II FZ 86/24

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2024-10-09

Skład orzekający: Beata Cieloch

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na zarządzenie przewodniczącego wydziału WSA wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w sytuacji braku zwolnienia od kosztów sądowych, zasługuje na uwzględnienie?
Ratio decidendi
Zażalenie na zarządzenie przewodniczącego wydziału WSA wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli skarżący nie został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych. Zgodnie z przepisami PPSA, strony ponoszą koszty postępowania, a sąd nie podejmie czynności bez uiszczenia należnej opłaty, chyba że istnieją szczególne przepisy zwalniające od tego obowiązku.
Stan faktyczny
Skarżący J. J. został wezwany przez Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Skarżący wniósł zażalenie na to zarządzenie, argumentując niemożność poniesienia kosztów ze względu na zły stan zdrowia i trudną sytuację materialną. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał przedmiotowe zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 9 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 523/24 w sprawie ze skargi J. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 14 lutego 2024 r. nr 2401-IEW2.7010.114.2023.7, UNP: 2401-24-038785 w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2022 r. na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za maj 2019 r. wraz z odsetkami postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 14 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 523/24 J. J. (dalej: "skarżący") został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Jako podstawę wezwania wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej "p.p.s.a.") oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. , poz. 535). W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wniósł o jego uchylenie, wskazując, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego ze względu na zły stan zdrowia oraz trudną sytuację materialną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane z udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast stosownie do postanowień art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W rozpoznawanej sprawie Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach prawidłowo wezwała skarżącego do uiszczenia wpisu w wysokości 100 złotych, powołując § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyjątek od obowiązku uiszczania kosztów sądowych stanowią podmioty wymienione w art. 239 p.p.s.a. oraz podmioty, które zwolnione zostały od obowiązku uiszczenia kosztów wskutek udzielonego prawa pomocy. W tym miejscu należy stwierdzić, że analiza akt rozpoznawanej sprawy nie wskazuje by skarżący został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych, w związku z czym żądanie uiszczenia wpisu od skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach należało uznać za zasadne i określone w prawidłowej wysokości. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło