II SA/Ol 320/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Glabas Asesor WSA Grzegorz Klimek (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. w N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zakazu wykonywania działalności regulowanej polegającej na odbiorze odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości położonych na terenie Miasta [...] oddala skargę. Decyzją z dnia 29 stycznia 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Elblągu (Kolegium), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2023 r. poz. 775 – k.p.a.) w zw. z art. 9j ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2023 r. poz. 1469 – u.c.p.g.), po rozpatrzeniu odwołania M. Sp. z o.o. (spółka, skarżąca, przedsiębiorca) od decyzji Burmistrza Miasta I. (organ pierwszej instancji) z dnia 18 maja 2023 r. rozstrzygającej o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działającego pod firmą: M. Sp. z o.o. działalności regulowanej polegającej na odbiorze odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości położonych na terenie miasta I., objętej wpisem przedsiębiorcy w rejestrze działalności regulowanej pod nr [...] - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Zakwestionowana decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych sprawy: Decyzją z dnia 18 maja 2023 r. organ pierwszej instancji rozstrzygnął o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działającego pod firmą: M. Sp. z o.o. działalności regulowanej polegającej na odbiorze odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości położonych na terenie miasta I., objętej wpisem przedsiębiorcy w rejestrze działalności regulowanej pod nr [...]. W uzasadnieniu wskazał, że sprawa dotyczyła stwierdzenia przez organ złożenia przez przedsiębiorcę oświadczenia niezgodnego ze stanem faktycznym (art. 9j ust. 1 pkt 1 u.c.p.g.), powiązanego z charakterem działalności regulowanej i koniecznością spełnienia warunków jej wykonywania. Odpowiedzialny za ich spełnienie jest wyłącznie przedsiębiorca, który podczas wnioskowania o wpis do rejestru działalności regulowanej złożył oświadczenie o spełnieniu wymaganych warunków niezgodnie ze stanem faktycznym, a tym samym naraził się na zarzut naruszenia dyspozycji określonej wprost w art. 9j ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. Prawdziwość złożonego oświadczenia z dnia 25 maja 2020 r. została zweryfikowana podczas dwóch kontroli przedsiębiorcy, tj. 10 sierpnia 2022 r. (związana z wypełnieniem delegacji ustawowej określonej w art. 9u ust. 1 i 1a u.c.p.g.) oraz 14 kwietnia 2023 r. Na podstawie w/w kontroli ustalono, że spółka nie dysponuje bazą magazynowo - transportową, która spełniałaby wymagania rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 11 stycznia 2013 r. w sprawie szczegółowych wymagań odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Nieprawidłowości w zakresie wyposażenia bazy magazynowo - transportowej potwierdzono podczas przeprowadzonych czynności kontroli, które odbyły się na podstawie art. 379 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2022 r. poz. 2556 - p.o.ś.) w zw. z art. 9u ust. 2 u.c.p.g. Przedmiotem kontroli objęto ponadto kwestię przestrzegania przepisów u.c.p.g. w zakresie wyposażenia bazy transportowo - magazynowej. Podczas przeprowadzania czynności kontrolnych stwierdzono liczne nieprawidłowości (potwierdzone dokumentacją fotograficzną) w zakresie wyposażenia bazy, które uniemożliwiają rzetelne i prawidłowe prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości z terenu miasta I. Mianowicie, ustalono, że spółka przedstawiła wzajemnie wykluczające się dokumenty, które uniemożliwiały stwierdzenie jakimi pojazdami dysponuje kontrolowany podmiot i do czego pojazdy są przeznaczone, jaki jest ich stan techniczny, sanitarny, jak są wyposażone oraz oznakowane. Organ kontrolujący poddaje pod wątpliwość, że przedsiębiorca nie magazynuje odpadów. Ponadto istnieje wysokie prawdopodobieństwo mieszania odpadów poszczególnych frakcji, czego potwierdzeniem jest raport ilościowo - wartościowy z dwóch