II SA/Łd 617/24

Dnia 6 grudnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Zbrojewski, Sędziowie Sędzia WSA Agata Sobieszek – Krzywicka, Asesor WSA Tomasz Porczyński (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 grudnia 2024 roku sprawy ze skargi S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 13 czerwca 2024 roku znak: SKO.4150.345.2024 w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji oddala skargę. MR Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2024 r., nr SKO.4150.345.2024 wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 572) – dalej: k.p.a.; art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 977 ze zm.) – dalej: u.p.z.p.; Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 10 maja 2024 r., znak DPRG-UA-IX.331.2024 o zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia, na wniosek S. Sp. z o.o. z siedzibą w W., warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 9 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z urządzeniami budowlanymi, przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. [...], na działce o nr ew. [...], obręb [...], do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lecz na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji, tj. do 18 października 2025 r. Z dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych wynika, że o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej także skarżąca spółka; inwestor) wystąpiła wnioskiem z dnia 18 kwietnia 2024 r. W toku prowadzonego postępowania, wszczętego zawiadomieniem z dnia 10 maja 2024 r. ustalono, że objęta wnioskiem inwestora działka ew. nr [...] położna jest na obszarze, dla którego Rada Miejska w Łodzi w dniu 13 marca 2024 r. podjęła uchwałę nr LXXXVIII/2694/24 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru Miasta Łodzi obejmującej źródła rzeki [...], położonej w rejonie ulic: [...], [...] i [...]. Zgodnie z obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Łodzi, przyjętego uchwałą Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 28 marca 2018 r., nr LXIX/1753/18, zmienionego uchwałami Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 6 marca 2019 r., nr VI/215/19, z 22 grudnia 2021 r., LII/1605/21 teren planowanej inwestycji zlokalizowany jest na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem "O" – tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo. Ponadto, zgodnie z zarządzeniem Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 12 stycznia 2023 r. zmieniającym zarządzenie w sprawie harmonogramu sporządzenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla miasta Łodzi na lata 2019-2024+, uchwalenie planu dla w/w terenu planowane jest na rok 2024. Wobec powyższego, jak i uwzględniając tę okoliczność, iż planowana przez spółkę inwestycja może być sprzeczna z projektem planu zagospodarowania przestrzennego, wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia 10 maja 2024 r. Prezydent Miasta Łodzi, działając na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p, zawiesił prowadzone w sprawie postępowanie administracyjne, do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lecz na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji, tj. do 18 października 2025 r. Kwestionując zasadność podjętego rozstrzygnięcia spółka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła zażalenie, w którym zarzucała naruszenie: - art. 62 ust. 1 u.p.z.p. poprzez podjęcie decyzji o zawieszeniu postępowania w sposób dowolny, bez uzasadnionej przyczyny, z pominięciem okoliczności, iż brak jest realnej możliwości zakończenia prac nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obejmującego teren inwestycji, w maksymalnym 18 miesięcznym terminie zawieszenia; - art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 1, art. 62 ust. 1 u.p.z.p. poprzez brak wszechstronnego rozważenia interesu wnioskodawcy i nadanie prymatu interesowi publicznemu, jak również poprzez naruszenie zasady zaufania obywateli do działań władzy publicznej, a nadto poprzez brak wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności pominięcie decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 23 września 2021 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla planowanej do realizacji na przedmiotowej działce ewidencyjnej inwestycji, o bardzo podobnym charakterze; - art. 6, art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. poprzez zignorowanie obowiązujących przepisów dotyczących przesłanek wygaśnięcia istniejącej decyzji o warunkach zabudowy, a nadto naruszenie zasady proporcjonalności i ograniczenie praw wnioskodawcy bez koniecznej potrzeby, polegające na nieprawidłowym zawieszeniu postępowania. Z uwagi na powyższe strona wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Jednocześnie strona wnosiła o przeprowadzenie dowodu z dokumentów wskazanych w treści zażalenia. W obszernym uzasadnieniu strona przedstawiła argumentację wskazującą, w jej ocenie na zasadność podniesionych zarzutów. Zaskarżonym niniejszą skargą postanowieniem z dnia 13 czerwca 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium przywołało art. 62 ust. 1 u.p.z.p., stanowiący podstawę prawą podjętego w sprawie rozstrzygnięcia, podkreślając, iż przepis ten uprawnia organ gminy do zawieszenia, na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy, postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, z zastrzeżeniem jego podjęcia w przypadku wystąpienia przesłanek określonych w pkt 1-2 wskazanego przepisu. Dalej Kolegium wskazało, iż w rozpoznawanej sprawie zawieszenie postępowania w przedmiocie ustalenia nastąpiło w związku z dokonanymi ustaleniami, iż objęta wnioskiem inwestora działka ew. nr [...] położona jest na obszarze, dla którego Rada Miejska w Łodzi w dniu 13 marca 2024 r. podjęła uchwałę nr LXXXVIII/2694/24 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania dla przedmiotowego obszaru planowane jest na rok 2024. Jednocześnie jak wynika z wiążącego organy planistyczne (art. 9 ust. 4 u.p.z.p.), obowiązującego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Łodzi, przyjętego uchwałą Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 28 marca 2018 r., nr LXIX/1753/18, zmienionego uchwałami Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 6 marca 2019 r., nr VI/215/19, z 22 grudnia 2021 r., LII/1605/21 teren planowanej inwestycji zlokalizowany jest na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem "O" – tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo. Ponadto jak wynika z ustaleń dokonanych przez Kolegium na etapie postępowania zażaleniowego dla przedmiotowego obszaru sporządzony został projekt planu miejscowego i aktualnie jest prowadzona procedura uzyskiwania opinii właściwych jednostek, co pozwala na stwierdzenie iż prace nad planem są na zaawansowanym etapie. Jednocześnie istniejąca sprzeczność planowanego przez inwestora przedsięwzięcia z określonym w studium przeznaczeniem terenu inwestycji, uprawniało i czyniło zasadnym zawieszenie przedmiotowego postępowania administracyjnego. Stąd też, w ocenie Kolegium zarzuty i argumentacja zażalenia pozostają bez wpływu na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie. W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, ponowiła zarzuty i argumentację zażalenia na postanowienie organu I instancji, co do naruszenia: art. 62 ust. 1 u.p.z.p.; art. 7, art. 8§ 1, art. 77 § 1w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 1, art. 62 ust. 1 u.p.z.p.; art. 6, art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p., polegające odpowiednio na: dowolnym, nieuzasadnionym zawieszeniem postępowania administracyjnego, z pominięciem braku realnej możliwości uchwalenia planu w okresie zawieszenia; nadanie prymatu interesowi publicznemu z pominięciem interesu wnioskodawcy, a także pominięciem pozostającej w obrocie oprawnym decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 23 września 2021 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla planowanej do realizacji na przedmiotowej działce ewidencyjnej inwestycji, o bardzo podobnym charakterze; naruszenie zasady proporcjonalności i ograniczenie praw wnioskodawcy bez koniecznej potrzeby, polegające na nieprawidłowym zawieszeniu postępowania oraz zignorowanie obowiązujących przepisów dotyczących przesłanek wygaśnięcia istniejącej decyzji o warunkach zabudowy. Dodatkowo strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 11 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się organ odwoławczy, w szczególności poprzez brak odniesienia się do wszystkich zarzutów formułowanych w zażaleniu; art. 12 w zw. z art. 6 , art. 7, art. 8 k.p.a. w zw. z art. 62 ust. 1 oraz art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. poprzez naruszenie podstawowych zasad postępowania, to jest zasady szybkości postępowania, zasady prawdy obiektywnej, słusznego interesu stron postępowania oraz zaufania do władzy publicznej. Strona zarzuciła nadto naruszenie art. 20, art. 21 , art. 64, art. 31 ust. 3 konstytucji RP w zw. z art. 62 ust. 1 u.p.z.p. poprzez ich niezastosowanie i niezasadne zawieszenie postępowania. Pełnomocnik skarżącej wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Strona wnosiła nadto, na podstawie art. 106 § 3 i § 5 p.p.s.a. o przeprowadzenie dowodu z dokumentów, to jest zrzutu ekranu z strony internetowej Urzędu Miasta Łodzi celem wykazania aktualnego etapu prac nad uchwalaniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego swym zakresem teren planowanej inwestycji. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej podnosił, iż spółka działając w zaufaniu do organów władzy publicznej, nabyła w drodze licytacji komorniczej w dniu 6 października 2023 r. prawo własności działki ew. nr [...] położnej w Ł. przy ul. [...], za cenę 1.680.000 zł. Nabywając przedmiotową nieruchomość spółka kierowała się miedzy innymi tym, że wcześniej dla tej nieruchomości, Prezydent Miasta Łodzi ostateczna decyzją z dnia 23 września 2021 r., ustalił na wniosek poprzedniego inwestora, warunki zabudowy dla inwestycji bardzo podobnej do inwestycji planowanej do realizacji przez skarżącą. Powyższa okoliczność została uwzględniona w sporządzonym na potrzeby wyceny nieruchomości operacie szacunkowym z dnia 18 stycznia 2022 r. W dacie podejmowania w/w decyzji nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, nie podjęto także uchwały o przystąpieniu do jego sporządzenia. Decyzja o warunkach zabudowy z 2021 podjęta została pomimo wskazanego w zaskarżonym postanowieniu, obowiązującego studium kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Łodzi. Tym samym nabywając przedmiotową nieruchomość skarżąca pozostawała w przekonaniu, że będzie mogła na tym terenie zrealizować podobną inwestycję, o parametrach określonych we wniosku z dnia 16 kwietnia 2024 r. Dalej pełnomocnik skarżącej spółki odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych wywodził, iż zawieszenie, na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p., postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy nie jest obligatoryjne, a przy zastosowaniu tej instytucji prawa organy administracji winny kierować się stopniem zaawansowania prac planistycznych, który winny znajdować się na etapie, umożliwiającym ich zakończenie w okresie zawieszenia postępowania. Tym samym, w ocenie skarżącej samo stwierdzenie braku zgodności planowanej przez wnioskodawcę inwestycji z planowanym przeznaczeniem danego terenu, nie jest wystarczające do zawieszenia postępowania na podstawie w/w przepisu. Zdaniem pełnomocnika skarżącej, uwzględniając poziom zaawansowania prac nad miejscowym planem zagospodarowania obejmującym swoim zakresem działkę ew. nr, [...] przy ul. [...] w Ł., jak i przewidziany prawem tryb postępowania w tym przedmiocie nie gwarantuje zakończenia prac planistycznych w okresie na jaki zawieszono prowadzone na wniosek skarżącej postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Powyższe, w ocenie pełnomocnika potwierdzają ogólnodostępne dane statystyczne GUS, z których wynika, że okres uchwalania prawie 50% sporządzanych w Polsce planów miejscowych przekracza okres 2 lat. Pełnomocnik skarżącej spółki przedstawił nadto obszerną argumentacje, co do zasadności stawianych w skardze zarzutów naruszenia prawa procesowego, nieuzasadnionego przedłożenia interesu społecznego nad indywidualny interes inwestora oraz nadmiernej ingerencji w przysługujące skarżącej, chronione konstytucyjnie, wykonywania szeroko pojętego prawa własności do przedmiotowej nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi wnosiło o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Jednocześnie organ wnosił o rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt. 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., który stanowi, iż sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, podlega ona oddaleniu odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Przedmiotem skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, uczyniła postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 13 czerwca 2024 r. utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 10 maja 2024 r. o zawieszeniu, wszczętego na wniosek skarżącej spółki, postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 9 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z urządzeniami budowlanymi, przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. [...], na działce o nr ew. [...], obręb [...], do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lecz na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji, tj. do 18 października 2025 r. Podstawę prawną podjęcia kwestionowanego skargą rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 1130) – dalej: u.p.z.p., zgodnie z którym postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany. Wskazać należy, w ślad za poglądem wyrażanym w orzecznictwie sądów administracyjnych, który to pogląd Sąd rozpoznający niniejszą skargę w pełni podziela i przyjmuje jako własny, iż