III FZ 125/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. z siedzibą w G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 października 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 784/24 w przedmiocie odrzucenia skargi sprawy ze skargi G. z siedzibą w G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 14 maja 2024 r., nr SKO.III/423/151/2024 w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. III FZ 125/25 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 7 października 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 784/24 odrzucił skargę G. w G. (dalej: skarżąca, G.) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej w przedmiocie podatku od nieruchomości. Z uzasadnienia postanowienia Sądu wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 11 lipca 2024 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 - p.p.s.a.), zaznaczając przy tym, że w tym celu należy posłużyć się oryginałem takiego dokumentu albo jego odpisem poświadczonym za zgodność z oryginałem przez notariusza. Pismem z 29 lipca 2024 r. skarżąca przedłożyła zaświadczenie z 29 września 2023 r. podpisane przez N. Wspomniany dokument wystawił K. z siedzibą w G. działający przez N. H. C. W treści dokumentu zaświadczono, że: "G. posiada osobowość prawną jako jednostka organizacyjna K., Adres siedziby jednostki (...), reprezentowana przez Przełożonego: E. S.". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 7 sierpnia 2024 r. sąd ponowił wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu, wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej zgodnie z art. 29 p.p.s.a. (oryginał albo jego odpis poświadczony notarialnie, stosownie do art. 48 § 3 p.p.s.a.). Jednocześnie wskazano, że powyższe wymogi spełnia odpis zaświadczenia MSWiA z 1 marca 2022 r., który strona skarżąca przedłożyła do pozostałych spraw prowadzonych z jej skarg przed sądem. W odpowiedzi na wezwanie, skarżąca przedłożyła zaświadczenie z 3 września 2024 r. podpisane przez N., tożsame treściowo z zaświadczeniem z 29 września 2023 r. Skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie WSA w Gliwicach z 7 października 2024 r., odrzucające skargę, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest uzasadnione jednakże z innych względów niż w nim podniesione, a więc postanowienie WSA w Gliwicach jako nieodpowiadające prawu podlega uchyleniu. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 tej ustawy mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Niezłożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej stanowi brak formalny. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. sąd wzywa stronę do usunięcia tego braku formalnego, a w przypadku jego nieusunięcia w wyznaczonym terminie, odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. WSA wskazał, iż w przedmiotowej sprawie braki formalne nie zostały uzupełnione w zakreślonym przez sąd terminie. Skarżąca była dwukrotnie wzywana do uzupełnienia braków formalnych - zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału, w którym podano iż brak można uzupełnić, składając np. poświadczone notarialnie zaświadczenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, wskazujące na umocowanie do reprezentowania skarżącej przez Przełożonego G. G. – E. S., który skargę podpisał. Sąd stwierdził, że tego kryterium nie spełnia nadesłane przez skarżącą pismo z 29 lipca 2024 r. podpisane przez H. C. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji słusznie wezwał skarżącą G. do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. post. NSA z 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OZ 343/19, publik. CBOSA). Jednakże Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że w sentencji zaskarżonego postanowienia WSA w Gliwicach z 7 października 2024 r., sygn. akt I SA/Gl784/24 jest błąd dotyczący zaskarżonego skargą postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej. Skarga G. w przedmiotowej sprawie została wniesiona do WSA w Gliwicach na postanowienie SKO w Bielsku-Białej z dnia 14.05.2024 r., nr SKO.III/423/151/2024, utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy B. z dnia 13.02.2024 r., nr Wp.3120.3.2024, odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o wpisaniu G. jako płatnika podatku od nieruchomości oraz zwolnieniu G. z uiszczania podatku od nieruchomości. Natomiast w sentencji postanowienia WSA w Gliwicach z 7 października 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 784/24, odrzucającego skargę jest błędnie wpisany dzień i numer postanowienia tj. "z dnia 12 października 2023 r. nr SKO.III/423/228/2023." Stwierdzenie tego rodzaju wady stanowi podstawę uchylenia postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do konwalidowania błędów popełnionych przez Sąd I instancji. Nie może domyślać się, jakie konkretnie postanowienie SKO w Bielsku-Białej, WSA w Gliwicach uczynił przedmiotem rozpoznania. Mając na względzie powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.