różnych czasookresów. Raporty te stanowią kluczową rolę, gdyż stanowią potwierdzenie jakie frakcje odpadów dostarczane są do [...] oraz jakie pojazdy faktycznie biorą udział w odbieraniu odpadów komunalnych z nieruchomości zlokalizowanych na terenie miasta I. Pomieszczenie socjalne nie ma zapewnionego dostępu do bieżącej wody. Miejsca parkingowe nie są wystarczające dla wszystkich pojazdów. Dokumenty potwierdzające wyposażenie pojazdów w system monitoringu bazującego, wykonywanie mycia i dezynfekcji oraz kontrolowanie stanu technicznego, nie pozwalają na jednoznaczną identyfikację, jakiego pojazdu dotyczą. Baza magazynowo - transportowa nie spełnia zatem wymogów określonych w przepisach prawa. W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik skarżącej podniósł, że spółka otrzymała protokół z kontroli przeprowadzonej w dniu 14 kwietnia 2023 r., w dniu 18 maja 2023 r. a więc w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Skarżąca w dniu 25 maja 2023 r. złożył zastrzeżenia do ww. protokołu kontroli. Wniesienie zastrzeżeń skutkuje odsunięciem w czasie faktycznego zakończenia samej kontroli. Tym samym organ pierwszej instancji dokonywał w zaskarżonej decyzji ustaleń faktycznych na podstawie kontroli, która formalnie nie została zakończona. Sam protokół z kontroli przeprowadzonej w dniu 14 kwietnia 2023 r. nie zawiera daty jego sporządzenia ani daty podpisania przez kontrolujących i w istocie nie wiadomo kiedy został sporządzony. Odnośnie kontroli przeprowadzonej w dniu 10 sierpnia 2022 r. wskazano, że zostały u przedsiębiorcy przeprowadzone dwie kontrole: jedna z Urzędu Miasta I. i druga z Urzędu Gminy I. Natomiast art. 54 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców wprowadza zasadę, zgodnie z którą nie można równocześnie podejmować i prowadzić więcej niż jednej kontroli przedsiębiorcy. Naruszenie art. 54 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców powoduje, że wyniki kontroli przeprowadzonej w dniu 10 sierpnia 2022 r. nie mogą stanowić dowodu w prowadzonym postępowaniu administracyjnym. Podniesiono, że organ wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wydania zakazu prowadzenia przez skarżącą działalności regulowanej, z powodu złożenia oświadczenia o spełnieniu warunków wymaganych do wykonywania działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, niezgodnego faktycznym, a podstawą prawną wydania zaskarżonej decyzji jest art. 9j u.c.p.g. Organ pierwszej instancji wyraźnie określił zakres prowadzonego postępowania administracyjnego i podstawę prawną wydanej decyzji. Organ nie stwierdził zatem naruszenia warunków wymaganych prawem do wykonywania działalności przez przedsiębiorcę (art. 9j ust. 1 pkt 2 i 3 u.c.p.g.), bo nie taki był zakres postępowania administracyjnego jak również podstawa prawna zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu własnej decyzji, odnosząc się do zarzutów odwołania, Kolegium podniosło, że podczas kontroli w dniu 10 sierpnia 2022 r. pełnomocnik spółki otrzymał upoważnienia zawierające pouczenia o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy, w tym m.in. o prawie sprzeciwu wobec podjęcia i wykonywania czynności z naruszeniem art. 54 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców. Pełnomocnik przedsiębiorcy nie wniósł sprzeciwu wobec przeprowadzenia w tym samym dniu kontroli przez dwa różne podmioty, nie podniósł tej okoliczności poprzez złożenie zastrzeżeń do protokołu kontroli (takowe nie były w niniejszej sprawie złożone) czy też w odpowiedzi na wystąpienie pokontrolne organu z dnia 17 sierpnia 2022 r. Natomiast kontrola przeprowadzona w dniu 14 kwietnia 2023 r., jak wskazano w pkt V protokołu tej kontroli, miała na celu sprawdzenie wykonania zaleceń pokontrolnych organu, w związku z przeprowadzoną w dniu 10 sierpnia 2022 r. kontrolą - zgodnie z art. 58 ust. 2 pkt 5 ustawy Prawo przedsiębiorców. W ocenie Kolegium nie jest też uzasadniony zarzut braku związku regulacji zawartej w art. 9j ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. z ustaleniami organu co do opróżniania zbiornika bezodpływowego, naprawy i konserwacji pojazdów, utrzymania stanu sanitarnego pojazdów i urządzeń, magazynowania odpadów. Według Kolegium jest wprost przeciwnie bowiem kwestie te reguluje rozporządzenie Ministra Środowiska w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, które jest aktem wykonawczym wydanym na podstawie art. 9d ust. 2 u.c.p.g. Natomiast przedsiębiorca oświadczył, iż znane mu są i spełnia warunki wykonywania działalności określone w u.c.p.g. oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 9d ust. 2 tej ustawy. Kolegium stwierdziło, że w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności informacji zawartych w protokołach kontroli wynika, że przedsiębiorca nie spełnia wymagań, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 11 stycznia 2013 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości (Dz. U. z 2013 r. poz. 122, dalej: rozporządzenie) i nie są to przy tym drobne, pojedyncze uchybienia. Regulacje tego aktu były punktem odniesienia do sformułowania twierdzenia co do prawidłowości rozstrzygnięcia podjętego przez organ pierwszej instancji. I tak o ile usytuowanie bazy i tytuł prawny do niej nie budzą wątpliwości (§ 2 ust. 1 rozporządzenia), to w zakresie wyposażenia bazy stwierdzono nieprawidłowości. Teren bazy nie jest zabezpieczony w sposób uniemożliwiający wstęp osobom nieuprawnionym (§ 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia). Ogrodzenie bazy poprzez ustawienie paneli ogrodzeniowych - nie jest trwałe i stałe - ofoliowane panele ogrodzeniowe ustawione na betonowych bloczkach (możliwych do przestawienia) nie zabezpieczają terenu w sposób prawidłowy, baza nie jest monitorowana. Na terenie bazy miejsca przeznaczone do parkowania pojazdów nie zostały zabezpieczone przed emisją zanieczyszczeń do gruntu. Jak wynika z materiału dowodowego (protokół kontroli z dnia 10 sierpnia 2022 r.) miejsca przeznaczone do parkowania pojazdów są wyłożone nawierzchnią asfaltową, jednakże powierzchnia przeznaczona pod parking, jest niewystarczająca do zaparkowania 5 pojazdów, których posiadanie deklaruje przedsiębiorca. Wyznaczony teren umożliwia parkowanie maksymalnie trzech pojazdów ciężarowych. Kratka ściekowa została natomiast zamontowana poza wyznaczonym, utwardzonym miejscem parkingowym o nowej nawierzchni asfaltowej. Wyznaczone, utwardzone miejsce parkingowe posiada wymiary około 11m x 11m. Jak obrazują zdjęcia wykonane w toku postępowania, na terenie bazy znajduje się utwardzone miejsce służące do parkowania pojazdów, jednak wyznaczony teren jest zbyt mały, aby pomieścić minimalną wymaganą rozporządzeniem liczbę pojazdów. Ponadto, teren bazy nie jest wyposażony w urządzenia lub systemy zapewniające zagospodarowanie wód opadowych i ścieków przemysłowych zgodnie z przepisami ustawy Prawo wodne. W powyższym zakresie spółka nie okazała żadnych dokumentów potwierdzających właściwe zagospodarowanie wód opadowych i ścieków. Powoływanie się przez spółkę na okoliczność posiadania separatora koalescencyjnego nie świadczy o prawidłowym gospodarowaniu wodami i ściekami bowiem przedsiębiorca nie posiada umów dotyczących usług opróżniania zbiornika ani faktur za świadczenie tego typu usług. Samo posiadanie urządzenia nie świadczy o prawidłowości zagospodarowania wód opadowych i ścieków przemysłowych. Wobec powyższych ustaleń nie ma wątpliwości, iż przedsiębiorca naruszył regulację § 2 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia. Dodatkowo Kolegium odwołało się do treści zarządzenia pokontrolnego Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 3 stycznia 2023 r., z którego wynika między innymi, że organ ten stwierdził, iż teren bazy nie był wyposażony w urządzenia lub systemy zapewniające zagospodarowanie wód opadowych i ścieków przemysłowych pochodzących z terenu bazy. Na terenie bazy magazynowo - transportowej brak jest pomieszczenia socjalnego dla pracowników odpowiadającego liczbie zatrudnionych pracowników (§ 2 ust. 2 pkt 5 lit. b rozporządzenia). Ustawiony na terenie bazy kontener nie spełnia wymogów pomieszczenia