I SA/Bd 325/24
WyrokWSA w Bydgoszczy2024-09-03
Skład orzekający: Halina Adamczewska-Wasilewicz, Urszula Wiśniewska, Joanna Ziołek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy świadczenie pieniężne otrzymane przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą na pokrycie kosztów zakwaterowania i wyżywienia obywateli Ukrainy, na podstawie porozumienia z gminą zawartego w oparciu o art. 13 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy też korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 52zi ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną, uznając, że organ podatkowy nieprawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego. Organ pominął istotne elementy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, w szczególności fakt zawarcia porozumienia z gminą na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy oraz złożenie wniosku o świadczenie pieniężne na podstawie art. 13 ust. 4 tej ustawy. W konsekwencji organ błędnie uznał, że pomoc była udzielana w trybie art. 12 ustawy, co skutkowało odmową zastosowania zwolnienia z art. 52zi ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.Stan faktyczny
Strona prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą zawarła z Gminą porozumienie dotyczące zakwaterowania i wyżywienia obywateli Ukrainy, na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy. Strona złożyła wniosek o świadczenie pieniężne z tego tytułu, które zostało przyznane i wypłacone. Strona zwróciła się o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie opodatkowania podatkiem dochodowym otrzymanego świadczenia. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko strony za nieprawidłowe, twierdząc, że świadczenie podlega opodatkowaniu, ponieważ pomoc została udzielona w trybie art. 12 ustawy, a nie art. 13.Rozstrzygnięcie
Uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej i zasądzenie od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz O. S. kwoty 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędziowie: sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) asesor WSA Joanna Ziołek Protokolant: asystent sędziego Kamila Wenskowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2024 r. sprawy ze skargi O. S. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz O. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W dniu [...] stycznia 2024r. wpłynął do organu wniosek O. S. ("Skarżąca", "Strona", "Wnioskodawczyni") z [...] stycznia 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, w przedmiocie zastosowania zwolnienia z art. 52 zi ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wniosek uzupełniono pismem z [...] lutego 2024 r. i [...] marca 2024r. Strona podała, że na podstawie porozumienia z Gminą została udzielona pomoc Ukraińcom na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa. Wskazała, że jest osobą prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą, zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Udzieliła pomocy obywatelom Ukrainy na podstawie porozumienia z Gminą w zakresie zakwaterowania i wyżywienia. Pomoc została udzielona na koszt Strony, nie zobowiązała ona obywateli Ukrainy do dokonania opłat w zamian za udzieloną pomoc, która obejmowała okres od [...] marca 2022r. do [...] sierpnia 2023r. W związku z udzieleniem pomocy, Wnioskodawczyni składała wniosek o świadczenie pieniężne, o którym mowa w art. 13 ust. 4 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy. Zostało ono już przyznane i wypłacone. Jednocześnie wyjaśniono, że przedmiotem zawartego z Gminą porozumienia były prawa i obowiązki podmiotu: [...]. Do obowiązków i praw należało:
- zakwaterowanie i wyżywienie obywateli Ukrainy,
- wykonanie obowiązków informacyjnych względem obywateli Ukrainy i przekazanie do Urzędu Gminy G.,
- przekazanie Beneficjentowi środków z Funduszu Pomocy na pokrycie kosztów zakwaterowania wraz z wyżywieniem obywateli Ukrainy;
- prawo kontroli sposobu realizacji zadania.
Porozumienie z Gminą zostało oparte na podstawie art. 13 ust. 1 i 2 w związku z art. 107 ust. 1 i 2 ustawy z 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa.
W związku z powyższym Strona zadała pytania:
