VII SAB/Wa 205/23
PostanowienieWSA w Warszawie2024-10-30
Skład orzekający: asesor WSA Paweł Konicki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego jest dopuszczalna, jeśli ponaglenie do organu zostało wniesione po złożeniu skargi do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli nie została poprzedzona wniesieniem ponaglenia do właściwego organu. Wniesienie ponaglenia po złożeniu skargi do sądu administracyjnego nie konwaliduje braku wyczerpania środków zaskarżenia, co czyni skargę niedopuszczalną.Stan faktyczny
Skarżący T. Z. wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rozwoju i Technologii. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wyjaśniając, że sprawa dotyczy wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Na wezwanie sądu skarżący przedstawił ponaglenie datowane na dzień po wniesieniu skargi. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną z powodu braku wyczerpania środków zaskarżenia przed jej wniesieniem.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Paweł Konicki po rozpoznaniu w dniu 30 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Z. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rozwoju i Technologii w sprawie znak: DLI-IX.7620.3.2023.SC postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z 26 października 2023 r. T. Z. wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rozwoju i Technologii w sprawie znak: DLI-IX.7620.3.2023.SC (sprawy rozdzielono zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 30 października 2023 r.).
W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju i Technologii pismem z 4 grudnia 2023 r. wniósł o jej odrzucenie, zaś w piśmie z 25 stycznia 2024 r. o jej oddalenie, wyjaśniając, że sprawa dotyczy prowadzonego przez organ postępowania w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Mazowieckiego z 2 grudnia 2019 r. o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej pn. "Budowa i przebudowa stacji Warszawa Zachodnia – część A" w ramach zadania "Wykonanie dokumentacji projektowej, przetargowej oraz prowadzenie nadzoru autorskiego nad opracowaną dokumentacją, dla realizowanych robót budowlanych związanych z przebudową stacji Warszawa Zachodnia w ramach projektu "Prace na linii średnicowej w Warszawie na odcinku Warszawa Wschodnia – Warszawa Zachodnia". W ocenie organu nie można skutecznie zarzucić mu ani bezczynności, ani przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie.
Na wezwanie Sądu pismem z 5 lutego 2024 r. o nadesłanie kopii złożonego w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego ponaglenia wraz z potwierdzeniem jego nadania bądź złożenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, skarżący przesłał ponaglenie adresowane do Ministra Rozwoju i Technologii z 21 grudnia 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 tej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg wymienionych w tym przepisie, w tym na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lu przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.).
Zauważyć należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania złożonej skargi, sąd administracyjny ma obowiązek zbadania z urzędu, czy jest ona dopuszczalna. Jednym z warunków dopuszczalności skargi do rozpoznania jest konieczność wyczerpania przed jej wniesieniem środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 P.p.s.a.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775 – zwanej dalej K.p.a.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) (pkt 1) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) (pkt 2). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie bądź do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 Kp.a.).
Ponieważ skarżący na wezwanie Sądu przedstawił pismo zawierające ponaglenie organu datowane na dzień 21 grudnia 2023 r., stwierdzić należało, że wniesienie skargi nie zostało poprzedzone wniesieniem ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Złożenie ponaglenia po wniesieniu skargi uznać należy za czynność spóźnioną, bowiem przepis art. 53 § 2b P.p.s.a. wyraźnie wymaga by najpierw wnieść ponaglenie do właściwego organu. Dopiero do wniesieniu ponaglenia jest możliwe złożenie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie. Opisana sekwencja zdarzeń nie może zostać odwrócona, a wniesienie ponaglenia po złożeniu skargi nie konwaliduje uchybienia w postaci braku wyczerpania środków zaskarżenia. Uprzednie wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej, a jego brak czyni skargę niedopuszczalną.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło