III SA/Gl 273/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Asesor WSA Adam Pawlyta (spr.), Protokolant Specjalista Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi E.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 2 stycznia 2024 r., nr SKO.XIV/43/4983/54/19 w przedmiocie zwrotu dotacji z budżetu jednostki samorządu terytorialnego pobranej nienależnie oraz w nadmiernej wysokości 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej na rzecz strony skarżącej 4017 (cztery tysiące siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi jest decyzja z 2 stycznia 2024 r. nr SKO.XIV/43/4983/54/19 Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku - Białej (dalej powoływane jako: organ odwoławczy; Kolegium; SKO), którą to organ ten po rozpoznaniu odwołania E. S. prowadzącej Niepubliczne Przedszkole Sportowo-Artystyczne "[...]" w Z. – (dalej: strona, skarżąca), od decyzji Burmistrza Miasta Z. z 13 września 2019 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2016 r. w wysokości 24.452,93 zł uchylił zaskarżoną decyzję w całości i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy w ten sposób, że: 1. określił wysokość dotacji w kwocie 12.310.76 zł (słownie: dwanaście tysięcy trzysta dziesięć złotych 76/100) jako dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2016 r. przez E. S. - organ prowadzący Niepubliczne Przedszkole Sportowo-Artystyczne "[...]" w Z., przy [...]; 2. nakazał E. S. - organ prowadzący Niepubliczne Przedszkole Sportowo-Artystyczne "[...]" w Z. dokonania zwrotu części dotacji w kwocie 12.310.76 zł do budżetu Miasta Z. w terminie 15 dni od dnia otrzymania niniejszej decyzji wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych, począwszy od 13 stycznia 2018 r. do dnia zapłaty. Decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym sprawy. Niepubliczne Przedszkole Sportowo-Artystyczne "[...]" (dalej również jako: Przedszkole) zostało wpisane do ewidencji szkół i placówek niepublicznych Miasta Z. 30 sierpnia 2012 r. pod nr [...]. Jego organem prowadzącym jest Firma Usługowo - Handlowa "[...]" E. S. (osoba prowadząca Niepubliczne Przedszkole Sportowo-Artystyczne "[...]" w Z., pełniąca równocześnie funkcję Dyrektora tegoż Przedszkola). Przedszkole otrzymało z budżetu gminy Z. dotację w kwocie 491.486,84 zł. Na podstawie zgromadzonej w toku postępowania administracyjnego dokumentacji organizacyjnej i przebiegu nauczania za rok szkolny 2016/2017 (rok budżetowy 2016) organ pierwszej instancji ustalił, że wskazani w uzasadnieniu decyzji uczniowie przedszkola nie uczęszczali na zajęcia do przedszkola w długich kilkumiesięcznych okresach czasu (powyżej miesiąca). Przedszkole pobierało dotacje na dzieci (uczniów), które nie były ujęte w żadnej ewidencji, w tym również w prowadzonej przez organ prowadzący przedszkole tj. w dziennikach lekcyjnych. Powyższy stan faktyczny stanowił podstawę do ustalenia kwot zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w roku 2016 na 12 uczniów Niepublicznego Przedszkola (x określoną liczbę miesięcy wykazaną do dotacji) na łączna kwotę 24.452,93 zł. Ww. kwota zgodnie z art. 252 ust. 1 pkt 2 i ust. 6 pkt 2 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, podlega zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego wraz z odsetkami jak od zaległości podatkowej, w terminie 15 dni od dnia stwierdzenia tych okoliczności, ponieważ stanowi dotację pobraną z budżetu samorządu terytorialnego nienależnie i w nadmiernej wysokości. W dniu 13 września 2019 r. Burmistrz Miasta Z. wydał decyzję na podstawie art. 104 § 1 i art. 107 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U.2018.2096 ze zm.; dalej: k.p.a.) oraz art. 21 § 3 ustawy, art. 55 i art. 56 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U.2019.900 ze zm.), w związku z art. 60, art. 61 ust. 1 pkt 4 i ust. 2, ust. 3 pkt 4 i art. 67 oraz art. 252 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tj. Dz.U.2019.869 ze zm.) oraz określił w stosunku do E. S. - prowadzącej Niepubliczne Przedszkole Sportowo-Artystyczne "[...]" w Z. wysokość kwoty dotacji do zwrotu, jako dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie 24.452,93 zł w 2016 r. wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych naliczanymi począwszy od dnia następującego po upływie terminu zwrotu określonego w art. 252 ust. 1 pkt 2 (tj. po upływie 15 dni od dnia otrzymania niniejszej decyzji). Od powyższej decyzji odwołanie złożył pełnomocnik strony - adw. B. P - w którym zarzuciła decyzji organu pierwszej instancji niezgodność z prawem w związku z naruszeniem art. 10 § 1 k.p.a., art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a., art. 6 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 81 k.p.a. i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W jej uzasadnieniu argumentowano, że przeprowadzając przedmiotowe postępowanie administracyjne z naruszeniem art. 7 k.p.a. i 77 § 1 K.p.a. organ pierwszej