1. Czy podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym?
2. Czy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawczyni w sprawie ma zastosowanie zwolnienie z opodatkowania.
W interpretacji indywidualnej z dnia [...] marca 2024 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że stanowisko Strony jest nieprawidłowe. Wyjaśniono, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie Nr 1 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytania Nr 2 dotyczącego podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu organ podał, że podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., dalej: "u.p.d.o.f.") jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zatem opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku. Według art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy źródłami przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Na mocy art. 14 ust. 1 ustawy za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Stosowanie zaś do art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a?22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych. Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14–15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze, czy też innych nieodpłatnych świadczeń), jak również na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Organ wskazał, że w zaistniałym stanie faktycznym należy odwołać się do ustawy z 12 marca 2022r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 167 ze zm.). Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa Wojewoda może zapewnić pomoc obywatelom Ukrainy, o których mowa w art. 1 ust. 1, polegającą na: 1) zakwaterowaniu; 2) zapewnieniu całodziennego wyżywienia zbiorowego; 3) zapewnieniu transportu do miejsc zakwaterowania, o których mowa w pkt 1, między nimi lub do ośrodków prowadzonych przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub miejsc, w których obywatelom Ukrainy udzielana jest opieka medyczna, albo miejsc pośrednich, z których będzie realizowany dalszy transport do punktu docelowego, w którym obywatelom Ukrainy udzielana będzie opieka medyczna; 4) finansowaniu przejazdów środkami transportu publicznego oraz specjalistycznego transportu umożliwiającego transport osób leżących lub przeznaczonego dla osób z niepełnosprawnością w szczególności do miejsc lub pomiędzy miejscami, o których mowa w pkt 1-3; 5) zapewnieniu środków czystości i higieny osobistej oraz innych produktów; 6) organizacji miejsc udzielania doraźnej pomocy medycznej; 7) zapewnieniu personelu medycznego realizującego w razie potrzeby wizyty kontrolne w odniesieniu do osób z dodatnim wynikiem testu diagnostycznego w kierunku SARS-CoV-2 – w przypadku organizacji miejsc zakwaterowania, o których mowa w pkt 1, przeznaczonych dla osób z dodatnim wynikiem testu diagnostycznego w kierunku SARS-CoV-2; 8) podjęciu innych działań niezbędnych do realizacji pomocy. Zgodnie z art. 12 ust. 6 ww. ustawy do zamówień publicznych niezbędnych do zapewnienia pomocy, o której mowa w ust. 1-4, 18 i 19, przez wojewodę, inne organy administracji publicznej, jednostki podległe lub nadzorowane przez organy administracji publicznej, jednostki sektora finansów publicznych oraz inne organy władzy publicznej, jednostki samorządu terytorialnego, związki jednostek samorządu terytorialnego lub związki metropolitalne, lub niezbędnych do informowania o pomocy kierowanej do obywateli Ukrainy, o których mowa w art. 1 ust. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1605 i 1720). Z kolei, art. 13 ust. 1 omawianej ustawy, stanowi, że każdemu podmiotowi, w szczególności osobie fizycznej prowadzącej gospodarstwo domowe, który zapewni, na własny koszt, zakwaterowanie i wyżywienie obywatelom Ukrainy, o których mowa w art. 1 ust. 1, może być przyznane na jego wniosek świadczenie pieniężne z tego tytułu nie dłużej niż za okres 120 dni od dnia przybycia obywatela Ukrainy na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Okres wypłaty świadczenia może być przedłużony w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Stosownie natomiast do art. 13 ust. 4 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy wniosek o świadczenie pieniężne zawiera: 1) imię i nazwisko albo nazwę składającego wniosek; 2) PESEL lub NIP składającego wniosek; 3) wskazanie okresu, na jaki zapewniono zakwaterowanie, oraz liczby osób przyjętych do zakwaterowania; 4) imię i nazwisko osoby przyjętej do zakwaterowania oraz PESEL; 5) oświadczenie składającego wniosek o zapewnieniu zakwaterowania i wyżywienia; 6) numer rachunku płatniczego, na który wypłacane będzie świadczenie; 7) oświadczenie składającego wniosek pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, że dane zawarte we wniosku są prawdziwe; 8) adres miejsca pobytu osób przyjętych na zakwaterowanie; 9) adres poczty elektronicznej i numer telefonu składającego wniosek; 10) oświadczenie, że za osobę przyjętą do zakwaterowania na wskazany okres nie wypłacono już świadczenia; 11) oświadczenie podmiotu składającego wniosek, że za okres wskazany w pkt 3 nie otrzymano dodatkowego wynagrodzenia, w tym za wynajem.
Natomiast na mocy art. 52zi u.p.d.o.f. zwalnia się od podatku dochodowego świadczenie pieniężne, o którym mowa w art. 13 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa. Zwolnienie określone w art. 52zi u.p.d.o.f. nie znajduje zastosowania do przychodów wynikających z realizacji pomocy obywatelom Ukrainy, w trybie przepisów art. 12 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy.
W ocenie organu jeżeli podatnik uzyskuje przychody z tytułu świadczenia, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, usług związanych z zapewnieniem zakwaterowania i wyżywienia obywatelom Ukrainy, na podstawie umowy zawartej z organem samorządu terytorialnego, to przychody te nie korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 52zi ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, otrzymywane przez Stronę świadczenie pieniężne nie korzysta ze zwolnienia od podatku. Środki finansowe otrzymane przez Wnioskodawczynię na podstawie umowy zawartej z Gminą G. podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, zgodnie z wybraną przez Stronę formą opodatkowania.
