, że zostały wykonane prace zabezpieczające polegające na usunięciu odspojonych płytek ceramicznych i usunięciu skruszonej wylewki. Uszkodzona szyba jest szybą zbrojoną i nie została wymieniona. Odwołująca się wskazała, że zastosowany tryb natychmiastowej wykonalności decyzji nie znajduje oparcia w jej treści. Spółdzielnia podniosła, że określając termin organ powinien mieć na uwadze, by był on realny dla strony. Należało uwzględnić nadchodzący okres jesienno- zimowy, podczas którego prowadzenie takich prac jest ograniczone, a nawet niemożliwe. W wyniku rozpoznania tego odwołania MWINB wydał opisaną na wstępie decyzję z 28 listopada 2022 r. Organ stwierdził, że materiał dowodowy zebrany w sprawie potwierdza nieodpowiedni stan techniczny balkonu będącego przedmiotem postępowania wobec czego obowiązki nałożone na Spółdzielnię są zasadne. MWINB zaznaczył, że jakkolwiek z treści odwołania wynika, że skarżąca wykonała prace zabezpieczające polegające na usunięciu odspojonych płytek ceramicznych i usunięciu skruszonej wylewki z czoła balkonu, to jest to niewielka część robót nałożonych zaskarżoną decyzją i stanowią one wstęp do dalszych robót koniecznych do wykonania celem usunięcia złego stanu technicznego balkonu, zatem nie mogą stanowić podstawy do zmiany zakresu obowiązku, dlatego nieuwzględnienie przez organ powiatowy pisma skarżącej z dnia 21 września 2022 r., w którym Spółdzielnia zakomunikowała, że wykonała prace zabezpieczające, pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie. Zdaniem organu, termin określony w decyzji jest zasadny z uwagi na stwierdzone zagrożenie życia i zdrowia ludzi. MWINB stwierdził również, że obowiązek wykonania prac został prawidłowo nałożony na Spółdzielnię Mieszkaniową, albowiem to ona jest odpowiedzialna za stan techniczny elementów należących do części wspólnych budynku, zaś balkon wraz z zabezpieczającymi warstwami izolacyjnymi niewątpliwie należy do elementów konstrukcyjnych budynku. Z tego względu wszelkie wydatki na remonty i bieżącą konserwację części budynku, które są elementem konstrukcji tarasu bądź balkonu trwale połączonym z budynkiem oraz innych elementów zaliczanych do części wspólnych budynku obciążają spółdzielnię. MWINB wskazał ponadto, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka o której mowa w art. 66 ust. 2 p.b. W omawianej sprawie z uwagi na to, iż organ I instancji jako podstawę prawną wskazał również ww. przepis, ale nie sprecyzował obowiązku w tym zakresie w sentencji decyzji, organ odwoławczy usunął powyższe uchybienie orzekając merytorycznie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną powyżej decyzję MWINB z 28 listopada 2022 r. wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa ""[...]", dalej jako: skarżący, zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez niezebranie i nierozważenie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, tj. 1) nieuwzględnienie stanowiska skarżącej z 21 września 2022 r. o aktualnym stanie balkonu oraz niedokonanie oględzin po wykonaniu prac zabezpieczających, które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż skutkowały błędnym uznaniem przez organ, że stan techniczny balkonu stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi; 2) nieuwzględnienie wymagań producenta materiałów - technologii SIKA BALKON - stosowanej w balkonach w budynkach znajdujących się w zasobach Spółdzielni ""[...], zgodnie z którymi produkty te mogą być stosowane w pracach remontowych w temperaturze otoczenia wynoszącej co najmniej 5°C i określonych wilgotnościach podanych w kartach technicznych produktów, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż doprowadziło do zakreślenia terminu wykonania robót budowlanych w okresie zimowym, kiedy ich wykonanie jest niemożliwe. Mając na uwadze powyższe zarzuty, skarżąca Spółdzielnia wniosła o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania w całości, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji; 2) przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów: - wyjaśnienia warunków technicznych koniecznych w remontach balkonów z dnia 27.12.2022 r. - dokumentacji powykonawczej - kart technicznych produktów; na okoliczność braku możliwości stosowania produktów używanych do remontu balkonów w temperaturach panujących w warunkach zimowych (poniżej 5° C), a tym samym w terminie określonym w decyzji organu II