instancji doprowadził do wydania decyzji naruszającej prawo, która nie uwzględnia stanu faktycznego w sprawie. Poza tym stronie uniemożliwienie zajęcia stanowiska w terminie określonym treścią art. 10 k.p.a. Kolegium decyzją z 2 stycznia 2024 r. nr SKO.XIV/43/4983/54/19 orzekło jak wyżej wskazano. Przybliżyło przebieg postępowania przed organem pierwszej instancji i w tym zakresie rozważyło w pierwszej kolejności, czy nie doszło do przedawnienia zobowiązania do zwrotu dotacji za rok 2016. W ocenie organu odwoławczego w sprawie zaistniały okoliczności mające wpływ na bieg terminu przedawnienia, albowiem doszło do jego zawieszenia z uwagi na wszczęcie wobec strony postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe. Mianowicie w niniejszej sprawie postępowanie karnoskarbowe o przestępstwa skarbowe, których podejrzenie popełnienia wiąże się z pobraniem dotacji w nadmiernej wysokości w roku 2016, zostało wszczęte przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. postanowieniem z 25 września 2019 r. nr [...]. Pismem z 12 listopada 2019 r. strona została powiadomiona o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia w sprawie narażenia na uszczuplenie finansów publicznych za lata 2012-2016 w łącznej kwocie 671.866,22 zł przez Niepubliczne Przedszkole Sportowo-Artystyczne "[...]" w Z., prowadzone przez E. S. w związku z art. 70c i art. 70 § 6 pkt 1 o.p. W konsekwencji, jak wskazało Kolegium, w sprawie wystąpiły okoliczności określone w art. 70 § 6 pkt 1 o.p. skutkujące zawieszeniem biegu terminu przedawnienia obowiązku zwrotu dotacji za rok 2016, tzn. wobec strony wszczęto postępowanie w sprawie o przestępstwo skarbowe związane z pobraniem dotacji w nadmiernej wysokości i stronę powiadomiono o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia. Następnie SKO wskazało, że przedmiotem sporu merytorycznego w sprawie jest przede wszystkim kwestia oceny prawidłowości nakazu zwrotu części dotacji udzielonej na podstawie ustawy o systemie oświaty dla przedszkoli niepublicznych oraz kwestia prawidłowości prowadzenia postępowania w tej sprawie, prawidłowości dokonanych rozliczeń kwoty dotacji przypadającej do zwrotu i odsetek od tej kwoty. Kolegium dokonało następującej analizy zebranego materiału dowodowego przez organ pierwszej instancji (co do zasady aprobując ustalenia faktyczne przedstawione w uzasadnieniu kontrolowanej decyzji i ich ocenę), a także w trakcie przeprowadzonego postępowania odwoławczego i ustaliło, że: 1. dotacja za miesiące od marca 2016 r. do sierpnia 2016 r. w kwocie 2.907.99 zł została pobrana w nadmiernej wysokości na uczennicę H. W. (m.in. dziennik zajęć przedszkola rok szkolny 2015/2016: poz. w dzienniku nr 6. Odnotowano nieobecności ww. dziecka począwszy od 07 marca 2016r. które to następnie zostało wykreślone w dzienniku od 01 kwietnia 2016 r.; 2. dotacja za miesiąc od marca do grudnia 2016 r. wypłacona na ucznia J. S. w kwocie 6.133.13 zł jest dotacją pobraną w nadmiernej wysokości (m.in. z dziennika zajęć przedszkola za rok szkolny 2015/2016: poz. W dzienniku nr 12 - odnotowano nieobecność ucznia od miesiąca lutego 2016 r. do czerwca 2016 r.; dziennik zajęć przedszkola rok szkolny 2016/2017: poz. w dzienniku nr 12 - odnotowano nieobecność ucznia od miesiąca 01 września 2016 r. do 30 grudnia 2016 r.); 3. dotacja za miesiąc wrzesień 2016 r. wypłacona na ucznia F. S. w kwocie 604.29 zł jest dotacją pobraną w nadmiernej wysokości; 4. dotacja za miesiąc lipiec i sierpień 2016 r. wypłacona na ucznia H. S. w kwocie 4.633.96 zł jest dotacją pobraną należnie (gdyż zgodnie z oświadczeniem matki złożonym w piśmie z 12 października 2016 r. dziecko uczęszczało do tego przedszkola do 30 czerwca 2016 r.); 5. dotacja za miesiąc lipiec i sierpień 2016 r. wypłacona na ucznia J. S. w kwocie 970.42 zł jest dotacją pobraną należnie, gdyż zgodnie z przedłożonym dziennikiem zajęć przedszkolnych oddział zerowy (rok szkolny 2015/2016) uczęszczał do tego przedszkola do 22 czerwca 2016 r.; 6. dotacja za miesiąc sierpień 2016 r. wypłacona na ucznia B. S. w kwocie 537.09 zł jest dotacją pobraną należnie, gdyż dziecko to zostało ujęte w informacji złożonej przez stronę, będącej podstawą naliczenia wysokości dotacji na miesiąc czerwiec 2016 r.; 7. dotacja wypłacona na dziecko J. B. w miesiącach od czerwca do lipca 2016 r. w wysokości 966.57 zł. jest dotacją pobraną w nadmiernej wysokości (m.in. uczeń nie był wyszczególniony na wykazie imiennym w żadnym z dzienników ani innej ewidencji prowadzonej przez przedszkole w 2016 r.); 8. dotacja wypłacona na ucznia M. K. w miesiącach od czerwca do sierpnia 2016 r. w wysokości 1.503.66 zł. jest dotacją pobraną w nadmiernej wysokości (m.in. uczeń nie był wyszczególniony na wykazie imiennym w żadnym z dzienników ani innej ewidencji prowadzonej przez przedszkole w 2016 r.); 9. dotacja wypłacona na ucznia B. P. w miesiącach od czerwca do sierpnia 2016 r. w wysokości 1.503,66 zł. jest