I OZ 403/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 11 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 1531/22, o odrzuceniu zażalenia J. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 maja 2023 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu do skargi w sprawie ze skargi J. L. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia 26 sierpnia 2022 r., nr WIN.AG.Ol.1410.4.2.2022, w przedmiocie sprostowania omyłki pisarskiej w decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości w gospodarstwie utrzymującym trzodę chlewną postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z 15 listopada 2022 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1531/22, wezwał J. L. (dalej: skarżący) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z 26 sierpnia 2022 r., nr WIN.AG.Ol.1410.4.2.2022, w przedmiocie sprostowania omyłki pisarskiej w decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości w gospodarstwie utrzymującym trzodę chlewną w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z 15 grudnia 2022 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Powyższy wniosek został oddalony postanowieniem referendarza sądowego z 16 marca 2023 r. Na skutek rozpoznania wniesionego przez skarżącego sprzeciwu orzeczenie referendarza sądowego zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 28 kwietnia 2023 r. W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału ll Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 5 maja 2023 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 15 listopada 2022 r., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi z pouczeniem, że zażalenie nie przysługuje. Pismem z 6 czerwca 2023 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie. Postanowieniem z 31 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 1531/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 5 maja 2023 r. wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z 15 listopada 2022 r. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji powołał się na art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych przysługuje zażalenie, o ile strona nie składała środka odwoławczego co do istoty sprawy. Następnie powołując się na art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i 198 p.p.s.a. wskazano, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuca zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sąd I instancji podniósł, że zarządzenie wzywające do wykonania obowiązku określonego w innym, prawomocnym już, zarządzeniu nie podlega zaskarżeniu. Tego rodzaju zarządzenie nie mieści się w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 p.p.s.a. W tej kwestii powołano się na postanowienie NSA z 15 lutego 2011 r., sygn. akt: ll FZ 4/11, oraz postanowienie NSA z 10 listopada 2022 r., sygn. akt: lll FZ 476/22. Podkreślono, że zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia ma wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu. Odwołano się do postanowienia NSA z 17 października 2012 r., sygn. akt: l OZ 785/12. Z uwagi na powyższe Sąd uznał wniesione zażalenie za niedopuszczalne i orzekł o jego odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art. 198 p.p.s.a. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, w którym zarzucił, iż "podjęta decyzja jest wadliwa i błędna, naruszająca prawo materialne, materiałowe, złą wykładnię prawa i złe zastosowanie oraz wiele innych uchybień prawnych czy ustawowych". W dalszej części zażalenia zarzucono Sądowi I instancji podejmowanie decyzji w sposób samowolny i bezprawny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu zasadnie odrzucił zażalenie skarżącego na wskazane powyżej zarządzenie Przewodniczącego z 5 maja 2023 r., stosownie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a, jako niedopuszczalne. Złożone zażalenie nie mieściło się bowiem w katalogu postanowień, na które art. 194 § 1 p.p.s.a. przewiduje możliwość wniesienia zażalenia. Równocześnie możliwość zaskarżenia nie wynikała z pozostałych przepisów p.p.s.a., w tym z art. 227 tej ustawy. Zarządzenie z 5 maja 2023 r. wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o wpisie z 15 listopada 2022 r. miało jedynie walor informacyjny wskazujący stronie, że należy uiścić wpis sądowy, bowiem zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego z 15 listopada 2022 r. stało się prawomocne. Tym samym zarządzenie z 5 maja 2023 r. nie może być traktowane jako kolejne zarządzenie o wpisie podlegające odrębnemu zaskarżeniu (art. 227 § 2 p.p.s.a., na które zażalenie nie podlega opłacie). Przedmiotowe zarządzenie wyłącznie informuje stronę o konieczności dokonania zaległego wpisu z uwagi na prawomocność postanowienia kontrolującego legalność kwestionowanego zarządzenia o wpisie. Skoro złożone przez skarżącego zażalenie nie dotyczyło zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wpisie (art. 227 § 1 p.p.s.a.) oraz nie dotyczyło postanowień z art. 194 § 1 p.p.s.a., a także innych postanowień, od których ustawa przewiduje wniesienie zażalenia, to Sąd stosownie do art. 178 p.p.s.a. prawidłowo odrzucił zażalenie skarżącego jako niedopuszczalne. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.