I SA/Po 312/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Asesor sądowy WSA Michał Ilski Protokolant: specjalista Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi O. P. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia 12 marca 2024 r. w przedmiocie wykreślenia z rejestru czynnych podatników VAT oddala skargę. I SA/Po 312/24 Uzasadnienie Dnia 12 marca 2024 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] wykreślił O. T. sp. z o.o. z rejestru podatników VAT, na podstawie art. 96 ust. 9 pkt 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. 2024 r. poz. 361) dalej u.p.t.u., w związku z uzyskaniem informacji, które wskazywały, że spółka działa z zamiarem wykorzystania działalności banków do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi. Czynności tej dokonano w związku z zawiadomieniem Szefa K AS z 7 marca 2024 r., o blokadzie rachunków bankowych należących do tej spółki na okres 72 godzin, na podstawie art. 119zv § 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 z późn. zm. - dalej: "O.p."), i pisma Szefa KAS z 12 marca 2024 r. o przedłużeniu blokady na czas oznaczony, tj. do 11 czerwca 2024 r., z uwagi na fakt, iż zachodzi uzasadniona obawa, że ww. spółka nie wykona istniejącego lub mającego powstać zobowiązania w podatku VAT przekraczającego równowartość [...] euro przeliczonych na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez N. B. P. w ostatnim dniu roboczym. Do tego pisma dołączono postanowienie Szefa K. A. S. z 11 marca 2024 r. o przedłużeniu terminu blokady rachunków bankowych. Z treści ww. postanowienia wynikało, że spółka może wykorzystywać działalność banków do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi, o których mowa w art. 119zg pkt 9 lit. a O.p., gdyż mogła uchylać się od opodatkowania podając nieprawdę w składanych deklaracjach dla potrzeb podatku od towarów i usług za okres od lipca do grudnia 2023r., przez co nie wykazała w prawidłowej wysokości podatku należnego wynikającego ze sprzedaży dokonanej na rzecz odbiorców krajowych. W świetle poczynionych ustaleń wątpliwości budzi prawidłowość rozliczenia podatku VAT w w/w okresie i wskazuje na uzasadnione ryzyko, że skarżąca mogła w analizowanym okresie uczestniczyć w mechanizmie oszustwa w podatku od towarów i usług. 15 kwietnia 2024r O. T. sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła do Sądu skargę na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia 12 marca 2024r. w przedmiocie wykreślenia jej z rejestru czynnych podatników VAT. W skardze wniosła o stwierdzenie bezskuteczności ww. czynności na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. Zaskarżonej czynności zarzuciła, że została dokonana z rażącym naruszeniem prawa tj: - przepisów prawa materialnego, tj. art. 96 ust. 9 pkt 5 u.p.t.u., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji przyjęcie, że blokada rachunku bankowego dokonana na podstawie art. 119zv § 1 i 119zw § 1 O.p., jest wystarczającą przesłanką do wykreślenia podatnika z ewidencji czynnych podatników VAT, podczas gdy dla usunięcia z rejestru VAT wymagane jest "posiadanie informacji wskazujących na prowadzenie przez podatnika działań z zamiarem wykorzystywania działalności banków lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi"; - przepisów prawa procesowego: - art. 120, art. 121 § 1, art. 122 w zw. z art. 180 § 1 oraz art. 187 § 1 O.p. poprzez wyrejestrowanie spółki z rejestru podatników VAT czynnych w sytuacji, gdy spółka prowadzi legalną, zarejestrowaną działalność gospodarczą oraz odprowadza zobowiązania podatkowe w tym podatek od towarów i usług na rachunek właściwego urzędu skarbowego; - art. 191 O.p., poprzez dokonanie dowolnej, sprzecznej z zasadami logiki oceny dowodów zebranych w sprawie oraz błędnym uznaniu, że spółka może prowadzić działania z zamiarem wykorzystania działalności banków w rozumieniu art. 119zg pkt 1 O.p. do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi w rozumieniu art. 119zg pkt 9 O.p. podczas gdy spółka na bieżąco reguluje swoje zobowiązania podatkowe i rzetelnie prowadzi zarówno działalność gospodarczą jak i księgi rachunkowe. W uzasadnieniu skargi podniosła, że czym innym jest podejrzenie podatnika o możliwość wykorzystywania banków do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi, a czym innym wykazanie faktycznego prowadzenia przez niego takich działań. Wykreślając podatnika z rejestru na podstawie art. 96 ust. 9 pkt 5 u.p.t.u., organy podatkowe mają obowiązek wykazać, że podatnik faktycznie prowadził określone działania z zamiarem wykorzystania działalności banków do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi. Natomiast blokada rachunku bankowego, dokonana na podstawie art. 119zv § 1 O.p. nie przesądza o istnieniu podstaw do automatycznego wykreślenia podatnika z rejestru VAT. Nie stanowi ona bowiem wystarczającej przesłanki do wymaganego udowodnienia, że podatnik działał z zamiarem wykorzystania działalności banków lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowym. W związku z tym, nie może być stosowany automatyzm pomiędzy wydaniem postanowienia o blokadzie rachunków a wykreśleniem z rejestru podatników na podstawie art. 96 ust 9 pkt 5 u.p.t.u. Blokada rachunków podatnika, nie stanowi argumentu odnośnie do wykorzystywania przez podatnika sektora finansowego do celów związanych z wyłudzeniami skarbowymi, a co najwyżej może wskazywać na taką możliwość, czemu podatnik stanowczo zaprzecza. Wykreślenie podatnika na podstawie art. 96 ust. 9 pkt 5 u.p.t.u. zakłada uprzednie pozyskanie informacji o działaniach podatnika nakierowanych na wyłudzenia skarbowe, wykorzystujące działalność banku i spółdzielczych kas. Informacje i założenia, na podstawie których podatnik został zakwalifikowany jako działający z zamiarem posłużenia się bankami i kasami do wyłudzeń skarbowych, nie są podatnikowi znane, gdyż organ nie poinformował podatnika o wyrejestrowaniu z VAT i nie przedstawił argumentów przemawiających za dokonaniem tej czynności. Natomiast sama blokada rachunków bankowych nie stanowi dowodu na posługiwanie się sektorem bankowym do celów związanych z wyłudzeniami skarbowymi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko o zasadności wykreślenia spółki z rejestru podatników VAT. W ocenie organu niezasadny jest zarzut naruszenia norm prawa materialnego, tj. art. 96 ust. 9 pkt 5 u.p.t.u. Organ wyjaśnił, że przesłanką wykreślenia podatnika z rejestru podatników VAT było zawiadomienie Szefa KAS, który na podstawie art. 119zw § 3 O.p. zawiadomił Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] o przedłużeniu blokady wskazanych rachunków bankowych, w związku z podejrzeniem prowadzenia przez podatnika działań z zamiarem wykorzystania działalności banków do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi. Postanowienie Szefa KAS o przedłużeniu terminu blokady rachunków bankowych spółki, wydane zostało na podstawie art. 119zw § 1 O.p. W postanowieniu tym ustalono, że O. T. sp. z o.o. mogła uchylać się od opodatkowania, podając nieprawdę w składanych deklaracjach dla potrzeb podatku od towarów i usług za okres od lipca 2023 r. do grudnia 2023 r., poprzez bezpodstawne ujęcie w plikach [...] korekt dostaw na podstawie 213 dokumentów DW, przez co nie wykazała w deklaracjach VAT-7 w prawidłowej wysokości wartości netto i podatku należnego od towarów i usług wynikającego ze sprzedaży dokonywanej na rzecz odbiorców krajowych, naruszając w ten sposób art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 19a, art. 29a ust. 1 oraz art. 103 ust. 1 u.p.t.u. Organ podniósł, że wykreślenie z urzędu podatnika z rejestru podatników podatku od towarów i usług jest czynnością materialno-techniczną, która zachodzi wtedy, gdy uprawniony podmiot (naczelnik urzędu skarbowego) posiada informacje o możliwości wykorzystywania placówek bankowych do celów