instancji (2 miesięcy, tj. do 14 lutego 2023 r.); 3) wstrzymanie wykonania – przez MWINB lub przez Sąd – zaskarżonej decyzji; 4) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zarówno w odwołaniu, jak i w piśmie z dnia 21 września 2022 r. skarżąca informowała o aktualnym stanie technicznym balkonu po wykonaniu prac zabezpieczających. Twierdzenie, że po wykonaniu tych zabezpieczeń balkon stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa mieszkańców i przechodniów nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia. Organ, pomimo że powziął wiedzę o wykonaniu zabezpieczeń przez skarżącą, nie dokonał - a powinien - ponownych oględzin, które potwierdziłyby stanowisko skarżącej odnośnie do stanu balkonu, co w oczywisty sposób miałoby wpływ na treść decyzji, np. co do zakresu robót, czy terminu ich wykonania. W związku ze złożonym w skardze wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wniosek ten w trybie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. MWINB uwzględnił wstrzymując jej wykonanie postanowieniem z 31 stycznia 2023 r. nr 169/2023. MWINB wyjaśnił, że argumentacja wspierająca ten wniosek dowodzi, iż wykonanie nakazanych prac w okresie zimowym byłoby nieefektywne i mogłoby spowodować wymierną stratę finansową skarżącej. W odpowiedzi na skargę Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Dokonując kontroli sądowej zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się przy jej wydaniu takich naruszeń prawa, które w świetle art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej: p.p.s.a. skutkowałyby koniecznością jej uchylenia albo stwierdzenia nieważności, względnie stwierdzenia wydania jej z naruszeniem prawa. Przedmiotem sądowej kontroli w tej sprawie jest wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 66 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 p.b., decyzja MWINB z 28 listopada 2022 r., którą organ ten uchylił decyzję organu I instancji i nakazał Spółdzielni Mieszkaniowej ""[...]" usunięcie, w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania decyzji, stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego balkonu przynależnego do lokalu nr "[...]w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. "[...] w "[...]poprzez wykonanie robót budowlanych obejmujących: 1. skucie wszystkich płytek balkonowych, łącznie z płytkami na czele balkonu, 2. ułożenie nowej posadzki, z wcześniejszą naprawą uszkodzonej wylewki betonowej i jej zaizolowaniem, 3. wzmocnienie mocowania balustrady do płyty balkonowej, wraz z oczyszczeniem jej z korozji i zabezpieczeniem antykorozyjnym, 4. wymianę obróbek blacharskich, 5. wymianę pękniętej szyby. Organ zakazał użytkowania przedmiotowego balkonu do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b., w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym, organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. W decyzji tej organ może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości (art. 66 ust. 2 zdanie pierwsze p.b.). Stwierdzenie wystąpienie stanu faktycznego opisanego dyspozycją art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b., tj. nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu, jak prawidłowo wskazał organ w zaskarżonej decyzji, nie tyle uprawnia, co wręcz zobowiązuje właściwy organ nadzoru budowlanego organ do nakazania, w drodze decyzji, usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie. Norma ta jest konsekwencją przepisów nakładających na właściciela obiektu budowlanego obowiązek użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem oraz utrzymywania go w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. Przesłanka określona w art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. określona została w sposób pozwalający na ich zdefiniowanie. Nieodpowiedni stan techniczny, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, może być wynikiem zużycia technicznego obiektu budowlanego, do którego dochodzi w miarę upływu czasu, może być także wynikiem naruszenia przepisów techniczno-budowlanych (A. Despot – Mładanowicz [w:] Gliniecki Andrzej (red.), Prawo budowlane. Komentarz, wyd. III, WK 2016, komentarz do art. 66, uwaga nr 4). Zdaniem Sądu, zastosowanie w tej sprawie przepisu art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. jest działaniem zgodnym z prawem. Ingerencja organów nadzoru budowlanego w trybie powołanego