II SA/Sz 358/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz,, Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska, Protokolant starszy inspektor sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 lipca 2024 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za odbieranie odpadów komunalnych bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej oddala skargę. Burmistrz M. wydał na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775; dalej "K.p.a."), art. 9x ust. 1 pkt 1, art. 9b ust. 1 i 2, art. 9zb ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dz. U. z 2023 r. poz. 1469, dalej "u.p.c.g.") w dniu 4 grudnia 2023 r. decyzje nr GKS.6232.12.2023.KC, w której nałożył na przedsiębiorcę odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości niezamieszkałych na terenie Gminy M., działającego pod nazwą R. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (dalej "spółka", "skarżąca") karę pieniężną w wysokości 120.000 złotych za odbieranie odpadów komunalnych bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2022 r. oraz stwierdził brak przesłanek do odstąpienia od wymierzenia ww. administracyjnej kary pieniężnych. Organ I instancji pismem z 9 sierpnia 2023 r. zawiadomił spółkę o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za odbieranie odpadów komunalnych bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej na terenie Gminy M. w 2022 r. Na wezwanie organu I instancji J. Polska S.A. (dalej "J. S.A.") - właściciel sklepu [...] nr [...] przy ul. [...] w M. (dalej "sklep [...] w M.") przedstawił: faktury vat wystawione przez spółkę za usługi wywozu niesegregowanych odpadów komunalnych ze sklepu [...] w M. wykonane od stycznia do grudnia 2022 r.; potwierdzenia zapłaty na rzecz spółki za wykonane usługi wywozu niesegregowanych odpadów komunalnych ze sklepu [...] w M. od stycznia do grudnia 2022 r.; umowę z dnia 1 czerwca 2020 r. zawartą pomiędzy J. S.A. a spółką na świadczenie i organizację usług związanych z odbiorem i zagospodarowaniem odpadów wytworzonych na terenie sklepów [...], w tym ze sklepu [...] w M. Organ I instancji podał, że z zebranego materiału dowodowego wynikało, iż J. S.A. - właściciel przedmiotowej nieruchomości posiadał w okresie od stycznia 2022 r. do grudnia 2022 r. umowę na odbiór odpadów komunalnych zawartą ze spółką i usługa ta była realizowana. Przedmiotem umowy było świadczenie i organizacja usług związanych z odbiorem i zagospodarowaniem odpadów oraz kompleksowa organizacja systemu odbioru odpadów komunalnych wytwarzanych w punktach handlowych funkcjonujących pod marką [...], w tym m.in. ze sklepu [...] w M. Do umowy dołączono pełnomocnictwo do zawierania przez spółkę w imieniu J. S.A. umów handlowych z podwykonawcami na odbiór odpadów komunalnych ze sklepów [...]. Organ I instancji przeanalizował § 1, § 4 ust. 2 i ust. 3, ust. 4 lit.d ww. umowy i wskazał, że usługa odbioru odpadów komunalnych mogła być realizowana bezpośrednio przez wykonawcę, jak również dopuszczała ona możliwość realizacji usługi przez wykonawcę za pośrednictwem podwykonawcy, zaś w przypadku korzystania z usług podwykonawcy zleceniobiorca jest zobowiązany do ponoszenia odpowiedzialności za podmiot faktycznie wykonujący usługę jak za swoje własne działania lub zaniechania. W ocenie organu I instancji, spółka nie działała jako pośrednik, ale jako wykonawca usługi, który w trakcie realizacji usługi odbioru odpadów komunalnych ze sklepów [...] mógł posługiwać się podwykonawcami. Spółka, działając w imieniu J. S.A. zawarła w dniu 1 stycznia 2021 r. umowę z podwykonawcą firmą W. ul. [...], [...] (dalej "firma W.") na usługę wyposażenia nieruchomości w pojemniki i usługę wywozu odpadów komunalnych ze sklepu [...] w M. Pismem z dnia 25 października 2023 r. organ I instancji wezwał firmę W. do złożenia wyjaśnień. W dniu 13 listopada 2023 r. do organu I instancji wpłynęło pismo firmy W., w którym wyjaśniono, że firma W. nie posiadała w 2022 r. umowy zawartej z właścicielem sklepu [...] w M. na odbiór odpadów komunalnych i nie była wykonawcą usługi, a jedynie podwykonawcą spółki na podstawie umowy nr [...] z dnia 1 stycznia 2021 r. Firma W. w okresie od stycznia 2022 r. do grudnia 2022 r. za realizację usługi odbioru odpadów komunalnych ze sklepu [...] w M. wystawiała faktury vat na rzecz spółki, a nie na rzecz właściciela sklepu – J. S.A. Firma W. przedłożyła w dniu 30 stycznia 2023 r. za pośrednictwem Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami (BDO) - sprawozdanie za rok 2022 dla podmiotu odbierającego odpady komunalne na podstawie umów z właścicielami nieruchomości położonymi na terenie Gminy M. . W wykazie właścicieli nieruchomości, z którymi firma W. miała zawarte w roku 2022 umowy na odbiór odpadów, stanowiącym załącznik do niniejszego sprawozdania, nie wskazano właściciela sklepu [...] w M. W ocenie organu I instancji potwierdza to występowanie firmy W. w roli podwykonawcy usługi odbioru odpadów komunalnych ze sklepu [...] w M. Organ I instancji ustalił, że spółka w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2022 r. dokonywała odbioru odpadów komunalnych ze sklepu [...] w M. i w chwili realizacji przedmiotowych usług nie była wpisana do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 9b ust. 2 u.c.p.g., prowadzonego przez organ I instancji. Organ I instancji przytoczył treść art. 5 ust. 1 pkt 3b, art. 6 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. i wskazał, że właściciel nieruchomości nie może zawierać umowy z