wyłudzeń skarbowych. Przepis art. 96 ust. 9 pkt 5 u.p.t.u. nie nakazuje wydania decyzji dla podjęcia tej czynności. Skoro wykreślenie następuje bez zawiadamiania podatnika, to organ podatkowy nie ma potrzeby wydawania decyzji w tym przedmiocie, czy też innego aktu prawnego. Czynności poprzedzające wykreślenie z rejestru podatników VAT ograniczają się tylko do ustalenia, czy istnieją przesłanki określone w podstawie prawnej wykreślenia. Przesłanką w rozpoznawanej sprawie było postanowienie o przedłużeniu terminu blokady rachunków bankowych do 3 miesięcy. Zdaniem organu nie doszło też do naruszenia przepisów postępowania, gdyż czynność wykreślenia podatnika z rejestru podatników podatku od towarów i usług nie jest objęta normami postępowania podatkowego (działu IV O.p.), wobec czego niedopuszczalne jest w tej sytuacji wydanie decyzji, skoro jej wydanie, stosownie do art. 207 O.p., może mieć miejsce tylko w następstwie przeprowadzonego postępowania podatkowego. Z uwagi na powyższe, w ocenie organu, zamierzonego skutku nie mogły odnieść zarzuty skargi wskazujące na naruszenie art. 120, art. 121 § 1, art. 122 w zw. z art. 180 § 1 oraz art. 187 § 1 O.p., Pismem z dnia 21 sierpnia 2024r. Syndyk M. D. zawiadomił tut. Sąd, że S.R. [...] w P. postanowieniem z dnia 25 lipca 2024r w sprawie [...] ogłosił upadłość O. T. sp. z o.o. z siedzibą w [...] W dniu 19 sierpnia 2024r. dokonano w K. R. S. zmiany nazwy firmy na R. T. sp. z o.o. w upadłości w [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie Istota sporu w sprawie dotyczy zgodności z prawem czynności wykreślenia skarżącej z rejestru podatników VAT. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do badania, czy organ administracji dokonując czynności nie naruszył prawa. W wyniku takiej kontroli Sąd może stwierdzić bezskuteczność czynności w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności naruszających prawo i przez to mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 - dalej: "p.p.s.a."). Stosownie zaś do treści art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Podstawę prawną wykreślenia spółki z rejestru stanowił art. 96 ust. 9 pkt 5 u.p.t.u., zgodnie z którym naczelnik urzędu skarbowego wykreśla z urzędu podatnika z rejestru jako podatnika VAT bez konieczności zawiadamiania o tym podatnika, jeżeli posiadane informacje wskazują na prowadzenie przez podatnika działań z zamiarem wykorzystania działalności banków w rozumieniu art. 119zg pkt 1 O.p. lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi w rozumieniu art. 119zg pkt 9 O.p. Stosownie do treści art. 119zv § 3 pkt 2 O.p. Szef KAS przekazuje właściwemu dla podmiotu kwalifikowanego m.in. naczelnikowi urzędu skarbowego, zawiadomienie o blokadzie rachunku podmiotu kwalifikowanego zawierające dane określone w żądaniu blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego. Z kolei zgodnie z art. 119zw § 3 pkt 2 O.p., po wydaniu postanowienia o przedłużeniu terminu blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego, Szef KAS przekazuje właściwemu dla podmiotu kwalifikowanego m.in. naczelnikowi urzędu skarbowego, zawiadomienie o przedłużeniu terminu blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego zawierające dane określone w postanowieniu. Istotne znaczenie przy wykładni przytoczonych unormowań ma uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2023 r., I FPS 3/23. W uchwale tej przesądzono, że wykreślenie podatnika z rejestru podatników czynnych podatku od towarów i usług w trybie art. 96 ust. 9 pkt 5 u.p.t.u. następuje poprzez dokonanie czynności materialno-technicznej. Stwierdzono ponadto, że czynność wykreślenia podatnika z rejestru podatników podatku od towarów i usług nie jest objęta normami postępowania podatkowego (działu IV Ordynacji podatkowej), wobec czego niedopuszczalne jest w tej sytuacji wydanie decyzji, skoro jej wydanie, stosownie do art. 207 O.p., może mieć miejsce tylko