I SA/Gl 523/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Pyszny, , , po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 14 lutego 2024 r., nr 2401-IEW2.7010.114.2023.7 UNP: 2401-24-038785 w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2022 r. na poczet zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za maj 2019 r. wraz z odsetkami p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. J. J. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na opisane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2022 r. na poczet zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za maj 2019 r. wraz z odsetkami. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 14 maja 2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 (sto) złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z 17 czerwca 2024 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Postanowieniem z 9 października 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II FZ 86/24 oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Z kolei postanowieniem z 30 czerwca 2025 r. tut. Sąd utrzymał w mocy postanowienie Starszego referendarza sądowego z 17 lutego 2025 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. W konsekwencji powyższego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 30 czerwca 2025 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 14 maja 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została doręczona skarżącemu 24 lipca 2025 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki znajdującego się w aktach sprawy. Należny wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie do treści art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Wpis należny w niniejszej sprawie ustalono w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 535), zgodnie z którym wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym – 100 zł. W rozpoznawanej sprawie skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 (sto) złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona skarżącemu 24 lipca 2025 r., zatem termin na dokonanie tej czynności upłynął 31 lipca 2025 r. Należny wpis nie został uiszczony. Jak wynika z przywołanych wyżej regulacji, brak ten uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia. W niniejszej sprawie strona w terminie do uiszczenia wpisu od skargi złożyła ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie dla niej pełnomocnika z urzędu. Wskazać jednakże należy, że złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu zakreślony w art. 220 p.p.s.a. Jedynie wydanie i uprawomocnienie się postanowienia odmiennej treści w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych powoduje utratę mocy pierwszego postanowienia, nie wpływa jednak na skutki niezastosowania się strony do treści postanowienia prawomocnego (np. postanowienia NSA: z 23 marca 2009 r., I FZ 60/09; z 20 maja 2014 r., II FZ 564/14). Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.