przedsiębiorcą niewpisanym do rejestru, nawet jeżeli ten będzie posługiwać się podwykonawcą wpisanym do rejestru. Umowa powinna być zawarta z przedsiębiorcą wpisanym do rejestru. Jest to związane z wymogami w zakresie pewności obrotu - właściciel nieruchomości musi być w stanie sprawdzić czy przedsiębiorca z którym zawarł lub zamierza zawrzeć umowę na odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych jest wpisany do stosownego rejestru. Nawet jeżeli w umowie zawieranej z przedsiębiorcą niewpisanym do rejestru byłby wyraźnie wskazany podwykonawca, który będzie odbierał odpady komunalne oraz fakt, że posiada on wpis do rejestru działalności regulowanej - to i tak taka sytuacja naruszałaby art. 6 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. ze względu na fakt, że podwykonawca posiada jedynie tyle praw ile ma wykonawca. Organ I instancji podał, że z zebranego materiału wynikało, iż spółka była wykonawcą usługi odbioru odpadów odbiór komunalnych ze sklepu [...] w M., a firma W. jedynie podwykonawcą, realizującym odbiór odpadów komunalnych ze sklepu [...] w M. Organ I instancji przywołał treść art. 9n u.c.p.g. i wskazał, że spółka pomimo tego, iż posiadała umowę zawartą z właścicielem nieruchomości niezamieszkałej nie była zobowiązana do złożenia sprawozdania za rok 2022 o odebranych odpadach komunalnych, ponieważ nie posiadała wpisu do rejestru działalności regulowanej prowadzonego przez organ I instancji. Firma W. w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2022 r. posiadała wpis do rejestru działalności regulowanej i w dniu 30 stycznia 2023 r. złożyła za pośrednictwem BDO - sprawozdanie za rok 2022 dla podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości niezamieszkałych. W wykazie właścicieli nieruchomości, z którymi firma W. miała zawarte w 2022 r. umowy na odbiór odpadów, stanowiącym załącznik do niniejszego sprawozdania, nie wskazano właściciela sklepu [...] w M., co oznaczało, że firma W. nie posiadała w 2022 r. umowy na odbiór odpadów komunalnych zawartej z właścicielem sklepu [...] w M. Organ I instancji wyjaśnił, że brak złożenia przez przedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie odbioru odpadów komunalnych na terenie Gminy M. rocznego sprawozdania, w którym uwzględnione zostałyby ilości odpadów komunalnych odebranych w 2022 r. z przedmiotowej nieruchomości powoduje, iż nie ma on możliwości dokonania prawidłowej analizy stanu gospodarki odpadami komunalnymi, do sporządzania której zobowiązany jest na podstawie art. 3 ust. 2 pkt. 10 u.c.p.g. Ponadto brak danych o ilościach odpadów komunalnych odebranych ze sklepu [...] w M. i sposobie ich zagospodarowania nie pozwala organowi I instancji na prawidłowe sporządzenie rocznego sprawozdania z realizacji zadań z zakresu gospodarki odpadami komunalnymi zgodnie z art. 9q u.c.p.g. W takiej sytuacji organ I instancji nie może złożyć sprawozdania w sposób prawidłowy, gdyż nie dysponuje pełnymi informacjami, w jakim zakresie przedsiębiorca prowadził działalność, nie jest możliwe m.in. wyliczenie poziomów recyklingu, poziomów ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania i przez to naraża się na sankcję, o których mowa w art. 9z u.c.p.g. Brak danych o ilościach, rodzajach odpadów komunalnych ogranicza również możliwość wykonania obowiązków związanych z nadzorem nad przedsiębiorcami odbierającymi odpady komunalne na terenie Gminy M. od właścicieli nieruchomości, a w konsekwencji stosowania sankcji np. w postaci wykreślenia przedsiębiorcy z rejestru działalności regulowanej (art. 9j u.c.p.g). Organ I instancji stwierdził, że właściciel sklepu [...] w M. posiadał w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2022 r. umowę na odbiór odpadów komunalnych zawartą ze spółką, co powoduje uznanie spółki za odbiorcę odpadów komunalnych, działającego bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej. Niedopuszczalna jest bowiem sytuacja by dany podmiot, wobec właścicieli nieruchomości występował jako odbiorca odpadów komunalnych, a wobec organu odpowiedzialnego za czystość i porządek na terenie gminy i prowadzącego nadzór w tym zakresie, jako podmiot nie odbierający odpadów komunalnych. Organ I instancji podkreślił, że faktury za realizację usług wywozu odpadów za rok 2022 na rzecz J. S.A. wystawiała spółka, a nie firma W. Według organu I instancji, na gruncie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach niedopuszczalne jest bowiem za pomocą umów cywilnoprawnych obejście obowiązującego reżimu prawnego w przedmiocie działalności regulowanej, jaką jest odbiór odpadów komunalnych. Zawarcie umowy o podwykonawstwo jest stosunkiem służebnym w stosunku do umowy podstawowej, zawartej pomiędzy zleceniodawcą a wykonawcą. Wykonawca, bądź zgodnie z postanowieniami umowy podstawowej lub według swojego wyboru, podejmuje decyzję, iż część lub pewien zakres prac z przedmiotu umowy, która wiąże go z zleceniodawcą, przekaże do wykonania innemu podmiotowi, tj. podwykonawcy. Najistotniejszą jednak cechą umowy zlecenia, na co wskazują postanowienia art. 734 § 1 w zw. z art. 750 Kodeksu cywilnego, jest to, że zleceniobiorca działa w imieniu zleceniodawcy bądź w imieniu własnym, ale zawsze na rachunek (na rzecz) zleceniodawcy. Tym samym, podmiotem odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, a więc i zobowiązanym do uzyskania wpisu do rejestru działalności regulowanej prowadzonego przez organ I instancji była spółka. Adresatem art. 9c ust. 1 u.c.p.g. jest przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, a nie podmiot, którym przy wykonywaniu tej działalności przedsiębiorca się posługuje. Jeżeli natomiast swą działalność chce wykonywać legalnie, jest zobowiązany do uzyskania wpisu do rejestru w gminie, na terenie której zamierza odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. Przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru w gminie, na terenie której zamierza odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. Tym samym przedsiębiorca może podjąć działalność w zakresie odbioru odpadów komunalnych dopiero po uzyskaniu wpisu do rejestru działalności regulowanej, prowadzonego przez właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Według organu I instancji, oceny tej nie zmienia fakt odbioru odpadów przez podmiot legitymujący się takim wpisem do rejestru, tj. firmę W. Zdaniem organu I instancji, zawarcie przez spółkę umowy o świadczenie usług odbioru odpadów z podwykonawcą firmą W. nie ma znaczenia dla uznania odpowiedzialności spółki, wynikającej z art. 9x ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. Organ I instancji wskazał, że nie jest powołany do wyjaśniania treści zawartych umów między podmiotami gospodarczymi. W przedmiotowej sprawie właściciel nieruchomości wykazał, że wywiązał się z nałożonych obowiązków przepisami u.c.p.g., przedkładając organowi I instancji umowę oraz faktury, dokumentujące zdarzenie gospodarcze w postaci wykonania usługi odbioru odpadów komunalnych przez spółkę. Organ I instancji podał, że konsekwencje prawne prowadzenia działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej zostały określone w art. 9x ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. Na podstawie tego przepisu organ I instancji nałożył na spółkę karę pieniężną w wysokości 120.000 zł. Wysokość kary jest pochodną iloczynu ilości miesięcy, w których przedsiębiorca odbierał odpady komunalne bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej i wysokości stawki kary (12 miesięcy x 10.000 zł = 120.000 zł). Organ I instancji wskazał, że wcześniej decyzją z dnia 29 kwietnia 2021 r. nałożył na spółkę karę pieniężną w wysokości 120.000 zł za odbieranie odpadów komunalnych bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej w okresie od stycznia 2019 r. do grudnia 2019 r. Decyzja ta jest ostateczna i dotyczyła tożsamego stanu faktycznego i prawnego, lecz za inny okres. Organ I instancji przeanalizował treść art. 189f § 1 pkt 1 K.p.a. i wskazał, że spółka jest profesjonalnym podmiotem prowadzącym wieloletnią działalność w zakresie gospodarowania odpadami i ma obowiązek dochować wszelkich aktów staranności przy przestrzeganiu przepisów dotyczących ochrony środowiska oraz prawidłowej realizacji ciążących na niej obowiązków. Spółka nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku posiadania wpisu do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych na terenie Gminy M. w okresie od stycznia 2022 r. do grudnia 2022 r. Okres tego trwania naruszenia był długotrwały. Organ I instancji podał, że spółka pomimo braku wpisu do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych prowadziła taki rodzaj działalności co najmniej od 2017 r., co potwierdzają wydane przez organ I instancji ostateczne decyzje administracyjne nakładające na nią kary pieniężne w wysokości: - 115.000 zł za odbiór odpadów bez wpisu do rejestru działalności regulowanej za 2017 r.; - 120.000 zł za odbiór odpadów bez wpisu do rejestru działalności regulowanej za 2018 r.; - 120.000 zł za odbiór odpadów bez wpisu do rejestru działalności regulowanej za 2019 r. Organ I instancji uznał, że wobec powyższych ustaleń nie można naruszenia przepisów w niniejszej sprawie uznać za znikome. Ponadto spółka nie zaprzestała naruszeń prawa. W ocenie organu I instancji, nie zaistniały przesłanki do odstąpienia od nałożenia na spółkę kary pieniężnej. Według organu I instancji, w sprawie nie zachodzą również okoliczności określone w art. 189f § 2 K.p.a. dotyczące fakultatywnego odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej. Spółka złożyła odwołanie od ww. decyzji, w którym podniosła, że organ błędnie uznał, iż odbierała ona odpady komunalne od właścicieli nieruchomości niezamieszkałych na terenie Gminy i Miasta M., podczas gdy spółka działała jako pełnomocnik właściciela nieruchomości w zakresie zawarcia umowy na odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych. Zdaniem spółki, nie miała ona w tej sytuacji obowiązku uzyskać wpisu do rejestru działalności regulowanej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koszalinie wydało w dniu 27 marca 2024 r. decyzję nr SKO.41775.51.2024, w której utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie i przywołał treść art. 9b ust. 1 i ust. 2, art. 9c ust. 1, art. 9x ust. 1 pkt 1 u.c.p.g., art. 189f § 1, § 2 i § 3 K.p.a. Organ odwoławczy wskazał, że spółka nie była w 2022 r. wpisana do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy i Miasta M.. Organ odwoławczy podał, że z zebranego materiału dowodowego wynikało, iż spółkę należy uznać za odbierającego odpady komunalne ze sklepu B. w M. w 2022 r., mimo braku wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej, prowadzonego przez organ I instancji. Spółka podpisała umowę z J. S.A., której przedmiotem jest świadczenie i organizacja usług związanych z odbiorem i zagospodarowaniem odpadów wytworzonych przez J. S.A. na terenie sklepów [...], w tym sklepie [...] w M. Organ odwoławczy przeanalizował zapisy ww. umowy oraz