II GZ 271/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 stycznia 2025 r., sygn. akt III SA/Lu 265/24 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej i zwrotu wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 sierpnia 2024 r., sygn. akt III SA/Lu 265/24 w sprawie ze skargi R. D. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Lublinie z dnia 5 lutego 2024 r. nr 9012.6.24.2024 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w związku z niewykonaniem obowiązku szczepień ochronnych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2025 r. sygn. akt III SA/Lu 265/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę kasacyjną R. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 8 sierpnia 2024 r. oddalającego skargę R. D. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Lublinie z dnia 5 lutego 2024 r. nr 9012.6.24.2024 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w związku z niewykonaniem obowiązku szczepień ochronnych oraz zasądził zwrot uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że wniesiona skarga kasacyjna zawierała braki formalne w postaci niedołączenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, braku wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy oraz braku odpisów (w tym odpisu ww. wniosku) dla organu. Przewodniczący Wydziału zarządzeniami z dnia 18 listopada 2024 r. wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia powyższych braków formalnych skargi kasacyjnej oraz do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. W zakreślonym terminie, w wykonaniu wezwania skarżący osobiście złożył 2 egzemplarze pełnomocnictwa oraz uiścił wpis od skargi kasacyjnej. Z kolei pełnomocnik skarżącego w korespondencji z dnia 13 grudnia 2024 r. nadesłał jeden egzemplarz oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Jak wskazał Sąd I instancji, pełnomocnika skarżącego wezwano do złożenia "w dwóch egzemplarzach wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy". Natomiast pełnomocnik skarżącego w korespondencji z dnia 13 grudnia 2024 r. nadesłał tylko jeden egzemplarz oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Wobec tego Sąd I instancji uznał, że nieprzedłożenie odpisu pisma z oświadczeniem o zrzeczeniu się rozprawy stanowi istotny brak skargi kasacyjnej uniemożliwiający, w świetle art. 49 § 1 w związku z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), nadanie prawidłowego biegu temu pismu,, który to brak nie może być usunięty przez sporządzenie odpisu przez sąd. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 176 § 2 w zw. z art. 178 i 46 § 1 pkt 4 a contrario, poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej z uwagi na częściowe uzupełnienie jej braków, podczas gdy pełnomocnik strony co do zasady braki formalne uzupełnił, nadto już z oświadczenia złożonego w samej treści skargi kasacyjnej wyraźnie wynika, że strona zrzeka się rozprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyjaśnić, że wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu, w treści skargi kasacyjnej nie zostało złożone oświadczenie, z którego wynika, że strona zrzekła się rozprawy. Pismo strony z dnia 13 listopada 2024 r. zatytułowane "Skarga kasacyjna wraz z oświadczeniem o zrzeczeniu się rozprawy", nie zawiera oświadczenia o takiej treści. W związku z tym Sąd I instancji prawidłowo wezwał pełnomocnika skarżącego do złożenia wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie to doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego 13 grudnia 2024 r., zaś oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy zostało nadane listem poleconym 17 grudnia 2024 r., a zatem zostało złożone w terminie zakreślonym w wezwaniu. Naczelny Sąd Administracyjny – podzielając pogląd wyrażony w postanowieniu z dnia 26 marca 2025 r., sygn. akt II GZ 123/25 – stwierdza, że Sąd I instancji niesłusznie uznał, że złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy w jednym egzemplarzu uniemożliwiało w tej sprawie nadanie skardze kasacyjnej dalszego biegu. Należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 74a § 10 p.p.s.a. w przypadku pism doręczanych uczestniczącemu w postępowaniu przed sądem organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, sąd przesyła pismo bezpośrednio do elektronicznej skrzynki podawczej podmiotu publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, za urzędowym poświadczeniem odbioru. Realizując obowiązek doręczania organowi administracji pism do jego elektronicznej skrzynki podawczej sąd administracyjny pisma wniesione w formie tradycyjnej, papierowej, przekształca do postaci cyfrowej. Wobec tego nienadesłanie odpisu takiego pisma, celem doręczenia go organowi nie uniemożliwia nadania temu pismu prawidłowego biegu (por. postanowienia NSA: z 11 maja 2022 r., sygn. akt II OZ 266/22, z 28 sierpnia 2024 r., sygn. akt II OZ 404/24). Sąd I instancji dysponował jednym egzemplarzem oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, a na gruncie art. 74a § 10 p.p.s.a. zbędne było żądanie od strony złożenia dwóch egzemplarzy wniosku lub oświadczenia, o których mowa w art. 176 § 2 p.p.s.a. Obowiązkiem Sądu było prowadzenie korespondencji z organem za pośrednictwem skrzynki elektronicznej ePUAP. Okoliczność, że Sąd I instancji z nieznanych przyczyn nie prowadził korespondencji z organem w sposób określony w art. 74a § 10 p.p.s.a. nie może wywoływać negatywnych skutków prawnych dla strony postępowania. W konsekwencji, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy w jednym egzemplarzu skutecznie usunęło brak skargi kasacyjnej i nie stanowiło przeszkody do nadania jej biegu. Wobec powyższego stwierdzić należy, że Sąd I instancji błędnie odrzucił skargę kasacyjną, w sytuacji gdy strona w terminie usunęła jej brak składając oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.