przepisu była w tej sprawie uzasadniona, gdyż akta sprawy potwierdzają, że będący przedmiotem postępowania balkon przynależny do lokalu nr "[...]w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. "[...] w "[...]jest w nienależytym stanie technicznym, co znajduje potwierdzenie w treści protokołu nr "[...] z "[...] kwietnia 2022 r. Wynika z niego, że balustrada balkonu jest zamocowana za pomocą łączników stalowych w wylewce, a połączenia konstrukcyjne są skorodowane. Mocowanie balustrady do płytek jest niestabilne, a szkło balustrady pęknięte, płytki samoczynnie odpadają od płyty balkonu, a wylewka straciła swoje właściwości, jest krucha i odspojona od płyty. W protokole zapisano ponadto, że okap obróbki blacharskiej jest skorodowany, skorodowana jest też balustrada oraz że występują ubytki betonu po obwodzie płyty balkonowej. Odpadające płytki klinikierowe (gresowe) stanowią zagrożenie. Akta sprawy obejmują materiał zdjęciowy dotyczący przedmiotowego balkonu, jak również opracowanie z marca 2019 r. "Wskazanie balkonów w najgorszym stanie technicznym, które należy wyremontować w pierwszej kolejności w budynkach przy ul. "[...], "[...]i ul. "[...]w "[...], będących w zasobach Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]", w świetle którego balkony od strony południowej przy ul. "[...] są najbardziej zdegradowane, barierki są mocno skorodowane w miejscach łączenia z płytą, na części czołowej płyty uszkodzenia występują na całej długości, zaś odspojenia i ubytki oraz korozja fizyczna i chemiczna są znaczne. Dodatkowo, w świetle oceny stanu technicznego balkonu (k. 58 akt organu I instancji) stwierdzono: "osłabienie mocowań balustrady do płyty", "czoło balkonu wykazuje głęboką erozję", "występują ubytki betonu na obwodzie płyty" a "czoło podłoża [jest] zdegradowane". W tych okolicznościach, zdaniem Sądu, nałożony na stronę skarżącą mocą zaskarżonej decyzji obowiązek o treści w tej decyzji wskazanej jest adekwatny do realizacji celu wynikającego z art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. W odniesieniu zaś do adresowanych do organu pism skarżącej z 24 kwietnia 2022 r. oraz z 21 września 2022 r. wskazujących na wykonanie przez Spółdzielnię prac zabezpieczających polegających na usunięciu odspojonych płytek ceramicznych oraz elementów czołowych balkonu, a także odnośnych zarzutów odwołania oraz skargi, kwestionujących poprawność wyznaczenia zakresu obowiązków nałożonych decyzjami objętymi skargą, Sąd wskazuje, że podziela stanowisko organu odwoławczego, iż wykonane prace zabezpieczające stanowią niewielką część niezbędnych robót koniecznych do wykonania celem usunięcia złego stanu technicznego balkonu. Zważywszy, że materiał zdjęciowy załączony do pisma Spółdzielni z 24 kwietnia 2022 r. (załącznik nr 2 opisany jako "Foto po zabezpieczeniu") dowodzi usunięcia tylko jednego rzędu płytek, to, zdaniem Sądu, brak jest podstaw do uznania, że nałożony zaskarżoną decyzją obowiązek "skucia wszystkich płytek balkonowych" może być uznany w tej sytuacji za określony wadliwie i bezprzedmiotowy. Rodzaj oraz zakres nakazanych Spółdzielni działań odpowiadał ustaleniom dokonanym w tej sprawie, w związku z czym nie można uznać, że miało miejsce zarzucane naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Odnosząc się zaś do tych zarzutów skargi, poprzez które strona skarżąca kwestionuje wyznaczony jej termin na wykonanie nałożonych obowiązków, uzasadniając to nieuwzględnieniem wymagań technicznych producenta materiałów stosowanych przy remoncie balkonów pozostających w zasobach Spółdzielni, Sąd przypomina, że dokonywana przezeń ocena zgodności z prawem zaskarżonej decyzji następuje w odniesieniu do ustaleń faktycznych i prawnych z daty wydania zaskarżonej decyzji. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" (art. 133 § 1 p.p.s.a.) oznacza rozpoznawanie i rozstrzygnie sprawy przez Sąd na podstawie akt sprawy przedstawionych przez organ administracji publicznej, obejmujących materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu administracyjnym. Zauważyć zatem trzeba, że materiał dowodowy dotyczący materiałów wykorzystywanych na potrzeby robót budowlanych wykonywanych przy balkonach pozostających w zasobach spółdzielni strona skarżąca załączyła dopiero do rozpoznawanej skargi, a jego analiza dokonana przez MWINB na potrzeby rozpoznania adresowanego do tego organu wniosku, złożonego na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. doprowadziła do uwzględnienia tegoż wniosku i wydania opisanego na wstępie postanowienia wstrzymującego wykonanie zaskarżonej decyzji. Podkreślić jednakże należy, że na etapie jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego strona podnosiła jedynie ogólnikowo, że wykonanie przedmiotowych robót w okresie jesienno – zimowym będzie ograniczone, a nawet niemożliwe (tak: argumentacja odwołania), nie dostarczając organowi ani wspierającej to stanowisko merytorycznej argumentacji, ani stosownych dowodów, które jak należy wnosić, były w tym okresie w posiadaniu skarżącej. Zdaniem Sądu, owo zdawkowe sygnalizowanie organowi problemów związanych z terminem wykonania robót, niewątpliwie zaważyło na treści podjętego przez MWINB rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu, nie może jednak budzić wątpliwości, że charakter postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowanego w trybie art. 66 p.b., a zwłaszcza w odniesieniu do treści przepisów art. 66 ust. 1 pkt 1-3 p.b., co do zasady, wymaga niezwłocznego podjęcia środków zaradczych i niewątpliwie determinuje sposób określenia terminu ich wykonania. Z oczywistych względów stanowisko to jest uprawnione w szczególności na gruncie przesłanek art. 66 ust. 1 pkt 1-2 p.b., także w związku z art. 66 ust. 2 tej ustawy, ale nie mniejsze znaczenie ma również w przypadkach zastosowania art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. Przepis ten, odwołujący się do nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu, pozostaje w funkcjonalnej łączności z art. 5 ust. 2 p.b. w którym ustanowiono nakaz utrzymywania obiektu w należytym stanie technicznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7, a więc także art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c i d (zdrowia i bezpieczeństwo użytkowania). W załączniku nr 1 do rozporządzenia PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. 89/106/EWG, do którego odwołuje się przepis art. 5 ust. 1 pkt p.b., wskazano zaś w szczególności, że obiekty budowlane muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby podczas ich budowy, użytkowania i rozbiórki nie stanowiły w ciągu ich całego cyklu życia zagrożenia dla higieny ani zdrowia czy bezpieczeństwa [...] osób je zajmujących lub sąsiadów (pkt 3 załącznika nr 1) oraz nie stwarzały niedopuszczalnego ryzyka wypadków lub szkód w użytkowaniu lub w eksploatacji (np. poślizgnięcia, upadki, zderzenia – pkt 4 załącznika nr 1). Jeśli zważyć powyższe, to stwierdzić należało, że aczkolwiek skarżąca w odwołaniu trafnie podniosła, że wyznaczony termin powinien być "realny" dla strony, to tym nie mniej sytuacja, w której strona nie ujawniła organowi konkretnych powodów, które stały za wskazaniem przez nią, że prowadzenie takich prac w okresie jesienno – zimowym jest ograniczone, a nawet niemożliwe, ani nie wskazała "realnego" dla niej terminu, uprawniała organ, ze wskazanych powyżej względów, do ustalenia jak najszybszego terminu wykonania robót. Sąd zauważa, że z perspektywy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., niezbędną przesłanką pozwalającą sądowi uchylić zaskarżoną decyzję z uwagi na zaistnienie okoliczności wskazującej na naruszeniu przepisów postepowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jest to, aby powstanie tej okoliczności dało się zakwalifikować jako naruszenie prawa przez organ. Nie sposób zaś uznać, że takie naruszenie miało miejsce, jeśli organ nie dysponował wystarczającą wiedzą co do określonych faktów mogących mieć wpływ na kierunek rozstrzygnięcia (tu: wyznaczony w decyzji termin usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości), a przyczyną tego stanu rzeczy było wyłącznie zaniechanie strony. A aktualnym orzecznictwie sądowym trafnie zauważa się, że w postępowaniu administracyjnym również obowiązuje ogólna zasada postępowania dowodowego, że dowód ma przedstawić ten, kto twierdzi, a nie kto zaprzecza – ei incumbit probatio, qui dicit, non ei, qui negat (zob. wyrok NSA z 15 grudnia 2022 r. II OSK 2335/21 i powołane tam wyroki NSA: z 11 października 2022 r., II OSK 1462/21; z 8 października 2015 r., I OSK 371/14). Z tego względu zarzuty dotyczące wyznaczonego stronie terminu podstawy do uwzględnienia skargi nie dawały. Nie może bowiem budzić wątpliwości to, że "nieuwzględnienie przez organ wymagań producenta materiałów" mogłoby ewentualnie stanowić przedmiot skutecznego zarzutu odnoszącego się do podstawy faktycznej zaskarżonej decyzji, gdyby organ tymi materiałami w dacie orzekania dysponował, a tak w tym przypadku nie było. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazuje, że w łączności z powyższymi uwagami Sądu pozostaje zauważenie, iż nie można było pominąć, że podejmując decyzję o usunięciu nieprawidłowości stanu technicznego obiektu budowlanego na podstawie art. 66 ust. 1 p.b. organ powinien mieć na uwadze indywidualne cechy danego obiektu, co w niniejszej sprawie wymagało uwzględnienia lokalizacji balkonu, będącego przedmiotem postępowania, który położony jest nad ciągiem handlowo – usługowym i bezpośrednio nad lokalem użytkowanym jako szkoła językowa i wejściem do tej szkoły. Z tego względu podjęte w tej sprawie rozstrzygnięcie, wydane po rozpoczęciu roku szkolnego i akademickiego, tak w zakresie rodzaju nałożonych nim obowiązków, jak i terminu ich wykonania, uwzględniać musiało wynikającą art. 7 k.p.a. dyrektywę kierowania się przez organy przy załatwieniu sprawy także interesem społecznym. Niezależnie od powyższego Sąd zauważa, że zmiana terminu wykonania robót budowlanych mogła nastąpić w trybie pozaprocesowym (pozasądowym), na wniosek Spółdzielni złożony na podstawie art. 155 k.p.a. W aktualnym orzecznictwie sądowym trafnie wskazuje się bowiem, że brak jest podstaw prawnych, aby przyjąć, że na podstawie art. 155 k.p.a. niedopuszczalna jest zmiana decyzji w zakresie określonego w niej terminu wykonania nałożonych nią obowiązków nawet, gdy termin ten upłynął. Określony decyzją administracyjną termin wykonania nałożonych na stronę obowiązków ma przede wszystkim znaczenie dla ustalenia, czy obowiązki te mogą być egzekwowane w postępowaniu egzekucyjnym w administracji (art. 1a pkt 20 i art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 479 ze zm.), a zatem sam upływ terminu wykonania obowiązków określonego w decyzji nie wyklucza ani możliwości, ani potrzeby zmiany decyzji w tym zakresie, gdyby okazało się, że jest ona wadliwa lub gdyby się okazało, że termin wykonania obowiązków bez uszczerbku dla przepisów prawa regulujących daną sprawę administracyjną może być przesunięty (zob. wyrok NSA z 11 marca 2020 r., II OSK 1168/18, wydany w sprawie dotyczącej zmiany ostatecznej decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości występujących w stanie technicznym obiektu na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b). Nie można wykluczyć, że przedstawienie organowi dowodów, które załączono dopiero do skargi na okoliczność braku możliwości przeprowadzenia remontu w terminie określonym w decyzji organu II instancji, doprowadziłoby do wydłużenia zakreślonego terminu na przeprowadzenie prac. Przedstawienie tych dowodów dopiero Sądowi było działaniem spóźnionym. Niewadliwie w tej sprawie, zdaniem Sądu, adresatem zaskarżonej decyzji uczyniono skarżącą Spółdzielnię Mieszkaniową, bowiem adresatem decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu jest właściciel lub zarządca obiektu budowlanego. Sąd podziela stanowisko MWINB, że z uwagi na to, że przedmiot nakazanych robót dotyczy elementów stanowiących części wspólne budynku, których obowiązek utrzymania we właściwym stanie technicznym obciąża Spółdzielnię. Akta sprawy dowodzą, że nie inaczej tę kwestię postrzega strona skarżąca, skoro w tożsamym zakresie wyremontowała część pozostających w jej zasobach balkonów, a pozostała ich część też jest planowana do remontu. Stwierdzony stan balkonu uzasadniał także zastosowanie art. 66 ust. 2 p.b. Konkludując, skoro zidentyfikowany w tej sprawie stan balkonu przynależnego do lokalu nr "[...]odpowiada dyspozycji przepisu art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b., co uznać należy za niesporne w tej sprawie również z uwagi na wynikające z akt sprawy, potwierdzone przez Spółdzielnie plany dotyczące zarówno remontu przedmiotowego lokalu, jak i pozostałych remontów balkonów przynależnych do lokali w budynku przy ul. "[...] to zachodziła potrzeba wydania nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Ich rodzaj oraz zakres nakazanych stronie prac budowlanych był adekwatny do ustaleń poczynionych w sprawie, podobnie jak ustalony termin ich wykonania. Z powołanych powyżej względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a