dotacją pobraną w nadmiernej wysokości (uczeń nie był wyszczególniony na wykazie imiennym w żadnym z dzienników ani innej ewidencji prowadzonej przez Przedszkole w 2016 r.); 10. dotacja za miesiąc wrzesień 2016r. wypłacona na uczennicę M. S. w kwocie 604.29 zł jest dotacją pobraną należnie (zgodnie ze złożonym oświadczeniem strony); 11. dotacja wypłacona na uczennicę H. A. w miesiącach od października do listopada 2016r. w wysokości 1.191.46 zł, jest dotacją pobraną w nadmiernej wysokości (m.in. z dziennika zajęć przedszkola rok szkolny 2016/2017: poz. w dzienniku nr 1. Odnotowano nieobecności i wykreślenie dziecka począwszy od 01 października 2016 r.); 12. dotacja pobrana na ucznia W. A. za miesiąc grudzień 2016 r. w wysokości 720,38 zł, jest dotacją pobraną należnie. Kolegium dokonało następujących wyliczeń kwoty dotacji podlegająca zwrotowi, jako dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w roku 2016 r. w kwocie 14.810.76 zł. (tj. w marcu 709,01 zł x 1 uczeń = 709,01 zł; w kwietniu 749,20 zł x 2 uczniów = 1.498,40 zł; w maju 655,13 zł x 2 uczniów = 1.310,26 zł; w czerwcu 533,24 zł x 5 uczniów = 2.666,20 zł; w lipcu 433,33 zł x 5 uczniów = 2.166,65 zł; w sierpniu 537,09 zł x 4 uczniów = 2.148,36 zł; we wrześniu 604,29 zł x 2 uczniów = 1.208,58 zł; w październiku 558,86 zł x 2 uczniów =1.117,72 zł; w listopadzie 632,60 zł x 2 uczniów = 1.265,20 zł; w grudniu 720,38 zł x 1 uczeń = 720,38 zł.). Następnie Kolegium zauważyło, że wobec E. S. Sąd Okręgowy w B. wydał w dniu 13 maja 2022 r. wyrok w sprawie o sygn. akt [...], na mocy którego zmienił w części wyrok Sądu Rejonowego w Z. z 28 października 2021 r., wydany w sprawie [...] a mianowicie na mocy art. 46 § 1 k.k. ww. sąd (karny) orzekł wobec oskarżonej E. S. obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego Miasta Z. kwoty 10.000 zł. W konsekwencji organ odwoławczy dokonał ustaleń, że ww. postępowaniem karnym w stosunku do oskarżonej/skazanej E. S. objęte było 64 dzieci na przełomie lat 2013-2017. SKO zważyło, że jeżeli Sąd karny zobowiązał E. S. do naprawienia szkody w części tj. w wysokości 10.000 zł to kwotę tą należało podzielić przez ilość dzieci, co daje 156,25 zł na dziecko (10.000 zł : 64 dzieci = 156,25 zł/dziecko). Po zsumowaniu dzieci objętych zaskarżoną decyzją i uwzględnionych również w tym samym okresie w wyroku Sądu karnego wynosi 16 dzieci x 156,25 zł = 2.500 zł i kwotę tą należy pomniejszyć w sentencji zaskarżonej decyzji tj. kwota do zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości wynosić będzie 14.810,76 zł - 2.500 zł = 12.310.76 zł. Celem wydania powyższej decyzji, jak następnie argumentowano w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego, jest odzyskanie środków, które strona pobrała w nadmiernej wysokości lub nienależnie. Co do zasady obowiązek naprawienia szkody dotyczy tylko szkody, której nie naprawiono, w związku z czym konieczne stały się wskazane powyżej uzupełniające obliczenia (co do zastosowanego środka karnego), których nie wykonał organ pierwszej instancji. Dalej SKO dostrzegło, że podlegające zwrotowi kwoty dotacji stanowią niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym, a ich zwrot następuje w sposób ustawowo określony, zarówno co do formy i terminu zwrotu, jak i sposobu naliczania odsetek za zwłokę. Zgodnie z treścią art. 252 ust. 1 pkt 2 i ust. 6 pkt 2 u.f.p., jak następnie zaznaczyło SKO, dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości podlegają zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 2. Odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia następującego po upłynie terminów zwrotu określonych w ust. 1 w odniesieniu do dotacji pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości. Organ odwoławczy końcowo podkreślił, iż ciężar udowodnienia prawidłowości pobrania dotacji spoczywa na beneficjencie, jego rzeczą jest właściwe udokumentowanie, poprzez przedłożenie dowodów je potwierdzających, bowiem dysponowanie środkami publicznymi, w tym z tytułu dotacji podlega określonemu reżimowi i kontroli wydatkowania, przy zachowaniu dyscypliny budżetowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (WSA w Gliwicach) pełnomocnik strony zarzucił organowi odwoławczemu: 1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, a mianowicie: art. 28 k.p.a. w zw. z art. 29 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 pkt 3 k.p.a., poprzez wydanie decyzji w stosunku do podmiotu niebędącego stroną postępowania, bowiem decyzja organu II instancji została skierowana w stosunku do E. S., a nie w stosunku do N. sp. z o.o. jako obecnego organu prowadzącego Niepubliczne Przedszkole Sportowo- Artystyczne "[...]", co skutkowało nieważnością zaskarżonej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego mającego istotne znaczenie na treść wydanego rozstrzygnięcia, a mianowicie: art. 121 § 1, art. 125 § 1 w zw. z art. 70 § 1, art. 70 § 6 pkt 1 i art. 70c ustawy Ordynacja