II OZ 747/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 267/23 o odrzuceniu sprzeciwu od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 267/23 o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 sierpnia 2023 r. znak: DOR.7110.193.2023.ACK, DOA.7110.84.2023 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 5 czerwca 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 267/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej "P.p.s.a."), odrzucił sprzeciw J. T. (dalej jako skarżący) od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 267/23 o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 sierpnia 2023 r. znak: DOR.7110.193.2023.ACK, DOA.7110.84.2023 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. Powodem odrzucenia sprzeciwu wniesionego drogą elektroniczną było nieuzupełnienie jego braków formalnych w przewidzianym do tego terminie, pomimo uprzedniego wezwania skarżącego przez Sąd do uzupełnienia tych braków w postaci podpisania sprzeciwu kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia. Wezwanie z 4 kwietnia 2024 r. zostało doręczone skarżącemu 19 kwietnia 2024 r., a siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie 26 kwietnia 2024 r. Skarżący nie wykonał wezwania i nie podpisał sprzeciwu. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie drogą elektroniczną w piśmie z 22 października 2024 r. W piśmie tym zatytułowanym "zażalenie" poza wskazaniem danych skarżącego, danych WSA w Warszawie oraz wskazania jakiego postanowienia WSA dotyczy zażalenie nie przedstawiono jakiejkolwiek argumentacji, która wskazywałaby na wadliwość zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a. w postępowaniu toczącym się na skutek wniesienia zażalenia przepisy o skardze kasacyjnej stosuje się tylko odpowiednio. Mając na względzie charakter i istotę tego postępowania należy zatem przyjąć, że rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny nie jest związany podniesionymi w nim zarzutami, bowiem art. 183 § 1 P.p.s.a., stanowiący o związaniu sądu kasacyjnego granicami skargi kasacyjnej, ustanawia regułę szczególną, odnoszącą się tylko do postępowania kasacyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 17.12.2009 r., II FZ 553/09, z dnia 25.11.2020 r., I OZ 983/20 i z dnia 10.09.2021 r., II GZ 301/21). Granice rozpoznania zażalenia określa natomiast istota sprawy zażaleniowej, wynikająca z intencji i racji podnoszonych przez wnoszącego zażalenie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5.03.2014 r., II FZ 140/14 i z dnia 19.08.2014 r., II FZ 1048/14). Wobec powyższego NSA uznał, że pomimo braku jakichkolwiek zarzutów zażalenia i jego uzasadnienia możliwe i dopuszczalne jest rozpatrzenie zażalenia bowiem z samego faktu zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu sprzeciwu wynika intencja skarżącego, który jednoznacznie kwestionuje podstawy wydania takiego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze NSA stwierdza, że odrzucenie sprzeciwu na zasadzie art. 259 § 2 P.p.s.a. było uzasadnione albowiem sprzeciw wniesiony drogą elektroniczną posiadał braki formalne (brak podpisu sprzeciwu kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym), które pomimo wcześniejszego wezwania Sądu w terminie do tego przewidzianym nie zostały uzupełnione. Wezwanie z 4 kwietnia 2024 r. zostało doręczone skarżącemu 19 kwietnia 2024 r., a siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie 26 kwietnia 2024 r. Skarżący nie wykonał wezwania i nie podpisał sprzeciwu. Tym samym Sąd słusznie odrzucił sprzeciw z uwagi na jego braki formalne, których w terminie wyznaczonym przez Sąd nie uzupełniono. W tych okolicznościach NSA oddalił zażalenie stosownie do art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. bowiem odrzucenie sprzeciwu zgodnie z art. 259 § 2 P.p.s.a było uzasadnione.