III FZ 491/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 września 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 281/24, w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 16 lutego 2024 r., nr 0401-IEW.4123.18.2023 w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia: odrzucić zażalenie Zarządzeniem z 23 września 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 281/24 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał J. K. (dalej: "Skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy w kwocie 500 zł, stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") w związku z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Na powyższe zarządzenie Skarżący pismem z 23 października 2024 r. złożył zażalenie wnosząc o jego uchylenie w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2, zaś zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Przesyłka sądowa zawierająca przedmiotowe zarządzenie w związku z niemożnością doręczenia w dniu 1 października 2024 r. została złożona na okres czternastu dni w placówce pocztowej przy jednoczesnym zawiadomieniu adresata przesyłki o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej (zgodnie z art. 73 § 2 p.p.s.a.). Mając na uwadze przytoczony wyżej termin czternastu dni oraz to, iż po upływie tego terminu doręczenie uważa się za dokonane, skutek odebrania przez Skarżącego przesyłki, a tym samym termin na wniesienie zażalenia, należy liczyć od 15 października 2024 r. Mając na uwadze powyższe termin na wniesienie środka zaskarżenia mijał siódmego dnia po doręczeniu, a więc 22 października 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela tezę postanowienia tego sądu z 15 lutego 2016 r. wydanego w sprawie o sygn. akt II FSK 1762/15, w której stwierdzono, iż "Odebranie na żądanie strony pisma, po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., na skutek bezprawnego jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie niweczy skutków doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a.". Dla niniejszej sprawy oznacza to, iż operator pocztowy nie powinien wydać Skarżącemu przesyłki po terminie, jednakże to, iż ją wydał nie sprawia, że termin na wniesienie zażalenia mijał 23 października 2024 r. W innym postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzono, iż "Domniemanie doręczenia polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia odwołania. Domniemanie doręczenia pisma nie nastąpi tylko w razie niespełnienia tak ukształtowanych warunków i tylko wówczas nie wywoła skutków prawnych dla strony dokonującej czynności procesowej." (zob. Postanowienie NSA z 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt: II FSK 2228/13). Mając powyższe na uwadze, termin do wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie upłynął 22 października 2024 r. Skarżący nadał przesyłkę zawierającą zażalenie 23 października 2024 r. a więc dzień po terminie, co oznacza, że zażalenie podlega odrzuceniu przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.