W skardze Skarżąca podała, że nie zgadza się z indywidualną interpretacją. W jej ocenie jest to niewłaściwa ocena co do zastosowania prawa materialnego oraz błędu wykładni.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
W piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2024r. Strona podała, że nie zgadza się z odpowiedzią na skargę. W załączeniu przesłała porozumienie zawarte z Gminą, z treści którego wynika, że zostało ono zawarte na podstawie art. 13 ust. 1 i 2 w związku art. 107 ust. 1 i 2 z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa. Wskazała, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w uzasadnieniu powołuje się do art. 12 ust. 1, który jej nie dotyczy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 57a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 935 – dalej: "p.p.s.a."), skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania oraz dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Przepis ten wyznacza granice rozpoznania skargi na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie i stanowi, że sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd bada więc prawidłowość zaskarżonej interpretacji indywidualnej tylko z punktu widzenia zarzutów skargi i wskazanej w niej podstawy prawnej.
W pierwszej kolejności podnieść należy, że skarga z dnia [...] kwietnia 20024r. jest bardzo lakoniczna a Strona wskazuje jedynie na niewłaściwą ocenę "co do zastosowania prawa materialnego oraz błędu wykładni". W piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2024r. Strona sprecyzowała, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej powołuje się na art. 12 ust. 1 ustawy z 12 marca 2022r. który nie dotyczy Skarżącej, albowiem porozumienie z Gminą zostało zawarte na podstawie art. 13 ust. 1 przywołanej ustawy. Mając na uwadze fakt, że skarga została złożona przez Stronę osobiście (bez profesjonalnego pełnomocnika) w ocenie Sądu zarzut niewłaściwego zastosowania prawa materialnego: art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2022r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. z 2024r. poz. 167 dalej: "ustawa o pomocy obywatelom Ukrainy") został sformułowany w sposób pozwalający na kontrolę zaskarżonej interpretacji. Na rozprawie w dniu 03 wrzesnia 2024r. Skarżąca podkreśliła, że organ w zaskarżonej interpretacji powołuje się na art. 12 ust. 1 podczas gdy porozumienie z Gminą zawarte zostało w oparciu o przepisy art. 13 ust 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, również pytanie zawarte w interpretacji dotyczyło możliwości zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego w sytuacji udzielenia pomocy w oparciu o procedurę z art. 13 przywołanej ustawy.
Skarga jest zasadna.
Przypomnieć należy, że w ramach postępowania o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w kształcie jaki został mu nadany przepisami art. 14a-14s ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023r. poz. 2383 ze zm. dalej: "O.p.") organ powołany do dokonania tego rodzaju wykładni jest związany treścią opisu przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego lub zdarzania przyszłego, w który nie może ingerować. Organ interpretacyjny nie ma zatem prawa do czynienia własnych ustaleń faktycznych. W zakresie wymogów, jakie Ordynacja podatkowa precyzuje w odniesieniu do wniosków o interpretacje indywidulane należy wskazać, że stosownie do art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obwiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Podkreślić przy tym należy, że ustawodawca nie zdefiniował stopnia szczegółowości powyższego opisu, ze względu jednak na cel jaki przyświeca samej interpretacji i zasadom postępowania w którym ma ona zostać wydana, należy stwierdzić, że opis zdarzenia przyszłego lub stanu faktycznego winien zawierać wszystkie te elementy, które z uwagi na treść pytania i odnoszącą się do poruszanej w nim problematyki regulacji prawnej, są bezwzględnie konieczne do udzielenia na nie odpowiedzi. Poprzez odesłanie zawarte w art. 14 h O.p. do odpowiednich regulacji prawa podatkowego, ustawodawca umożliwił jednocześnie zwrócenie się do strony o uzupełnienie przedstawionego przez nią opisu w zakresie niezbędnym do wydania interpretacji.
Związanie organu stanem faktycznym opisanym we wniosku o interpretację, oznacza, że organ nie może dokonywać jego modyfikacji, nie może pomijać żadnych elementów stanu faktycznego, dokonywać własnych ustaleń wykraczających poza treść wniosku o interpretację. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że w sprawach dotyczących indywidualnych interpretacji stan faktyczny wynika z wniosku podmiotu, który o jej wydanie się ubiega, a organy podatkowe nie są uprawnione do jego modyfikacji, rekonstrukcji, czy też jakichkolwiek domniemań w tym zakresie.
Sąd, wskazuje na wadliwość prawną wydanej interpretacji w zakresie w jakim organ przyjął, że w sprawie zastosowanie ma art. 12 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy (wbrew treści wniosku o interpretacje) i w konsekwencji uznał, że nie ma zastosowania art. 52 zi u.p.d.o.f. W ocenie Sądu organ dokonał nieuprawnionych modyfikacji i pominięcia istotnych elementów stanu faktycznego.