podatkowa poprzez błędne zastosowanie skutkujące brakiem przyjęcia przez organ, że w sprawie doszło do przedawnienia zobowiązania, ponieważ instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskarbowego przeciwko E. S. nie wywołuje skutku w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania. Mając na uwadze podniesione powyżej zarzuty pełnomocnik strony wniósł o: (A) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, stwierdzenie nieważności decyzji oraz umorzenie przedmiotowego postępowania, ponieważ decyzja została skierowana przeciwko podmiotowi, niebędącemu stroną postępowania; ewentualnie o (B): uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z 2 stycznia 2024 r., oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta Z. z 13 września 2019 roku nr [...] i umorzenie postępowania; jak również (C) o zwrot kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez adwokata, według norm przepisanych. W jej uzasadnieniu argumentowano, że decyzja w sprawie została wydana w stosunku do podmiotu niebędącego stroną postępowania, bowiem decyzja została skierowana w stosunku do E. S., a nie w stosunku do N. sp. z o.o. jako obecnego organu prowadzącego Niepubliczne Przedszkole Sportowo-Artystyczne "[...]", co skutkowało – w opinii pełnomocnika skarżącej – nieważnością zaskarżonej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. Dotacje są, jak dalej przekonywano w uzasadnieniu skargi, środkami publicznymi stanowiącymi należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym, a ich celem jest wspomaganie działalności oświatowej (gdyż nie wchodzą do majątku danej osoby fizycznej, pełniącej funkcję organu prowadzącego w dacie ich wypłaty, lecz są związane z tym podmiotem tylko z tego powodu, że prowadzi on działalność oświatową). Zdaniem pełnomocnika strony, w tym przypadku, przyznanie dotacji i jej zwrot dotyczą organu prowadzącego szkołę, a nie konkretnej osoby, która pełniła tę funkcję. W związku z czym, w ocenie autora skargi, stroną postępowania administracyjnego w przedmiocie zwrotu udzielonej dotacji powinien być każdorazowo aktualny organ prowadzący. Następnie w uzasadnieniu skargi wskazano, że zobowiązanie będące przedmiotem niniejszego postępowania uległo przedawnieniu z dniem 31 grudnia 2021 r. Tymczasem decyzja organu odwoławczego została wydana dopiero 2 stycznia 2024 r. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Kolegium przyznało, odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu naruszenia art. 28 k.p.a. w zw. z art. 29 k.p.a. i art. 107 § 1 pkt 3 k.p.a., że "orzekając w oparciu o przedłożony materiał dowodowy w przedmiotowym postępowaniu nie posiadało wiedzy na temat zmiany organu prowadzącego Niepublicznego Przedszkola Sportowo-Artystycznego "[...]" w Z." (karta nr 22 akt sądowych). W piśmie z 22 kwietnia 2024 r. zatytułowanym jako "replika na odpowiedź na skargę" strona rozwinęła argumentację zawartą w uzasadnieniu skargi oraz powołała się na dodatkowe orzeczenia sądów administracyjnych, jak również przedłożyła kserokopię zaświadczenia nr [...] o wpisie do ewidencji placówek niepublicznych z 16 października 2019 r. (karta nr 33 – 40 akt sądowych). Pismem z 26 kwietnia 2024 r. znak [...] przesłało "pismo Burmistrza Miasta Z. z 19 kwietnia 2024 r. w sprawie zajęcia swojego stanowiska w związku z wniesieniem skargi E. S. – organu prowadzącego Niepubliczne Przedszkole Sportowo – Artystyczne(...)" (karta nr 44 oraz 45 – 46 akt sądowych). Następnie pismem z 24 października 2024 r. znak [...] przesłało "pismo uzupełniające Burmistrza Miasta Z. z 17 października 2024 r. wraz z załącznikami dotyczące E. S." (karta nr 123 akt sądowych wraz z plikiem dokumentów w postaci "materiału uzupełniającego do zaskarżonych decyzji Kolegium"). W dniu 9 grudnia 2024 r. (wpływ do WSA w Gliwicach) strona skarżąca złożyła pismo zatytułowane jako "stanowisko w sprawie" stanowiące replikę na stanowisko dotychczas zajmowane przez Kolegium. W jej uzasadnieniu obszernie omawiano orzecznictwo sądowe w zakresie legitymacji czynnej w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie zwrotu udzielonej dotacji. Zaznaczono, że na podstawie art. 28 k.p.a. stroną ww. postępowania stał się N. sp. z o.o., co oznacza – zdaniem pełnomocnika skarżącej – że E. S. "utraciła swój interes prawny wypływający z bycia organem prowadzącym, a zyskał go podmiot, który wstąpił w ich miejsce". W odpowiedzi – pismem z 23 grudnia 2024 r. Kolegium podtrzymało argumentację zawartą w odpowiedzi na skargę z 26 marca 2024 r. "oraz w pełni podziela również stanowisko Burmistrza Z. wyrażone w piśmie z dnia 19 kwietnia 2024 r." (karta nr 169 akt sądowych). Na rozprawie 10 stycznia 2025 r. pełnomocnik skarżącej podniósł zarzut nieważności zaskarżonej decyzji. Zaznaczył, że stroną postępowania powinien być aktualny organ prowadzący postępowanie (karta nr 176 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga podlegała uwzględnieniu. Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 23 maja 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. z 19 sierpnia 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 1267), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a). Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Przeprowadzona w zakreślonych ramach kontrola sprawy wykazała, w ocenie Sądu, że zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu, a skarga zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności odnieść należy się do najdalej idącego zarzutu nieważności postępowania z uwagi na okoliczność skierowania decyzji do podmiotu nie będącego stroną w sprawie. Zatem czy wydanie przez organ decyzji zwrotowej na stronę skarżąca E. S. odbyło się z rażącym naruszeniem prawa. Tu docieramy do sedna tej sprawy, które dotyczy możliwości zastosowania przepisu art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. (por. także: wyrok WSA w Gliwicach z 25 listopada 2024 r., III SA/Gl 170/24, opublikowano w: centralna baza orzeczeń sądów administracyjnych). Organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została skierowana do osoby nie będącej strona w sprawie. Konieczna jest zatem wykładnia pojęcia rażące naruszenie prawa jako przesłanki stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 24 października 2024 r., IV SA/Po 636/24 (LEX nr 3778399) sąd ten zdefiniował pojęcie rażącego naruszenia prawa które jest niezbędnym warunkiem stwierdzenia nieważności decyzji. Stwierdził, iż przez rażące naruszenie prawa należy rozumieć wadliwości aktu administracyjnego (decyzji) wydanego na skutek naruszenia norm prawnych regulujących działania administracji publicznej w indywidualnych sprawach, w szczególności przepisów prawa procesowego oraz materialnego, o znacznym ciężarze gatunkowym. Zachodzi to w przypadku, gdy czynność zmierzająca do wydania decyzji administracyjnej oraz treść załatwienia sprawy w niej wyrażona stanowią zaprzeczenie stanu prawnego sprawy w całości lub w części. Chodzi przy tym o przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny, gdy organ, wydając decyzję, czyni to niezgodnie z treścią normy prawnej na tyle wyraźne, że nie budzi to wątpliwości interpretacyjnych. Odmienność wykładni budzących wątpliwości przepisów prawa wyklucza stwierdzenie rażącego naruszenia prawa jako podstawy stwierdzenia nieważności decyzji. Podzielając ten pogląd w całości zauważyć trzeba, iż taka sytuacja w sprawie nie zachodzi. W orzecznictwie sądów administracyjnych zarysowała się bowiem istotna rozbieżność co do określenia adresata decyzji zobowiązującej do zwrotu dotacji oświatowej w sytuacji, gdy w dacie jej wydawania, organem prowadzącym niepubliczne przedszkole jest inna osoba aniżeli będąca organem prowadzącym w okresie, w którym dotacja została przyznana i miała zostać wydatkowana. Wśród wyroków opowiadających się za kierowaniem decyzji do podmiotu będącego organem aktualnym w dacie przekazania i wydatkowania dotacji jest m. in. wyrok WSA w Szczecinie z 23 listopada 2020 r. o sygn. akt I SA/Sz 784/20 czy wyrok WSA w Warszawie z 25 kwietnia 2024 r. o sygn. akt V SA/Wa 1228/23. Przeciwny pogląd, zgodnie z którym, adresatem decyzji zwrotowej jest organ aktualnie prowadzący placówkę, do którego przyłącza się Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, jest reprezentowany m. in. w prawomocnych wyrokach: WSA w Gliwicach z 3 września 2020 r. o sygn. akt I SA/Gl 328/19, WSA w Krakowie z 11 sierpnia 2022 r. o sygn. I SA/Kr 94/22 i z 13 czerwca 2024 r. o sygn. III SA/Kr 302/24, WSA we Wrocławiu z dnia 18 kwietnia 2023 r. o sygn. akt III SA/Wr 438-441/20 oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 marca 2024 r. o sygn. akt I GSK 556/20. Posiłkując się konsekwentnie stanowiskiem zajętym przez Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanym wyżej judykacie, wskazać należy, że placówki niepubliczne są zakładane i prowadzone po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu publicznych szkół i placówek. W przypadku zaktualizowania wpisu w ewidencji w zakresie organu prowadzącego mamy do czynienia z wykazaniem następstwa prawnego w przedmiocie prowadzenia danej placówki lub placówek. Placówka, która była dotowana nadal funkcjonuje, ale inny jest jej organ prowadzący, który ją reprezentuje w stosunku dotacyjnym (zwrotowym). W oparciu o ten pogląd przyjmuje się, że to właśnie z uwagi na publicznoprawny charakter przekazania uprawnień, ale też i obowiązków związanych z prowadzeniem dotowanej placówki, decyzja o zwrocie dotacji powinna być skierowana do aktualnego organu prowadzącego dotowane przedszkole. Udzielone dotacje są bowiem środkami publicznymi, stanowiącymi należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym, a ich celem jest wspomaganie działalności oświatowej i nie wchodzą one do majątku osobistego organu prowadzącego placówkę. Skoro więc po myśli art. 90 ust. 2b u.s.o. niepubliczne przedszkole otrzymuje dotację na ucznia, a nie podmiot je prowadzący, to również rozliczenie dotacji i jej ewentualny zwrot spoczywa na podmiocie, który prowadzi dotowane przedszkole. O tym zaś, kto jest organem prowadzącym decyduje wpis do Rejestru Szkół i Placówek Oświatowych. Funkcjonowanie tegoż rejestru jest regulowane na podstawie ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o systemie informacji oświatowej (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 152). Przy czym, jak wskazał NSA w przywołanym wyżej wyroku, z chwilą zaktualizowania wpisu w ewidencji szkół i placówek niepublicznych w zakresie organu prowadzącego przedszkole ujawnione zostaje następstwo prawne w przedmiocie prowadzenia placówki, którego nie należy jednocześnie utożsamiać z następstwem prawnym uregulowanym w Ordynacji podatkowej. Przenosząc powyższe na realia kontrolowanej sprawy nie można mieć wątpliwości, że w dacie wszczęcia postępowania administracyjnego przez organ pierwszej instancji w sprawie zwrotu to skarżąca – E. S. jako prowadząca Niepubliczne Przedszkole Sportowo-Artystyczne "[...]" w Z. figurowała w ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego jako podmiot prowadzący dotowane przedszkole. Ten stan rzeczy, na co wskazał dopiero w postępowaniu sądowym Burmistrz Miasta Z., a to w piśmie z 19 kwietnia 2024 r. (vide: karta 45-47 akt sądowych; także: zaświadczenie nr [...] z 16 października 2019 r. stanowiące zmianę zaświadczenia o wpisie do ewidencji placówek niepublicznych nr [...] z 30 sierpnia 2012 r. – karta nr 47 akt sądowych; także: pismo uzupełniające Burmistrza Miasta Z. z 17 października 2024 r. wraz z załącznikami dotyczące E. S." - karta nr 123 akt sądowych wraz z plikiem dokumentów w postaci "materiału uzupełniającego do zaskarżonych decyzji Kolegium") uległ zmianie od 16 października 2019 r., kiedy to organem prowadzącym Niepubliczne Przedszkole "[...]" w Z. stała się spółka z o.o. N. Wówczas bowiem wg twierdzeń podniesionych w skardze, a następnie w piśmie procesowym z 22 kwietnia 2024 r. oraz na rozprawie 10 stycznia 2025 r. przez pełnomocnika skarżącej, nastąpiła zmiana wpisu w ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonej przez Burmistrza Z. Wobec powyższego, Sąd nie znajduje podstaw do uwzględnienia twierdzeń zawartych w piśmie Burmistrza Z. z 19 kwietnia 2024 r., iż w sytuacji gdy przy dokonywaniu zmiany we wpisie do ewidencji w 2019 r. N. sp. z o.o. nie przedłożyła, ani nie dołączyła do wniosku o wpis do ewidencji żadnej informacji ani umowy z której wynikałoby, iż przejmuje zobowiązania po E. S. prowadzącej Niepubliczne Przedszkole [...] w Z. ("nie wykazała w toku postępowania administracyjnego, aby doszło do sukcesji praw i obowiązków, w tym wynikających z otrzymanej przez nią dotacji oświatowej, na rzecz nowych organów prowadzących Przedszkole") fakt ten był bez wpływu na ustalenie strony postępowania zwrotowego. Tymczasem zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Stosownie zaś do art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a następnie ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Natomiast w myśl art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa (art. 107 § 3 k.p.a.). W ocenie Sądu w kontrolowanej sprawie doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego a to art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a. albowiem organ odwoławczy, a wcześniej Burmistrz Z., w dacie podejmowania decyzji w sprawie nie wyjaśnili dokładnie stanu faktycznego sprawy zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej i niewyczerpująco zebrały i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego w zakresie ustalenia kto w istocie jest stroną postępowania zwrotowego w zakresie dotacji za 2016 r. przyznanej dla przedszkola niepublicznego "[...]" w Z. Ta zaś okoliczność jest kwestią podstawową dla możliwości nałożenia obowiązku zwrotu dotacji oświatowej przyznanej dla uczniów przedszkola niepublicznego "[...]" w Z. Sąd zwraca uwagę, że tzw. "pismo uzupełniające Burmistrza Miasta Z. z 17 października 2024 r. wraz z załącznikami dotyczące E. S." (karta nr 123 akt sądowych) zatytułowane jako "materiał uzupełniający do zaskarżonych decyzji Kolegium" w istocie stanowi pokaźną część akt administracyjnych, które orzekające w sprawie organy administracji w ogóle nie brały dotychczas pod uwagę wydając zaskarżone rozstrzygnięcia. Ww. materiał dowodowy został dopiero przedstawiony w ślad za odpowiedzią na skargę, a zatem już w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Tymczasem rzeczą organów administracji było ich ujawnienie oraz ocena w ramach administracyjnego toku instancji, a następnie dokonanie stosownych rozważań prawnych w uzasadnieniu decyzji. Zaskarżona decyzja narusza także przepisy prawa procesowego - art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd zauważa, że załączone do pism Burmistrza Miasta Z. z 19 kwietnia 2024 r. i z 17 października 2024 