pełnomocnictwo udzielone spółce przez J. S.A., a także faktury wystawione przez spółkę dla J. S.A. za wykonanie usług odbioru odpadów za poszczególne miesiące 2022 r. oraz potwierdzenia płatności za wykonanie tych usług. Organ odwoławczy stwierdził, że spółka występowała zatem jako odbiorca odpadów komunalnych. Według organu odwoławczego, strony ww. umowy miały świadomość, że spółka nie ma wpisu do rejestru działalności regulowanej w gminie M., przez co zawarcie takiej umowy na gruncie przepisów u.c.p.g. jest niedopuszczalne. Właściciel nieruchomości nie może zawierać umów z przedsiębiorcami, którzy nie legitymują się wpisem do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. W niniejszej sprawie najpierw zawarto umowę współpracy z dnia 1 czerwca 2020 r. pomiędzy spółką a J. S.A., a dopiero w jej wykonaniu zawarto umowę z dnia 1 stycznia 2021 r. pomiędzy spółką z podmiotem legitymującym się z wpisem do rejestru działalności regulowanej w przedmiocie odbierania odpadów komunalnych, tj. firmą W. Zdaniem organu odwoławczego, celem zawarcia umowy pomiędzy spółką a firmą W. było obejście restrykcyjnych przepisów u.c.p.g., tj. art. 6 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 3b, art. 9b, 9c i 9x. Organ odwoławczy podał, że przejawem prowadzenia działalności w przedmiocie odbierania odpadów komunalnych jest nie tylko ich fizyczny odbiór przez spółkę, lecz już sam fakt zawarcia umów w tym zakresie (umowy współpracy z dnia 1 czerwca 2020 r.), popartych wystawieniem faktur i dowodami zapłaty za tego typu usługę. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że art. 9x ust. 1 pkt 1 u.c.p.g., nie sankcjonuje samej osobistej i faktycznej działalności polegającej na odbieraniu odpadów bez wpisu do rejestru działalności regulowanej, lecz prowadzenie działalności gospodarczej o takim przedmiocie bez tego wpisu. Zatem bez względu na to, czy przedsiębiorca wykonuje działalność osobiście, czy zleca wykonanie usługi odbioru odpadów podwykonawcy, jest zobowiązany legitymować się wpisem we właściwym miejscowo rejestrze. Nie jest możliwe bowiem prowadzenie działalności regulowanej w zakresie odbioru odpadów komunalnych bez wpisu do rejestru działalności regulowanej z powołaniem się na zlecenie wykonania określonych czynności innemu przedsiębiorcy, gdyż mogło by to prowadzić do nieuzasadnionego "rozmycia" odpowiedzialności (zarówno na gruncie przepisów prawa administracyjnego, jak i cywilnego) przedsiębiorcy, który zawarł umowę w zakresie odbioru odpadów komunalnych, a jednocześnie nie dokonał wpisu do rejestru działalności regulowanej. Organ odwoławczy stwierdził, że nie ma żadnych podstaw prawnych, aby uznać, iż na organie administracji publicznej ciąży obowiązek, aby przy braku wątpliwości co do treści norm prawnych, rozstrzygać wątpliwości przedsiębiorcy (podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą) na jego korzyść. Z danych KRS wynika, że spółka funkcjonuje na rynku od ponad dwóch dekad, jest jako profesjonalistka, zobowiązana do znajomości przepisów prawa w szczególności regulujących działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, a więc i omawianych przepisów u.c.p.g. Organ odwoławczy uznał, że obrana przez nią linia obrony, jest pozbawiona jakichkolwiek podstaw i nie znajduje uzasadnienia w przepisach u.c.p.g. Nietrafne działania spółki nie mogą stać w sprzeczności z rozwiązaniami prawnymi przyjętymi w Rzeczpospolitej Polskiej i de facto prowadzić do uniknięcia odpowiedzialności za działania niezgodne z prawem. Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji w toku prowadzonego postepowania administracyjnego nie naruszył przepisów postępowania. Organ odwoławczy wskazał, że w sprawie zasadne było nałożenie na spółkę kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł za każdy miesiąc wykonywania działalności bez wymaganego wpisu do rejestru w 2022 r. W ocenie organu odwoławczego, nie zaistniały przesłanki do odstąpienia nałożenia na spółkę przedmiotowej kary pieniężnej. Spółka nie zaprzestała naruszania prawa, gdyż po raz 6 dopuściła się odbierania odpadów komunalnych bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej. Spółka złożyła skargę na ww. decyzje i wniosła o uchylenie decyzji wydanych przez organy administracyjne obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zarzuciła organowi naruszenie: 1. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 6, art. 7, art. 7a, art. 8, art. 11, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 K.p.a. w związku z art. 10 i art. 11 ustawy prawo przedsiębiorców, poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego polegające na: - uznaniu, że skarżąca odbierała lub prowadziła działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości niezamieszkałych na terenie Gminy i Miasta M., podczas gdy skarżąca działa jako pełnomocnik właściciela nieruchomości w zakresie zawarcia umowy na odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych z podmiotem posiadającym status podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości niezamieszkałych na terenie Gminy i Miasta M., który do podmiot jest wpisany do właściwego rejestru, - w konsekwencji uznaniu, że skarżąca powinna posiadać wpis do rejestru działalności regulowanej na podstawi art. 9c u.c.p.g., - niezastosowaniu przez organ I oraz organ II instancji przyjaznego stosowania przepisów prawa i rozstrzygania wszelkich wątpliwości na korzyść skarżącej, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 7a K.p.a., w tym