We wniosku z dnia [...] stycznia 2024r. w części G. "Opis stanu faktycznego, zdarzenia przyszłego i pytania", Strona wskazała : "Na podstawie porozumienia z Gminą została udzielona pomoc Ukraińcom na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy z 12 marca 2022r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium państwa. Czy podlegam opodatkowaniu podatkiem dochodowym?". Pismem z dnia [...] lutego 2024r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji w zakresie stanu faktycznego pytając m.in. czy w związku z udzieleniem pomocy obywatelom Ukrainy Strona składała wniosek o świadczenie pieniężne o którym mowa w art. 13 ust. 4 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, jeśli tak to czy zostało przyznane, na jaki okres i przez jaki organ, kiedy zostało wypłacone (pyt. 3 lit. g). W odpowiedzi udzielonej pismem z dnia [...] lutego 2024r. Wnioskodawczyni wyjaśniała, że składała wniosek o którym mowa w art. 13 ust. 4 świadczenie zostało przyznane przez Gminę G. i wypłacone. Powyższe okoliczności przywołane przez Stronę bez wątpliwości wskazują, że Skarżąca udzieliła pomocy przy zastosowaniu procedur opisanych w art. 13 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy.
Natomiast w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji indywidualnej, organ wyjaśnia: " Na mocy art. 52zi ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Zwalnia się od podatku dochodowego świadczenie pieniężne, o którym mowa w art. 13 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 103 ze. zm.). Ww. świadczenie jest świadczeniem pieniężnym przyznanym na wniosek podmiotu, w szczególności osoby fizycznej prowadzącej gospodarstwo domowe, który zapewni, na własny koszt, zakwaterowanie i wyżywienie obywatelom Ukrainy, którzy przybyli na terytorium RP w związku z działaniami wojennymi w tamtym kraju oraz obywatelom Ukrainy posiadającym Kartę Polaka, którzy wraz z najbliższą rodziną z powodu tych działań wojennych przybyli na terytorium RP. Świadczenie to może być przyznane na okres nie dłuższy niż 120 dni od dnia przybycia obywatela Ukrainy na terytorium Polski, zaś w szczególnie uzasadnionych przypadkach okres wypłaty świadczenia może być przedłużony. Zwolnienie określone w art. 52zi ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajduje zastosowania do przychodów wynikających z realizacji pomocy obywatelom Ukrainy, w trybie przepisów art. 12 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy. Na jego podstawie wojewoda może zapewnić pomoc obywatelom Ukrainy polegającą m.in. na zakwaterowaniu czy zapewnieniu całodziennego wyżywienia zbiorowego. W związku z realizacją tych zadań wojewoda może wydawać polecenia obowiązujące, m.in. organy samorządu terytorialnego, samorządowe osoby prawne oraz samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej. Zadania nałożone w trybie wydanego polecenia są realizowane przez jednostki samorządu terytorialnego jako zadania zlecone z zakresu administracji rządowej. Jeżeli zatem podatnik uzyskuje przychody z tytułu świadczenia, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, usług związanych z zapewnieniem zakwaterowania i wyżywienia obywatelom Ukrainy, na podstawie umowy zawartej z organem samorządu terytorialnego, to przychody te nie korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w art. 52zi ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, otrzymywane przez Panią świadczenia pieniężne nie korzysta ze zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 52zi ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Środki finansowe otrzymane przez Panią na podstawie umowy zawartej z Gminą G. podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, zgodnie z wybraną przez Panią formą opodatkowania".
Przytoczona część uzasadnienia wskazuje, że organ wbrew treści wniosku i jego uzupełnieniu przyjął, że Skarżąca działając w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w związku z zawartą umową udzieliła pomocy w trybie przepisów art. 12 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy czego konsekwencją było stwierdzenie o braku możliwości zastosowania zwolnienia z art. 50zi ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Sąd ponownie podkreśla, że organ wydając interpretację indywidualną nie może modyfikować stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę. W niniejszej sprawie organ pominął okoliczność zawarcia umowy na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy oraz fakt składnia przez Skarżącą wniosków o wypłatę świadczenia na podstawie art. 13 ust. 4 tej ustawy, bezpodstawnie kwalifikując podjęte przez Stronę działania jako udzielenie pomocy w trybie art. 12 przywołanej ustawy.
W związku z powyższym za zasadne należało uznać zarzuty naruszenia art. 12 i art. 13 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy co w konsekwencji skutkowało błędną oceną co do zastosowania art. 52zi ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Organ ponownie rozpatrując wniosek Skarżącej uwzględni okoliczność udzielania przez Stronę pomocy obywatelom Ukrainy na podstawie art. 13 ustawy z dnia 12 marca 2022r.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że zaskarżona interpretacja narusza prawo i działając na podstawie art. 146 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a. uchylił zaskarżona interpretację indywidualną. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło