III SAB/Kr 43/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 30 grudnia 2022 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę. K. J. (dalej: skarżący), pismem z dnia 6 maja 2024 r., wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w sprawie rozpoznania jego wniosku z 30 grudnia 2022 r. o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, że "pełnił czynną służbę w Policji (...) dostał uszczerbku na zdrowiu uprawniającym do świadczenia jednorazowego odszkodowania". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie jako bezzasadnej. Podkreślił, że skarżący wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie o wydanie zaświadczenia w przedmiocie pełnienia służby w Policji w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami. Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie przekazał ten wniosek Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie zgodnie z właściwością, w następstwie czego, Komendant Powiatowy Policji w Krakowie postanowieniem nr 1/2023/ZSK z dnia 24 stycznia 2023r odmówił wydania zaświadczenia "potwierdzającego, że wymieniony pełnił służbę w Policji w warunkach szczególnych i jej szczególnych właściwościach". Po rozpatrzeniu odwołania postanowieniem nr 13/2023/AH z dnia 28 lutego 2023r Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Następnie na skutek skargi od ww. postanowienia skierowanej przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, Sąd ten prawomocnym wyrokiem z 12 września 2023 r., sygn. III SA/Kr 524/23 oddalił skargę skarżącego na ww. postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie nr 13/2023/AH. W międzyczasie postanowieniem nr 23/2023 z dnia 31 stycznia 2023r Komendant Główny Policji stwierdził, że Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w związku z wnioskiem z dnia 30 grudnia 2022r. Prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 września 2023r sygn. III SA/Kr 524/23została oddalona skarga K. J. na w/w postanowienie KWP w Krakowie nr 13/2023/AH. Ponadto ten sam Sąd prawomocnym postanowieniami z dnia 3 kwietnia 2023r sygn. III SAB/Kr 10/23 i z dnia 31 marca 2023r sygn. III SAB/Kr 19/23 odrzucił skargi K. J. na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 30 grudnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie, podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84). W rozpoznawanej sprawie pismem z 6 maja 2024 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w sprawie załatwienia jego wniosku z 30 grudnia 2022 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści.. Z akt sprawy wynika, że Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie postanowieniem nr 13/2023/AH z 28 lutego 2023 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o odmowie wydania zaświadczenia. Nadto tut. Sąd, wyrokiem z 12 września 2023 r. sygn. III SA/Kr 524/23 oddalił skargę skarżącego na ww. postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie nr 13/2023/AH. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga na bezczynność została wniesiona po zakończeniu postępowania administracyjnego, bowiem Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie w dniu 12 stycznia 2023 r. zakończył postępowanie w sprawie, przekazując sprawę Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie celem załatwienia zgodnie z właściwością, który postanowieniem z dnia 24 stycznia 2023 r. odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia o żądanej treści. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętą 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w ww. uchwale. Podkreślić należy, że uchwała dotyczyła sprawy rozstrzygniętej decyzją administracyjną, jednakże w ocenie Sądu rozważania zawarte w uzasadnieniu uchwały mają również znaczenie dla postępowań kończących się wydaniem postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ocena zasadności wniesienia skargi na bezczynność może być dokonana jedynie na dzień wniesienia skargi, a zatem nie jest dopuszczalne merytoryczne orzekanie przez sąd w sprawie skargi na bezczynność złożonej w dacie, gdy kwestionowane postępowanie zostało już zakończone. W konsekwencji powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawi art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.