także w art. 10 i 11 ustawy prawo przedsiębiorców, będącego w istocie małą konstytucją dla przedsiębiorców i organów administracyjnych w rozstrzyganiu spraw względem przedsiębiorcy; 2. wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 7a, art. 8, art. 10, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 K.p.a. w związku z art. 8 ustawy prawo przedsiębiorców - poprzez pominięcie słusznego interesu skarżącej, ale także właściciela nieruchomości, także będącego przedsiębiorcą, który zlecił skarżącej zadanie zawarcia z odpowiednimi podmiotami w jego imieniu i na jego rzecz umów obejmujących odbiór odpadów komunalnych, a w konsekwencji wydanie decyzji w oparciu o fragmentaryczny materiał dowodowy oceniony jednostronnie, selektywnie i nieobiektywnie, albowiem w sposób stanowiący wyraz fiskalizmu i nieprzyjaznego przedsiębiorcom, rozszerzającego ponad możliwe granice interpretowania przepisów dotyczących kar administracyjnych, które to zgodnie z orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego winny być interpretowane w sposób ścisły, 3. wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem reguł wskazanych w art. 107 § 1 i 3 K.p.a. w związku z art. 8 ustawy prawo przedsiębiorców - polegającym na dowolnym i niepełnym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przejawiającej się w braku precyzyjnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej tej decyzji, w szczególności brak konsekwencji organu II instancji, poprzez nieuwzględnienie okoliczności wskazanych w lit.a powyżej, a także przez ogólnikowe stwierdzenie, że skarżąca dążyła do obejścia przepisów prawa, 4. wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 9c ust. 1 oraz 9x ust. 1 pkt 1 u.c.p.g., poprzez uznanie, że skarżąca powinna posiadać wpis do rejestru działalności regulowanej, jako przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości i nałożenie za jego brak administracyjnej kary pieniężnej, podczas gdy skarżąca nie ma obowiązku posiadać takiego wpisu z uwagi na to, że występowała wyłącznie w charakterze pełnomocnika właściciela nieruchomości przy zawieraniu umowy z podmiotem świadczącym usługę odbioru i zagospodarowania odpadów komunalnych, zatem nałożenie kary administracyjnej było bezpodstawne, 5. wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 6 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g., poprzez uznanie, że określa on strony umowy, którą właściciel nieruchomości jest zobowiązany zawrzeć na podstawie tego przepisu. Skarżąca złożyła również wniosek o przeprowadzenie dowodów wskazanych w treści skargi, które były znane organowi I instancji, albowiem sam jest ich autorem, a to w postaci odpowiednio: ogłoszeń o zamówieniu (z roku 2020) odnoszących się do postępowań o udzielenie zamówień publicznych obejmujących odbiór odpadów komunalnych z terenu Gminy M. i specyfikacji warunków zamówienia (z roku 2023 i 2024) odnoszących się do postępowań obejmujących odbiór odpadów komunalnych z terenu Gminy M.. W uzasadnieniu skargi zarzuty zostały uszczegółowione. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przeprowadzenie dowodu z dokumentów kontroli w Gminie B. oraz kontroli przeprowadzonej przez zarząd związku Gmin W.. Sąd na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej "p.p.s.a"), oddalił wnioski dowodowe skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje: Spór w sprawie dotyczy nałożenia na skarżącą kary pieniężnej za odbieranie odpadów komunalnych bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej prowadzonego przez Burmistrza M.. Według skarżącej, nie ma ona obowiązku posiadać wpisu do rejestru działalności regulowanej, bowiem nie ona odbiera odpady ze sklepu [...] w M., lecz firma W., która taki wpis posiada. Wskazała, że została upoważniona przez J. S.A. do zawarcia umowy z firmą W. Zdaniem organów, to skarżąca jest odbiorcą odpadów komunalnych ze sklepu [...] M., a nie firma W., która jest jedynie podwykonawcą usługi na odbiór odpadów. Działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221, 641, 803, 1414 i 2029). Rejestr działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, zwany dalej "rejestrem", prowadzi wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy ze względu na miejsce odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości (art. 9b ust. 1 i 2 u.c.p.g.). Przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru w gminie, na terenie której zamierza odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. Wpisu do rejestru oraz zmiany wpisu w rejestrze dokonuje się na pisemny wniosek przedsiębiorcy (art. 9c ust. 1 i ust. 2 u.c.p.g.). Wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest obowiązany dokonać wpisu przedsiębiorcy do rejestru w terminie 7 dni od dnia wpływu wniosku o wpis wraz z dokumentami, o których mowa w art. 9c ust. 4 (art.9ca ust. 1 u.c.p.g.). Zgodnie z art. 9x ust. 1 u.c.p.g., przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który odbiera odpady komunalne bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 9b ust. 2 - podlega karze pieniężnej w wysokości 5.000 zł za pierwszy miesiąc wykonywania działalności bez wymaganego wpisu do rejestru oraz 10.000 zł za każdy kolejny miesiąc wykonywania działalności bez wymaganego wpisu do rejestru. Kary pieniężne, o których mowa w art. 9x ust. 1 i 2, nakłada, w drodze decyzji, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, właściwy ze względu na miejsce wpisania przedsiębiorcy do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 9b ust. 2 (art. 9zb ust. 1 u.c.p.g.). Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w art. 9x ust. 1 pkt 2-4, art. 9xa pkt 2, art. 9xaa pkt 1, 9xb ust. 1 pkt 1, art. 9y ust. 1 pkt 2-4 i art. 9z ust. 1 pkt 2 i ust. 4, właściwy organ bierze pod uwagę stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiot (art. 9zc ust. 1 u.c.p.g.). Do kar pieniężnych stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi, prezydentowi miasta oraz wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska (art. 9zf u.c.p.g.). Wskazać należy, że właściciele nieruchomości, którzy pozbywają się z terenu nieruchomości nieczystości ciekłych oraz właściciele nieruchomości, którzy nie są obowiązani do ponoszenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi na rzecz gminy, wykonując obowiązek określony w art. 5 ust. 1 pkt 3b u.c.p.g., są obowiązani do udokumentowania w formie umowy korzystania z usług wykonywanych przez gminną jednostkę organizacyjną lub przedsiębiorcę odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, wpisanego do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 9b ust. 2, przez okazanie takich umów i dowodów uiszczania opłat za te usługi (art. 6 ust.1 pkt 2 u.c.p.g.). Ten kto nie wykonuje obowiązków wymienionych w art. 5 ust. 1 – podlega karze grzywny (art. 10 ust. 2 u.c.p.g.). Właściciel sklepu [...] przedstawił umowę o współpracy pomiędzy skarżącą a J. S.A. oraz faktury, wystawione przez skarżącą za wywóz odpadów za poszczególne miesiące 2022 r. wraz dowodami wpłaty. Na podstawie tej umowy skarżąca zobowiązała się do świadczenia i organizacji usług związanych z odbiorem i zagospodarowaniem odpadów wytworzonych przez J. S.A. (§ 1 pkt 1). Skarżąca zobowiązała się do posiadania zezwoleń i wpisów do właściwych rejestrów. Oświadczyła m.in., że posiada wpis BDO i wpisy do rejestru działalności regulowanej w gminach, gdzie samodzielnie świadczy usługi odbioru odpadów ze sklepów [...]. Na podstawie ww. umowy skarżąca mogła realizować wywóz odpadów samodzielnie lub przy pomocy podwykonawcy. Skarżąca została upoważniona przez J. S.A. do zorganizowania odbioru i zagospodarowania odpadów ze sklepu [...] przez podwykonawcę, w przypadku gdy nie będzie samodzielnie wykonywać przedmiotowej usługi. Skarżąca będzie występowała w imieniu i na rzecz J. S.A., z którymi zawrze umowy w imieniu J. S.A. Podwykonawca zobowiązany jest posiadać wymagane zezwolenie zgodne z art. 9c u.c.p.g. (tj. wpis do rejestru działalności regulowanej) (§ 4 ust. 2, ust. 3, ust. 6). Umowa zlecenia to umowa cywilnoprawna uregulowana w Kodeksie cywilnym (art. 734–751). Przedmiotem umowy zlecenia jest zobowiązanie jednej osoby (zleceniobiorcy) do wykonania określonej czynności prawnej (np. usługi) dla innego podmiotu (zleceniodawcy), na warunkach określonych w umowie. Zdaniem, Sądu taką umową była umowa o współpracy zawarta pomiędzy skarżącą a J. S.A. W dniu 1 stycznia 2021 r. skarżąca, działając w imieniu J. S.A. zawarła umowę z firmą W. na świadczenie usług odbioru odpadów. Do umowy dołączono pełnomocnictwo udzielone przez J. S.A. do zawierania umów handlowych w zakresie odbioru odpadów komunalnych oraz odpadów segregowanych ze sklepów [...]. Podkreślić należy, że treścią pełnomocnictwa jest złożenie oświadczenia woli mocodawcy, upoważniające daną osobę do dokonywania w jego imieniu i na jego rzecz czynności prawnych określonych w pełnomocnictwie. Pełnomocnik zawsze działała w imieniu mocodawcy. Zdaniem Sądu, organy miało prawo dokonać oceny postanowień umowy pod kątem skutków, wynikających z przepisów u.c.p.g. Gdyby w rzeczywistości ww. umowa z dnia 1 stycznia 2021 r. była zawarta przez skarżącą w imieniu J. S.A., jak twierdzi skarżąca, to w wyniku jej wykonania firma W. winna wystawić faktury za wykonaną usługę bezpośrednio J. S.A., gdyż zgodnie z art. 9h u.c.p.g., podmiot odbierający odpady komunalne na podstawie umowy z właścicielem nieruchomości jest obowiązany przekazać właścicielowi nieruchomości, od którego odbiera odpady komunalne, rachunek, w którym są wyszczególnione koszty odbierania i zagospodarowania odpadów komunalnych. J. S.A. powinna też należności z tych faktur uiścić na rachunek bankowy firmy W. Ponadto firma W. byłaby zobowiązana do sporządzania rocznych sprawozdań, w których winna wykazać J. S.A. jako właściciela nieruchomości, skąd odbierane są odpady (art. 9n ust. 1 i ust. 5 u.c.p.g.). Stosunek zobowiązaniowy istniałby w takim przypadku wyłącznie pomiędzy J. S.A. a firmą W. Taka sytuacja nie miała jednak miejsca w niniejszej sprawie. Oceniając zapisy ww. umowy z dnia 1 stycznia 2021 r. należy wskazać, że w istocie skarżąca zawarła tę umowę w swoim imieniu, o czym świadczy fakt wystawiania faktur przez firmę W. na rzecz skarżącej, a nie na rzecz J. S.A. oraz fakt otrzymania zapłaty przez firmę W. za wykonaną usługę od skarżącej, a nie do J. S.A. oraz wystawienie faktur przez skarżącą za wykonanie usługi odbioru odpadów J. S.A., które zostały uregulowane przez J. S.A. na rzecz skarżącej. Jak ustalono, firma W. w sporządzonym sprawozdaniu za 2022 r. nie wykazała J. S.A. jako właściciela nieruchomości, skąd odbiera odpady. Powyższe oznacza, że skarżąca wykonywała zlecone jej czynności (odbiór odpadów) na podstawie umowy łączącej ją z J. S.A. za pośrednictwem podwykonawcy – firmy W. Zgodnie z umową o współpracy zawartą z J. S.A., skarżąca posiadała zgodę J.. S.A. na wykonanie zleconych zadań za pośrednictwem podwykonawcy, za którego działania ponosiła odpowiedzialność. W obrocie