III FZ 190/25

Dnia 27 maja 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. S. i J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 1324/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. S. i J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 22 sierpnia 2024 r. nr SKO.F/41.4/627/2024/11045 w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2022-2023 postanawia oddalić zażalenie. UZASADNEINIE Postanowieniem z 13 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 1324/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę skarżących. Skarżący w zażaleniu zaskarżyli powyższe postanowienie w całości wskazując, że numer PESEL był podany w innej sprawie sądowoadministracyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pierwsze pismo strony w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną (jeśli osoba ta taki numer posiada lub ma obowiązek jego posiadania). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym dotyczącym tego wymogu wystąpiły rozbieżności, w tym w szeregu orzeczeń Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że w sytuacji, gdy numer PESEL znajduje się w aktach administracyjnych, nie ma podstaw do odrzucenia skargi, gdyż w takim przypadku brak numeru PESEL w skardze nie stanowi braku formalnego uniemożliwiającego nadanie prawidłowego biegu pismu. Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22, podjął uchwałę, zgodnie z którą niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu jest brakiem formalnym, który winien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli we wniesionym przez stronę piśmie nie dochowano warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Sankcję niezachowania wymogów w odniesieniu do skargi zawiera art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przewidujący rygor odrzucenia środka zaskarżenia. W związku z tym w okolicznościach sprawy prawidłowe było zarówno wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, jak i pouczenie o rygorze odrzucenia skargi w przypadku niewypełnienia wezwania. Sąd pierwszej instancji wezwał skarżących (k. 7 i 10 akt sądowych) do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie uzupełnili braku formalnego. W takiej sytuacji sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że zaistniała podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje przy tym, że żaden przepis ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie upoważnia, ani nie obliguje sądu administracyjnego do uzupełniania braków formalnych pism procesowych poprzez poszukiwanie ich i konwalidowanie na podstawie akt innych spraw sądowoadministracyjnych (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2009 r. sygn. I FSK 1453/09, z dnia 25 sierpnia 2023 r. sygn. akt II GZ 298/23 oraz z dnia 13 września 2023 r. sygn. akt I GZ 256/23). Ustawodawca w przepisie art. 46 p.p.s.a. zobowiązał stronę do dochowywania wymogów formalnych pism procesowych, a ciężaru tego obowiązku nie można przerzucić na sąd administracyjny. Z uwagi na powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.