w następstwie przeprowadzonego postępowania podatkowego. Jednocześnie w uzasadnieniu powołanej uchwały NSA przypomniał, że przepis art. 96 ust. 9 pkt 5 został dodany do ustawy o VAT z dniem 13 stycznia 2018 r. przez art. 8 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w celu przeciwdziałania wykorzystywaniu sektora finansowego do wyłudzeń skarbowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2491). Jego ustanowienie było związane z wprowadzeniem, również z dniem 13 stycznia 2018 r., do ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, przepisów Działu IIIB "Przeciwdziałanie wykorzystywaniu sektora finansowego do wyłudzeń skarbowych". Zasadniczym celem nowych regulacji było ograniczenie luki w VAT spowodowanej wyłudzeniami, eliminacja z obrotu gospodarczego podstawionych firm oszukujących uczciwych przedsiębiorców oraz poprawa warunków prowadzenia działalności gospodarczej dla wszystkich podatników poprzez przywrócenie uczciwej konkurencji na rynku oraz wykrywanie i ściganie wyłudzeń skarbowych poprzez wymianę informacji i współpracy pomiędzy organami władzy publicznej a podmiotami sektora finansowego. Powyższym celom służyć ma wprowadzenie instytucji prawa podatkowego w postaci tzw. blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego w powiązaniu z normą art. 96 ust. 9 pkt 5 u.p.t.u, stanowiącą podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru VAT bez potrzeby jego zawiadamiania, jeżeli posiadane przez właściwy organ podatkowy informacje wskazują na prowadzenie przez podatnika działań z zamiarem wykorzystania działalności banków lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi. Jak słusznie zauważyła skarżąca i na co zwrócił uwagę NSA w powołanej uchwale, istotnym jest, że przesłanki wykreślenia podatnika z rejestru VAT na podstawie art. 96 ust. 9 pkt 5 u.p.t.u. nie są tożsame z przesłankami zastosowania blokady rachunku według art. 119zv § 1 O.p., gdyż do zastosowania blokady wystarczy posiadanie informacji wskazujących na możliwość wykorzystywania działalności banków lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi, a dla wykreślenia podatnika z rejestru VAT wymagane jest posiadanie informacji wskazujących na prowadzenie działań z zamiarem wykorzystywania działalności banków lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi. Na podstawie art. 119zv § 1 O.p. Szef KAS może zażądać blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego na okres nie dłuższy niż 72 godziny, jeżeli posiadane informacje, w szczególności wyniki analizy ryzyka, o której mowa w art. 119zn § 1 O.p., wskazują, że podmiot kwalifikowany może wykorzystywać działalność banków lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi lub do czynności zmierzających do wyłudzenia skarbowego, a blokada rachunku podmiotu kwalifikowanego jest konieczna, aby temu przeciwdziałać. W art. 119zg pkt 8 O.p. zdefiniowano pojęcie wskaźnika ryzyka, przez które rozumie się "wskaźnik wykorzystywania działalności banków i spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi". Wskaźnik ryzyka ustala izba rozliczeniowa w S. (system teleinformatyczny izby rozliczeniowej) nie rzadziej niż raz dziennie, opierając się na zautomatyzowanym przetwarzaniu, przy czym jest on ustalany w odniesieniu do podmiotu kwalifikowanego na podstawie opracowanych przez izbę rozliczeniową algorytmów, uwzględniających najlepsze praktyki sektora bankowego i spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych w zakresie przeciwdziałania wykorzystywaniu ich działalności do przestępstw oraz przestępstw skarbowych (art. 119zn § 2 i § 3 O.p.). Uwzględniając posiadane dane, w tym wskaźnik ryzyka oraz informacje i zestawienia, o których mowa w art. 119zq oraz art. 119zs O.p., Szef KAS dokonuje analizy ryzyka wykorzystywania działalności banków i spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi (art. 119zn § 1 O.p.). Mając na uwadze wyniki analizy