socjalnego, abstrahując od liczby osób zatrudnionych. Słuszność ma spółka wskazując na brak uregulowań normatywnych odnośnie pomieszczenia socjalnego, co nie oznacza jednak, iż omawiany kontener za takowe może być uznany. Sposób ogrzewania pomieszczenia jest niebezpieczny dla zdrowia osób tam przebywających, dodatkowo brak jest bieżącej wody w pomieszczeniu. Zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia na terenie bazy magazynowo - transportowej powinny znajdować się także punkt bieżącej konserwacji i napraw pojazdów, miejsce do mycia i dezynfekcji pojazdów - o ile czynności te nie są wykonywane przez uprawnione podmioty zewnętrzne poza terenem bazy. Przedsiębiorca oświadczył, że na terenie bazy nie dokonuje się bieżącej konserwacji i napraw pojazdów ani ich mycia niemniej przedsiębiorca nie był w stanie okazać dokumentów, które świadczyłyby, iż czynności te są dokonywane przez podmioty zewnętrzne. Doszło również do naruszenia § 3 pkt 1 rozporządzenia bowiem spółka nie wykazała aby posiadała co najmniej dwa pojazdy przystosowane do odbierania zmieszanych odpadów komunalnych i co najmniej dwa pojazdy przystosowane do odbierania selektywnie zebranych odpadów komunalnych - przedsiębiorca w trakcie postępowania przedkładał różne dowody rejestracyjne pojazdów, jednak nie wykazał aby pojazdy były odpowiednio przystosowane do odbioru odpadów komunalnych. Nadto, pojazdy nie były w sposób trwały i czytelny oznakowane nazwą firmy oraz danymi adresowymi i numerami telefonu podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. Odnośnie spełniania warunków zawartych w § 4 i częściowo § 5 rozporządzenia, tj. w zakresie utrzymania odpowiedniego stanu sanitarnego pojazdów i urządzeń, jak i wymagań technicznych dotyczących wyposażenia pojazdów - również w tym zakresie stwierdzono nieprawidłowości. W toku postępowania organ nie miał możliwości oględzin wszystkich pojazdów znajdujących się w posiadaniu przedsiębiorcy, nie sposób więc potwierdzić aby były one zabezpieczone przed niekontrolowanym wydostawaniem się na zewnątrz odpadów podczas ich magazynowania, przeładunku i transportu. Przedsiębiorca nie wykazał aby pojazdy poddawane były myciu i dezynfekcji w sposób określony w § 4 pkt 3 rozporządzenia. W tym zakresie przedstawiono szczątkowe dowody (kopie rejestru mycia i dezynfekcji pojazdu). Przedłożone faktury z lat 2022 i 2023 (z pojedynczych miesięcy) dotyczą jednego lub dwóch pojazdów, brak jest dokumentów by usługa obejmowała wszystkie posiadane przez przedsiębiorcę pojazdy. Kolegium stwierdziło, że w efekcie powyższych ustaleń, prawidłowo stwierdzono istnienie przesłanki złożenia przez przedsiębiorcę oświadczenia, o spełnieniu warunków wymaganych do wykonywania działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych, niezgodnego ze stanem faktycznym, co stanowiło podstawę do wydania zakazu prowadzenia działalności objętej wpisem do Rejestru Działalności Regulowanej W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Kolegium pełnomocnik spółki zarzucił jej naruszenie: - art. 9j ust. 1 pkt 1 u.c.p.g.; - art. 46 ust. 3 w związku z art. 54 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców; - art. 81 k.p.a.; - art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 9d u.c.p.g. w zw. z § 2 ust. 2, § 3, § 4, § 5 rozporządzenia. W uzasadnieniu skargi w całości przytoczył argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 - p.p.s.a.), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie jego wydania. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia może mieć miejsce w sytuacji, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowym podlega prawidłowość zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność zastosowanej wykładni tych przepisów. Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów oraz w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., nie stwierdził naruszeń prawa dających podstawę do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Kwestionowana decyzja wydana została zgodnie z przepisami prawa materialnego, z poszanowaniem zasad unormowanych w k.p.a. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia sprawy stanowiły przepisy u,c,p,g, oraz rozporządzenia. Zgodnie z art. 9b ust. 1 u.c,p,g, działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221, 641, 803, 1414 i 2029). Przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru w gminie, na terenie której zamierza odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości (art. 9c ust. 1 ww. ustawy). W przepisie art. 9d ust. 1 pkt 1-4 u.c.p.g. określono natomiast wymagania, które podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany spełnić. Powinien on mianowicie posiadać wyposażenie umożliwiające odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości oraz zapewnić jego odpowiedni stan techniczny, utrzymywać odpowiedni stan sanitarny pojazdów i urządzeń do odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, spełniać wymagania techniczne dotyczące wyposażenia pojazdów do odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości oraz zapewnić odpowiednie usytuowanie i wyposażenie bazy magazynowo - transportowej. W związku z tym, że redakcja wyżej wskazanego przepisu jest bardzo ogólna, ustawodawca zamieścił w art. 9d ust. 2 delegację dla ministra właściwego do spraw środowiska do wydania rozporządzenia, które szczegółowo określi przedmiotowe wymagania. Stosowne wymagania zostały określone w przywołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 11 stycznia 2013 r. Zgodnie z § 2 ust. 2 cyt. rozporządzenia w zakresie wyposażenia bazy magazynowo-transportowej należy zapewnić, aby: 1) teren bazy magazynowo-transportowej był zabezpieczony w sposób uniemożliwiający wstęp osobom nieupoważnionym; 2) miejsca przeznaczone do parkowania pojazdów były zabezpieczone przed emisją zanieczyszczeń do gruntu; 3) miejsca magazynowania selektywnie zebranych odpadów komunalnych były zabezpieczone przed emisją zanieczyszczeń do gruntu oraz zabezpieczone przed działaniem czynników atmosferycznych; 4) teren bazy magazynowo-transportowej był wyposażony w urządzenia lub systemy zapewniające zagospodarowanie wód opadowych i ścieków przemysłowych, pochodzących z terenu bazy zgodnie z wymaganiami określonymi przepisami ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r. poz. 145, 951 i 1513 oraz z 2013 r. poz. 21); 5) baza magazynowo-transportowa była wyposażona w: a) miejsca przeznaczone do parkowania pojazdów, b) pomieszczenie socjalne dla pracowników odpowiadające liczbie zatrudnionych osób, c) miejsca do magazynowania selektywnie zebranych odpadów z grupy odpadów komunalnych, d) legalizowaną samochodową wagę najazdową - w przypadku gdy na terenie bazy następuje magazynowanie odpadów. Kolegium trafnie zarzuciło spółce naruszenie wymogów określonych § 2 ust. 2 rozporządzenia. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego teren bazy nie jest zabezpieczony w sposób uniemożliwiający wstęp osobom nieuprawnionym (§ 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia). Ogrodzenie bazy poprzez ustawienie paneli ogrodzeniowych (ofoliowane panele ogrodzeniowe ustawione na betonowych bloczkach możliwych do przestawienia) nie zabezpieczają terenu w sposób prawidłowy, baza nie jest monitorowana. Na terenie bazy miejsca przeznaczone do parkowania pojazdów nie zostały zabezpieczone przed emisją zanieczyszczeń do gruntu, są wyłożone nawierzchnią asfaltową, jednakże powierzchnia przeznaczona pod parking, jest niewystarczająca do zaparkowania 5 pojazdów, których posiadanie deklaruje przedsiębiorca. Kratka ściekowa została natomiast zamontowana poza wyznaczonym, utwardzonym miejscem parkingowym o nowej nawierzchni asfaltowej. Wyznaczone, utwardzone miejsce parkingowe posiada wymiary około 11m x 11m i jest zbyt mały, aby pomieścić minimalną wymaganą rozporządzeniem liczbę pojazdów. Ponadto, teren bazy nie jest wyposażony w urządzenia lub systemy zapewniające zagospodarowanie wód opadowych i ścieków przemysłowych zgodnie z przepisami ustawy Prawo wodne. Okoliczność posiadania separatora koalescencyjnego nie świadczy o prawidłowym gospodarowaniu wodami i ściekami bowiem przedsiębiorca nie posiada umów dotyczących usług opróżniania zbiornika ani faktur za świadczenie tego typu usług (naruszenie § 2 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia). Na terenie bazy magazynowo - transportowej brak jest pomieszczenia socjalnego dla pracowników odpowiadającego liczbie zatrudnionych pracowników (§ 2 ust. 2 pkt 5 lit. b rozporządzenia). Ustawiony na terenie bazy kontener nie spełnia wymogów pomieszczenia socjalnego - sposób ogrzewania pomieszczenia jest niebezpieczny dla zdrowia osób tam przebywających, dodatkowo brak jest bieżącej wody w pomieszczeniu. Przedsiębiorca oświadczył, że na terenie bazy nie dokonuje się bieżącej konserwacji i napraw pojazdów ani ich mycia niemniej nie był w stanie okazać dokumentów, które świadczyłyby, iż czynności te są dokonywane przez podmioty zewnętrzne (naruszenie § 2 ust. 3 rozporządzenia). Nie budzą zastrzeżeń Sądu również ustalenia organów obu instancji, że doszło również do naruszenia § 3 pkt 1 rozporządzenia bowiem spółka nie wykazała aby posiadała co najmniej dwa pojazdy przystosowane do odbierania zmieszanych odpadów komunalnych i co najmniej dwa pojazdy przystosowane do odbierania selektywnie zebranych odpadów komunalnych - przedsiębiorca w trakcie postępowania przedkładał różne dowody rejestracyjne pojazdów, jednak nie wykazał aby pojazdy były odpowiednio przystosowane do odbioru odpadów komunalnych. Nadto, pojazdy nie były w sposób trwały i czytelny oznakowane nazwą firmy oraz danymi adresowymi i numerami telefonu podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. Odnośnie spełniania warunków zawartych w § 4 i częściowo § 5 rozporządzenia, tj. w zakresie utrzymania odpowiedniego stanu sanitarnego pojazdów i urządzeń, jak i wymagań technicznych dotyczących wyposażenia pojazdów - w toku postępowania organ nie miał możliwości oględzin wszystkich pojazdów znajdujących się w posiadaniu przedsiębiorcy, nie sposób więc potwierdzić aby były one zabezpieczone przed niekontrolowanym wydostawaniem się na zewnątrz odpadów podczas ich magazynowania, przeładunku i transportu. Przedsiębiorca nie wykazał aby pojazdy poddawane były myciu i dezynfekcji w sposób określony w § 4 pkt 3 rozporządzenia. Pojazdy nie były w sposób trwały i czytelny oznakowane nazwą firmy oraz danymi adresowymi i numerami telefonu podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości (naruszenie § 3 pkt 2 rozporządzenia). Odnosząc się do zarzutu dotyczącego naruszenia przepisu art. 9 j ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. wskutek badania przez organy prawdziwości oświadczenia, o którym mowa w art. 9c ust. 4 po dacie jego złożenia, w pierwszej kolejności należy zauważyć, że decydując się na prowadzenie określonego rodzaju działalności gospodarczej skarżąca winna mieć świadomość co do wynikających z tego obowiązków, zwłaszcza, że wnioskując o wpis do rejestru działalności regulowanej złożyła oświadczenie, że spełnia warunki wykonywania działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych określone w u.u.c.p.g. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych złożenie przez przedsiębiorcę oświadczenia, które jest niezgodne ze stanem faktycznym ze względu na brak spełnienia przez przedsiębiorcę wszystkich warunków wykonywania działalności regulowanej oznacza, że od samego początku brak było materialnoprawnej podstawy wykonywania tej działalności (zob. w tej materii m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1834/07, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl, CBOSA). Sąd podziela argumentację organu, że badanie prawdziwości oświadczenia może nastąpić także w trakcie wykonywania działalności gospodarczej regulowanej. Przyjęcie odmiennego poglądu stałoby w sprzeczności z treścią przepisu art. 9u ust. 1a u.c.p.g,. zgodnie z którym w stosunku do podmiotów odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest obowiązany prowadzić kontrolę, o której mowa w ust. 1, co najmniej raz na dwa lata. Jeśli przedsiębiorca złożył oświadczenie o spełnieniu warunków wymaganych do wykonywania działalności regulowanej niezgodnie ze stanem faktycznym (a stan ten trwa) i okoliczność ta została ustalona przez organ prowadzący rejestr działalności regulowanej w toku stosownego postępowania administracyjnego, organ ten - tak jak w realiach niniejszej sprawy - uprawniony jest wydać decyzję o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem (analogiczne stanowisko wyraził WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 8 czerwca 2017 r. sygn. akt III SA/Gd 325/17, CBOSA). Wbrew temu co podniesiono w skardze, nie doszło w sprawie do naruszenia art. 54 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców. Artykuł 54 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców ogranicza ilość kontroli prowadzonych w jednym czasie przez więcej niż jeden organ, natomiast nie ogranicza ilości kontroli w przypadku gdy przedsiębiorca wyraził zgodę na równoczesne podjęcie i prowadzenie więcej niż jednej kontroli (art. 54 ust. 1 pkt 3). Z materiału aktowego sprawy wynika, że podczas kontroli w dniu 10 sierpnia 2022 r. pełnomocnik spółki otrzymał upoważnienia zawierające pouczenia o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy, w tym m.in. o prawie sprzeciwu wobec podjęcia i wykonywania czynności z naruszeniem art. 54 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców. Pełnomocnik przedsiębiorcy nie wniósł sprzeciwu wobec przeprowadzenia w tym samym dniu kontroli przez dwa różne podmioty (v: treść notatek służbowych z dnia 12 lipca 2022 r. i 10 sierpnia 2022 r.), z których wynika, iż przedsiębiorca wyraził ustnie zgodę na równoległe prowadzenie kontroli przez pracowników Urzędu Gminy I. i Urzędu Miasta I. Sąd podziela przy tym argumentację organu, że art. 54 ust. 1 nie precyzuje w jakiej formie ma nastąpić zgoda przedsiębiorcy na równoczesne podjęcie i prowadzenie więcej niż jednej kontroli. Tym samym, w świetle powyższego nie można uznać, tak jak chce tego skarżąca, że dowody zgromadzone w toku prowadzonej wobec niej kontroli spełniały przesłanki z art. 46 ust. 3 ustawy Prawo przedsiębiorców. Skoro było dopuszczalne prowadzenie więcej niż jednej kontroli, to tym samym dowody uzyskane w ich toku mogły stanowić dowody także w toku niniejszego postępowania. Odnosząc się finalnie do zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego Sąd wskazuje, że organy wyczerpująco zbadały wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej i oficjalności (art. 7 k.p.a.). Ponadto, zdaniem Sądu, wydając kwestionowane przez skarżącą decyzje organy oparły się na prawidłowo zgromadzonym i ocenionym materiale dowodowym. Należy w tym miejscu podkreślić, że organy dokonały prawidłowej interpretacji przepisu art. 9j ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. oraz oceniły w sposób pełny wagę poszczególnych argumentów podnoszonych przez spółkę w toku prowadzonego postępowania administracyjnego. Podkreślenia wymaga, że ziszczenie się którejkolwiek z ustawowo określonych w art. 9j ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. przesłanek obligujących organ do wydania decyzji o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem zostało jednoznacznie wykazane oraz w sposób nie budzący żadnych wątpliwości uzasadnione. W ocenie Sądu przesłanka złożenia oświadczenia niezgodne ze stanem faktycznym została jasno i klarownie wykazana w sprawie. Organ dokładnie określił i wskazał, które zachowania skarżącej i dlaczego stanowią naruszenie warunków wymaganych prawem do wykonywania działalności regulowanej przez przedsiębiorcę. Za prawidłowe uznać zatem należy stanowisko Kolegium, że doszło do złożenia oświadczenia niezgodne ze stanem faktycznym przez skarżącą, co stanowiło obligatoryjną przesłankę wydania decyzji o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem, polegającej na odbiorze odpadów komunalnych (art. 9j ust. 1 pkt 1 u.c.p.g.). Uznawszy w reasumpcji zarzuty podniesione w skardze za niezasadne jak i nie znajdując podstaw do stwierdzenia z urzędu, że wydane w sprawie decyzje naruszają prawo Sąd oddalił wniesioną skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.