konstrukcja art. 62 ust. 1 u.p.z.p. daje organowi prowadzącemu postępowanie o ustaleniu warunków zabudowy podstawę prawną do fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań, co do przesłanek zawieszenia, jednocześnie nie zezwalając na podważenie tego uprawnienia organu (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 czerwca 2017 r., II SA/Łd 131/17; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Kompetencję tę należy rozpatrywać w połączeniu z wynikającym z art. 3 ust. 1 u.p.z.p. władztwem planistycznym zastrzeżonym dla organów gminy, realizowanym w drodze uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym rada gminy (miejska) ustala przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenu (art. 4 ust. 1 u.p.z.p.). Dopiero w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 4 ust. 2 u.p.z.p.). Powyższe usprawiedliwia zatem stanowisko, co do przyznania prymatu pracom zmierzającym do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania i tym samym umożliwienie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, celem kontynuowania i dokończenia prac. Przy czym co istotne zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy w oparciu o przepis art. 62 ust. 1 u.p.z.p. może również nastąpić w sytuacji, gdy nie podjęto jeszcze uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu, a kwestia to pozostaje na etapie rozważań organu. Celem zawartej w powołanym przepisie regulacji jest bowiem ochrona danego obszaru przed zainwestowaniem niezgodnym z zamiarem prawodawcy lokalnego zarówno w trakcie procedowania planu, jak i na etapie poprzedzającym przystąpienie do uchwalania planu (por. wyrok NSA z 8 czerwca 2017 r., II OSK 2685/15; wyrok WSA w Szczecinie z 21 kwietnia 2021 r., II SA/Sz 61/21; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zawieszenie postępowania ma ograniczyć nieracjonalność wydawania decyzji o warunkach zabudowy w sytuacji, gdy przed uzyskaniem na jej podstawie pozwolenia na budowę, decyzja ulegałaby wygaśnięciu w związku z uchwaleniem planu miejscowego, którego ustalenia byłyby odmienne niż w wydanej decyzji (art. 65 § 1 pkt 2 u.p.z.p.). Uzasadnieniem zawieszenia postępowania jest zatem prawdopodobieństwo, że plan miejscowy, o treści sprzecznej z decyzją o warunkach zabudowy, zostanie uchwalony przed upływem ustawowo określonego okresu zawieszenia, liczonego od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy (por. wyrok WSA w Warszawie z 17 lutego 2023 r., VII SA/WA 2189/22; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie bezspornym pozostaje, że w toku procedowania wniosku skarżącej spółki z dnia 18 kwietnia 2024 r. o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, organ lokalizacyjny ustalił, że objęta wnioskiem inwestora działka ew. nr [...] położna jest na obszarze, dla którego Rada Miejska w Łodzi w dniu 13 marca 2024 r. podjęła uchwałę nr LXXXVIII/2694/24 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru Miasta Łodzi obejmującej źródła rzeki [...], położonej w rejonie ulic: [...], [...] i [...]. Ponadto, zgodnie z obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Łodzi, przyjętego uchwałą Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 28 marca 2018 r., nr LXIX/1753/18, zmienionego uchwałami Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 6 marca 2019 r., nr VI/215/19, z 22 grudnia 2021 r., LII/1605/21 teren planowanej inwestycji zlokalizowany jest na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem "O" – tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo. Zgodnie z zarządzeniem Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 12 stycznia 2023 r. zmieniającym zarządzenie w sprawie harmonogramu sporządzenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla miasta Łodzi na lata 2019-2024+, uchwalenie planu dla w/w terenu planowane było na rok 2024. Jednocześnie, jak wynika z ustaleń organu odwoławczego, na dzień podjęcia zaskarżonego postanowienia, dla przedmiotowego obszaru sporządzony został projekt planu miejscowego i prowadzona była procedura uzyskiwania opinii właściwych jednostek, a stan zaawansowania prac planistycznych przekraczał 50%, co potwierdza przedłożony wraz ze skargą, jako dowód w sprawie, załącznik nr 2. Ponadto Sądowi rozpoznającemu przedmiotową skargę z urzędu wiadomo, że w dniu 4 grudnia 2024 r. Rada Miejska w Łodzi podjęła uchwałę nr XI/288/24 w sprawie chwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Ł. obejmującej źródła rzeki [...], położonej w rejonie ulic: [...], [...] i [...]. Uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego z dnia 10 stycznia 2025 r., pod poz. 248. Wobec powyższego uznać należy, iż wbrew stanowisku pełnomocnika strony skarżącej procedujące w sprawie organy obu instancji, mając na uwadze stan zaawansowania prac planistycznych, zadanie uznały, iż spełnione zostały określone w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. przesłanki do zawieszenia prowadzonego, na wniosek skarżącej z dnia 18 kwietnia 2024 r., postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Stąd też zarzut skargi, co do naruszenia art. 62 ust. 1 u.p.z.p. uznać należało za chybiony. W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi w sprawie nie doszło również do naruszenia wskazanych w niej przepisów prawa procesowego. Prowadząc postępowanie organy działały na podstawie i w granicach obowiązującego prawa (art. 6 k.p.a.), w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się wyrażonymi w art. 8 k.p.a. zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania, wypełniając ciążący na nich obowiązek informowania stron postępowania (art. 9 k.p.a.). Dokonane w sprawie ustalenia faktyczne (art. 7 k.p.a.), jak i przeprowadzoną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego (art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a.) uznać należy za wystarczające do załatwienia sprawy, a uzasadnienie kwestionowanego skargą rozstrzygnięcia odpowiada minum wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. Jednocześnie, wbrew stanowisku skarżącej prowadzone przez organy obu instancji postępowanie zadość czyniło zasadom określonym, w art. 11 i art. 12 k.p.a. Strona skarżąca miała nadto zapewniony czynny udział na każdym etapie postępowania administracyjnego (art. 10 § 1k.p.a.). Odnosząc się natomiast do podnoszonej w skardze argumentacji, co do przesłanek, którymi kierowała się skarżąca nabywając przedmiotową nieruchomość, w tym wydania przez Prezydenta Miasta Łodzi ostatecznej decyzji z dnia 23 września 2021 r. ustalającej dla działki o nr ew. [...] warunki zabudowy dla inwestycji bardzo podobnej do inwestycji planowanej do realizacji przez skarżącą, wskazać należy, że decyzja o warunkach zabudowy stanowi jedynie rodzaj wiążącej informacji o ogólnym możliwym sposobie zagospodarowania konkretnej nieruchomości, nie przesądzając zarazem, czy taka inwestycja w ogóle powstanie, ani jaki będzie jej ostateczny, precyzyjnie określony kształt. Zgodnie bowiem z art. 63 ust. 1 i 3 u.p.z.p. decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu, nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Decyzja ta nie stanowi także podstawy prawnej do rozpoczęcia jakichkolwiek robót budowlanych, które to kwestie uregulowane zostały w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 725). Tym samym nabywając przedmiotowy teren pod planowaną inwestycję, z pominięciem jego przeznaczenia wskazanego w postanowieniach aktualnego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Łodzi, skarżąca działała na własne ryzyko. Niejako na marginesie wskazać należy, iż skarżąca miała możliwość skorzystania z instytucji przeniesienia w/w decyzji, w trybie art. 63 ust. 5 u.p.z.p. Bez wpływu na wynik sprawy pozostaje również powoływany przez skarżącą przepis art. 65 ust. 1 u.p.z.p. regulujące ustawowe przesłanki wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy. W ocenie Sądu prezentowany przez pełnomocnika pogląd, jakoby wydanie, zgodnie z wnioskiem spółki z dnia 18 kwietnia 2024 r., decyzji o warunkach zabudowy, a następnie jej wygaszenie z mocy prawa, wskutek podjęcia uchwały o miejscowym planie zagospodarowania terenu, stanowiłoby osiągnięcie celu organu bez potrzeby ograniczania prawa skarżącej do prowadzenia postępowania w sprawie warunków zabudowy, w okolicznościach niniejszej sprawy uznać należy za chybiony i pozostający w sprzeczności z ekonomiką procesową. Jak już bowiem wyżej wskazano zarówno etap prac planistycznych, jak i przeznaczenie przedmiotowego terenu, sprzeczne z zamiarem inwestycyjnym skarżącej upoważniał, a wręcz obligował organy do zastosowania art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Powyższe czyni również niezasadnymi zarzuty skargi, co do naruszenia wskazanych w niej przepisów art. 20, art. 21, art.64 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zw. z art. 62 ust. 1 u.p.z.p., którego to naruszenia strona upatruje w nadmiernej ingerencji w przysługujące skarżącej, chronione konstytucyjnie, wykonywanie szeroko pojętego prawa własności do przedmiotowej nieruchomości, wobec stanu zaawansowania prac planistycznych istniejącego w dacie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy, który to stan w ocenie skarżącej nie gwarantował ich zakończenia w okresie zawieszenia. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. P.K.