tego ryzyka, gdy wskazują one, że podmiot kwalifikowany może wykorzystywać działalność banków lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi lub do czynności zmierzających do wyłudzenia skarbowego, a blokada rachunku podmiotu kwalifikowanego jest konieczna, aby temu przeciwdziałać, Szef KAS może zażądać blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego na okres nie dłuższy niż 72 godziny, z możliwością jego przedłużenia w drodze postanowienia, na czas oznaczony, nie dłuższy jednak niż 3 miesiące (art. 119zw § 1 O.p.). Należy przy tym zwrócić uwagę, że analiza ryzyka jest sporządzana na podstawie art. 119zn O.p., a treść tego przepisu nie wymaga, aby analiza ryzyka opierała się na ocenie dowodów zebranych od podmiotu kwalifikowanego, w tym jego dokumentacji podatkowej oraz złożonych wyjaśnień, czy zeznań. Specyfika tych czynności analitycznych tkwi więc w ich kameralnym charakterze, dokonywaniu ich bez wiedzy podmiotu kwalifikowanego oraz bez jego dowodowego angażowania. Z tych względów w postępowaniu blokadowym nie bada się zamiaru wyłudzenia skarbowego, czy winy. Istotne są obiektywne okoliczności, ujawnione w wyniku analizy ryzyka, wskazujące, że mogło dochodzić do wyłudzeń skarbowych (wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 lutego 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 188/21). Treść art. 96 ust. 9 pkt 5 u.p.t.u. wskazująca na konieczność wykazania przez organ prowadzenia przez podatnika działań z zamiarem wyłudzeń skarbowych, zawiera węższe ujęcie wykorzystywania instytucji finansowych do wyłudzeń skarbowych niż to wynika z brzmienia art. 119zv § 1 O.p. W konsekwencji już tylko zastosowanie wykładni językowej art. 96 ust. 9 pkt 5 u.p.t.u w zestawieniu z art. 119zv § 1 O.p. wskazuje, że sam fakt żądania przez Szefa KAS blokady rachunków podmiotu kwalifikowanego na 72 godziny i następnie przedłużenie tej blokady, nie upoważnia do automatycznego wykreślenia takiego podatnika z rejestru podatników na podstawie art. 96 ust. 9 pkt 5 u.p.t.u. Organ orzekający na podstawie art. 96 ust. 9 pkt 5 u.p.t.u powinien zatem, w celu ustalenia przesłanek do zastosowania tego przepisu, uzyskać od Szefa KAS materiał dowodowy w oparciu, o który wydano postanowienie dotyczące blokady rachunków bankowych, a nie opierać się tylko na treści wydanego postanowienia. Reasumując, czynność wykreślenia podatnika z jednej strony nie wymaga przeprowadzenia postępowania podatkowego, z drugiej jednak obliguje organ do zebrania dowodów pozwalających stwierdzić zaistnienie przesłanek wykreślenia podatnika z rejestru VAT wynikających z przepisów normujących ww. wykreślenie. Dlatego też organ orzekający na podstawie art. 96 ust. 9 pkt 5 u.p.t.u. powinien uzyskać materiał dowodowy, w oparciu o który wydano postanowienie dotyczące blokady rachunków bankowych. W aktach sprawy znajduje się postanowienie Szefa KAS z 11 marca 2024 r. zawiadamiające o przedłużeniu blokady rachunku bankowego, należącego do spółki O. T., na czas oznaczony tj. do 11 czerwca 2024 r. do kwoty [...]zł z uwagi na fakt, iż zachodzi uzasadniona obawa, że podmiot kwalifikowany nie wykona istniejącego lub mającego powstać zobowiązania w podatku VAT przekraczającego równowartość [...] euro przeliczonych na złote według średniego kursu euro ogłoszonego przez N. B. P. w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok, w którym wydano postanowienie. W ocenie Sądu zawarta w uzasadnieniu tego postanowienia argumentacja, poparta stosownymi tabelami zawierającymi dane dotyczące m.in. przepływu środków pieniężnych na rachunkach bankowych, zestawienia danych z deklaracji i plików [...] zawierających korekty dostaw oraz analiza złożonych plików [...] odbiorców, stanowiła dla Naczelnika wystarczającą podstawę do dokonania czynności wykreślenia spółki z rejestru czynnych podatników VAT. Szczególną uwagę należy w tym zakresie zwrócić na dokonaną szczegółową analizę dokonaną przez Szefa KAS w tym uzasadnieniu. Podmiot kwalifikowany złożył deklaracje VAT-7 i pliki [...] dla potrzeb podatku VAT za okres od lipca do grudnia 2023r w których mógł zaniżyć wartość dostaw na podst. 