r. dokumenty (karta nr 44 oraz 45 – 46 akt sądowych; karta nr 123 akt sądowych wraz z plikiem dokumentów w postaci "materiału uzupełniającego do zaskarżonych decyzji Kolegium") nie podlegają ocenie w zakresie istnienia lub nie wystąpienia przesłanek do zwrotu dotacji z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, a dalej podnoszonej przez strony sporu kwestii braku legitymacji E. S. do występowania, na etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd administracyjny nie prowadzi bowiem postępowania dowodowego w zastępstwie orzekających organów administracji, a jedynie weryfikuje, czy organy te prawidłowo zgromadziły materiał dowodowy i czy dokonały należytej jego oceny. W konsekwencji, przedłożenie przez organ pierwszej instancji przy piśmie z 17 października 2024 r. i z 19 kwietnia 2024 r. szeregu dokumentów związanych ze sprawą administracyjną Sąd ocenił jako działanie spóźnione. Trzeba zaznaczyć, że Sąd administracyjny nie prowadzi bowiem postępowania dowodowego, którego celem jest ustalenie stanu faktycznego, a jedynie weryfikuje legalność wydanych przez organy administracji aktów. Przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. może mieć miejsce bowiem wyjątkowo, gdy jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości. Przywołany przepis zresztą wyraźnie stanowi o przeprowadzeniu dowodu, a nie o prowadzeniu postępowania dowodowego (por. m.in.: wyrok NSA z 6 października 2022 r., I FSK 822/19, Legalis nr 2796598; wyrok NSA z 21 września 2022 r., III FSK 3702/21, Legalis nr 2755306). Tut. Sąd nie przesądza obecnie rozstrzygnięcia, stwierdza wyłącznie, że sprawa wymaga ponownego rozpoznania także z uwzględnieniem wszystkich dokumentów złożonych przez organy administracji w toku niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Tylko bowiem prawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy może być podstawą prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego i rozstrzygnięcia zgodnego z prawem. W konsekwencji w sprawie doszło także do naruszenia przepisów prawa materialnego – ustawy o systemie oświaty (art.90, art. 92), ustawy o finansach publicznych (art.252) jako zastosowanych przedwcześnie. Poza sporem było, że skarżąca w 2016 r. pełniła funkcję organu prowadzącego szkołę i do niej kierowane były decyzje związane z dotacjami. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego skarżąca nie ujawniła jednak faktu, że nastąpiła zmiana osoby (podmiotu) prowadzącego placówkę (przedszkole). Zgodnie z treścią art. 3 pkt 5 ustawy oświatowej, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, przez organ prowadzący szkołę należy rozumieć również osobę fizyczną. Prowadzenie szkoły nie jest działalnością gospodarczą. Szkoła może być zakładana i prowadzona przez osobę fizyczną (art. 5 ust. 2 ustawy). Organ prowadzący szkołę odpowiada za jej działalność (art. 5 ust. 7 zd. 1 ustawy). W myśl art. 80 ust. 2 i następne dotacje otrzymują, na każdego ucznia, prowadzone przez osoby fizyczne przedszkola, szkoły czy placówki. Z powyższego wynika, że dotacje "oświatowe" otrzymują w istocie szkoły, a nie osoba fizyczna je prowadząca, zaś jej beneficjentem są uczniowie a nie organ prowadzący daną szkołę. Szkoły nie posiadają osobowości prawnej co oznacza, że za zobowiązania takiej jednostki odpowiada organ prowadzący zgodnie z powołanym art. 5 ust. 7 ustawy. W tym kontekście konieczne jest ustalenie, w zakresie osoby czy podmiotu prowadzącego daną szkołę, charakteru dochodzonej przez organy należności zwrotnej (dotacji) oraz możliwości jej dochodzenia (od konkretnego podmiotu) w sytuacji zmiany osobowej organu prowadzącego. Ma to istotne znaczenie dla określenia strony takiego postępowania. Innymi słowy czy stroną postępowania zwrotnego jest osoba będąca organem prowadzącym szkołę w dacie otrzymania dotacji czy też osoba (podmiot) pełniąca tę funkcję w trakcie prowadzenia takiego postępowania jako następca prawny (sukcesor). Zasadnicze znaczenie ma również ustalenie prawnej dopuszczalności takiego przekształcenia podmiotowego w odniesieniu do spornej należności powstałej przed dniem sukcesji, a tym samym jakie prawa i obowiązki podlegają tej czynności a jakie nie są nią objęte. Dodać należy, że dotacje są przekazywane na rachunek szkoły, a nie rachunek organu ją prowadzącego (art. 90 ust. 3c ustawy). Sąd ponownie zauważa, że okoliczność zmiany osoby prowadzącej placówkę (przejęcia obowiązków prowadzącego przedszkole) nie była przedmiotem oceny organów administracji, zaś w toku prowadzonego postępowania administracyjnego skarżąca tej okoliczności nie podnosiła. Tym samym kwestia ta obecnie wymyka się spod kontroli Sądu, gdyż jej rozstrzygnięcie oznaczałoby badanie sprawy w zakresie, co do którego organy mogły nie posiadać wiedzy i nie dokonały jej oceny. Należy jednak podnieść, że sporna dotacja ma służyć subwencjonowaniu szkoły a nie podmiotu tę szkołę prowadzącego. Oznaczałoby to, że obowiązkiem zwrotu dotacji obciążona jest w istocie (faktycznie) szkoła, a tym samym podmiot prowadzący szkołę jako odpowiadający za jej działalność w dacie wydawania decyzji zwrotnej. Warto przy tym wskazać na pogląd przedstawiony przez WSA w Poznaniu w prawomocnym wyroku z 24 stycznia 2018 r., III SA/Po 642/17 (LEX nr 2440639), i przez WSA w Gliwicach w wyroku z 6 lipca 2018 r., I SA/Gl 905/17 (LEX nr 2541388), zgodnie z którym zmiana organu prowadzącego szkołę (cesja uprawnień i obowiązków związanych z pełnieniem funkcji organu prowadzącego) jest na ogół dopuszczalna i to nabywca tych praw (sukcesor) staje się stroną postępowania administracyjnego, zaś udzielone dotacje są środkami publicznymi i nie wchodzą do majątku osobistego danej osoby fizycznej lecz są związane z podmiotem prowadzącym działalność oświatową. Odnosząc się do argumentacji Burmistrza Miasta Z. przedstawionej w piśmie z 19 kwietnia 2024 r. (karta nr 45 i 46 akt sądowych) Sąd dodatkowo zauważa, że problematyka wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych, a ściślej jego zmiany w zakresie organu prowadzącego, ma w tej mierze znaczenie przesądzające. Jak wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 listopada 2019 r., I GSK 427/18 (LEX nr 2750482), przekazanie szkoły – w aspekcie uzyskiwania i zwrotu dotacji – nie ma bowiem charakteru cywilnoprawnego, do czego zmierza argumentacja organu, lecz jest czynnością publicznoprawną (por. także: wyrok WSA w Gliwicach z 3 września 2020 r., I SA/Gl 328/19, LEX nr 3058365). Nieustalenie przez organ, który podmiot figurował w dacie wydania zaskarżonej decyzji, w ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego, jako podmiot prowadzący dotowane przedszkole wyklucza uwzględnienie wniosku skargi o stwierdzenie nieważności kontrolowanej decyzji. Z tego powodu przedwczesne jest wypowiedzenie się przez Sąd co do trafności podniesionego w skardze zarzutu naruszenia przez organ art. 7 w zw. z art. 28 k.p.a. poprzez wydanie decyzji względem osoby, która nie ma legitymacji biernej do występowania w niniejszej sprawie jako strona postępowania. Rozpoznanie pozostałych zarzutów skargi, w tym kwestionujących stanowisko organu o pobraniu przez skarżącą dotacji w nadmiernej wysokości na obecnym etapie sprawy jest przedwczesne. Te zagadnienia nabiorą aktualności dopiero po ustaleniu, czy skarżąca jest osobą, do której powinna być skierowana decyzja oraz wykluczeniu przedawnienia do wydania decyzji nakazującej zwrot dotacji. Wskazania dla organu co do tego jakie czynności należy podjąć w postępowaniu ponownym wynikają z powyższych rozważań Sądu (art. 153 p.p.s.a.). Podsumowując można jednak wskazać, że organ w pierwszym rzędzie ustali, kto jest stroną przedmiotowego postępowania administracyjnego, co sprowadza się przede wszystkim do ustalenia, który podmiot (osoba), na dzień wydania decyzji, figuruje jako organ prowadzący dotowane przedszkole w ewidencji placówek niepublicznych. W razie ustalenia, że skarżąca nie ma przymiotu strony w tym postępowaniu, wyciągnie z tego stosowne konsekwencje. Dopiero w dalszej kolejności może zaktualizować się ustalenie czy doszło do przedawnienia zobowiązania do zwrotu dotacji, czy też wystąpiły przed końcem 2021 r. okoliczności zakłócające bieg terminu przedawnienia. Wykluczywszy przedawnienie zobowiązania organ zajmie się zagadnieniami pobrania dotacji w nadmiernej wysokości oraz wykorzystania tejże dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. Dokonując ww. czynności organ administracji będzie miał również na uwadze wymogi wynikające z art. 7 k.p.a. i z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., a swoje rozważania faktyczne i prawne należycie uzasadni (art. 107 § 3 k.p.a.), w tym będzie pamiętać o potrzebie oceny materiału dowodowego przedstawionego dopiero na etapie niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego (por. dołączone do pism Burmistrza Miasta Z. z 19 kwietnia 2024 r. i z 17 października 2024 r. dokumenty w postaci "materiału uzupełniającego do zaskarżonych decyzji Kolegium"). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 145 § 1 lit. "a" i lit. "c" p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 (pierwszym) sentencji. Sąd, na podstawie art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a., a także § 14 ust. 1 pkt 1 lit. "a" w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jedn. z 24 sierpnia 2023 r., Dz.U. z 2023 r. poz. 1964 ze zm.) w pkt 2 (drugim) sentencji wyroku zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku - Białej, na rzecz skarżącej, kwotę 4.017 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Kwota ta obejmuje zwrot kosztów zastępstwa procesowego przez adwokata, wynoszących 3.600 zł (wyliczonych od wartości przedmiotu zaskarżenia, mieszczącej się w przedziale od 10.000 do 50.000 zł) i zwrot poniesionego przez skarżącego wydatku w postaci opłaty skarbowej (17 zł), a także wpisu od skargi (400 zł).