II FSK 2100/23

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2024-05-07

Skład orzekający: Antoni Hanusz, Tomasz Kolanowski, Tomasz Zborzyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zinterpretował przepisy dotyczące kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych, dokonując wykładni w oderwaniu od stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o interpretację?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny naruszył prawo materialne, dokonując błędnej wykładni przepisów dotyczących kosztów uzyskania przychodów. Sąd pierwszej instancji oparł swoje rozstrzygnięcie na okolicznościach innych niż te przedstawione we wniosku o interpretację, co stanowi istotną wadę postępowania. W związku z tym, NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA, który powinien dokonać analizy przepisów w kontekście stanu faktycznego podanego przez stronę.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku WSA w Warszawie, który uchylił interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. Organ zarzucił WSA błędną wykładnię przepisów dotyczących kosztów uzyskania przychodów, wskazując, że sąd oparł się na innych okolicznościach niż te przedstawione we wniosku o interpretację. Strona skarżąca nabyła udziały w spółce z o.o. jako majątek likwidacyjny spółki komandytowej, a spółka z o.o. miała przekształcić się w spółkę akcyjną, której akcje skarżąca zamierzała zbyć.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Antoni Hanusz, Sędzia NSA Tomasz Kolanowski (spr.), Sędzia NSA Tomasz Zborzyński, po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 979/23 w sprawie ze skargi A.P. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 31 stycznia 2023 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.802.2022.3.KKA w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, 2) zasądza od A.P. na rzecz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej kwotę 460 (słownie: czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi kasacyjnej jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 979/23 uchylający interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 31 stycznia 2023 r. wydaną w sprawie A.P. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Organ kwestionowanemu orzeczeniu na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), zarzucił naruszenie prawa materialnego tj.: art. 23 ust. 1 pkt 38 w zw. z art. 23 ust. 3g ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm.) dalej "u.p.d.o.f." przez błędną wykładnię i przyjęcie, że koszty uzyskania przychodów ze wskazanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej tytułu wyznacza wartość środków poniesionych dla uzyskania majątku spółki przekształconej, tj. wartość bilansowa spółki przekształcanej z dnia ustania jej bytu prawnego, będąca jednocześnie wartością bilansową spółki powstałej w wyniku przekształcenia, podczas gdy kosztami tymi będą wydatki faktycznie poniesione przez spółkę komandytową na nabycie udziałów spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (wydatki historyczne), a nie wartość bilansowa spółki ustalona dla celów przekształcenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę akcyjną. Wskazując na powyższą podstawę organ wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi przez jej oddalenie, w przypadku uznania przez Sąd, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz organu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna jest zasadna. Wyjaśnić należy, że spór o wykładnię przepisów prawa podatkowego rozstrzygany przez sąd administracyjny w ramach kompetencji, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. wymaga analizy tych przepisów w kontekście wniosku strony o wydanie przez organ pisemnej interpretacji prawa podatkowego. W konsekwencji uzasadnienie wyroku sądu rozpoznającego taką skargę powinno zawierać argumenty prawne, zrelatywizowane do stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego, w granicach rzecz jasna wynikających z art. 57a p.p.s.a. Wymagania te nie zostały w niniejszej sprawie spełnione, dlatego że przeprowadzona przez sąd kontrola legalności zaskarżonej interpretacji nie odnosi się do okoliczności podanych przez stronę, lecz innych, nieprzedstawionych we wniosku. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazano, że "w realiach przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego skarżący wszedł w posiadanie zbywanych akcji spółki akcyjnej na skutek przekształcenia spółki jawnej nie zaś na skutek zdarzeń wskazanych w art. 23 ust. 3g ustawy o p.d.o.f." (str. 7 zaskarżonego wyroku). Tymczasem, jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, skarżąca jest udziałowcem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością od 2017 r., a udziały w tej spółce nabyła jako majątek likwidacyjny spółki komandytowej, w której była komandytariuszem, a która to spółka komandytowa posiadała udziały w spółce z o.o. Spółka z o.o. dokona przekształcenia w spółkę akcyjną, a skarżąca obejmie akcje, które zamierza zbyć w celu umorzenia dobrowolnego za wynagrodzeniem. Przeprowadzona zatem przez Sąd pierwszej instancji wykładnia przepisów prawa materialnego dokonana została w oderwaniu od treści zaskarżonej do sądu interpretacji i stanowiska zaprezentowanego we wniosku spółki. Z tego powodu czynności interpretacji prawa materialnego zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku dotknięte są istotną wadą. Konieczne jest zatem ponowienie czynności kontroli legalności zaskarżonej interpretacji przez sąd pierwszej instancji z uwzględnieniem okoliczności zdarzenia przyszłego podanych przez stronę. Rozpoznając sprawę ponownie, Sąd pierwszej instancji przeanalizuje zatem tekst ustawy podatkowej w koniecznym zakresie w kontekście danych zawartych w zdarzeniu przyszłym i na tej podstawie wyda orzeczenie w sprawie zgodności z prawem zaskarżonej interpretacji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 203 pkt 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło