II OZ 482/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 19 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 lipca 2024 r. sygn. akt II SAB/Gl 4/24 odrzucające skargę kasacyjną R. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 14 marca 2024 r., sygn. akt: II SAB/Gl 4/24 w sprawie ze skargi R. W. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 8 lipca 2024 r. sygn. akt II SAB/Gl 4/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 178 w zw. z art. 177a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "p.p.s.a."), odrzucił skargę kasacyjną R. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 14 marca 2024 r., sygn. akt: II SAB/Gl 4/24 w sprawie ze skargi R. W. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu ww. postanowienia Sąd wskazał, że wyrokiem z dnia 14 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę R. W. na bezczynność Wojewody Śląskiego w sprawie dotyczącej rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę i stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która jednak nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, a nadto zobowiązał organ do wydania aktu w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku oraz zasądził na rzecz skarżącego od organu 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W pozostałym zakresie skarga została oddalona. W piśmie z dnia 17 maja 2024 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Na mocy zarządzenia z dnia 23 maja 2024 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Zarządzeniem z tego samego dnia wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Powyższe wezwania zostały przesłane pełnomocnikowi skarżącego za pośrednictwem platformy ePuap w dniu 24 maja 2024 r. i zostały mu doręczone w tym samym dniu. W dniu 28 maja 2024 r. skarżący uiścił wpis od skargi kasacyjnej. Braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny powołał art. 178 p.p.s.a. zgodnie, z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi kasacyjnej. Wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 maja 2024 r. i z tym dniem rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin, na uzupełnienie braków skargi kasacyjnej. W terminie tym skarżący uiścił wpis od skargi kasacyjnej, jednakże braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną. W zażaleniu R. W. zarzucił Sądowi I instancji naruszenie art. 178 w zw. z art. 177a w zw. z art. 233 § 1 pkt p.p.s.a. przez jego błędne zastosowanie, a to przez odrzucenie skargi kasacyjnej z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi mimo nieprawidłowego i nieskutecznego wezwania do uzupełnienia braku formalnego. Mając powyższe na uwadze wniesiono o uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W ocenie skarżącego Sąd I instancji błędnie odrzucił skargę kasacyjną z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych, mimo nieprawidłowego i nieskutecznego wezwania do uzupełnienia braku formalnego w zakresie złożenia wniosku o rozpoznanie skargi na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, co miało wpływ na wynik sprawy. Skarżący wskazał, że w treści korespondencji przesłanej przez WSA w Gliwicach na adres skrzynki epuap, z której nadano skargę kasacyjną, wyraźnie wskazano, że "sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w sprawie ze skargi R. W. na bezczynność Wojewody Śląskiego w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, wzywa do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej z dnia 17 maja 2024 r." W ocenie skarżącego wezwanie do uzupełnienia braku formalnego w zakresie złożenia wniosku o rozpoznanie skargi na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy pochodzi nie od przewodniczącego, lecz wewnętrznej komórki organizacyjnej WSA w Gliwicach. Tym samym wezwanie było, w ocenie skarżącego nieskuteczne. Nadto w ocenie skarżącego uzupełnienie braków formalnych nie było konieczne, bowiem brak było przeszkód do nadania skardze prawidłowego biegu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 177a p.p.s.a. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W świetle art. 176 § 2 p.p.s.a. poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. W niniejszej sprawie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 maja 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Pełnomocnik strony nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej, czego nie kwestionuje. Odnośnie argumentacji dotyczącej konieczności uzupełnienia braku formalnego w postaci złożenia wniosku o rozpoznanie skargi na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy podkreślić należy, że skarga kasacyjna podlega rozpoznaniu po uprzednim doręczeniu stronie przeciwnej odpisu skargi kasacyjnej niezawierającej braków formalnych. Sąd ma obowiązek przesłać stronom odpisy skargi kasacyjnej wraz z pismem uzupełniającym zawierającym wniosek bądź oświadczenie co do trybu rozpoznania skargi. Wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy są elementami formalnymi skargi kasacyjnej, zatem, jako część skargi kasacyjnej, powinny zostać doręczone stronom postępowania, tak aby mogły one odnieść się do oświadczenia strony skarżącej kasacyjnie oraz ewentualnie zażądać przeprowadzenia rozprawy. Jak bowiem stanowi art. 182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Odnosząc się do zarzutu zażalenia, którym zakwestionowano prawidłowość wezwania zaznaczyć trzeba, że w wezwaniu z dnia 24 maja 2024 r. wyraźnie wskazano, iż "W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 maja 2024 r. sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w sprawie ze skargi R. W. na bezczynność Wojewody Śląskiego (...) wzywa do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej (...) przez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy." Z powyższego wynika, że podstawą wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych było zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 maja 2024 r., zatem wezwanie to zostało sformułowane w wykonaniu zarządzenia przewodniczącego i je odzwierciedla (k. 92, 94 akt sądowych). Z tych względów, wbrew twierdzeniu pełnomocnika skarżącego, prawidłowo wezwano go do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej. Skoro pełnomocnik mimo takiej oczywistej treści wezwania miał wątpliwości co do jego podstawy, to: - po pierwsze winien mieć na uwadze, że obowiązek złożenia wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wynika wprost z art. 176 § 2 p.p.s.a.; - po drugie, mógł zapoznać się z aktami sprawy bądź zwrócić się do Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o stosowne informacje. Tymczasem pełnomocnik zaniechał starannych działań i nie wykonał obowiązku uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej. W takiej sytuacji całkowicie bezzasadny jest zarzut, wskazujący na nadmierny formalizm Sądu Wojewódzkiego w tej sprawie. Z podanych względów Sąd Wojewódzki zasadnie odrzucił skargę kasacyjną skoro mimo prawidłowego wezwania nie został usunięty jej brak formalny. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. ----------------------- 4