gospodarczym jest to częsta praktyka. Refakturowanie usług pomiędzy podmiotami gospodarczymi również występuje w obrocie gospodarczym. Mechanizm refakturowania dla potrzeb podatku od towarów i usług opisany jest w art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361, dalej "u.p.t.u."). Zgodnie z tym przepisem w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymałi wyświadczył te usługi. Refakturowanie nie występuje zatem w sytuacji gdy dany podmiot działa w charakterze pełnomocnika innego podmiotu gospodarczego. Regulacja z art. 8 ust. 2a u.p.t.u. odnosi się do tzw. refakturowania usług, w którym na zasadzie fikcji prawnej przyjmuje się, że refakturujący sam wyświadczył usługę na rzecz podmiotu, do którego adresowana jest refaktura. Oznacza to możliwość przeniesienie kosztów na podmiot, który faktycznie korzysta z usługi. Z refakturowaniem mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot gospodarczy działa we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, uznaje się zatem, że do rozliczenia tej usługi jest zobowiązana osoba ostatecznie z niej korzystająca, czyli wspomniana osoba trzecia. W takiej sytuacji podatnik nabywający usługę "odsprzedaje" ją osobie ostatecznie z niej korzystającej. W niniejszej sprawie skarżąca, która działałaby wówczas we własnym imieniu (zatem nie mogłaby wtedy być pełnomocnikiem J. S.A.) nabywałaby usługę odbioru odpadów od firmy W., która miałaby być wykonana na rzecz J. S.A. Firma W. wystawiałaby fakturę na rzecz skarżącej, zaś skarżąca wystawiałaby fakturę na rzecz J. S.A. na taką samą kwotę, na którą opiewała faktura wystawiona skarżącej przez firmę W. Jest to istota refaktury (por. wyrok NSA z dnia 7 listopada 2023 r. o sygn. akt I FSK 1334/19, teza 6.8). Oznacza to, że usługa refakturowana nie powinna być powiększona o dodatkową marżę, prowizję czy inne koszty. Naliczanie marży lub prowizji do "odsprzedawanej" usługi powoduje, że jest to już odrębna czynność sprzedaży usługi, która winna być udokumentowana odrębną fakturą i osobno rozliczona. Zdaniem Sądu, przyjęcie stanowiska skarżącej, że w istocie doszło do refakturowania faktur za usługi odbioru odpadów oznaczałoby, że skarżąca działała we własnym imieniu, a nie jako pełnomocnik J. S.A. Skarżąca na tle przepisów u.p.t.u. byłaby zatem traktowana jako wykonawca usługi odbioru odpadów. Na tle przepisów u.c.p.g. okoliczność czy doszło do refakturowania usług, czy też nie miało to miejsca, w ocenie Sądu, nie ma w istocie znaczenia dla rozpoznania sprawy. Stosunek zobowiązaniowy istniał między skarżącą a J. S.A. i dotyczył wywozu odpadów ze sklepu [...] M. Wywozu odpadów podjęła się skarżącą, która dla wykonania tego zadania posłużyła się podwykonawcą firmą W. Odbiorcą odpadów na podstawie przepisów u.c.p.g. pozostawała nadal skarżąca, która w celu wykonywania tego rodzaju działalności regulowanej winna posiadać wpis do rejestru. Według Sądu, skutki umów zawartych pomiędzy skarżącą a J. S.A. i firmą W. podlegają ocenie w świetle przepisów u.c.p.g. na podstawie art. 80 K.p.a., art. 7 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a. Jak wyżej wskazano, umowę na odbiór odpadów komunalnych zawartą z właścicielem nieruchomości, tj. J. S.A. posiadała skarżąca, a nie firma W. Zatem to na skarżącej ciążył obowiązek uzyskania wpisu do rejestru działalności rejestrowanej i to niezależnie od faktu, że firma W. taki wpis posiadała. Skarżąca winna też wywiązać się z obowiązków, określonych w art. 9n ust. 1 i art. 9g u.c.p.g. Sąd podziela wyrażone w zaskarżonej decyzji stanowisko, iż pojęcie odbiorcy odpadów komunalnych odnosi się nie tylko do podmiotu, który takiego odbioru fizycznie dokonuje, lecz także do podmiotu, który prowadząc tego typu działalność (odbiór odpadów komunalnych) deklaruje odbiór odpadów komunalnych na terenie danej gminy. Wynika to m.in. z treści art. 9c ust. 1 u.c.p.g., zgodnie z którym przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru w gminie, na terenie której zamierza odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. Skarżąca realizowała zapisy umowy o współpracy, posługując się podwykonawcą zlecenia na odbiór odpadów komunalnych – firmą W. Wobec braku wpisu do rejestru działalności regulowanej zasadne było, zdaniem Sądu nałożenie na skarżącą kary pieniężnej. Niedopuszczalne jest bowiem, by dany podmiot, wobec właścicieli nieruchomości występował jako odbiorca odpadów komunalnych, a wobec organu, odpowiedzialnego za czystość i porządek na terenie gminy i prowadzącego nadzór w tym zakresie, był podmiotem nie odbierającym odpadów komunalnych, a jedynie pośrednikiem. Jak wyżej wskazano, właściciele nieruchomości, którzy nie są zobowiązani do ponoszenia opłat na rzecz gminy mają obowiązek udokumentowania w formie umowy korzystanie z usług wykonywanych przez gminną jednostkę organizacyjną lub przedsiębiorcę odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości i taki przedsiębiorca ma być wpisany do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 9b ust. 2 u.c.p.g. Owo udokumentowanie obejmuje zarówno okazanie tak zawartych umów jak i potwierdzeń uiszczania opłat za te usługi (art. 6 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. w związku z art. 5 ust. 1 pkt 3b u.c.p.g.). Tym samym skoro z tak zawartych umów wynika, że dany podmiot będzie odbierał odpady komunalne i okazanie tak zawartych umów pozwoli na stwierdzenie wykonania obowiązku ustawowego, to taki podmiot musi być wpisany do ewidencji działalności regulowanej, o której