II SAB/Wa 91/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Asesor WSA Mateusz Rogala, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi K. L. na bezczynność Polskich Linii Lotniczych [...] S.A. w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę K. L. (dalej Skarżący/Wnioskodawca) wniósł skargę określoną jako "Pozew o odmowę udzielenia informacji publicznej" przez jak to określił "Pozwanego" Polskie Linie Lotnicze LOT SA (dalej Spółka) oraz stwierdził, że "Przypozwany" jest sędzia Trybunału Konstytucyjnego S. P. Wnioskodawca zwrócił się do Spółki z wnioskiem z dnia [...] września 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie udzielenia odpowiedzi na pytania: 1. Ile lotów oferowały w dniu [...] marca 2019 roku linie lotnicze LOT na trasie W-R. z obu w. lotnisk tj. O. oraz M.; oraz 2. Jakie było obłożenie tych lotów, tj. ile było wolnych miejsc w każdym z rejsów w dniu [...] marca 2019 roku na trasie W-R. W odpowiedzi na skargę Spółka stwierdziła, że skarga powinna zostać oddalona, gdyż nie zaistniał po stronie Spółki stan bezczynności. Spółka udzieliła odpowiedzi na zapytanie Wnioskodawcy w terminie. Stwierdziła że jakikolwiek przejaw działania w sprawie o udostępnienie informacji publicznej wyklucza zarzut bezczynności. Powołując się na uzasadnienie orzeczenia WSA w Warszawie w wyroku z dnia 1 grudnia 2005 r. (II SAB/Wa 154/2005) stwierdziła, że od milczenia należy odróżnić sytuację, w której podmiot odpowiada na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W takim wypadku odpowiedź na wniosek trzeba potraktować jako udzielenie informacji, nawet jeżeli wyrażone w odpowiedzi stanowisko może nie satysfakcjonować zainteresowanego. Zdaniem Spółki postawiony przez Wnioskodawcę zarzutu bezczynności jest całkowicie bezzasadny. Spółka udzieliła bowiem informacji stanowiącej odpowiedź na zapytanie Wnioskodawcy i udzieliła odpowiedzi w terminie. Biorąc powyższe pod uwagę, wnoszono o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) - P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przy czym zgoda stron na rozpatrzenie skargi w trybie uproszczonym nie jest wymagana. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. W myśl art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu, tj. w sytuacjach, gdy organ ma obowiązek wydać decyzję administracyjną, postanowienie w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służą odwołanie bądź zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (...) oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających. Skarga analizowana wg. podanych kryteriów kontroli nie jest zasadna. Zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1– 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast okoliczność wydania aktu lub podjęcia czynności po wniesieniu skargi powoduje, że bezprzedmiotowe jest orzekanie w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, ale uwzględnienie skargi może wówczas polegać na stwierdzeniu, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo naruszenie prawa nie było rażące (wyrok NSA z 2 lutego 2018 roku, sygn. akt II OSK 2966/17). Sąd mając na względzie katalog możliwych rozstrzygnięć wymienionych w art. 149 P.p.s.a. powinien odnieść się do całości sprawy orzekając zarówno w zakresie bezczynności, jak i dokonując oceny, czy miało miejsce rażące naruszenie prawa. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej stosownie do przepisów u.d.i.p., nie odmówił udostępnienia informacji na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p, nie umorzył postępowania bądź też nie odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej – art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zaś zakres podmiotowy – wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy. W ocenie Sądu analiza skargi daje podstawę do twierdzenia, że sprawa dotyczy bezczynności Spółki. Spółka pismem z dnia 27 września 2019 r. udzieliła odpowiedzi na zapytanie Wnioskodawcy w terminie. Niezależnie od treści i formy udzielonej odpowiedzi podkreślić należy, że jakikolwiek przejaw działania w sprawie o udostępnienie informacji publicznej wyklucza zarzut bezczynności. Jak stwierdził WSA w Warszawie w wyroku z dnia 1 grudnia 2005 r. (II SAB/Wa 154/2005) od milczenia należy odróżnić sytuację, w której podmiot odpowiada na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W takim wypadku odpowiedź na wniosek trzeba potraktować jako udzielenie informacji, nawet jeżeli wyrażone w odpowiedzi stanowisko może nie satysfakcjonować zainteresowanego. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 poz.935 t.j. z dnia 2024.06.26), oddalił skargę.