213 dokumentów DW w łącznej wysokości netto - [...] zł ( VAT [...] zł ). Deklarowane dostawy towarów/usług przez na rzecz 18 odbiorców wskazanych w uzasadnieniu postanowienia pokrywają się z deklarowanym przez nich nabyciem towarów i usług od spółki O. T.. Spółka O. T. w złożonych deklaracjach VAT i plikach [...] za okres od lipca do grudnia 2023r zadeklarowała wyłącznie 1 dokument DW z dodatnimi wartościami, w wys. netto [...] zł ( VAT [...] zł). Nie deklarowała dostawy na rzecz odbiorców indywidualnych nieprowadzących działalności gospodarczej. W złożonych plikach [...] nie wykazywała sprzedaży na podst. dowodów wewnętrznych ani dokumentów zbiorczych sprzedaży RO, w plikach [...] zaewidencjonowano wyłącznie DW na kwotę [...]zł netto. Spółka za analizowany okres nie skorzystała z możliwości o której mowa w art. 89a ust 1 u.p.t.u. ( ulgi na złe długi). Spółka złożyła deklarację za styczeń 2024r oraz plik [...] za ten okres w których również zaewidencjonowała korekty dostaw na podst. 126 dokumentów DW w łącznej wysokości netto [...] zł ( VAT [...] zł). W okresie objętym analizą spółka nie posiadała aktywnej kasy rejestrującej. Analiza operacji na rachunkach bankowych spółki wskazuje, że w badanym okresie stwierdzono obciążenia dokonane tytułem "zwrot" w łącznej kwocie [...]zł, podczas gdy w złożonych plikach [...] za okres od lipca do grudnia 2023r ujęła korygujące dokumenty DW łącznej wysokości netto - [...] zł ( VAT [...] zł ). W ocenie Sądu z analizy dokonanej przez Szefa KAS wynikało uzasadnione podejrzenie uczestnictwa skarżącej spółki w mechanizmie oszustwa w podatku VAT oraz wykorzystania sektora finansowego do wyłudzeń skarbowych. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono również, że spółka nie posiada majątku pozwalającego na uregulowanie w przyszłości zobowiązań podatkowych. Spółka nie jest właścicielem nieruchomości ani pojazdów, nie deklarowała nabycia środków trwałych. Od stycznia 2023r nie uiszczała zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych. Nie figuruje w Centralnym Rejestrze Czynności Majątkowych. Reasumując, ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że organ dysponował wystarczającymi dowodami pozwalającymi na zastosowanie art. 95 ust. 9 pkt 5 u.p.t.u Pamiętać bowiem należy, że na potrzeby czynności materialno-technicznej, jaką jest wykreślenie podatnika z rejestru VAT, organ ma przywołać okoliczności i dowody, które wskazują na prowadzenie przez podatnika działań z zamiarem wyłudzeń skarbowych. W tym zakresie nie przeprowadza się natomiast pełnego postępowania dowodowego w kwestii wykazania świadomego udziału podatnika w oszustwie podatkowym - do czego zmierza argumentacja przedstawiona w skardze. Ustawodawca nie pozostawił czynności wykreślenia uznaniu administracyjnemu, bowiem za wystarczające uznać należy, by organ posiadał informacje uzasadniające przypuszczenie, że podatnik bierze udział w oszustwach podatkowych. Zdaniem Sądu, w realiach niniejszej sprawy NUS dysponował informacjami i dowodami przemawiającymi za słusznością podjętej w sprawie czynności polegającej na wykreśleniu skarżącej z rejestru VAT. W konsekwencji zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 96 ust. 9 pkt 5 u.p.t.u. Sąd ocenił jako niezasadny. Zdaniem Sądu nie doszło też do naruszenia przepisów postępowania, gdyż czynność wykreślenia podatnika z rejestru podatników podatku od towarów i usług nie jest objęta normami postępowania podatkowego (działu IV O.p.) Z uwagi na podwyższenie nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty skargi wskazujące na naruszenie art. 120, art. 121 § 1, art. 122 w zw. z art. 180 § 1 oraz art. 187 § 1 O.p., Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.