mowa w art. 9b u.c.p.g. Skarżąca jako podmiot, który zawarł umowę na odbiór odpadów komunalnych była więc zobowiązana do dokonania wpisu do ww. ewidencji. Nałożenie przez ustawodawcę obowiązku uzyskania wpisu do rejestru działalności regulowanej ma ściśle określone cele i zapewnia możliwość kontroli tego rodzaju działalności z uwagi na jej charakter. Przepisy dotyczące rejestru zostały wprowadzone w celu zidentyfikowania przedsiębiorców odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości działających na terenie danej gminy oraz potwierdzenia spełnienia warunków prowadzenia działalności określonych w przepisach prawa powszechnie obowiązującego, jak i możliwości wprowadzenia sankcji za niedopełnienie tych warunków. Wbrew twierdzeniom skargi, brak wpisania skarżącej do ww. rejestru powoduje m.in. konsekwencje w postaci nieobjęcia faktycznie odbieranych odpadów od sklepu [...] w M. sprawozdaniem rocznym z art. 9n u.c.p.g. i uniemożliwia ustalenie czy podmiot odbierający odpady osiągnął wymagane poziomy recyklingu. W ocenie Sądu, nie jest możliwe prowadzenie tego rodzaju działalności bez wpisu do rejestru działalności regulowanej, z powołaniem się na zlecenie wykonywania określonych czynności innemu przedsiębiorcy, który nie zawarł umowy w zakresie odbioru odpadów komunalnych. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia z dnia 10 października 2023 r. o sygn. akt III OSK 496/22: "Przyjęcie stanowiska zaprezentowanego przez spółkę mogłoby zatem prowadzić do nieuzasadnionego "rozmycia" odpowiedzialności (zarówno na gruncie przepisów prawa administracyjnego, jak i cywilnego) przedsiębiorcy, który zawarł umowę w zakresie odbioru odpadów komunalnych, a jednocześnie nie dokonał wpisu do rejestru działalności regulowanej. Z tych względów zarzuty naruszenia art. 9c ust. 1 oraz art. 9x ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. nie zasługiwały na uwzględnienie. Stanowisko zawarte w tej sprawie zostało już kilkakrotnie wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych". Na marginesie należy zaznaczyć, że J. SA, zawarła w dniu 28 sierpnia 2023 r. umowę z firmą W. na wywóz odpadów. Zgodnie z uchwałą NSA z dnia 9 czerwca 2022 r. o sygn. III OPS 1/21, art. 189f K.p.a. stanowi uzupełnienie regulacji przepisów Rozdziału 4d ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach o przesłanki odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. W niniejszej sprawie organ odwoławczy dokonał oceny zasadności zastosowania przesłanki wynikającej z art. 189f § 1 pkt 1 K.p.a. i uznał, że nie zachodzi ani okoliczność znikomego naruszenia prawa, ani też zaprzestania naruszenia prawa. Wymierzona skarżącej kara nie narusza art. 9x ust. 1 u.c.p.g., zaś zaskarżona decyzja zwiera stosowne uzasadnienie w zakresie jej wymiaru oraz przedstawia sposób jej wyliczenia. Zdaniem Sądu, organy obu instancji nie naruszyły przepisów prawa materialnego, ani postępowania w stopniu uzasadniającym uchylenie wydanych przez nich decyzji. Zarówno decyzja organu I instancji, jak i decyzja organu odwoławczego zawierają uzasadnienia faktyczne i prawne ze wskazaniem dowodów na których oparły swoje rozstrzygnięcia oraz wyjaśnieniem treści zastosowanych przepisów. Organy zebrały materiał dowodowy, dokonały jego oceny i wywiodły z niego logiczne wnioski. Fakt, że skarżąca nie zgadza się ze stanowiskiem organów administracji nie świadczy o naruszeniu przez nie przepisów postępowania. Zdaniem Sądu, skoro prawidłowo ustalono, że skarżąca miała obowiązek dokonania wpisu ww. rejestru i nie była pośrednikiem przy wykonaniu usługi odbioru odpadów to nie zaistniała żadna podstawa do dokonania w tym zakresie wykładni "przyjaznej" dla strony skarżącej, ponieważ zgodnie z art. 7a § 1 K.p.a. rozstrzyganie wątpliwości na korzyść strony ma miejsce tylko wówczas, gdy w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej. W tej sprawie wykładnia art. 9c oraz art. 9x ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. nie nasuwała żadnych wątpliwości. Także wynikający z art. 11 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców obowiązek rozstrzygania na korzyść przedsiębiorcy wątpliwości co do treści normy prawnej nie miał w tej sprawie znaczenia, skoro takich wątpliwości w zakresie ww. przepisów nie było. Nie było także podstaw do stosowania art. 10 ustawy Prawo przedsiębiorców, ponieważ w zakresie ww. ustaleń nie zachodziły wątpliwości dotyczące stanu faktycznego sprawy, a kierowanie się zasadą zaufania do przedsiębiorcy ma miejsce tylko wtedy, gdy przedsiębiorca działa zgodnie z prawem. Odnosząc się do wniosków dowodowych wskazać należy, że na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., sąd może przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Załączone do skargi dokumenty w postaci ogłoszeń o zamówieniu publicznym i specyfikacji warunków zamówienia nie mają związku z przedmiotem sprawy, gdyż odnoszą się one do zamówień na odbiór odpadów komunalnych z nieruchomości zamieszkałych, gdzie to gmina zobowiązana jest do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych, zaś właściciele nieruchomości, gdzie zamieszkują mieszkańcy zobowiązani są uiszczać stosowną opłatę. W niniejszej sprawie odbiór odpadów dotyczył nieruchomości niezamieszkałej, na której znajduje się sklep [...]. Dokumenty dotyczące kontroli w innej gminie i przez inne organy, nie podlegają ocenie Sądu w niniejszej sprawie i nie mają wpływu na jej rozstrzygnięcie. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.